Συντάκτης: Kostas Bertsias

Ξυδόπιττα

Τη λεμονόπιττα τη γνωρίζετε, την ξυδόπιττα όμως; Κανείς δεν ξέρει ποιος την παρασκεύασε πρώτος, αλλά χρονολογείται τουλάχιστον από τα μέσα του 18ου αιώνα. Πιστεύεται ότι ο εμπνευστής της κατέφυγε στον μηλίτη, επειδή ήταν πολύ πιο φθηνός από τον χυμό του λεμονιού ή των φρούτων, γι’ αυτό και αποκαλείται «η λεμονόπιττα του φτωχού». Η συνταγή είχε διάφορες παραλλαγές, αλμυρές και γλυκές.

Τα τελευταία χρόνια, η ξυδόπιττα έχει αρχίσει να επιστρέφει στη μόδα. Ορισμένα εστιατόρια προσφέρουν μία «αναβαθμισμένη» εκδοχή της, με αρωματικό μπαλσάμικο.

Αν πεθάνεις πριν πεθάνεις δεν θα πεθάνεις όταν πεθάνεις πάροικός, εγώ ειμί εν τη γη.

ΠΡΙΝ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΕΧΕΙ ΓΝΩΣΗ ΟΛΩΝ ΑΥΤΩΝ, ΔΕ ΘΑ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΧΕΙΡΙΣΤΕΙ ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΤΩΝ ΛΟΓΩΝ…

Πριν να γνωρίζει κανείς την αλήθεια για το κάθε πράγμα, για το οποίο μιλάει ή γράφει, και να μπορεί να το ορίζει στο σύνολο του, και, πάλι, αφού το ορίσει κατά είδη, να ξέρει να τα χωρίζει μέχρι εκεί όπου δεν είναι πια δυνατή η διαίρεση, και πριν να μπορεί να διαβλέπει με τον ίδιο τρόπο τη φύση της ψυχής, έτσι ώστε να βρίσκει το είδος του λόγου που ταιριάζει σε κάθε ψυχή, και ανάλογα να στηρίζει και να διαμορφώνει το λόγο του, και στην πολυδιάστατη ψυχή να δίνει πολύμορφους και συνολικής αρμονίας λόγους, και στην απλή, απλούς, πριν λοιπόν να έχει γνώση όλων αυτών, δε θα του είναι δυνατό να χειριστεί το γένος των λόγων με τέχνη, στο βαθμό που υπαγορεύει η φύση, ούτε για να διδάξει ούτε για να πείσει.

ΣΩΚΡΑΤΗΣ

ΠΛΑΤΩΝΟΣ – ΦΑΙΔΡΟΣ

Ελεύθερος είσαι όταν δεν έχεις εξαρτήσεις αλλά έχεις προτιμήσεις!





Αλλαγή ταχυδρομικών κωδίκων σε όλη την χώρα, παραπεμπτικά των εξετάσεων στα κινητά τηλέφωνα που θα μπούνε εντός του Ιουλίου μέσα στο σύστημα, και απλουστεύσεις σε σχέση με αποζημιώσεις όπως για παράδειγμα για ειδικά αιτήματα του ΕΟΠΥΥ, ανακοίνωσε ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Κυριάκος Πιερρακάκης, κατά την ομιλία του στο συνέδριο του Economist.

Όσον αφορά την αλλαγή των ταχυδρομικών κωδίκων, ο κ. Πιερρακάκης είπε χαρακτηριστικά ότι «το κράτος μπορεί να γίνει καταλύτης κι όχι εμπόδιο σε πολλά πράγματα. Θα αλλάξουμε ταχυδρομικούς κώδικες σε όλη την χώρα – τελευταία φορά άλλαξαν το 1983, και αυτήν την στιγμή δεν σου δίνουν καμιά πληροφορία».

Αναφερόμενος μάλιστα στην αντίστοιχη υπηρεσία της Αγγλίας, όπου χρησιμοποιείται ένας συγκεκριμένος τύπος, τόνισε ότι με τον συγκεκριμένο τρόπο «μπορεί να προσδιοριστεί ένα οικοδομικό τετράγωνο, με αποτέλεσμα να έχω πληροφορία για την ταχύτητα του ίντερνετ, να βοηθήσω τις εταιρείες courier. Δουλειά του κράτους είναι να φτιάχνει ρυθμίσεις και να φέρνει το αύριο στο τώρα και επίσης να βοηθά να γεννιούνται βιομηχανικές ιδέες. Πρέπει να έρθουμε και σπρώξουμε την γέννηση ιδεών».

Ο υπουργός αναφέρθηκε και στις ψηφιακές υπογραφές και στην ψηφιακή ταυτότητα που ρυθμίζονται στον Κώδικα Ψηφιακής Διακυβέρνησης, αλλά και στην δημοπρασία του φάσματος 5G. Συγκεκριμένα τόνισε ότι «η καινοτομία δεν θα έρθει με το κράτος, θα έρθει με την αγορά, το κράτος θα πρέπει να δημιουργήσει τα κατάλληλα χρηματοδοτικά εργαλεία. Για τον νόμο για το 5G που θα καταθέσουμε τον Σεπτέμβριο, προτείνουμε στους Ευρωπαίους εταίρους μας να είμαστε η πρώτη χώρα που θα δημιουργήσει ένα εξειδικευμένο ταμείο, χρησιμοποιώντας τα χρήματα της δημοπρασίας του 5G, που θα τα επενδύει στο οικοσύστημα του 5G, σε start ups και μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Η δημοπρασία φάσματος του 5G θα έχει ολοκληρωθεί με το τέλος του χρόνου κι από το 2021 και μετά θα είμαστε σε θέση πλέον να έχουμε κάλυψη από δίκτυα 5 σε ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της χώρας».

Ο κ. Πιερρακάκης τόνισε ότι σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις, οι άνω των 65 το 2011 αποτελούσαν το 21% του πληθυσμού, ενώ το 2050 θα είναι ο ένας στους τρεις. «Είναι ένα ζήτημα το οποίο δεν μπορείς να το αγνοήσεις, αντίθετα μπορείς να δεις ανάποδα, να δεις το κύμα που έρχεται και να δαμάσεις το κύμα». Ο κ. Πιερρακάκης μίλησε για την «τεχνολογική δυνατότητα που θα έχει η χώρα με το 5G». Αναφερόμενος στην άυλη συνταγογράφηση είπε χαρακτηριστικά ότι «υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορείς να κάνεις δημιουργώντας ένα ψηφιακό δημόσιο, ένα ψηφιακό κράτος. Εκκρεμεί ο ψηφιακός φάκελος ασθενούς, πρέπει να χτίσουμε τα κατάλληλα πληροφοριακά συστήματα στα νοσοκομεία που πρέπει να διαλειτουργούν μεταξύ τους».

Τέλος, ο κ. Πιερρακάκης κατέληξε ότι «είναι δεδομένο ότι η χώρα μας βιώνει μια ταχεία ψηφιακή μετάβαση, ο κορονοϊός δεν ήταν η αιτία αλλά αποτέλεσε επιταχυντή της. Είναι δεδομένο ότι αυτήν την στιγμή, κοιτάζοντας μπροστά, πρέπει να λύσουμε τις εκκρεμότητες που έχουμε με το παρελθόν διαλειτουργώντας τα συστήματα του ελληνικού Δημοσίου φτιάχνοντας ένα κράτος φιλικότερο για τους πολίτες του».

«Η αμάθεια γεννά πρώτον την οίησιν και την θρασύτητα, μετά ταύτα την αναισχυντίαν, όλα δε ταύτα αποκορυφούνται εις την ακόλαστον ελευθερίαν, η οποία πρώτον εκδηλώνεται με απείθειαν εις τους άρχοντας, έπειτα με ασέβειαν προς τους γονείς και τους πρεσβυτέρους, δια να καταλήξη εις την ασύστολον παράβασιν των νόμων και τέλος εις την εσχάτην αδιαφορίαν και περιφρόνησιν προς τους όρκους, τα συνθήκας και προς αυτούς ακόμη τους θεούς»

Πλάτωνος «Πολιτεία» βιβλίο Η, 562-569

Ο Andrew J. Bayliss είχε μαγευτεί από τους Σπαρτιάτες από τότε που άκουσε για πρώτη φορά την ιστορία των Θερμοπυλών στο σχολείο και έχει περάσει πολύ χρόνο συγκεντρώνοντας στοιχεία που έχουν διασωθεί, προκειμένου να αποτυπώσει όσο καλύτερα γίνεται τη ζωή των Σπαρτιατών, στο βιβλίο του με τίτλο «The Spartans». Και ορισμένα πράγματα που αναφέρει για τους κατοίκους της Σπάρτης είναι πραγματικά εντυπωσιακά.

Πώς περνούσαν την καθημερινότητά τους οι Σπαρτιάτες:

Από την παιδική ηλικία, τα αγόρια μεγάλωναν για να γίνουν πολεμιστές και τα κορίτσια για να γίνουν μητέρες πολεμιστών. Όταν τα αγόρια ενηλικιώνονταν, ζούσαν σε κοινόβια, περνούσαν τις ημέρες τους με γυμναστική, τρέξιμο, πυγμαχία, πάλη, ακοντισμό και ένα ομαδικό άθλημα του οποίου η φύση μπορεί να εκτιμηθεί από το όνομά του: μπάλα μάχης. Αθλούνταν επίσης με τον χορό. Αλλά χόρευαν φορώντας μια πλήρη χάλκινη πανοπλία, βάρους περίπου 30 κιλών.

Όσο για τη διατροφή τους, ήταν απλή και θρεπτική: περιείχε κριθαρένιο ψωμί, σύκα, τυρί, ελαιόλαδο και φυσικά τον μέλανα ζωμό, κάτι σαν σούπα αίματος. Έτρωγαν επίσης κυνήγι, αρνιά ή κατσίκια. Τα γλυκά δεν επιτρέπονταν: περιφρονούσαν οποιονδήποτε υπέρβαρο – μάλιστα σε κάποιον επιβλήθηκε πρόστιμο για το λίπος του.

Τα αγόρια έμεναν νηστικά και ενθαρρύνονταν να κλέβουν, αλλά να μην τους πιάσουν: μια χρήσιμη πρακτική για τις μυστικές επιχειρήσεις όταν θα μεγάλωναν. Κοιμόντουσαν σε κρεβάτια φτιαγμένα από καλάμια που έκοβαν από το ποτάμι, ενώ όταν έκανε πολύ κρύο, τους επέτρεπαν να βάλουν και μερικούς ανθούς γαϊδουράγκαθου για επιπλέον ζεστασιά. Τι πολυτέλεια!

Μας έδωσαν επίσης τη λέξη «λακωνικός», που είναι γνωστή σε όλο τον κόσμο. Όταν ο Φίλιππος Β’ της Μακεδονίας έστειλε στους Σπαρτιάτες ένα απειλητικό μήνυμα, λέγοντας «αν κατακτήσω τη Λακωνία θα καταστρέψω την πόλη σας», εκείνοι απάντησαν με μόνο μία λέξη: «Αν». Ο Φίλιππος τελικά αποφάσισε να μην εισβάλει στη Σπάρτη.

Ο συγγραφέας λέει επίσης πως και οι Σπαρτιάτισσες ήταν ιδιαίτερα γνωστές για την αθλητική κορμοστασιά τους, το ηλιοκαμένο δέρμα τους και την εξωτερική ομορφιά τους. Θα μπορούσαν να γίνουν εξώφυλλα σε γυναικεία περιοδικά εάν ζούσαν τώρα. Μάλιστα, οι κλασικοί ποιητές επαινούσαν τους «υπέροχους αστραγάλους» και τα «μαλλιά τους που έλαμπαν σαν καθαρός χρυσός».

Σοκαρισμένοι (αλλά χωρίς αμφιβολία, εντυπωσιασμένοι) οι ξένοι επισκέπτες κατέγραψαν πως οι γυναίκες φορούσαν λευκά μίνι φορέματα που εξέθεταν τους μηρούς τους, οι οποίοι ήταν γυμνασμένοι από μία συγκεκριμένη άσκηση «όπου τα κορίτσια ανέβαιναν και κλωτσούσαν τους γλουτούς τους, πρώτα με το ένα πόδι και μετά το άλλο, ενώ ακολούθως και με τα δύο ταυτόχρονα». Μια αρχαία σπαρτιατική επιγραφή καταγράφει ένα κορίτσι που καυχιέται ότι κατάφερε να κάνει 1.000 τέτοια άλματα, «περισσότερα από οποιοδήποτε άλλο κορίτσι».

Όπως και οι άνδρες, δεν δέχονταν το λίπος και θεωρούσαν το υπερβολικό βάρος ως σημάδι αδυναμίας. Πράγματι, οι Σπαρτιάτισσες που χόρευαν γυμνές μπροστά στους νεαρούς άνδρες, σύμφωνα με τον Πλούταρχο, θα «ντρέπονταν εάν ήταν παχιές ή πλαδαρές».

Αλλά η κουλτούρα αυτή για την ντροπή ήταν αμφίδρομη, σημειώνει ο συγγραφέας. Τα αγόρια έπρεπε να αποδείξουν ότι ήταν εξαιρετικά δυνατά και ηρωικά για να κατακτήσουν τις γυναίκες και τα κορίτσια τους κορόιδευαν εάν αποτύγχαναν. Οι Σπαρτιάτισσες ήθελαν άνδρες πολεμιστές. Μια μητέρα σκότωσε τον γιο της ρίχνοντάς τον από τη στέγη όταν επέστρεψε από μια μάχη όπου όλοι οι σύντροφοί του είχαν πολεμήσει μέχρι θανάτου.

Η Μάχη των Θερμοπυλών και το περιβόητο «Μολών λαβέ»

Η καλύτερη στιγμή των Σπαρτιατών -στην οποία όλη η ιστορία, η παράδοση και η εκπαίδευσή τους αναπτύσσονταν σε όλο τους το μεγαλείο- ήταν κατά τη διάρκεια τριών αξέχαστων ημερών στις Θερμοπύλες, στα τέλη Αυγούστου του 480 π.Χ. Ο βασιλιάς Λεωνίδας της Σπάρτης οδήγησε τους 300 πολεμιστές του να αντιμετωπίσουν έναν περσικό στρατό που αριθμούσε τουλάχιστον 100.000 άτομα, ίσως και διπλάσιο, χωρίς να διστάσουν ούτε στιγμή. Ο αντίπαλός τους, ο Ξέρξης, είχε προειδοποιήσει ότι είχε τόσους τοξότες που τα βέλη τους θα σκοτείνιαζαν τον ουρανό. «Μια χαρά», είπε ένας Σπαρτιάτης πολεμιστής. «Τότε θα πολεμήσουμε υπό σκιάν». Ένα άλλο μήνυμα από τον Ξέρξη τούς ζητούσε να παραδώσουν τα όπλα τους. Τότε, ο ίδιος ο Λεωνίδας απάντησε με την περίφημη φράση «Μολών λαβέ», δηλαδή «έλα να τα πάρεις».

Το κλειδί για το επίτευγμα της ηρωικής αντίστασης του Λεωνίδα, εκτός από την απόλυτη γενναιότητα και τη μάχη, ήταν η γεωγραφία. Το πέρασμα των Θερμοπυλών δεν είχε πλάτος μεγαλύτερο από 100 μέτρα. «Φαινομενικά αδιαπέραστα βράχια, ανέβαιναν προς την ξηρά», σημειώνει ο συγγραφέας, ενώ από την άλλη πλευρά «η θάλασσα έσκαγε πάνω στα βράχια».

Οι 300 Σπαρτιάτες αντιστάθηκαν για τρεις ημέρες και νύχτες. Τελικά προδόθηκαν και δέχθηκαν επίθεση από πίσω, και πέθαναν μέχρι και τον τελευταίο εξ αυτών, αλλά πολλές χιλιάδες Πέρσες πέθαναν μαζί τους σε μια πικρή ταπείνωση για τον Ξέρξη. Όλη η Ελλάδα εμπνεύστηκε από το παράδειγμά τους, καθώς και όλος ο δυτικός πολιτισμός από τότε: Οι έννοιες της ατομικής ελευθερίας και της δημοκρατίας προέρχονται από αυτή τη θυσία.

Πηγή: iefimerida.gr – https://www.iefimerida.gr/

Στην Αγία Παρασκευή στο Καλέντζι Μαραθώνα