Συντάκτης: Kostas Bertsias

Ωραίο!!

Χα! Είπε ο Χατζηνικολάου τον Χίο αλήτη!
Ο επαγγελματίας τον ερασιτέχνη!

( Αλιευμένο από fb)

Η απώλεια της στοιχειώδους αισθητικής είναι προϊόν της αστοιχείωτης παιδείας

Του Μάνου Στεφανίδη
(Συγγραφέας, κριτικός τέχνης και καθηγητής)

Στην πρώτη εικόνα η πλατεία των Προπυλαίων του Οθωνικού και έπειτα Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, απέναντι από την πλατεία Κοραή, γύρω στο 1900. Σε φωτοαναπαραγωγή του Γεωργίου Γατόπουλου. Διακρίνεται η δεξιά πρόσταση της Ακαδημίας των Χάνσεν – Τσίλλερ που ολοκληρώθηκε πριν μία δεκαετία, το βυζαντινότροπο Οφθαλμιατρείο των Κλεάνθη – Καυταντζόγλου, ο ανδριάντας του Γλάδστωνος του Βιτάλη και το κομψό τραμ που διασχίζει το βουλεβάρτο της οδού Ακαδημίας. Στο βάθος διακρίνεται η Βουλή, πρώην ανάκτορο, έργο του Βαυαρού Γκαίρτνερ. Το κτηριακό και πολεοδομικό σύνολο αντανακλά αστικό ήθος και υψηλή αισθητικής. Εν τέλει ποιότητα ζωής. Η κατάντια του σημερινού Μεγάλου Περιπάτου αποδεικνύει θλιβερά και το υστέρημα ήθους και την απώλεια αισθητικής. Υποτίθεται ότι το τραμ θα Προεκτεινόταν ως το Μουσείο και την πλατεία Αιγύπτου. Τώρα δεν φτάνει καν στην πλατεία Συντάγματος! Παρά τα έργα και τα τεράστια έξοδα.

ΥΓ. Δεν είναι άσχετο εν προκειμένω να αναφέρω την δραματική πτώση όχι μόνο των βαθμών αλλά κυρίως του επιπέδου των θεωρητικών μαθημάτων στις πανελλήνιες εξετάσεις. Αγράμματοι και αν – αίσθητοι υποψήφιοι που θα γίνουν κάποτε ημιμαθείς και ακαλαίσθητοι πτυχιούχοι. Το δράμα της παιδείας συνεχίζεται και στην εποχή των “αρίστων”. Νομοθεσία για την ιδιωτική εκπαίδευση δείχνει το ποιόν και το ήθος των νομοθετών.

“Κι η Αμερική μη νομίζεις πως είναι και τόσο μεγάλη. Δεν υπάρχει χώρος για μένα και για σένα, για τους ομοίους μου και για τους ομοίους σου, δε χωράνε μαζί πλούσιοι και φτωχοί στην ίδια χώρα, δε χωράνε κλέφτες και τίμιοι άνθρωποι μαζί, ούτε η πείνα μαζί με το πάχος”.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Τζον Στάινμπεκ: τα Σταφύλια της Οργής.

2 ακόμη χρυσά μετάλλια στη συλλογή του προσθέτει ο Μανώλης Στεφανουδάκης.

θερμομέτρηση και καταγραφή στοιχείων, με περιορισμένο αριθμό αθλητών και συνοδών στον αγωνιστικό χώρο, και άδειες κερκίδες. Ο Μανώλης Στεφανουδάκης σε δήλωση του αναφέρει: «Ευχαριστώ από καρδιάς όλους τους ανθρώπους που βρίσκονται στο πλευρό μου και με στηρίζουν, τον προπονητή μου, Ιπποκράτη Σκαντζάκη, που παρά τις δυσμενείς συνθήκες βρισκόταν δίπλα μου σε όλες τις προπονήσεις και με συνόδευσε στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα αλλά ιδιαίτερα ευχαριστώ τους ανθρώπους των εταιριών που με βοηθάνε οικονομικά να συνεχίζω το όνειρο μου και να ανεβάζω ψηλά την ελληνική σημαία σε παγκόσμιες διοργανώσεις ανά τον κόσμο αλλά και να διατηρώ την πρωτιά σε εθνικό επίπεδο! Τέλος ευχαριστώ την οικογένεια μου που είναι πάντα κοντά μου και με στηρίζει σε κάθε προσπάθεια μου.»

Να υπενθυμίσουμε ότι το Μανώλη Στεφανουδάκη στηρίζουν: Οι μέγα χορηγοί: ΜΙΝΕΤΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΙ & SIKA HELLAS ABEE Και τα μέλη των εταιρειών: ΚΑΡΑΤΖΗΣ Α.Ε, ΠΛΑΣΤΙΚΑ ΚΡΗΤΗΣ, MINOAN LINES, ΖΑΡΟΣ Α.Ε., ΚΤΕΛ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ – ΛΑΣΙΘΙΟΥ, ΖΟΕΤΙΣ ΕΛΛΑΣ Α.Ε. ΔΕΡΒΟΣ – ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Α.Ε. PROACTIVE Α.Ε. JUNIOR ACADEMY-ΧΕΡΡΟΝΑΣΙΟΣΣΧΟΛΗ “Ανδρέας Γιαννόπουλος” και η Περιφέρεια Κρήτης

ΒΙΒΑ ΡΕΝΑ….και το απάνθρωπο πρόσωπο του καπιταλισμού…

H εταρεία Food Plus, διαχειριζόταν την αλυσίδα Pizza Hut στην Ελλάδα. Με βάση τα στοιχεία του 2018, τζίραρε 16 εκ., έχασε τα τελευταία 5 χρόνια 12 εκ. και οι συνολικές σωρευμένες ζημίες έφταναν τα 35 εκ. Ο ιός απλώς επιτάχυνε το μοιραίο, και η πολυεθνική μάς αποχαιρέτησε.

Το απάνθρωπο πρόσωπο του καπιταλισμού, κατά την οικονομική ειδήμονα Ρένα, που επέτρεψε σε ανάλογες αλυσίδες μιας μικρής χώρας σαν την Ελλάδα να τα βάλουν με ένα παγκόσμιο μεγαθήριο και να το συντρίψουν. Να του πάρουν το μεγαλύτερο μερίδιο αγοράς και να το αναγκάσουν να αποχωρήσει με την ουρά στα σκέλια έχοντας χάσει τα μαλλιά της κεφαλής του. Το απάνθρωπο πρόσωπο του καπιταλισμού που επέτρεψε στα Ελληνικά Goody’s να στείλουν πίσω από εκεί που ήρθαν τα Wendy’s, τα Label, τα Taco Time, τα Burger King. Το απάνθρωπο πρόσωπο του καπιταλισμού που δίνει τη δύναμη στον καταναλωτή να αποφασίσει και να αναδείξει το νικητή, αγνοώντας μεγέθη και διαφημιστικές δαπάνες και επιβραβεύοντας τον επαγγελματισμό και την ποιότητα. Το ίδιο απάνθρωπο πρόσωπο που πέταξε επί της ουσίας έξω από την αγορά του νερού την Coca Cola, την Pepsi και την Amstel γιατί ο καταναλωτής προτίμησε το Ζαγόρι και το Βίκο. Που ψαλίδησε τα αποτελέσματα της Pepsi και την ανάγκασε να εγκαταλείψει την παραγωγή στην Ελλάδα, γιατί ο καταναλωτής άρχισε να πίνει Lux. Τι απανθρωπιά Θεέ μου, να αποφασίζει ο καταναλωτής για το μέλλον των επιχειρήσεων και των προϊόντων τους!!!!! Μα θα μείνουν εργαζόμενοι άνεργοι. Αυτή είναι η δύσκολη αλήθεια κάθε φορά που μια επιχείρηση χάνει τη μάχη του ανταγωνισμού. Ρώτησε η Βίβα Ρένα όμως, πόσο έχουν αυξηθεί οι θέσεις εργασίες στις αντίστοιχες Ελληνικές επιχειρήσεις τα τελευταία χρόνια;;;

Προφανώς είμαστε όλοι μαζί με τους εργαζόμενους της Pizza Hut. Για έναν παραπάνω λόγο. Γιατί οι δυστυχείς εργάζονταν στο ιδιωτικό τομέα. Αν δούλευαν σε καμιά Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης, τώρα θα είχαν βρει μια εξαιρετική θεσούλα στο δημόσιο για να σπάνε το ένα ρεκόρ μετά το άλλο στην πασιέντζα. Με διακομματική συναίνεση…και με τη Βίβα Ρένα να πρωτοστατεί….

Sotiris Chinos

Από τον Α.Καραβασίλη

Ο ΦΟΒΟΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΔΙ ΜΙΑΣ ΝΟΘΕΥΜΕΝΗΣ ΖΩΗΣ…

Κεραυνοβόλες σκέψεις από τις «Σημειώσεις, 1914-1916» του Ludwig Wittgenstein:

«8 Ιουλίου 1916 — […] Ένας ευτυχισμένος άνθρωπος δεν πρέπει να φοβάται. Ούτε τον ίδιο τον θάνατο. Είναι ευτυχισμένος μονάχα όποιος ζει στο παρόν κι όχι στον χρόνο. Για τη ζωή στο παρόν δεν υπάρχει θάνατος. Ο θάνατος δεν είναι συμβάν της ζωής. Δεν είναι γεγονός του κόσμου. […] Για να ζω ευτυχισμένος πρέπει να βρίσκομαι σε αρμονία με τον κόσμο. Βρίσκομαι τότε, κατά κάποιον τρόπο, σε αρμονία με εκείνη την αλλότρια δύναμη από την οποία δείχνω να εξαρτώμαι. Αυτό σημαίνει: “Κάνω το θέλημα του Θεού”. Ο φόβος του θανάτου είναι το καλύτερο σημάδι μιας νοθευμένης, δηλ. μιας κακής ζωής.»

[Στη φωτογραφία, η «καλύβα» του Wittgenstein στο Skjolden της Νορβηγίας, εκεί που ο μεγάλος φιλόσοφος αποσυρόταν κατά καιρούς για να στοχαστεί.]

Αν δεν θέλεις να δουλεύεις, πρέπει να δουλέψεις ώστε να βγάλεις αρκετά χρήματα ώστε να μη χρειάζεται να δουλεύεις.