Χωρίζει, ή μάλλον ενώνει, την Αρκαδία και τη Λακωνία. Η ονομασία του προέρχεται από την αρχαιότητα, από την ίδια ρίζα με τις ονομασίες της Πάρνηθας και του Παρνασσού, και σημαίνει «λαμπερή κορυφή», από το φως του ηλίου που δύει ή από το φως της σελήνης.

Ο λόγος για τον Πάρνωνα ή Μαλεβό, το ιερό βουνό του θεού Κρόνου, με τοπία απαράμιλλης ομορφιάς και χωριά που διατηρούν ανόθευτη από τον τουρισμό την ταυτότητα και την ατμόσφαιρά τους.

Ψηλότερη κορυφή του είναι η Μεγάλη Τούρλα ή Κρόνιο, στα 1936 μέτρα, έχει όμως κι άλλες πολύ ψηλές κορυφές, όπως τη Γαϊτανόραχη στα 1803 μέτρα και τη Μαδαρή στα 1685. Το μήκος του ξεπερνά τα 100 χιλιόμετρα, από το οροπέδιο της Τεγέας, στα βόρεια, μέχρι τον Κάβο Μαλιά. Στα ανατολικά αγγίζει τον Αργολικό κόλπο και το Μυρτώο Πέλαγος και στα δυτικά φτάνει στην κοιλάδα του Ευρώτα.

Το ανάγλυφό του είναι συναρπαστικό: επιβλητικές βουνοκορφές, οροπέδια εκπληκτικής ομορφιάς, άγρια φαράγγια και βαθιές κοιλάδες. Από τα πιο εντυπωσιακά φαράγγια του είναι η Λεπίδα, που έχει λίμνη και καταρράκτες. Τα νερά τριών ποταμών κελαρύζουν διαρρέοντας τον Πάρνωνα, του Τάνου, του Βρασιάτη και του Δαφνώνα.null

Εκτός από τις ψηλές κορυφές του, το υπόλοιπο βουνό διαθέτει πλούσια βλάστηση με έλατα, κέδρους, καστανιές, καρυδιές, πλατάνια αλλά και πλήθος αρωματικών φυτών. Ο υγρότοπος Μουστού και οι περιοχές άνω των 1600 μέτρων προστατεύονται από το δίκτυο Natura 2000 και τα δάση της Μαλεβής, της Καστάνιτσας και της Σέλλας χαρακτηρίζονται διατηρητέα μνημεία της φύσης. Μέσα σε αυτόν τον φυσικό πλούτο ζει πλήθος άγριων θηλαστικών αλλά και σπάνιων πουλιών.

Γραφικά και πανέμορφα είναι και τα δεκάδες χωριά που είναι διάσπαρτα στις πλαγιές του. Παραδοσιακοί οικισμοί, εξαιρετικής αρχιτεκτονικής και αισθητικής, όπως αυτοί της Τσακωνιάς, συμπληρώνουν με τον πιο φιλόξενο τρόπο την εμπειρία εξερεύνησης του Πάρνωνα.

newsbeast.gr

Οι περισσότερες μελέτες για την μνήμη δείχνουν ότι οι άνθρωποι συγκρατούν την γενική ουσία των γεγονότων αλλά όχι τις λεπτομέρειες. Όταν κληθούν να θυμηθούν τις λεπτομέρειες, ασυνείδητα παραλείπουν, τροποποιούν και προσθέτουν στοιχεία συμπληρώνοντας τα κενά με δικές τους επινοήσεις (όπως ακριβώς και με την τρύπα του τυφλού σημείου στην όραση), οι οποίες βασίζονται στις προσδοκίες τους και το σύνολο των πεποιθήσεων τους και των προηγούμενων γνώσεών τους. Πιστεύουν, μάλιστα, απόλυτα τις αναμνήσεις που κατασκευάζουν οι ίδιοι!

Οι περισσότεροι από εμάς γνωρίζουμε το αμύγδαλο ως ένα απλό και ιδιαίτερα δημοφιλή ξηρό καρπό, ο οποίος μπορεί να μας χορτάσει την πείνα την ώρα που απολαμβάνουμε ένα ποτό. Κι όμως, το αμύγδαλο είναι κάτι πολύ παραπάνω από ένα απλό σνακ.

Πρόκειται για μία τροφή, η οποία προσφέρει πολλαπλά οφέλη στον οργανισμό μας και μας βοηθάει σε πολλές παθήσεις όπως η δυσκοιλιότητα, οι αναπνευστικές διαταραχές, ο βήχας, οι καρδιακές διαταραχές, η αναιμία, η ανικανότητα, και ο διαβήτης. Επίσης βοηθά στη διατήρηση υγιών μαλλιών, την περιποίηση του δέρματος (ψωρίαση), και στην οδοντιατρική φροντίδα.
Τα αμύγδαλα βρίσκονται σε μέρη όπως το Ιράν, η Σαουδική Αραβία, ο Λίβανος, η Τουρκία, η Συρία, η Ιορδανία και το Ισραήλ. Αυτή η εξαιρετικά θρεπτική τροφή είναι μια πλούσια πηγή βιταμίνης Ε, ασβεστίου, φωσφόρου, σιδήρου και μαγνησίου. Περιέχει επίσης ψευδάργυρο, σελήνιο και χαλκό. Σε σύγκριση με όλες τους άλλους ξηρούς καρπούς, είναι εκείνος που συσκευάζεται χωρίς να χάσει κάποιο από τα θρεπτικά και ευεργετικά συστατικά του.

Πιο συγκεκριμένα, τα οφέλη από την κατανάλωση αμυγδάλων είναι τα εξής:

Βοηθούν στην ανάπτυξη και την καλή λειτουργία του εγκεφάλου.

Τα αμύγδαλα είναι μια πηγή πολλών θρεπτικών συστατικών που βοηθούν στην ανάπτυξη και την υγεία του ανθρώπινου εγκεφάλου. Έχουν συνδεθεί σε ένα υψηλότερο πνευματικό επίπεδο και έχουν θεωρηθεί από καιρό ένα σημαντικό στοιχείο διατροφής για την καλλιέργεια των παιδιών. Περιέχουν επίσης δύο ζωτικής σημασίας θρεπτικές ουσίες του εγκεφάλου, ριβοφλαβίνη και L-καρνιτίνη, οι οποίες έχουν αποδειχθεί ότι αυξάνουν τη δραστηριότητα του εγκεφάλου, οδηγώντας σε μειωμένη εμφάνιση της νόσου του Alzheimer. Μελέτες έχουν δείξει ότι τα αμύγδαλα στη διατροφή, καθώς επίσης και αμυγδαλέλαιο, είναι θρεπτική για τη συνολική υγεία και τη λειτουργία του νευρικού συστήματος.
Βοηθούν στον έλεγχο της χοληστερόλης. Η τακτική κατανάλωση αμυγδάλων βοηθά στην αύξηση του επιπέδου των λιποπρωτεϊνών υψηλής πυκνότητας (HDL) και στη μείωση των επιπέδων των λιποπρωτεϊνών χαμηλής πυκνότητας (LDL). Αυτή η ισορροπία είναι ζωτικής σημασίας για ένα υγιές επίπεδο χοληστερόλης.

Βοηθούν στην υγεία των οστών και των δοντιών.

Λόγω της υψηλής περιεκτικότητας σε φώσφορο, τα αμύγδαλα είναι ένα ισχυρό «όπλο»  για την προστασία και την ενίσχυση των οστών και των δοντιών, ενώ αποτρέπουν, επίσης, την εμφάνιση της  οστεοπόρωσης.

Βοηθούν στην καλή λειτουργία της καρδιάς.

Η βιταμίνη Ε που περιέχουν τα αμύγδαλα είναι ένα αποτελεσματικό αντιοξειδωτικό και επίσης μειώνει τον κίνδυνο των καρδιακών παθήσεων, ενώ η παρουσία του μαγνησίου μπορεί να βοηθήσει στην αποφυγή καρδιακών προσβολών. Επομένως, η κατανάλωση αμυγδάλων μπορεί να βελτιώσει την αγγειακή λειτουργία και να προλάβει την οποιαδήποτε καρδιαγγειακή πάθηση.

Ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα.

Η υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη Ε, η οποία είναι ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό. Τα αντιοξειδωτικά, επηρεάζουν όλες τις σημαντικές ασθένειες, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου και των καρδιακών παθήσεων. Επομένως, η ενσωμάτωση των αμυγδάλων στο διαιτολόγιό μας, μπορεί να μας βοηθήσει να προλάβουμε την εκδήλωση των συγκεκριμένων ασθενειών.
Προστατεύουν από τον διαβήτη. Τα αμύγδαλα βοηθούν στη μείωση της αντιδραστικής αύξησης των επιπέδων της γλυκόζης και της ινσουλίνης μετά τα γεύματα. Αυτή η διαφοροποίηση προσφέρει προστασία από τις επικίνδυνες αιχμές στο σάκχαρο του αίματος που οι διαβητικοί συχνά υποφέρουν από μετά από ένα μεγάλο γεύμα, ή ένα γεύμα με ένα απροσδόκητα υψηλό επίπεδο σε ζάχαρη. Τα αμύγδαλα βοηθούν στην επεξεργασία της γλυκόζης, κάνοντας την όλη διαδικασία πολύ ομαλότερη, και στη συνέχεια ασφαλέστερη.

Βοηθούν στην απώλεια βάρους.

Τα αμύγδαλα μπορούν να χρησιμοποιηθούν εάν προσπαθείτε να χάσετε βάρος. Τα μονο-ακόρεστα λιπαρά που περιέχονται στα αμύγδαλα ικανοποιούν την όρεξη και αποτρέπουν την κατανάλωση  υπερβολικής ποσότητας  φαγητού. Η διαιτητική ίνα σε αμύγδαλα συμβάλλει επίσης στην αίσθηση της είναι γεμάτη, παρά τρώγοντας μόνο ένα μικρό ποσό. Μελέτες έχουν δείξει ότι οι άνθρωποι που καταναλώνουν τακτικά αμύγδαλα (τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα) είναι πολύ πιο πιθανό να παραμείνουν στο ιδανικό τους βάρος, και όχι από εκείνους που σπάνια ή ποτέ δεν καταναλώνουν τα αμύγδαλα και υποφέρουν από τις διακυμάνσεις του βάρους. 

Πρόληψη της δυσκοιλιότητας.

Τα αμύγδαλα είναι πλούσια σε φυτικές ίνες και για το λόγο αυτό  βοηθούν στην πρόληψη της δυσκοιλιότητας. Ωστόσο, είναι σημαντικό να πίνετε μία σημαντική ποσότητα νερού, όταν καταναλώνετε  αμύγδαλα για να επιταχυνθεί η διαδικασία της πέψης. 

Για όλα τα παραπάνω, τα αμύγδαλα μπορούν δίκαια να χαρακτηριστούν ως οι αφανείς ήρωες της διατροφής μας και μπορούμε να τα καταναλώνουμε άφοβα.

Πηγή : itrofi.gr

Δεν θα μπορούσα να ζήσω αν δεν είχα το χιούμορ, θα είχα αρρωστήσει. Δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς τη δυνατότητα να γελάω, ακόμη και εις βάρος του ίδιου μου του εαυτού. Για μένα ο άνδρας είναι ένας μύθος. Ήθελα να τον θαυμάζω, να με συγκινεί… Αν ερωτευτώ σήμερα, θα ερωτευτώ με τα μπούνια, σαν να μην έχω ζήσει τους έρωτες του παρελθόντος. Είμαι χορτάτη από τη ζωή, ντρέπομαι να πω ότι δεν είμαι. Αλλά θέλω κι άλλο. Να είμαι σε δράση. Ξυπνάω και σηκώνομαι ωραία από το κρεβάτι μου. Ένα «χοπ» και σηκώνομαι. Θα σας πω, ένα πράγμα, που δεν θέλω να μου κάνουν: Τιμητικές φιέστες. Γιατί αυτό θα σημαίνει ότι τελειώσαμε.

Υπάρχει η παράδοση πως ανάμεσα στους εργάτες που έχτιζαν το περίφημο Σουλεϊμάν Τζαμί της Κωνσταντινούπολης ήταν κι ένας πολύ αστείος τύπος, με το όνομα Καραγκιόζης, που διηγόταν στους συντεχνίτες του πλήθος κωμικές ιστορίες..

Υπάρχει η παράδοση πως ανάμεσα στους εργάτες που έχτιζαν το περίφημο Σουλεϊμάν Τζαμί της Κωνσταντινούπολης ήταν κι ένας πολύ αστείος τύπος, με το όνομα Καραγκιόζης, που διηγόταν στους συντεχνίτες του πλήθος κωμικές ιστορίες. Αυτοί διασκέδαζαν φυσικά και παραμελούσαν την εργασία τους.
Κάποτε, όμως, το πήρε είδηση ο σουλτάνος Σουλεϊμάν Α’ ο Μεγαλοπρεπής (1494-1566) και πρόσταξε να συλλάβουν τον Καραγκιόζη και να του τον πάνε στο Σεράι.
– Πες μου κι εμένα καμιά από τις κωμικές ιστορίες, που λες στους συντρόφους σου, τον πρόσταξε.
Και ο Καραγκιόζης, που άλλο δεν ήθελε, τις αράδιασε όλες. Ο Σουλτάνος γέλασε πολύ, λέει η παράδοση, μα στο τέλος κρέμασε τον Καραγκιόζη κι έτσι τέλειωσε το τζαμί.
Πηγή: https://www.sansimera.gr/

© SanSimera.gr

Στις 28 Οκτωβρίου 1943, το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ, εφαρμόζοντας τις θεωρητικές αρχές του Αϊνστάιν, εξαφάνισε ένα ολόκληρο πλοίο με το πλήρωμά του στη Φιλαδέλφεια και το επανέφερε στη θέση του μέσα σε λίγα λεπτά της ώρας…

Το αντιτορπιλλικό «Λέων» (πρώην US Eldridge)

Στις 28 Οκτωβρίου 1943, εν μέσω του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ, εφαρμόζοντας τις θεωρητικές αρχές του Αϊνστάιν, εξαφάνισε ένα ολόκληρο πλοίο με το πλήρωμά του στη Φιλαδέλφεια και το επανέφερε στη θέση του μέσα σε λίγα λεπτά της ώρας. Πρόκειται για το περίφημο «Πείραμα της Φιλαδέλφειας», που μάλλον δεν έγινε ποτέ και το όλο αφήγημα αποτελεί αστικό μύθο.

Το υποτιθέμενο πείραμα, που είχε ως στόχο να κάνει αόρατα τα πολεμικά μέσα από τον εχθρό, αποκαλύφθηκε για πρώτη φορά από τον αστρονόμο και ουφολόγο Μόρις Τζέσαπ. Στις 13 Ιανουαρίου 1955 έλαβε ένα γράμμα από κάποιον Κάρλος Αλέντε, ο οποίος του απεκάλυπτε ότι ήταν αυτόπτης μάρτυς του περιστατικού της εξαφάνισης του πλοίου. Ο Τζέσαπ συνέχισε να αλληλογραφεί με τον πληροφοριοδότη του, ο οποίος στην πορεία άλλαξε το όνομά του σε Καρλ Άλεν. Σύμφωνα με το βιβλίο των Τζέιμς Μόσλεϊ και Καρκ Φλοκ, που κυκλοφόρησε το 2002, ο Τζέσαπ συνέχισε τις έρευνές του για το περιστατικό, αλλά το 1959 πέθανε, ύστερα από σοβαρό τραυματισμό του σε τροχαίο.

Αρκετοί συγγραφείς και ερευνητές ασχολήθηκαν με την υπόθεση, αλλά το πιο γνωστό και επιδραστικό έργο είναι το βιβλίο «Το Πείραμα της Φιλαδελφείας» των αμερικανών συγγραφέων Τσαρλς Μπέρλιτζ και Γουίλιαμ Μουρ, που κυκλοφόρησε το 1979 (στα ελληνικά από τις εκδόσεις «Ωρόρα»). Σύμφωνα με τους δύο συγγραφείς, η ιστορία ξεκινάει τη δεκαετία του ‘20, όταν ο Άλμπερτ Αϊνστάιν ολοκληρώνει τη «θεωρία του ενοποιημένου πεδίου», σύμφωνα με την οποία η βαρύτητα συνδέεται με τον ηλεκτρισμό και τον μαγνητισμό. Ο Αϊνστάιν, θέλοντας να επαληθεύσει τη θεωρία του, συνεργάστηκε με το αμερικανικό πολεμικό στο αποκληθέν «Πείραμα της Φιλαδέλφειας».

Γύρω στις 28 Οκτωβρίου του 1943, το αντιτορπιλλικό «US Eldridge» με το πλήρωμά του εξαφανίστηκε με τη χρήση ηλεκτρομαγνητικών πεδίων από τη ναυτική βάση της Φιλαδέλφειας και εμφανίστηκε στη ναυτική βάση του Νόρφολκ της Βιρτζίνια, 350 χιλιόμετρα μακριά από τη βάση του. Αμέσως μετά επανήλθε με τον ίδιο αόρατο τρόπο στη Φιλαδέλφεια. Και όλα αυτά, μέσα σε λίγα μόνο λεπτά της ώρας, όταν ο κανονικός πλους από τη Φιλαδέλφεια στη Βιρτζίνια και τούμπαλιν θα απαιτούσε τουλάχιστον 24 ώρες.

Το ηλεκτρομαγνητικό πεδίο επεκτάθηκε σε μία απόσταση εκατό μέτρων από κάθε άκρη του πλοίου. Είχε περίπου το σχήμα σφαίρας γύρω από το αντιτορπιλλικό. Ο καθένας από τους ναύτες και τους αξιωματικούς που ήταν πάνω στο πλοίο έπαψε να βλέπει τον εαυτό του και τους συντρόφους του, ενώ όποιος βρισκόταν έξω από τη σφαίρα του μαγνητικού πεδίου δεν μπορούσε να δει τίποτα άλλο από το γενικό σχήμα του πλοίου σαν σε πυκνή ομίχλη.null

Μετά την ολοκλήρωση του πειράματος, ο Αϊνστάιν συνειδητοποίησε ότι η ανθρωπότητα δεν ήταν έτοιμη να αποδεχθεί μια τέτοια γνώση, που θα του άλλαζε την ιδέα που είχε για το χώρο, και κατέστρεψε τις σημειώσεις του. Σύμφωνα με τους συγγραφείς, το πολεμικό ναυτικό των ΗΠΑ αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το εγχείρημα, επειδή κάποιοι από το πλήρωμα του πλοίου κάηκαν, άλλοι εξαφανίστηκαν και άλλοι τρελάθηκαν.

Το ενδιαφέρον της υπόθεσης είναι ότι το πλοίο που συμμετείχε στο υποτιθέμενο πείραμα, το US Eldridge, δόθηκε στο ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, στο πλαίσιο της αμερικανικής βοήθειας, και μετονομάστηκε σε «Λέων». Ανέλαβε υπηρεσία το 1951 και παροπλίσθηκε το 1992. Το «Λέων» συνόδευαν πάντα περίεργες ιστορίες και φήμες. Θρυλείται ότι κατά τη διάρκεια ασκήσεων στο Ιόνιο τη δεκαετία του ‘50 εξαφανίστηκε για δύο ημέρες ή ότι κάποιοι χώροι του πλοίου είχαν σφραγιστεί χωρίς προφανή λόγο. Λέγεται, επίσης, ότι πολλοί ναύτες που υπηρέτησαν στο πλοίο παρουσίασαν ανεξήγητα ψυχολογικά και νευρολογικά προβλήματα.
Πηγή: https://www.sansimera.gr/

© SanSimera.gr

Το «θαυματουργό» νερό του Καματερού

Ο Γιώργος Kαματερός έκανε την εμφάνιση του στην επικαιρότητα στις αρχές Φεβρουαρίου του 1976, υποστηρίζοντας ότι ανακάλυψε το φάρμακο κατά του καρκίνου…FacebookTwitterE-mailΠερισσότερα…69

Ο Γιώργος Καματερός έκανε την εμφάνιση του στην επικαιρότητα στις αρχές Φεβρουαρίου του 1976, υποστηρίζοντας ότι ανακάλυψε το φάρμακο κατά του καρκίνου. Ο 36χρονος τότε δικηγόρος άρχισε να μοιράζει με βυτιοφόρα το ιαματικό νερό που υποτίθεται έφερνε από την Κω, στις γειτονιές της Αθήνας και λίγες μέρες αργότερα στην επαρχία.

Το θέμα άρχισε να αποκτά μεγάλες διαστάσεις, παρά τις αντιδράσεις του ιατρικού κόσμου, αφού πολλές από τις εφημερίδες της εποχής – με προεξάρχοντα «Τα Νέα» – στήριζαν με τη στάση τους τον Καματερό και την ομάδα του. Στο φαινόμενο αυτό, από τις απογευματινές εφημερίδες αντιστάθηκαν η «Ελευθεροτυπία» και η «Εστία» και από τις πρωινές η «Καθημερινή», η «Αυγή» και ο «Ριζοσπάστης».https://tpc.googlesyndication.com/safeframe/1-0-37/html/container.htmlΟ Γ. Καματερός ενώπιον της δικαιοσύνηςΟι αναλύσεις των επιστημονικών ιδρυμάτων, όμως, ανέφεραν συνεχώς ότι πρόκειται για απλό νερό χωρίς καμιά θεραπευτική ιδιότητα, ενώ ο Καματερός υποστήριζε ότι το μυστικό κρύβεται στη σκόνη πετρωμάτων που προσέθεταν οι συνεργάτες του. Το πιο τραγικό γεγονός της περιόδου εκείνης αποκαλύφθηκε από την «Ελευθεροτυπία» στις 19 Φεβρουαρίου της ίδιας χρονιάς. Οι γονείς 18 παιδιών που νοσηλεύονταν με λευχαιμία και κακοήθεις όγκους στο νοσοκομείο «Αγλαΐα Κυριακού», σταμάτησαν την κλασική θεραπεία και έδιναν στα παιδιά το νερό του Καματερού. Ως αποτέλεσμα, ένα από τα παιδιά πέθανε και η κατάσταση των υπολοίπων παρουσίασε επιδείνωση.

H αντίστροφη μέτρηση είχε αρχίσει, αλλά ο Καματερός απτόητος οργάνωνε συγκεντρώσεις και πορείες με εκατοντάδες οπαδούς του, ενώ εμφανιζόταν και ως πολιτικός ηγέτης. Οι συνεχείς αναλύσεις όμως αποδείκνυαν ότι το νερό αυτό όχι μόνο ήταν ψεύτικο, αλλά και επικίνδυνο, αφού περιείχε ραδιενέργεια 35-38%. Στις 30 Μαρτίου του 1976 η κατανάλωσή του απαγορεύτηκε επισήμως.

Μετά τις δικαστικές περιπέτειες, ο Καματερός έφυγε για ένα διάστημα στο εξωτερικό και στη συνέχεια ασχολήθηκε με επιχειρήσεις. 22 χρόνια αργότερα, επέστρεψε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, την Κω, όπου στις 6 Μαΐου του 1998, μη μπορώντας τα αντιμετωπίσει τα οικονομικά του προβλήματα, έβαλε τέλος στη ζωή του.

Πηγή: https://www.sansimera.gr/

© SanSimera.gr

1. «…τα ΄χω με τον έρμο τον εαυτό μου που κάθεται ανάμεσα στον κόσμο και σε μένα», στίχος από ένα σας τραγούδι. Καταλογίζετε συχνά στον εαυτό σας λάθη που ενδεχομένως να λειτουργούσαν διαφορετικά υπό άλλη βάση;

Απ’ την πρώτη στιγμή που άκουσα αυτόν τον στίχο του Γιώργου Σιδερή , μου άρεσε . Η αυτοκριτική , ακόμα και η αυτομεμψία όταν χρειάζεται , είναι δρόμοι προς την αυτογνωσία . Δεν υπάρχει άνθρωπος που δεν κάνει λάθη , αλλά σίγουρα είναι κερδισμένος όποιος τα αναγνωρίζει και έχει την δύναμη να ωφεληθεί από αυτά . Μου συμβαίνει λοιπόν να βρίσκομαι ενίοτε σ’ αυτή τη θέση και ευτυχώς , συνήθως , αποβαίνει λυτρωτικό , παρότι επώδυνο , το να ‘’τσακώνομαι’’ με τον εαυτό μου .

Λιζέτα Καλημέρη.