Συντάκτης: Kostas Bertsias

Αρχάγγελοι Μιχαήλ και πο

Κάθε χρόνο στις 8 Νοεμβρίου η εκκλησία τιμά τους αρχαγγέλους Μιχαήλ και Γαβριήλ και γενικά όλους τους αγγέλους…

Κάθε χρόνο στις 8 Νοεμβρίου η εκκλησία τιμά τους αρχαγγέλους Μιχαήλ και Γαβριήλ και γενικά όλους τους αγγέλους. Την ημέρα αυτή γιορτάζουν όσοι και όσες φέρουν τα ονόματα Μιχαήλ, Γαβριήλ, Άγγελος, Σεραφείμ, Ταξιάρχης και Πανορμίτης.

Στην ορθόδοξη χριστιανική παράδοση οι άγγελοι είναι πνευματικά δημιουργήματα του Θεού, τα οποία έχουν ως αποστολή να δοξάζουν τον δημιουργό τους, να ανακοινώνουν στους ανθρώπους το θείο θέλημα και να εκτελούν τις θείες βουλές. Την ύπαρξη των αγγέλων μαρτυρεί τόσο η Αγία Γραφή (Παλαιά και Καινή Διαθήκη), όσο και η εκκλησιαστική παράδοση. Άγγελοι ήσαν και οι διάβολοι ή δαίμονες, οι οποίοι εξέπεσαν από την αρχική τους θέση, επειδή παρέβησαν τις εντολές του Θεού.

Για τον χρόνο δημιουργίας των αγγέλων δεν υπάρχουν μαρτυρίες από την Αγία Γραφή. Οι περισσότεροι από τους Πατέρες της Εκκλησίας (Γρηγόριος Ναζιανζηνός, Ιωάννης Δαμασκηνός κλπ) δέχονται ότι οι άγγελοι υπήρχαν προτού δημιουργηθεί ο υλικός κόσμος.

Ως προς τη φύση των αγγέλων, οι εκκλησιαστικοί πατέρες διδάσκουν ότι οι άγγελοι έχουν σώμα λεπτό, αιθέριο και άφθαρτο (Τερτυλιανός, Ωριγένης, Βασίλειος ο Μέγας, Αυγουστίνος, Γρηγόριος ο Θεολόγος), χωρίς, όμως, να παύουν να είναι ασώματες και νοερές φύσεις, απρόσβλητες από τις αλλοιώσεις που παθαίνει το ανθρώπινο σώμα, τη φθορά και τον θάνατο.

Ο αριθμός των αγγέλων είναι αναρίθμητος. Η Αγία Γραφή αναφέρει «μυριάδας αγγέλων» και «μυριάδες μυριάδων και χιλιάδες χιλιάδων». Μόνο τέσσερις αναφέρονται ονομαστικά. Πρόκειται για τους αρχαγγέλους και ταξιάρχες Μιχαήλ Γαβριήλ, Ραφαήλ και Ουριήλ. Σύμφωνα με τα έργα που αποδίδονται στον Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη, οι άγγελοι χωρίζονται σε τρεις τάξεις και εννέα τάγματα, ιεραρχικά διατεταγμένα:

• Σεραφείμ, Χερουβείμ, Θρόνοι

• Κυριότητες, Εξουσίες, Δυνάμεις

• Αρχές, Αρχάγγελοι, Άγγελοι

Ο Μιχαήλ και ο Γαβριήλ είναι οι πιο γνωστοί από τους αρχαγγέλους και Ταξιάρχες. Ο Μιχαήλ θεωρείται φύλακας άγγελος του ιουδαϊκού λαού και του Νέου Ισραήλ, δηλαδή του χριστιανισμού. Κατά την αποστασία του Σατανά, όταν ο Μιχαήλ είδε την πτώση του, κάλεσε τις ουράνιες δυνάμεις και αφού αναφώνησε το «πρόσχωμεν», ύμνησε με τους άλλους αγγέλους τον Θεό. Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, ο αρχάγγελος Μιχαήλ είναι ο ψυχοπομπός άγγελος, αυτός που παίρνει τις ψυχές των ανθρώπων.

Ο αρχάγγελος Γαβριήλ αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη να αναγγέλλει τον χρόνο του ερχομού του Μεσσία, ενώ στην Καινή Διαθήκη το όνομά του αναφέρεται μόνο στο Ευαγγέλιο του Λουκά, να προλέγει στον Ζαχαρία τη γέννηση του Ιωάννη του Πρόδρομου, να αναγγέλλει στην Παρθένο Μαρία τη γέννηση του Χριστού από αυτήν και να αποστέλλει τους ποιμένες τη νύχτα της γέννησης του Χριστού στη Βηθλεέμ, για να δουν και να προσκυνήσουν τον γεννηθέντα σωτήρα του κόσμου.

Πηγή: https://www.sansimera.gr

Η στιγμή είναι ιστορική και θα έχουμε όλο το χρόνο να την αναλύσουμε και να την αξιολογήσουμε τις επόμενες μέρες. Είναι επίσης κρίσιμη, με δεδομένη τη στάση που έχει επιλέξει να τηρήσει ο απερχόμενος πια πρόεδρος της Αμερικής Donald Trump, υπονομεύοντας με κάθε τρόπο την ειρηνική μετάβαση της εξουσίας, αλλά και το ίδιο το δημοκρατικό πολίτευμα στις ΗΠΑ.

Στο κλείσιμο -εύχομαι- μιας μελανής σελίδας στην ιστορία των ΗΠΑ, ας κάνουμε σήμερα το βράδυ -πια- ένα ταξίδι στο χρόνο.

Ας πάμε πίσω στο 1992, όταν ο τελευταίος Αμερικανός πρόεδρος που δεν κατάφερε να κερδίσει μια δεύτερη τετραετία, ο George Bush ο πρεσβύτερος, ευχήθηκε στον αντίπαλό του μια καλή θητεία στον Λευκό Οίκο, θυμίζοντας ότι “η Αμερική πρέπει πάντα να έρχεται πρώτη […] Ο λαός μίλησε και σεβόμαστε το μεγαλείο του δημοκρατικού συστήματος”. Ή λίγους μήνες αργότερα, τον Ιανουάριο του 1993, όταν ο Bill Clinton, ο άνθρωπος που του στέρησε τη νίκη, βρήκε αυτό το συγκλονιστικό γράμμα να τον περιμένει στο Οβάλ Γραφείο μετά την ορκωμοσία του. “Θα είσαι ο δικός μας πρόεδρος όταν διαβάσεις αυτό το σημείωμα […] Η επιτυχία σου είναι η επιτυχία της χώρας μας”, ήταν τα τελευταία λόγια του.

Ή, αν θέλετε, ταξιδέψτε με το μυαλό σας ακόμα πιο πίσω, στον Αύγουστο του 1974 και την τραυματική περίοδο του σκανδάλου Watergate. Όταν ο Richard Nixon, παραιτούμενος από το αξίωμα της προεδρίας, αναφέρθηκε στα λόγια ενός άλλου προέδρου. “Κάποιες φορές πέτυχα και κάποιες απέτυχα, όμως πάντα παίρνω κουράγιο απ’ αυτό που κάποτε είπε ο Theodore Roosevelt για τον άντρα στην αρένα, ‘του οποίου το πρόσωπο έχει αμαυρωθεί από τη σκόνη και τον ιδρώτα και το αίμα. Που αγωνίζεται γενναία. Που σφάλλει και απογοητεύει ξανά και ξανά, διότι δεν υπάρχει προσπάθεια χωρίς λάθη και ελλείψεις […] Που ξοδεύει τον εαυτό του σ’ έναν άξιο σκοπό. Που στην καλύτερη περίπτωση στο τέλος βλέπει τον θρίαμβο του υψηλού επιτεύγματος, και στη χειρότερη περίπτωση, αν αποτύχει, τουλάχιστον αποτυγχάνει τολμώντας μεγαλειωδώς'”.

Ο έπαινος ανήκει σε όλους εκείνους τους ανθρώπους που μπήκαν στην αρένα της πολιτικής και έφυγαν με αξιοπρέπεια, σε απόλυτη αντίστιξη μ’ αυτό που βλέπουμε στις οθόνες μας να συμβαίνει τα τελευταία εικοσιτετράωρα. Ο έπαινος αξίζει στον Joe Biden, που στα 77 του χρόνια, μέσα από αδιανόητες προσωπικές τραγωδίες, βρήκε τη δύναμη να δώσει ένα τέλος στη φρικτή αυτή τετραετία. Το ίδιο και στην Kamala Harris, την πρώτη γυναίκα -την πρώτη μαύρη και ασιατικής καταγωγής γυναίκα- που θα ορκιστεί αντιπροέδρος των ΗΠΑ.

Ας γυρίσουμε, επιτέλους, σελίδα.

Μαρίνα Σκυλακάκη

Αγνή πανέμορφη φύση μας σκορπίστηκε, και έπειτα ήρθε ο πολιτισμός….

Είκοσι αιώνων πολιτισμός ….Μήπως ήταν καλύτερα τότε που ζούσαμε στις καλύβες;

Ερωτά και απάντηση δεν περιμένει ο αιπόλος της Πάρνηθας ..

Έγραφε, έψελνε και έπινε

το λιγοστό κρασάκι του

το ταπεινό, φτηνό μεράκι του.

Πένα, ψαλτήρι και ποτήρι

για της τέχνης το χατίρι.

Απόσπασμα από το βιβλίο «οίνος και αίνος» του Δημήτρη Χατζηνικολάου

Τα πάντα δοκιμάζεται το καλόν κατέχετε.

Απόστολος Παύλος

Η ψυχή μου έχει μια περίεργη ιδιοτροπία να θέλει να μοιράζεται με άλλους τις συγκινήσεις της.

Φώτης Κόντογλου.

Ρώσος συγγραφέας, ένας από τους μεγαλύτερους λογοτέχνες του κόσμου. Είναι γνωστός για τα έργα του «Πόλεμος και Ειρήνη» και «Άννα Καρένινα», που συγκαταλέγονται στα σημαντικότερα μυθιστορήματα όλων των εποχών.

Λέων Τολστόι (1828 – 1910)

Ρώσος συγγραφέας, ένας από τους μεγαλύτερους λογοτέχνες του κόσμου. Είναι γνωστός για τα έργα του «Πόλεμος και Ειρήνη» και «Άννα Καρένινα», που συγκαταλέγονται στα σημαντικότερα μυθιστορήματα όλων των εποχών.

Ο κόμης Λεβ Νικολάγεβιτς Τολστόι, γνωστός στο ελληνικό κοινό ως Λέων Τολστόι, γεννήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1828 (28 Αυγούστου, με το παλαιό ημερολόγιο) στη Γιάσναγια Πολιάνα της Ρωσίας από αριστοκρατική οικογένεια. Ορφάνεψε, όμως, προτού κλείσει τα δέκα του χρόνια και από πατέρα και από μητέρα.

Σπούδασε στο πανεπιστήμιο του Καζάν ανατολικές γλώσσες και νομικά, μα δεν πήρε το δίπλωμά του. Ήταν φύση ανήσυχη, γεμάτη σχέδια και αναμορφωτικές ιδέες, επηρεασμένος από τη Γαλλική Επανάσταση. Θέλησε να ανυψώσει τους Ρώσους χωρικούς και να μορφώσει τα παιδιά τους. Ίδρυσε, μάλιστα, και σχολείο και εξέδωσε παιδαγωγικό περιοδικό με τον τίτλο «Γιάσναγια Πολιάνα».

Έχοντας μεγάλα χρέη από τη χαρτοπαιξία, αποφάσισε να καταταγεί στο στρατό. Πήρε μέρος στον Κριμαϊκό Πόλεμο (1853-1856), όπου γνώρισε την ψυχή του ρώσου στρατιώτη και τη φρίκη του πολέμου. Στη συνέχεια επιχείρησε δύο ταξίδια και γυρίζοντας στη Ρωσία, παντρεύτηκε (1862), έκανε οικογένεια κι έζησε ευτυχισμένος «σαν πατριάρχης», όπως έγραψε ο ίδιος. Με την κατά 16 χρόνια μικρότερη σύζυγό του Σοφία Μπερς απέκτησε 13 παιδιά. Την περίοδο εκείνη έγραψε τα δύο αριστουργήματά του «Πόλεμος και Ειρήνη» (1869), το οποίο ζωντανεύει τη Ναπολεόντεια εποχή και την «Άννα Καρένινα» (1877), ένα δυνατό ψυχογραφικό και οικογενειακό δράμα.

Η ανησυχία του, όμως, ταράζει και πάλι τη ζωή του. Είχε τύψεις που ζούσε μέσα στα πλούτη, ενώ τόσοι άλλοι δυστυχούν. Θέλει να τα αφήσει όλα, περιουσία, οικογένεια, δόξα και να ζήσει απλά, σύμφωνα με τις ιδέες του. Τότε γράφει τα έργα του με τα μεγάλα προβλήματα και τις υψηλές ηθικές αρχές της αγάπης, της καλοσύνης και της συμπόνοιας: «Πάτερ Σέργιος» (1898), «Σονάτα του Κρόιτσερ» (1889), «Κύριος και δούλος» (1895) και «Ανάσταση» (1899). Έγραψε, ακόμα, ένα δραματικό έργο, «Το κράτος του ζόφου» (1886) κι ένα θαυμάσιο μεγάλο διήγημα «Ο θάνατος του Ιβάν Ίλιτς» (1866).

Το 1910 αποφασίζει να εγκαταλείψει τα «εγκόσμια», να τα αρνηθεί όλα και να ζήσει μία απλή ζωή μέσα στη φύση. Μα είναι πια 82 ετών και η υγεία του κλονίζεται. Στις 20 Νοεμβρίου (7 Νοεμβρίου με το παλαιό ημερολόγιο) ο σπουδαίος ρώσος συγγραφέας, «ο γίγας της ρωσικής γης», όπως τον αποκαλούν, άφησε την τελευταία του πνοή στη σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης Αστάκοβο της Ρωσίας.

Η ζωή του Τολστόι χαρακτηρίστηκε από μεγάλες αντιθέσεις, καθώς τα πρώτα άσωτα χρόνια της αριστοκρατίας τα διαδέχτηκε η ριζοσπαστική μεταστροφή του προς την άρνηση του πλούτου, τη φιλανθρωπία και προς έναν ιδιόμορφο ειρηνιστικό και χριστιανικό αναρχισμό, που έτυχε θαυμασμού από προσωπικότητες όπως ο Μαχάτμα Γκάντι και ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και επισφραγίστηκε με τον αφορισμό της Ρωσικής Εκκλησίας.

Πηγή: https://www.sansimera.gr/

Τίτλοι τέλους για την κυρά Ελένη σήμερα στο νεκροταφείο των Σκούρτων .

Η κυρία Ελένη απο την μακρινή Νιγρίτα, πριν πενήντα και πλέον χρόνια -νεαρό κορίτσι τότε- βρέθηκε στα Σκούρτα ακολουθώντας τον εκλεκτό της καρδιάς της τον κύριο Λευτέρη . Σε αυτό τον τόπο ρίζωσε και έφτιαξε την οικογένεια της δουλεύοντας σκληρά μαζί με τον άνδρα της για να αναθρέψει τα παιδιά της. Εξαίρετη κυρία, ιδιαίτερα αγαπητή στην κοινωνία των Σκούρτων με τον καλό λόγο για όλους. Η μοίρα στάθηκε σκληρή απέναντι της όταν πριν δεκαπέντε χρόνια έχασε τον αγαπημένο της γιό τον Παναγιώτη που από σήμερα θα ξανασμίξουν …

Καλό ταξίδι, καλό Παράδεισο κυρία Ελένη.

Θερμά συλλυπητήρια σε όλη την οικογένεια της και να είναι όλοι καλά να την θυμούνται .