Συντάκτης: Kostas Bertsias

Μην υποτιμάς, ούτε να φθονείς τους πλούσιους, ειδικά αν δεν είσαι εσύ ο ίδιος πλούσιος, ακόμα. Η απόκτηση πλούτου με σύννομα μέσα, η ορθή διαχείρισή του, η διατήρηση και επαύξησή του είναι μία σύνθετη και απαιτητική εργασία, που αξιώνει συνδυασμό γνώσης, δημιουργικής σκέψης και δράσης στην κατάλληλη αναλογία και στο κατάλληλο timing. Για να κατανοήσεις βαθύτερα την αλήθεια των παραπάνω : i) Παρατήρησε πόσες περιουσίες χάνονται γρήγορα και εύκολα, κυρίως από όσους τις βρήκαν έτοιμες.

ii) Παρατήρησε ότι ο πλούτος, που είναι προϊόν ανομίας και αντικοινωνικών συμπεριφορών, γεννά στο τέλος πολύ περισσότερα προβλήματα στον κάτοχό του και μόνο “εύκολο βίο” δεν εξασφαλίζει στον ίδιο ή/και στους απογόνους του. 

(ΥΓ : Με τη μισθωτή εργασία και μόνο, πλούσιος δεν θα γίνεις ποτέ. Ακόμα κι έτσι όμως, η συνετή διαχείριση και οι σωστές επενδυτικές αποφάσεις, θα σου δίνουν πάντα ένα προβάδισμα έναντι εκείνων που σκέφτονται και πράττουν λανθασμένα αναφορικά με τη διαχείριση των οικονομικών τους).

Γιώργος Λογοθέτης

όνος:εκ του ονία= βάρος, όνησις=ωφέλεια.

Όνος λέγεται και γομάρι από το γόμος που σημαίνει φορτίου

Γάιδαρος απο το χρώμα του ψαριού γάδος .

Όναγρος · όνος του αγρού

από το βιβλίο της Άννας Τζιροπούλου : Ο εν τη λέξει λόγος.

Πρόβλημα που λύνεται με λεφτά, δεν είναι πραγματικό πρόβλημα (αρκεί να έχεις τα λεφτά βέβαια ).

– Το χρήμα από τη φύση του δεν είναι αυτοσκοπός, κι ούτε να επιτρέψεις στο μυαλό σου να το καταστήσει “σκοπό ζωής” ή σημείο αναφοράς της “αξίας” σου ως άνθρωπο. Το χρήμα (από μόνο του) δεν σε κάνει ούτε καλύτερο, ούτε χειρότερο άνθρωπο. Είναι απλά ένα εργαλείο, ένα μέσο που πολλαπλασιάζει τις επιλογές που μπορείς να κάνεις στη διάρκεια του βίου σου και ενίοτε σου καλλιεργεί μία νοητική ψευδαίσθηση ελευθερίας (και αν καβαλήσεις το καλάμι και παντοδυναμίας). Μέσα από τον τρόπο που διαχειρίζεσαι την επάρκεια ή την έλλειψή του (ή καλύτερα αυτό που εσύ αισθάνεσαι και νοηματοδοτείς ως επάρκεια ή έλλειψη), αναδεικνύονται βασικές σταθερές και υπόβαθρα της “νοοτροπίας ζωής” που έχεις τη δεδομένη χρονική στιγμή. Παρατήρησε προσεκτικά, καθώς η ορθή και αμερόληπτη καταγραφή και κατανόηση αυτού που όντως επικρατεί μέσα σου ως “νοητικό πρότυπο” προηγείται πάντα της όποιας αλλαγής επιλέξεις συνειδητά να επιφέρεις, από τη στιγμή που κρίνεις ότι αυτή υπηρετεί καλύτερα την προσωπική σου ανάπτυξη.

Γιωργος Λογοθέτης

Η κακοκαιρία που σαρώνει το μεγαλύτερο μέρος της χώρας την Πέμπτη (26/1) έφερε χιόνια και στην Πάρνηθα.

Τα χιόνια έκαναν την εμφάνισή τους στην Πάρνηθα και άσπρισαν για λίγο το βουνό. Ωστόσο, στη συνέχεια έπεσε χιονόνερο, με αποτέλεσμα το χιόνι να λιώσει….

Μιχάλη Ρουμελιώτη

ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ

ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

Υπάρχουν κάποια πράγματα στή χρήση τού λόγου που βλέπω ξανά και ξανά, κάθε χρόνο, να σάς δυσκολεύουν, και που σάς εκθέτουν στήν κατηγορία τής αμάθειας. Θεώρησα λοιπόν χρήσιμο να μαζέψω εδώ ορισμένες πρόχειρες συστάσεις.

1. Τά τριγενή και δικατάληκτα επίθετα.

Λέγονται έτσι γιατί έχουν τρία γένη (αρσενικό, θηλυκό, ουδέτερο), αλλά δύο μόνο καταλήξεις σε κάθε πτώση· μία κατάληξη για τό ουδέτερο γένος, και μία για τά άλλα δύο γένη.

Ο διεθνής (οργανισμός), η διεθνής (Αμνηστία), τό διεθνές (ενδιαφέρον)

Τού διεθνούς (τύπου), τής διεθνούς (πολιτικής σκηνής), τού διεθνούς (κύρους)

Τόν διεθνή (αερολιμένα), τήν διεθνή (κατάσταση), τό διεθνές (δικαστήριο)

Οι διεθνείς (κανόνες), οι διεθνείς (ειδήσεις), τά διεθνή (στενά)

Τών διεθνών (χρηματιστηριακών δεικτών, συμβάσεων, προβλημάτων)

Τούς διεθνείς (ποδοσφαιριστές), τίς διεθνείς (αντιλήψεις), τά διεθνή (ύδατα)

Έτσι ο σαφής, ο ευγενής ή αγενής, ο ειλικρινής και ανειλικρινής, ο αξιοπρεπής, ακριβής, προφανής, συνεχής, αδιαφανής, ατυχής, φιλομαθής, διαρκής, συμπαθής, προσφιλής, δημοφιλής, ενθουσιώδης, πολυετής, μανιώδης, ευπαθής, θεμελιώδης, ευτραφής, αρτιμελής, δαιδαλώδης, θηριώδης, εμφανής και αφανής, ασφαλής και ανασφαλής, πλήρης, ιδεώδης, επιφανής, ανδροπρεπής, απεχθής, απρεπής, ασεβής και ευσεβής, στοιχειώδης, διαυγής, ανεπαρκής, τριμελής (μονομελής, διμελής… πενταμελής…), ελλιπής, πολυτελής, λεπτομερής, υγιής και πολλά άλλα.

(Προσέξτε στά λίγα παροξύτονα, π.χ. ενθουσιώδης, μανιώδης, πλήρης, συνήθης, τήν γενική πληθυντικού. Σε κάποια πέφτει ο τόνος: τών ενθουσιωδών, τών μανιωδών. Σε άλλα όχι: τών πλήρων, τών συνήθων.

Επίσης, σε κάποια σαν τό συνήθης, τό ουδέτερο είναι προπαροξύτονο στήν ονομαστική (και αιτιατική) ενικού: τό σύνηθες, τού συνήθους, τά συνήθη.)

Πηγή: sarantakos.Wordpress.com