Συντάκτης: Kostas Bertsias

Η φωτογραφία από το προσωπικό αρχείο του Κ Υφαντή.

Η θλίψη δίνει βάθος. Η χαρά δίνει ύψος. Η θλίψη δίνει ρίζες. Η χαρά δίνει κλαδιά. Η χαρά είναι σαν ένα δέντρο που σκαρφαλώνει στον ουρανό. Η θλίψη είναι σαν ρίζες που προσπαθούν να φτάσουν στον πυρήνα της γης. Και τα δύο είναι απαραίτητα. Και όσο πιο ψηλό είναι το δέντρο, τόσο πιο βαθιές είναι οι ρίζες του.

OSHO, Ινδός γκουρού

Τίποτε δεν δίνει σ’ έναν φοβισμένο άνθρωπο περισσότερο κουράγιο από τον φόβο ενός άλλου…

ΟΥΜΠΕΡΤΟ ΕΚΟ

Καλύτερα από τον Τσώρτσιλ τα είπε όμως ο δικός μας ποιητής, ο Διονύσιος Σολωμός. Μας είπε ότι η όψη με βιά μετράει τη γη. Δηλαδή η ματιά – που είναι η πύλη της εσωτερικότητας κάθε ανθρώπου – μετράει τον εξωτερικό της κόσμο με βία και με βιασύνη. Και αυτός είναι ο βίος του. Δηλαδή η πρόσληψη είναι εξ ορισμού πολεμική. Πόλεμος και βιασύνη είναι τα δύο «φυσικά μεγέθη» που φορτίζονται ταυτόχρονα τόσο με την έννοια του απόλυτου, όσο και με την έννοια της σχετικότητας. Και τα δύο μεγέθη σε όλες τους τις εκφάνσεις και σε όλες τους τις διαστάσεις αποτελούν τα αναπόδραστα στοιχεία που διαμορφώνουν ένα μεγάλο μέρος της ανθρώπινης Ιστορίας. Πόλεμος και βιασύνη είναι τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των νέων. Πάντα θα ενυπάρχουν μέσα τους. Αποστολή των «μεγάλων» είναι να περιθάλψουν τον πνευματικό κόσμο των νέων από τις πληγές των απατηλών κόσμων και να τους διοδεύσουν μέσα στη δυναμική της ζωτικότητάς τους. Και για να επιστρέψουμε ξανά στον Τσώρτσιλ, πρέπει οι νέοι να ακούσουν ότι εκτός από κανακέματα και φροντιστήρια «τσαμπαμαγκισμού» και «δικαιωματισμού» υπάρχει και το εξής: we have nothing else to offer you but blood, toil (=μόχθος), tears and sweat. We have before as an ordeal of the most grievous kind. ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

– Να βοηθάς άλλους, τηρώντας όμως αυστηρά τις κάτωθι προϋποθέσεις :

(α) Να μην επιτρέπεις ποτέ το πρόβλημα του άλλου να γίνει στο τέλος και δικό σου πρόβλημα (είτε άμεσα, είτε συνηθέστερα έμμεσα μέσω παρενεργειών).

(β) Να θυμάσαι πάντα ότι μπορείς να βοηθήσεις κάποιον μόνο εφόσον : (i) έχει προηγουμένως ο ίδιος συνειδητοποιήσει και αποδεχτεί ότι έχει πρόβλημα και (ii) έχει επίσης αποδεχτεί ότι δεν είναι σε θέση να λύσει αυτό το πρόβλημα με τις δικές του δυνάμεις.

Οποιαδήποτε “απόπειρα” βοήθειας χωρίς να συντρέχουν σωρευτικά οι ανωτέρω προϋποθέσεις, θ’ αποδειχθεί χάσιμο χρόνου (για ΄σένα σίγουρα) και πιθανόν να σε βάλει και σε έξτρα μπελάδες (που αλλιώς δεν θα σου τύχαιναν).

Γιώργος Λογοθέτης

Μια ελληνική παροιμία λέει: το πρωί τρώγε σαν βασιλιάς, το μεσημέρι σαν πρίγκιπας, και το βράδυ σαν ζητιάνος

Τώρα έρχονται οι επιστήμονες με τις έρευνες τους και μας λένε το ίδιο!

Ορεινός

Κείμενο: Γιάννης Δεβετζόγλου

Οι περισσότεροι γνωρίζουμε ότι το τι και το πόσο τρώμε, διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην υγεία και τα κιλά μας. 

Ωστόσο, επιστήμονες αποκαλύπτουν τώρα δεν αρκεί μόνο το τι και το πόσο, αλλά και το πότε τρώμε και μάλιστα ότι είναι αυτό που μπορεί να κάνει τη διαφορά.

Οι πιο πρόσφατες μελέτες καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι αν καταναλώνουμε τις περισσότερες θερμίδες νωρίτερα μέσα στην ημέρα, θα έχουμε το καλύτερο αποτέλεσμα.

Αυτό σημαίνει ότι ο καλύτερος τρόπος για να έχουμε καλύτερη υγεία και να χάσουμε κιλά, είναι να τρώμε ένα πολύ πλούσιο πρωινό, ένα μέτριο σε θερμίδες και λιπαρά μεσημεριανό και ένα ελαφρύ δείπνο. 

Αυτό συμβαίνει διότι το συγκεκριμένο μοτίβο διατροφής ευθυγραμμίζεται με τον κιρκαδικό μας ρυθμό, δηλαδή το βιολογικό μας ρολόι, το οποίο είναι υπεύθυνο και ρυθμίζει πολλές πτυχές τις υγείας μας, από τις ορμόνες και τη θερμοκρασία του σώματος, μέχρι τον κύκλο του ύπνου.

Το βιολογικό μας ρολόι, είναι έτοιμο να αφομοιώσει και να μεταβολίσει την τροφή νωρίς το πρωί. Καθώς η μέρα προχωρά, ο μεταβολισμός μας γίνενται ολοένα και πιο αργός και αναποτελεσματικός. Γι’ αυτό και είναι σημαντικό ότι έχουμε να φάμε μέσα στην ημέρα, να το τρώμε το πρωί ή το αργότερο μέχρι νωρίς το απόγευμα. 

Οι μελέτες της χρονοδιατροφής 

Το νέο πεδίο έρευνας που ονομάζεται χρονοδιατροφή, έρχεται να διερευνήσει τις αλλαγές που θα πρέπει να γίνουν στον τρόπο διατροφής και την υγεία.

Οι επιστήμονες αντί να εστιάζουν αποκλειστικά στα θρεπτικά συστατικά και τις θερμίδες, εξετάζουν ολοένα και περισσότερο τη στιγμή της ημέρας που καταναλώνουμε το γεύμα.

Με τον τρόπο αυτό αποκαλύπτουν τα εντυπωσιακά αποτελέσματα που έχει ο χρόνος κατανάλωσης ενός γεύματος μέσα στην ημέρα στην απώλεια βάρους, τη μείωση της όρεξης, τον κίνδυνο εκδήλωσης χρόνιων νοσημάτων και την ικανότητα του οργανισμού μας να αποθηκεύει και να καίει το λίπος. 

«Μέχρι σήμερα εξετάζαμε μόνο τις θερμίδες του φαγητού ή τους υδατάνθρακες, τις πρωτεϊνες και τα λίπη», εξηγεί στην Washington Post η Marta Garaulet, καθηγήτρια Φυσιολογίας της Διατροφής στο Πανεπιστήμιο της Μούρθια στην Ισπανία, η οποία μελετά τη στιγμή κατανάλωσης των γευμάτων και τα αποτελέσματα που έχει στην παχυσαρκία και τον μεταβολισμό. 

Και καθώς σήμερα οι περισσότεροι άνθρωποι παραλείπουν το πρωινό και τρώνε αρκετά το βράδυ μετά από μία κουραστική ημέρα στη δουλειά, οι ερευνητές συμβουλεύουν να κάνουμε ακριβώς το αντίθετο. 

Η δρ Garaulet ανακάλυψε ότι οι άνθρωποι που τρώνε συνήθως ένα πλούσιο μεσημεριανό γεύμα και ένα ελαφρύ δείπνο, αναπτύσσουν λιγότερα μεταβολικά νοσήματα, από όσους καταναλώνουν πολλές θερμίδες το βράδυ. 

Πλούσιο πρωινό και ελαφρύ δείπνο 

Στο πλαίσιο νέας μελέτης που δημοσιεύεται στην επιστημονική επιθεώρηση Obesity Reviews, οι ειδικοί εξέτασαν τα δεδομένα από εννέα κλινικές δοκιμές, στις οποίες συμμετείχαν συνολικά 485 ενήλικες. 

Αυτό που διαπίστωσαν ήταν ότι οι άνθρωποι που προσλάμβαναν τις πρώτες πρωινές ώρες τις περισσότερες θερμίδες της ημέρας, έχασαν περισσότερα κιλά από όσους έκαναν το αντίθετο. 

Επίσης, είχαν μεγαλύτερη βελτίωση στο σάκχαρο του αίματος, τα επίπεδα γλυκόζης και την ευαισθησία στην ινσουλίνη, δείκτες που αφορούν τον κίνδυνο εκδήλωσης διαβήτη. 

Σε άλλη μελέτη που δημοσιεύτηκε πριν από τρεις μήνες στην επιθεώρηση Cell Metabolism, οι επιστήμονες ζήτησαν από εθελοντές να τρώνε πρωινό στις 8 π.μ. μεσημεριανό στις 12 μ.μ. και βραδινό στις 4 μ.μ.

Ακολούθως, ζήτησαν από τους ίδιους να καταναλώσουν τα ίδια γεύματα για έξι ημέρες, αλλά με καθυστέρηση τεσσάρων ωρών. 

Γιατί όταν τρώμε αργά, πεινάμε περισσότερο;

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι όταν οι συμμετέχοντες στη μελέτη ακολούθησαν το δεύτερο πρόγραμμα, πεινούσαν πολύ περισσότερο κατά τη διάρκεια της ημέρας. 

Το γιατί, το έδειξαν οι ορμόνες τους: Η κατανάλωση του φαγητού κατά τη δεύτερη φάση της μελέτης, δηλαδή τέσσερις ώρες πιο αργά, αύξησε τα επίπεδα της γκρελίνης, μια ορμόνης η οποία αυξάνει την όρεξη, ενώ παράλληλα μειώνει τα επίπεδα της λεπτίνης, της ορμόνης που μας προκαλεί το αίσθημα της πλήρωσης (ότι είμαστε χορτάτοι). 

Παρόμοια αποτελέσματα είχαν κι άλλες μελέτες. Σε τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή, επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι υγιείς νεαροί ενήλικες έκαιγαν λιγότερο λίπος και είχαν 20% αύξηση στα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, όταν έτρωγαν δείπνο στις 10 μ.μ., σε σύγκριση με όσους έτρωγαν δείπνο στις 6 μ.μ.

Πώς να υιοθετήσουμε το σωστό πρόγραμμα χρονοδιατροφής 

Οι επιστήμονες παραθέτουν μερικές στρατηγικές, οι οποίες μπορούν να βοηθήσουν προς αυτήν την κατεύθυνση. 

Μην παραλείπετε το πρωινό. Η έλλειψη πρωινού γεύματος αυξάνει τον κίνδυνο παχυσαρκίας και αύξησης βάρους. 

Αν δεν πεινάτε το πρωί, πιείτε κάτι ελαφρύ, όπως γάλα και ακολούθως φάτε ένα πλούσιο μεσημεριανό γεύμα. 

Οι πρωινοί υδατάνθρακες είναι καλύτεροι. Αν πρόκειται να καταναλώσετε γλυκά ή ψωμί, ζυμαρικά κ.ά. υδατάνθρακες, είναι καλύτερα να το κάνετε το πρωί ή νωρίς το απόγευμα, παρά το βράδυ. 

Προσπαθήστε να φάτε βραδινό το απόγευμα. Ιδανικά θα πρέπει να έχετε καταναλώσει το δείπνο σας τουλάχιστον 3 ώρες πριν πάτε για ύπνο. 

Κάντε το δείπνο το πιο ελαφρύ γεύμα της ημέρας. Ακόμη και αν δεν μπορείτε να φάτε νωρίς το βραδινό σας, οι επιστήμονες συνιστούν να προσπαθήσετε να φάτε πολύ λιγότερο σε σχέση με το πρωινό και το μεσημεριανό. 

Αν θέλετε να φάτε μεγάλη ποσότητα το βράδυ, τότε καλό θα ήταν το μεγαλύτερο μέρος στα πιάτα σας να τον καταλαμβάνουν λαχανικά. 

Εφαρμόστε τη μέθοδο της χρονοδιατροφής 5 φορές την εβδομάδα. Κάποιες φορές δεν είναι ούτε εύκολο, ούτε πρακτικό να φάτε νωρίς το βραδινό, ή να περιέχει λίγες θερμίδες και λιπαρά. 

Σε μελέτες που έκανε ο Courtney Peterson, επίκουρος καθηγητής Διατροφής στο Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα, διαπίστωσε ότι όσοι έτρωγαν ένα ελαφρύ δείπνο για 5 ημέρες την εβδομάδα, αντί για επτά, εξακολουθούσαν να έχουν τα οφέλη του μεγαλύτερου μέρους της χρονοδιατροφής. 

Πηγη:τNews247.gr

Η έλξη του κενού της IRENE BALIEXO

Σήμερα βαριόμαστε λιγότερο από οποιαδήποτε άλλη εποχή, αλλά φοβόμαστε περισσότερο από ποτέ μη βαρεθούμε, παρατήρησε κάποτε ο φιλόσοφος Μπέρτραντ Ράσελ. Μάλλον γι’ αυτό γεμίζουμε τις ζωές μας με ενασχολήσεις και σχέδια μέχρι να ξεχειλίσουν. Μας τρομάζουν τα κενά διαστήματα του χρόνου σαν ρωγμές στο επιχειρησιακό οικοδόμημα που χτίζουμε κάθε μέρα. Μια αόριστη εντύπωση ενοχής μας κυριεύει αν τις Δευτέρες που γυρνάμε στη δουλειά, δεν έχουμε να αφηγηθούμε στους συναδέλφους μας ένα υπερπλήρες Σαββατοκύριακο. Προτιμούμε την ασφυξία από το κενό.

Η αρχαία σοφία μας αποτρέπει από αυτή τη στάση ζωής. Πριν από εικοσιπέντε αιώνες ο Κινέζος διδάσκαλος Λάο Τσε έγραψε ότι πλάθουμε τον πηλό για να φτιάξουμε ένα δοχείο, αλλά είναι το εσωτερικό κενό του που γεμίζουμε· καρφώνουμε πασσάλους για να χτίσουμε ένα αγροτόσπιτο, αλλά είναι το εσωτερικό του που το κάνει κατοικήσιμο. Ο αρχαίος διδάσκαλος ήθελε να μας θυμίσει ότι είναι το κενό που μάς προσφέρει καταφύγιο, ότι οι πράξεις μας χρειάζονται χώρο και ηρεμία για να υλοποιηθούν αθόρυβα, όπως στρώνονται οι νιφάδες στον χιονιά. Ο Ρωμαίος φιλόσοφος Σενέκας επέμεινε στην ίδια ιδέα. Σκεφτόταν ότι οφείλουμε να είμαστε δραστήριοι αλλά όχι και παραδομένοι σε ένα ανάστατο και ξέφρενο πηγαινέλα. Για να μάθουμε το μάθημα της ανάπαυσης, συνιστούσε να αποβάλλουμε από την καθημερινή ζωή μας την πίεση των προσδοκιών και την ακραία έξαψη. Ο Σενέκας χαριτολογούσε στα γραπτά του πάνω στην «παραφορτωμένη σχόλη» και μας άφησε μια ειρωνική φράση: «Εκείνοι που οι τέρψεις τους απαιτούν πολλή δουλειά, δεν χαίρονται τίποτα». Σύμφωνα με την παλιά διδαχή, αν αφήσουμε τον χρόνο μας κενό, θα πάψει να μας πιέζει.

 

•Ο Κωνσταντίνος έφυγε εν ειρηνη περιβαλλόμενος από την αγάπη και στοργή της ευρείας οικογένειας του.Της επί 55 χρόνια συζύγου του Αννας Μαρίας ,5 παιδιών ,9 εγγονιών,τις νύφες του και τις αδελφές του Σοφία και Ειρήνη.Τύχη αγαθή να τους έχει όλους πλάι του να τον αγαπούν στο κατευόδιο.
•Πως αλλάζουν οι καιροί.Στα νιάτα μου έβγαζα φλύκταινες και που τον άκουγα.Πως να ξεχάσω την αντιβασιλική εκστρατεία με τα πούλμαν το 74 στο Καρπενήσι.Φιλοβασιλικοί χωρικοί μας είχαν πετάξει και πέτρες.Και προφανώς ακόμα νοιώθω πολιτική αποστροφή για τη μοναρχία και τον άθλιο ρόλο της στην χώρα μας διαχρονικά.Αν και κάποιες παλαιότατες πτυχές της ,στον Όθωνα ,ο φίλος ιστορικός Κωστής μας συνιστά να τις ξαναδούμε χωρίς την αταβιστική μας προκατάληψη που δεν είναι εύκολο να υπερβώ.Σε θέματα θεσμικής συγκρότησης του ελληνικού κράτους απέναντι σε τοπάρχες προύχοντες οθωμανικής πολιτικής αντιλήψεως
•Τα τελευταία χρόνια είχε παύσει να με ενοχλεί.Η απομάκρυνση του κινδύνου και μια αγάπη που έδειχνε για την Ελλάδα είχαν μαλακώσει τα αισθήματα.Μου είχε γίνει, ως πρόσωπο ,σχεδόν συμπαθής.Η ζωή του δεν προκαλούσε Άνετη αλλά ήρεμη οικογενειακή.Οκ κανείς δεν υπαίτιος κατ αρχήν γιατί γεννήθηκε και ανατράφηκε πιεστικά για το ρόλο του.Μέχρι και ειδικό σχολείο για αυτόν είχε φτιάξει η Φρειδερίκη.Οι αυτοβιογραφικές του διηγήσεις είναι ενδιαφέρουσα παρακαταθήκη και ιστορική πηγή.
•Τυχερός άνθρωπος στις περιστάσεις.Πιόνι της Φρειδερίκης μητρός του και των αυλοδούλων πολιτικών στην αποστασία.Άβουλο καλομεγαλωμενο βουτυρόπαιδο.Φωτό με τους πραξικοπηματίες συνταγματάρχες που πρόλαβαν τους φιλοβασιλικούς επίδοξους χουντικούς στρατηγούς.Τότε του ήρθε η φώτιση της Θεάς Κλωθως της τύχης.Το αντιπραξικόπημα -οπερέτα που απέτυχε παταγωδώς και η αναχώρηση στην Ιταλία.1968.Αυτό τον έσωσε.Αν δεν το είχε κάνει σήμερα θα ήταν ισοβίτης μαζί με τους πρωταίτιους.Έτσι του ετυχε ως έκπτωτου,μια χαρισάμενη και ήρεμη ζωή
Τυχερός και με το unfair του Καραμανλή.Αν είχε γυρίσει τότε το 74,στο κλίμα της πρώτης μεταπολίτευσης,θα τον είχαμε φάει ζωντανό.Η θα μας είχε φάει.Δεν ξέρω.Γιατί είχαμε λουστεί και τον κλόουν αντιβασιλέα Ζωϊτάκη με την σύζυγο βασίλισσα Παγώνα και η ξιπασιά του βασιλικού οίκου δεν είχε ξεχαστεί.
•Ο θανών δεδικαίωται.Τα συλλυπητήρια μας στην οικογένεια του.Το κεφάλαιο είχε ήδη κλείσει.Ο θάνατος του είναι το τέλος μιας εποχής.

Πάνος Μπιτσαξής

– Αν καταφέρεις ν’ απαλλαγείς από τα “θεσμικά παραμύθια” που σου σερβίρουν από την παιδική ηλικία, θα παραδεχτείς ότι η ανθρώπινη ζωή είναι ένα “ταξίδι” που – ιδωμένο στην ολότητά του – είναι μια διαδρομή “μηδενικού αθροίσματος”, υπό την έννοια ότι έρχεσαι στον κόσμο χωρίς τίποτα και φεύγεις ακριβώς με τον ίδιο τρόπο (χωρίς να πάρεις τίποτα μαζί σου). Υπό το πρίσμα αυτού του αναντίρρητου γεγονότος, το μόνο που μετράει είναι τί κάνεις (ή τί παραλείπεις) στη διάρκεια αυτού του “ταξιδιού”. Μπορείς με τη δράση σου να αφήσεις στο τέλος τον κόσμο σε καλύτερη κατάσταση (σε κάποιους τομείς τουλάχιστον) από αυτή που τον βρήκες όταν ήρθες εδώ??

Δύσκολος στόχος και υψηλό επίτευγμα που δεν εξαρτάται μόνο από τις δικές σου διαθέσεις και δυνάμεις, και μπράβο σου αν τα καταφέρεις. Σίγουρα όμως, αυτό που μπορείς και έχεις υποχρέωση να κάνεις, είναι με τις πράξεις ή/και τις παραλείψεις σου να μη συμβάλεις στο να γίνει ο κόσμος χειρότερος. Αυτή η ευθύνη είναι δική σου, αφορά την καθημερινότητά σου, είναι αποκλειστικά στο χέρι σου να το πετύχεις και δεν υπάρχει άλλοθι, αν δεν το πραγματώσεις.

Γιώργος Λογοθέτης