Συντάκτης: Kostas Bertsias

Χρόνια πολλά στις εορτάζουσας και στους εορτάζοντες

Όσιος Ευθύμιος ο Μέγας
Χριστιανός ασκητής και ιδρυτής μοναστικών κέντρων στην περιοχή της Παλαιστίνης, μία από τις πιο σημαντικές μορφές του Χριστιανισμού.

Όσιος Ευθύμιος ο Μέγας (377 – 473)

Χριστιανός ασκητής και ιδρυτής μοναστικών κέντρων στην περιοχή της Παλαιστίνης, μία από τις πιο σημαντικές μορφές του Χριστιανισμού. Ήταν γνωστός στην εποχή του για την αυστηρότητα του βίου και τα θαύματά του. Προσηλωμένος στην Ορθοδοξία, όπως αυτή είχε καθορισθεί από τις Οικουμενικές Συνόδους, πολέμησε τις αιρέσεις και ιδιαίτερα αυτή του Μονοφυσιτισμού. Η μνήμη του τιμάται σε Ανατολή και Δύση στις 20 Ιανουαρίου.

Ο Ευθύμιος γεννήθηκε στη Μελιτηνή της Αρμενίας το 377 επί βυζαντινού αυτοκράτορος Γρατιανού. Ήταν μοναχογιός και οι γονείς του τον ονόμασαν Ευθύμιο για να ευχαριστήσουν τον θεό, που τους χάρισε αυτή την ευθυμία. Σε ηλικία τριών ετών έμεινε ορφανός από πατέρα και η χήρα μητέρα του ανέθεσε την ανατροφή του στον τοπικό επίσκοπο Ευτρώιο. Αυτός τον εκπαίδευσε καλώς και σε ηλικία 28 ετών τον χειροτόνησε πρεσβύτερο.

Το 406 ο Ευθύμιος μετέβη στα Ιεροσόλυμα και ασκήτευσε στο σπήλαιο του Αγίου Θεοκτίστου. Σύμφωνα με τον βιογράφο του Κύριλλο τον Σκυθοπολίτη, τα μεγάλα πνευματικά του χαρίσματα γρήγορα τον ανέδειξαν και η φήμη του ως Αγίου απλώθηκε παντού. Πολλοί Σαρακηνοί (Άραβες) έγιναν χριστιανοί, ενώ αρκετοί αιρετικοί, όπως Μανιχαίοι, Νεστοριανοί και Ευτυχιανοί, επέστρεψαν στην ορθή πίστη. Ακόμη και η αυτοκράτειρα του Βυζαντίου Ευδοκία (408-450), που λοξοκοίταζε προς τον Μονοφυσιτισμό, αναγκάστηκε να διακόψει κάθε σχέση μαζί του, όταν πείστηκε από την επιχειρηματολογία του Ευθυμίου. Γύρω του συγκεντρώθηκαν πολλοί μοναχοί, που τον ανακήρυξαν ηγούμενό τους.

Ο Ευθύμιος είχε το χάρισμα της θαυματουργίας, σύμφωνα με τους συναξαριστές. Κάποτε, με ελάχιστα ψωμιά κατόρθωσε να χορτάσει 400 ανθρώπους που τον επισκέφθηκαν την ίδια ημέρα στο κελί του. Με την προσευχή του, γυναίκες που ήταν στείρες αποκτούσαν παιδιά και η διψασμένη γη της Παλαιστίνης ποτιζόταν από την πολλή βροχή και κάρπιζε.

Ο Όσιος Ευθύμιος ο Μέγας κοιμήθηκε σε βαθιά γηρατειά στις 20 Ιανουαρίου του 473. Η Εκκλησία για την προσωπικότητα του και την προσφορά του στον Χριστιανισμό τον ανακήρυξε Μέγα. Στη βυζαντινή αγιογραφία, ο Όσιος Ευθύμιος παρουσιάζεται με αρκούντως μακριά γενειάδα.

Λαογραφία
Στη λαϊκή λατρεία, ο Όσιος Ευθύμιος συνδέεται με τον Άγιο Αντώνιο και τον Άγιο Αθανάσιο σε μία δεισιθανατική, όπως την αποκαλεί ο λαογράφος Δημήτριος Λουκάτος, αντίληψη για όσους πεθαίνουν τις ημέρες των εορτών τους. Ιδιαίτερα στα ορεινά της Ρούμελης, οι άνθρωποι συνήθιζαν να μετακινούν τα κρεβάτια τους στη γιορτή του αγίου, για να μην τους βρει, όταν έρθει να τους πάρει στον Άδη.

Το όνομα του Οσίου Ευθυμίου συχνά παρετυμολογείται από το ρήμα «θυμάμαι», γεγονός που έχει δημιουργήσει την αντίληψη ότι ο άγιος απαιτεί από τους πιστούς, και μάλιστα από τις μητέρες μικρών παιδιών, να θυμούνται και να τιμούν την εορτή του με εθιμική αργία. Αν τον θυμηθούν, πιστεύουν ότι θα τους θυμηθεί κι εκείνος, χαρίζοντάς τους απογόνους και ευγονία. Έτσι, στη γιορτή του οι παντρεμένες γυναίκες συνήθιζαν να παρασκευάζουν πίτες, να τις πηγαίνουν στο ναό για να ευλογηθούν και κατόπιν να τις μοιράζουν σε αρσενικά παιδιά, για να αποκτήσουν και οι ίδιες αγόρια.

Η πλατεία Ελευθερίας βρίσκεται στο κέντρο της Λευκωσίας και αποτελεί ένα εμβληματικό και ιστορικό τοπόσημο της Κύπρου.

Πηγή: www.lifo.gr

Αυτή είναι η νέα πλατεία Ελευθερίας της Λευκωσίας, που σχεδίασε η Ζάχα Χαντίντ

Στο διήμερο συνέδριο blis2020 του MDRT στον Λίβανο (03 & 04-12-2020) με τη συμμετοχή των σπουδαιότερων ασφαλιστών του πλανήτη, έγινε αναφορά σε μια πρόσφατη έρευνα. Το θέμα της ήταν σχετικά με τον φόβο και πραγματοποιήθηκε στην Αμερική. Η έρευνα αυτή έδειξε πως τα δύο πράγματα που φοβούνται οι άνθρωποι περισσότερο στη ζωή τους είναι ο «θάνατος» και το να «ξεμείνουν από χρήματα ενώ βρίσκονται εν ζωή».

Μάλιστα, από τους δύο, ο ισχυρότερος είναι ο φόβος να «ξεμείνουν από χρήματα…».

To διάβασμα είναι ένας άλλος τρόπος να είσαι κάπου.
Ζοζέ Σαραμάγκου, 1922-2010, Πορτογάλος συγγραφέας [Νόμπελ 1998]

Ο Τσάρλι Τσάπλιν έζησε 88 χρόνια….
Μας άφησε 4 δηλώσεις:
(1) Τίποτα δεν είναι για πάντα σε αυτόν τον κόσμο, ούτε καν τα προβλήματά μας….
(2) Λατρεύω να περπατάω στη βροχή γιατί κανείς δεν μπορεί να δει τα δάκρυά μου….
(3) Η πιο χαμένη μέρα στη ζωή είναι η μέρα που δεν γελάμε….
(4) Έξι καλύτεροι γιατροί στον κόσμο…:

1. Ο ήλιος,
2. Ξεκούραση,
3. Άσκηση,
4. Διατροφή,
5. Αυτοσεβασμός
6. Φίλοι.
   Μείνε σε αυτούς σε όλα τα στάδια της ζωής σου και απόλαυσε μια υγιή ζωή…

«Τι κάνει ένας αριστερός; Παρέμβαση. Τι κάνουν δύο αριστεροί; Οργάνωση. Τι κάνουν τρεις αριστεροί; Κίνημα. Τι κάνουν τέσσερις αριστεροί; Διάσπαση».

Συνέντευξη στην Κορίνα Γεωργίου/skytv

Γνήσιος φιλέλληνας, διακεκριμένος διδάκτωρ της ελληνικής γλώσσας και λογοτεχνίας εδώ και 50 χρόνια στο Πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ, ο Καναδός Ζακ Μπουσάρ γεννήθηκε στο Κεμπέκ το 1940.

Έχοντας τιμηθεί με τον τίτλο του Αντεπιστέλλοντος Μέλους της Εταιρείας Συγγραφέων στην Ελλάδα από το 1987 αλλά και με το Χρυσό Σταυρό της Λεγεώνας της Τιμής της Ελληνικής Δημοκρατίας από τον Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο το 2005, μιλά άπταιστα ελληνικά και αποτελεί έναν εξέχοντα πρεσβευτή του ελληνικού πολιτισμού στο εξωτερικό.

Ο παγκοσμίου φήμης καθηγητής μίλησε αποκλειστικά στην Κορίνα Γεωργίου και την εκπομπή “Σαββατοκύριακο Παρέα” για τη σπουδαιότητα της ελληνικής γλώσσας, την οποία μάλιστα χαρακτήρισε και “μητρική γλώσσα του δυτικού πολιτισμού”,  καθώς επίσης και για τη διδασκαλία της στους φοιτητές του Πανεπιστημίου του Μόντρεαλ. Ακόμη, περιέγραψε την πεντέμισι μηνών μάχη του με τον κορωνοϊό, τον οποίο με ισχυρή θέληση κατάφερε να νικήσει. 

Ο Ζακ Μπουσάρ, είναι μέλος της Βασιλικής Εταιρείας Καναδά. Γεννήθηκε και ζει στο Μόντρεαλ και, από το 1973, είναι καθηγητής Νεοελληνικής Φιλολογίας στο πανεπιστήμιο της καναδέζικης μεγαλούπολης.

Ο κ. Μπουσάρ είναι μεταφραστής κειμένων της ελληνικής λογοτεχνίας στα γαλλικά, είναι επίτιμο μέλος της Ελληνικής Κοινότητας Μόντρεαλ, αλλά και ένας πραγματικά ένθερμος και φανατικός οπαδός της ελληνικής γλώσσας. Έχει τιμηθεί με τον τίτλο του Αντεπιστέλλοντος Μέλους της Εταιρείας Συγγραφέων στην Ελλάδα από το 1987 καθώς και με τον Τίτλο του Φιλέλληνα από την Ελληνική Κοινότητα του Μόντρεαλ στις 24 Μαΐου 2000. Τιμήθηκε με το Χρυσό Σταυρό της Λεγεώνας της Τιμής της Ελληνικής Δημοκρατίας από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο το 2005.