Ένα από τα πιο θλιβερά γεγονότα στην ιστορία του νεοελληνικού κράτους, που οδήγησε στον διεθνή διασυρμό της χώρας.

Οι ληστές οδηγούνται στην Αθήνα για να δικαστούνnull

Ένα από τα πιο θλιβερά γεγονότα στην ιστορία του νεοελληνικού κράτους, που οδήγησε στον διεθνή διασυρμό της χώρας.

Κατά τη μετεπαναστατική περίοδο, η ληστεία βρισκόταν σε έξαρση, παρά τα διάφορα μέτρα που είχαν πάρει οι κυβερνήσεις για την εξουδετέρωσή της. Το αραιοκατοίκητο της υπαίθρου, η ανεπαρκής αστυνόμευση, η χαλαρή φύλαξη των ελληνοτουρκικών συνόρων και η πολιτική ασυλία κάποιων ληστών, συνέβαλαν στη διατήρηση του φαινομένου καθ’ όλο τον 19ο αιώνα.

Στις 30 Μαρτίου 1870 μία ομάδα άγγλων περιηγητών και διπλωματικών ξεκίνησαν για μια επίσκεψη στο Μαραθώνα, συνοδευόμενοι από άνδρες της Χωροφυλακής. Την αποτελούσαν ο λόρδος και η λαίδη Μάνκαστερ, ο νεαρός φίλος τους Φρέντερικ Βάινερ, ο δικηγόρος Έντουαρντ Λόιντ, ο τρίτος γραμματέας της βρετανικής πρεσβείας στην Αθήνα Έντουαρντ Χέρμπερτ και ο γραμματέας της ιταλικής πρεσβείας στην Αθήνα, κόμης Αλμπέρτο ντε Μπόιλ, που προστέθηκε την τελευταία στιγμή στη συντροφιά. Όλα κυλούσαν ομαλά, όταν στο ταξίδι της επιστροφής οι εκδρομείς έπεσαν σε ενέδρα που τους είχε στήσει η πολυπληθής συμμορία των αδελφών Τάκου και Χρήστου Αρβανιτάκη κοντά στο Πικέρμι. Οι συνοδοί χωροφύλακες εξουδετερώθηκαν εύκολα και η ομάδα των περιηγητών βρέθηκε στα χέρια των Αρβανιτάκηδων.

Ο Τάκος Αρβανιτάκης, που ήταν αρχηγός της συμμορίας, διαμήνυσε στην κυβέρνηση του Θρασύβουλου Ζαΐμη τις απαιτήσεις της, που ήταν λύτρα 50.000 και χορήγηση αμνηστίας. Κι ενώ η αγγλική πρεσβεία δέχθηκε τους όρους των απαγωγέων, η κυβέρνηση ήταν αντίθετη. Ο Υπουργός Στρατιωτικών Σκαρλάτος Σούτσος υποστήριξε ότι οποιαδήποτε υποχώρηση στις αξιώσεις των συμμοριτών θα αποτελούσε απαράδεκτο εξευτελισμό της χώρας. Συν τοις άλλοις, επικαλέσθηκε και συνταγματικό κώλυμα για τη χορήγηση αμνηστίας, για να λάβει ειρωνική απάντηση από αξιωματούχο του Φόρειν Όφις: «Δεν θα ηδυνάμην να παραδεχθώ ως ισχυράν την αντίρρησιν περί του αντισυνταγματικού της αμνηστίας. Το Ελληνικό Σύνταγμα έχει παραβιασθή ούτω συχνά παρά της κυβερνήσεως, ώστε δεν θα ηδυνάμην να δώσω προσοχήν εις πρόφασιν στηριζομένην επί τοιαύτης δικαιολογίας».

Η καθυστέρηση της κυβερνητικής απάντησης εξόργισε τους απαγωγείς και ο λόρδος Μάνκαστερ, ένας από τους ομήρους, ζήτησε να του επιτραπεί να επιστρέψει στην Αθήνα για να συγκεντρώσει το ποσό των λύτρων και να φροντίσει για τη χορήγηση αμνηστίας. Ο άγγλος ευγενής έφθασε στην Αθήνα, αλλά η κυβέρνηση παρέμενε ανυποχώρητη και μάλιστα ανέλαβε δράση, στέλνοντας στρατιωτικό απόσπασμα για την ανακάλυψη και τη σύλληψη των απαγωγέων.

Οι Αρβανιτάκηδες, που γνώριζαν πολύ καλά τα κατατόπια της Αττικής, διέφυγαν διαμέσου της Πεντέλης και της Πάρνηθας και κατέφυγαν στον Ωρωπό, αφού πρώτα είχαν απελευθερώσει τις γυναίκες. Από εκεί διαμήνυσαν στην κυβέρνηση ότι αν συνεχιζόταν η καταδίωξη θα αναγκάζονταν να σκοτώσουν τους αιχμαλώτους. Ο Σούτσος, που είχε το γενικό πρόσταγμα από κυβερνητικής πλευράς, το μόνο που συζητούσε τώρα ήταν η άνευ όρων απελευθέρωση των απαχθέντων και η ευνοϊκή μεταχείριση των απαγωγέων. Παράλληλα, στρατιωτικά αποσπάσματα προσπαθούσαν να εγκλωβίσουν τους συμμορίτες στην Αττική για να μην διαφύγουν προς τα ελληνοτουρκικά σύνορα, που τότε βρίσκονταν λίγο πάνω από τη Λαμία.

Στις 9 Απριλίου 1870 οι άνδρες ενός αποσπάσματος ήλθαν πρόσωπο με το πρόσωπο με τους Αρβανιτάκηδες στο Δήλεσι, παραθαλάσσια περιοχή βόρεια του Ωρωπού. Αυτοί σκότωσαν τους τέσσερις ομήρους και στη συνέχεια προσπάθησαν να διαφύγουν. Από τους πυροβολισμούς που ακολούθησαν, μόνο ο Τάκος Αρβανιτάκης κατόρθωσε να διαφύγει. 20 άνδρες του σκοτώθηκαν επί τόπου, ανάμέσά τους και ο αδελφός του Χρήστος και εννέα συνελήφθησαν για να καταδικασθούν αργότερα σε θάνατο και να εκτελεσθούν.

Το ρεζιλίκι για τη χώρα μας ήταν μεγάλο και το γόητρό της καταρρακώθηκε. Ο ευρωπαϊκός Τύπος έκανε λόγο για «χώρα ημιβαρβάρων», «φωλεά ληστών και πειρατών», και χαρακτήρισε την Ελλάδα «εντροπή για τον πολιτισμό», που «τίθενται εκτός του κύκλου των πολιτισμένων κρατών». Κάποιοι άγγλοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι ανέφεραν ότι «αι ληστείαι αποφασίζονται εν Αθήναις, ένθα και διανέμονται τα χρήματα», υπονοώντας σχέση των ληστών με την πολιτική εξουσία, ενώ κάποιοι άλλοι ζήτησαν στρατιωτική επέμβαση στην Ελλάδα.

Την κατάσταση έσωσε ο φιλέλληνας υπουργός Εξωτερικών Γλάδστων και οι πρεσβευτές της Ρωσίας και των ΗΠΑ, που υποστήριξαν τις ενέργειες της ελληνικής κυβέρνησης. Τελικά, η Ελλάδα υποχρεώθηκε να εκφράσει τη λύπη της στις κυβερνήσεις της Αγγλίας και της Ιταλίας και να καταβάλει σε καθεμία από τις οικογένειες των θυμάτων το ποσό των 22.000 λιρών.
Πηγή: https://www.sansimera.gr

«Πέρα από την εγκύκλια παιδεία, πιο σημαντική είναι η ευρύτερη καλλιέργεια και κουλτούρα κάθε ανθρώπου. Τα πτυχία και τα μεταπτυχιακά δεν σου εξασφαλίζουν ότι έχεις παιδεία. Η παιδεία ξεκινά μέσα από την οικογένεια, από τα ‘μαθήματα’ που θα πάρει το παιδί πρακτικά, δια της μίμησης και του παραδείγματος, από τη μητέρα του και τον πατέρα του, και μετά έρχεται το σχολείο. Αυτά που υποφέρει σήμερα η Ελλάδα είναι αποτέλεσμα ελλειμματικής παιδείας, σε όλα τα επίπεδα»

Ν.Νανόπουλος αστροφυσικός

Οι Γάλλοι οινοπαραγωγοί ανάβουν κεριά και καίνε δέματα από άχυρο στην προσπάθειά τους να προστατεύσουν τους αμπελώνες τους από τον παγετό της άνοιξης, με την πρόβλεψη για πιο κρύες νύχτες αυτήν την εβδομάδα να αυξάνει τον φόβο σοβαρών ζημιών και απώλειας παραγωγής.

Οι θερμοκρασίες έπεσαν στους -5 ° C όλη τη νύχτα σε περιοχές παραγωγής κρασιού, συμπεριλαμβανομένου του Chablis, της Βουργουνδίας και του Μπορντό, οι οποίες θα μπορούσαν να βλάψουν τους βλαστούς που έχουν ήδη αναπτυχθεί λόγω του προηγούμενου ήπιου καιρού.

Έξω από το Chablis, γνωστό σε όλο τον κόσμο για το φρουτώδες, όξινο λευκό κρασί του, βγαίνει μια βαθιά πορτοκαλί λάμψη από δεκάδες χιλιάδες κεριά κρεμασμένα πάνω από τους αμπελώνες τις πρώτες πρωινές ώρες.

Ο οινοποιός Λώρενς Πίνσον είπε ότι είχε βάλει περίπου 300 έως 600 μεγάλα κεριά – να καίνε σε δοχεία παραφίνης – κατά μήκος των 14 εκταρίων με αμπέλια.

«Η συγκομιδή διακυβεύεται για λίγες νύχτες – μία, δύο ή τρεις νύχτες – και αν δεν έχουμε συγκομιδή, αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχουν πωλήσεις, ούτε κρασί για τους καταναλωτές», δήλωσε ο Πίνσον στο Reuters.

Αν και ήταν ακόμη πολύ νωρίς για να εκτιμηθεί η ζημία, οι παραγωγοί δήλωσαν ότι θεωρείται αναπόφευκτο.

«Θα είναι επίσης κρύο για μια νύχτα από σήμερα έως αύριο, οπότε υπάρχει μεγάλη ανησυχία», δήλωσε ο Κριστόφ Σατό, από την ομάδα παραγωγών κρασιού CIVB του Μπορντό. «Με δύο συνεχόμενες νύχτες υπάρχει κίνδυνος να καταστραφεί ο αμπελώνας».

Οι οινοπαραγωγοί έβαλαν επίσης να σιγοκαίνε μπάλες από άχυρο για να παρέχουν ένα προπέτασμα καπνού ώστε να αποτρέψουν τον πρώιμο ήλιο να κάψει παγωμένους βλαστούς. Επίσης ψέκασαν με νερό πάνω από τα αμπέλια με σκοπό ο πάγος που σχηματίζει να τα προστατεύει από το πάγωμα. Ταυτόχρονα εγκατέστησαν θερμάστρες και πύργους ανέμου που αναμιγνύουν τον κρύο αέρα κοντά στο έδαφος με τον θερμότερο αέρα που βρίκεται πιο ψηλά.

REUTERS/PASCAL ROSSIGNOL

Το φαινόμενο του ανοιξιάτικου παγετού έχει έρθει νωρίτερα φέτος, τον Απρίλιο, και όχι στις αρχές Μαΐου που συνέβαινε πριν από 20-25 χρόνια, πράγμα που σημαίνει ότι η πτώση των θερμοκρασιών μπορεί να είναι μεγαλύτερη, είπε ο Πίνσον, και πρόσθεσε: «Έτσι, αντί για θερμοκρασίες -1 ° C έως -2 ° C, μπορεί να δούμε παγετούς στους -4 ° C, -5 ° C, -6 ° C ή ακόμα περισσότερο σε ορισμένες περιοχές».

Το 2017 ο παγετός οδήγησε στη χαμηλότερη ιστορικά παραγωγή κρασιού στη Γαλλία, ενώ μειωμένη ήταν η παραγωγή και το 2019 αλλά και το 2020.

Πηγή: naftemporikigr

Το καψώνι του Τούρκου προέδρου στην πρόεδρο της Κομισιόν, έχει παράδοση 500 χρόνων, που οι ανιστόρητοι των Βρυξελλών και η Ούρσουλα Φον ντερ Λάιεν φαίνεται να αγνοούν, ή να μην θέλουν να γνωρίζουν. Δεν είναι τυχαίο ούτε παράλειψη του διπλωματικού πρωτοκόλλου, το ότι είχαν δύο αντί τρείς καρέκλες στην αίθουσα συναντήσεων. Χωρίς να παραβλέψουμε τη συμπεριφορά του Σαρλ Μισέλ.
Παραθέτω:
Ένας πρέσβης του Κάρολου Κουίντου, αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (1550-1558), κλήθηκε για διαβουλεύσεις από τον Αυτοκράτορα των Τούρκων Σουλεϋμάν. Όταν μπήκε στην αίθουσα των συναντήσεων, παρατήρησε ότι δεν υπήρχε κάθισμα για τον ίδιο, κάτι που δεν ήταν τυχαίο αλλά ηθελημένο θέλοντας να τον κρατήσουν όρθιο για να τον υποτιμήσουν. Αμέσως έβγαλε το πανωφόρι του, το πέταξε στο πάτωμα και κάθισε επάνω. Η ιστορία λέει πως στις διαπραγματεύσεις ήταν άψογος γεγονός που αναγνώρισε και ο τούρκος αυτοκράτορας. ‘Οταν τελείωσε η συνάντηση σηκώθηκε και έφυγε χωρίς να πάρει το πανωφόρι του, ενώ όταν του το θύμισαν για να το πάρει, ο πρέσβης απήντησε : ” οι Πρέσβεις του βασιλιά δεν συνηθίζουν να παίρνουν τα καθίσματα μαζί τους”

Η Τουρκία, ο άρρωστος της Ευρώπης σύμφωνα με τους ιστορικούς του 19ου και 20ου αιώνα δεν έχει αλλάξει.

Η Γερμανίδα Ούρσουλα Φον ντερ Λάιεν, στη χώρα της οποίας ήταν αυτοκράτορας ο Κάρολος Κουίντος και ο “Κάρολος” Μισέλ ο οποίος έχει το ίδιο επώνυμο με τον αυτοκράτορα Κάρολο Κουίντο, η χώρα του οποίου ανήκε στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και στην οποία είχε βασιλέψει ο Κάρολος Κουίντος, θα έπρεπε να είχαν διδαχτεί αυτά τα περιστατικά, όπως και οι πρέσβεις των χωρών της Ε.Ε. για να μην τους κάνουν οι τούρκοι τα ίδια χουνέρια που κάνουν εδώ και 500 χρόνια. Ιστορίες όπως αυτή αλλά και άλλες πολλές θα έπρεπε να διδάσκονται στις διπλωματικές ακαδημίες… Η ιστορία αυτή είναι στη σελίδα 32 ενός βιβλίου στην κατοχή μου στη γαλλική γλώσσα “Λεξικό Εγκυκλοπαιδικό Ανεκδότων” Παρίσι 1929

Τα χαιρετίσματά μου στην Ευρωπαϊκή και Ελληνική Διπλωματία, με τις υγείες τους και πάντα τέτοια.

Giorgio petsotas

Καλημέρα φίλε Ορεινέ

Ως καθημερινός αναγνώστης του ιδιαίτερα ενδιαφέροντος blog σου ορεινά Δερβενοχώρια, θαύμασα την αρχοντιά του Κόναν, που κάθε άλλο παρά βάρβαρος φαίνεται.

Μου θύμισε τα παιδικά μου χρόνια τα καλοκαίρια στα Σκούρτα αμολημένος απο τους γονείς στον Θείο Γιάννη Αγαθή, πρώτο εξάδελφο του πατέρα μου. Σχεδόν καθημερινά τότε, έπαιρνα τον γαϊδαρο της ΜΑΝΑΣ (έτσι αποκαλούσε το Χωριό την αδελφή του παππού μου Γιώργου Δρόσου και μάνα του Θείου Γιάννη) και γύριζα ως cow boy όλα τα βουνά και πεδιάδες περιμετρικά των Σκουρτων (επηρεασμένος απο τον Law ranger στο τβ τότε) με ιδιαίτερη προτίμηση την Αγία Παρασκευή δίπλα στα σπίτια σας.

Ακόμη μου θυμίζουν περιστατικά εξαφανίσεών μου στην εκεί περιοχή σας όπου με έψαχνε όλο το χωριό. Χαμένος δε, δεν ήμουν, απλά δεν έβλεπα να γυρίσω διότι δεν υπολόγιζα καλά το χρόνο και νύχτωνε. Ας ειναι συγχωρεμένος ο γαϊδαράκος που έβρισκε τον δρόμο του γυρισμού. Πολύ θα ηθελα να θυμηθώ το όνομά του, γενναίος και αυτός όπως είμαι σίγουρος είναι και ο Κόναν…

Στο επανιδείν!!

Σταύρος από τις ακτές της Εύβοιας .

Πώς μια εταιρεία που ιδρύθηκε πριν από επτά μήνες από άτομα που δεν είχαν προηγούμενη σχέση με τον χώρο κατάφερε να κερδίσει δύο αναθέσεις, μία από τον ΕΟΔΥ και μία από τη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας, για την προμήθεια συνολικά 6 εκατ. κιτ ταχείας ανίχνευσης κορονοϊού;

ΓράφειΕλίζα Τριανταφύλλου/ insidestory

«Η SWISS MED ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΙΚΕ είναι μία ελληνική εταιρεία, η οποία δραστηριοποιείται στον τομέα της εμπορίας παραφαρμακευτικών προϊόντων. Στελεχώνεται από έμπειρα στελέχη με πολυετή πείρα στον κλάδο της υγείας, αλλά και σε άλλους επιχειρηματικούς κλάδους με διεθνή, πολυετή δραστηριότητα που ξεκίνησε από τον κλάδο τροφίμων και έκτοτε διευρύνουν διαρκώς τα πεδία δράσης τους».

Αυτό διαβάζουμε στην προσφάτως τεθείσα σε λειτουργία ιστοσελίδα της εταιρείας που αναδείχθηκε προσωρινός ανάδοχος για την προμήθεια 3 εκατ. rapid test σε διαγωνισμό του ΕΟΔΥ που έχει κολλήσει λόγω προσφυγών και την Τρίτη 6 Απριλίου υπέγραψε με τη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας (ΓΓΠΠ) την προμήθεια ισόποσων τεμαχίων self test. Αθροιστικά και οι δύο αναθέσεις ξεπερνούν τα €20 εκατομμύρια. Η προμήθεια του ΕΟΔΥ έχει κοστολογηθεί στα €10.140.000, ήτοι €3,38 ανά κιτ και η ανάθεση της ΓΓΠΠ ανέρχεται στα €10.080.000 (€3,36 ανά κιτ).Εταιρεία επτά μηνών

Πάντως, στον διαγωνισμό-εξπρές της ΓΓΠΠ με προθεσμία μόλις τεσσάρων ημερών (μετρώντας και την αργία της 25ης Μαρτίου), σε σύνολο πέντε αναδόχων που ανέλαβαν αθροιστικά την προμήθεια 10.000.000 self test, η Swiss Med κατάφερε να προσφέρει συγκριτικά τη μεγαλύτερη ποσότητα, με ασφυκτική προθεσμία παράδοσης το αργότερο επτά ημέρες μετά την υπογραφή της σύμβασης, ξεπερνώντας ακόμη και γνωστές εταιρείες του χώρου όπως η ROCHE DIAGNOSTICS, η οποία προσέφερε 1,9 εκατ. τεμάχια. Πλην της ROCHE, η SWISS MED και άλλες τρεις προσέφεραν self test της ίδιας κατασκευάστριας εταιρείας, της κινεζικής JOYSBIO (με τα προϊόντα της έχουμε ασχοληθεί σε προηγούμενα ρεπορτάζ εδώ και εδώ), με σημαντικές αποκλίσεις στις τιμές – από τα €2,29 της εταιρείας ΞΕΝΟΦΩΝ ΓΕΡΜΑΝΟΣ για 2,5 εκατομμύρια τεμάχια, μέχρι ένα ευρώ παραπάνω (€3,36) που προσέφερε η SWISS MED για 3 εκατομμύρια κιτ.

Η SWISS MED είναι μία νέα εταιρεία στον χώρο. Ιδρύθηκε μόλις τον περασμένο Σεπτέμβριο στην Αθήνα με κεφάλαιο €30.000. Πέρα από τρεις μικρές συμβάσεις που έχει υπογράψει από την αρχή του έτους με δύο νοσοκομεία της περιφέρειας για την προμήθεια χειρουργικών γαντιών και μέσων ατομικής προστασίας, που αθροιστικά δεν ξεπερνούν τα €29.000, δεν φαίνεται να έχει εμπειρία σε μεγάλους διαγωνισμούς.

Πηγή και ολόκληρο το ρεπορτάζ στο insidestory.

Η Αφροδίτη της Μήλου (Venus de Milo για τους αλλόγλωσους) είναι ένα πιο διάσημα και πολυθρύλητα αγάλματα της αρχαιοελληνικής τέχνης. Ανακαλύφθηκε το 1820 στην τουρκοκρατούμενη Μήλο και από το 1821 κοσμεί το Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι.

Δημιουργία της ύστερης ελληνιστικής περιόδου (τέλη του 2ου π.Χ αιώνα), το ύψους 2.02μ και βάρους 900 κιλών μαρμάρινο άγαλμα, εικονίζει την θεά της ομορφιάς και του έρωτα, ημίγυμνη να φοράει μόνο το ιμάτιο δεμένο γύρω από τους γοφούς της. Τα δύο χέρια που λείπουν, πρέπει να καταστράφηκαν είτε κατά την ανασκαφή είτε κατά την μεταφορά.

Αρχικά πιστευόταν ότι η Αφροδίτη της Μήλου ήταν έργο του Πραξιτέλη ή του Σκόπα, σήμερα πλέον είναι εδραία η πεποίθηση στους ειδικούς, ότι είναι έργο του γλύπτη Αλέξανδρου από την Αντιόχεια.

Η ανακάλυψη του αγάλματος και η «φυγάδευσή» του στην Γαλλία

Το άγαλμα είχε μια περιπετειώδη διαδρομή μέχρι να φτάσει στο Μουσείο του Λούβρου. Ανακαλύφθηκε στις 8 Απριλίου 1820, όταν η σκαπάνη του χωρικού Γεωργίου Κεντρωτά, που καλλιεργούσε το χωράφι του,προσέκρουσε σε ένα λίθινο υπόγειο θόλο, κάτω από τον οποίο ήταν τοποθετημένο το άγαλμα. Ο Κεντρωτάς, όταν συνήλθε από την έκπληξη, παρέλαβε το πολύτιμο εύρημα και το έκρυψε με πάσα μυστικότητα στην οικία του.

Όμως το μυστικό γρήγορα κοινολογήθηκε και έφτασε στα αυτιά τόσο του προξενικού πράκτορα της Γαλλίας στην Κωνσταντινούπολη όσο και των προκρίτων της Αθήνας. Ο πρώτος ενημέρωσε τον ελληνομαθή και αρχαιόφιλο σημαιοφόρο Ντ’ Ουρβίλ, μέλος του πληρώματος γαλλικού πολεμικού πλοίου που ναυλοχούσε στην Κωνσταντινούπολη.null

Ο Ντ’ Ουρβίλ αμέσως έσπευσε στην Μήλο και επισκέφθηκε την οικία του Κεντρωτά. Τόσος ήταν ο θαυμασμός του για το άγαλμα, ώστε επέστρεψε αμέσως στην Κωνσταντινούπολη και ενημέρωσε τον Γάλλο πρεσβευτή για την αξία του. Αυτός διέταξε το πολεμικό πλοίο να κατευθυνθεί στην Μήλο και να τό παραλάβει πάση θυσία.

Εν τω μεταξύ, οι πρόκριτοι της Αθήνας έστειλαν με τουρκικό πλοίο τον ιερέα Βέργη στο νησί με εντολή να μεταφέρει το πολύτιμο εύρημα στην Αθήνα. Ο Βέργης έφθασε στην Μήλο και έπεισε τους ντόπιους και τις τουρκικές αρχές να τού παραδώσουν το άγαλμα. Το συσκεύασε σε ξύλινο κιβώτιο και ήταν έτοιμος να το φορτώσει το πλοίο, όταν για κακή του τύχη έφθασαν οι Γάλλοι.

Με την απειλή των όπλων, οι Γάλλοι ναύτες απέσπασαν το πολύτιμο φορτίο από τα χέρια Ελλήνων και Τούρκων και το μετέφεραν στο πολεμικό πλοίο, το οποίο κατευθύνθηκε αμέσως στην Γαλλία.

Από το 1821, η Αφροδίτη της Μήλου εκτίθεται στο Μουσείο του Λούβρου και αποτελεί αντικείμενο θαυμασμού για εκατομμύρια επισκέπτες, που συρρέουν κάθε χρόνο στο πιο διάσημο μουσείο του κόσμου.
Πηγή: https://www.sansimera.gr/