Καλημέρα φίλε Ορεινέ
Ως καθημερινός αναγνώστης του ιδιαίτερα ενδιαφέροντος blog σου ορεινά Δερβενοχώρια, θαύμασα την αρχοντιά του Κόναν, που κάθε άλλο παρά βάρβαρος φαίνεται.
Μου θύμισε τα παιδικά μου χρόνια τα καλοκαίρια στα Σκούρτα αμολημένος απο τους γονείς στον Θείο Γιάννη Αγαθή, πρώτο εξάδελφο του πατέρα μου. Σχεδόν καθημερινά τότε, έπαιρνα τον γαϊδαρο της ΜΑΝΑΣ (έτσι αποκαλούσε το Χωριό την αδελφή του παππού μου Γιώργου Δρόσου και μάνα του Θείου Γιάννη) και γύριζα ως cow boy όλα τα βουνά και πεδιάδες περιμετρικά των Σκουρτων (επηρεασμένος απο τον Law ranger στο τβ τότε) με ιδιαίτερη προτίμηση την Αγία Παρασκευή δίπλα στα σπίτια σας.
Ακόμη μου θυμίζουν περιστατικά εξαφανίσεών μου στην εκεί περιοχή σας όπου με έψαχνε όλο το χωριό. Χαμένος δε, δεν ήμουν, απλά δεν έβλεπα να γυρίσω διότι δεν υπολόγιζα καλά το χρόνο και νύχτωνε. Ας ειναι συγχωρεμένος ο γαϊδαράκος που έβρισκε τον δρόμο του γυρισμού. Πολύ θα ηθελα να θυμηθώ το όνομά του, γενναίος και αυτός όπως είμαι σίγουρος είναι και ο Κόναν…
Στο επανιδείν!!
Σταύρος από τις ακτές της Εύβοιας .
