Ο αιπόλος της Πάρνηθας αναρωτιέται:

Η ύπαρξη δεν είναι επιβεβαίωση;

Από τον Αντώνη Κ. η πιο κάτω ανάρτηση:

Εμπορικές πρακτικές του 1860…
‘’Οι εν Ανατολή Έλληνες δυστυχώς κατεχράσθησαν της ευπιστίας των Άγγλων. Εφόρτωνον πολλάκις σιτηρά εξ αυτής της χώρας της εξαγωγής, ήδη βεβλαμμένα, ηπάτων τους πλοιάρχους, ή και πολλάκις εκ συνεννοήσεως μετ’αυτών, εδήλουν εν τω φορτωτικώ ποσόν ανώτερον του φορτωθέντος, και οι μεν τίμιοι πλοίαρχοι υπέκυπτον εις αποζημιώσεις, οι δε ολιγώτερον τίμιοι κατεσκεύαζον και μιαν αβαρίαν, και ούτως όχι μόνον εδικαιολόγουν την βλάβην του φορτίου και την έλλειψιν του ποσού, αλλά ελάμβανον και αποζημιώσεις.Τούτο εγένετο αίτιον τα φέροντα την ελληνικήν σημαίαν πλοία να θεωρούνται αποσυνάγωγα των ασφαλειών, και τινά αυτών να μη ασφαλίζωνται επ ουδενί όρω,τα δε ανήκοντα εις γνωστής τιμιότητος πλοιάρχους να ασφαλίζωνται δι ασφαλίστρων λίαν ανωτέρων των δι άλλας Ευρωπαϊκάς σημαίας πλοία καταβαλλομένων…’’

ΑΝΔΡΕΑΣ ΣΥΓΓΡΟΣ : ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ Τόμος Α’ -ΕΣΤΙΑ

Η κοινή γνώμη είναι η βασίλισσα του κόσμου. Γιατί η ηλιθιότητα είναι η βασίλισσα των ηλιθίων

Σαμφόρ, επιλογή από το έργο του, Παναγιώτης Κονδύλης μετάφραση

Ολιγαρχικό κίνημα κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου (431-404 π.Χ.), που ανέτρεψε το δημοκρατικό πολίτευμα στην αρχαία Αθήνα και εγκαθίδρυσε τη λεγόμενη «Αρχή των 400». Εκδηλώθηκε την 14η του μηνός Θαργηλιώνος (9 Ιουνίου) του 411 π.Χ.

Μετά την καταστροφική εκστρατεία των Αθηναίων στη Σικελία (415-413πΧ), το δημοκρατικό πολίτευμα στην Αθήνα άρχισε να κλονίζεται. Οι πλούσιοι κάτοικοί της, που επωμίζονταν τις δαπάνες του πολέμου, αντιμετώπιζαν οικονομικές δυσχέρειες και σχεδίαζαν την ανατροπή του και την εγκαθίδρυση ολιγαρχικού πολιτεύματος. Δεν δίσταζαν, μάλιστα, να καταφύγουν στην τρομοκρατία, για να πετύχουν τον σκοπό τους. Επιφανείς ηγέτες των δημοκρατικών, όπως ο Ανδροκλής, δολοφονήθηκαν από ομάδες νεαρών αριστοκρατών.

Το ολιγαρχικό κίνημα είχε ως ιθύνοντα νου τον δεινό ρήτορα Αντιφώντα, που δρούσε κυρίως από το παρασκήνιο. Άλλες σημαντικές προσωπικότητες των ολιγαρχικών ήταν οι δημαγωγοί Φρύνιχος και Πείσανδρος, άλλοτε θανάσιμοι αντίπαλοι και τώρα σύμμαχοι προ του κοινού σκοπού, και ο μετριοπαθής Θηραμένης. Οι ολιγαρχικοί ζητούσαν περικοπή δαπανών και περιορισμό των ενεργών πολιτών σε αυτούς μόνο που «χρήμασι και σώμασι» ήταν σε θέση να ωφελούν την πόλη. Γι’ αυτούς ήταν ο μόνος τρόπος να σωθεί η Αθήνα, που είχε απολέσει το στρατιωτικό πλεονέκτημα στην αναμέτρησή της με τη Σπάρτη.

Οι συνωμότες κέρδισαν αρχικά την Εκκλησία του Δήμου, όταν ανακοίνωσαν ότι η Περσία ήταν διατεθειμένη να βοηθήσει οικονομικά την Αθήνα με την μεσολάβηση του Αλκιβιάδη. Όταν, όμως, αυτός δεν τήρησε τις υποσχέσεις του, οι ολιγαρχικοί δεν μπορούσαν να κάνουν πίσω, σε μια Αθήνα που βρισκόταν σε έκρυθμη κατάσταση. Συγκάλεσαν την Εκκλησία του Δήμου και πρότειναν να δημιουργηθεί με μικτό σύστημα διορισμού και εκλογής η Βουλή των 400, που θα είχε απόλυτες εξουσίες, ενόσω διαρκούσε ο πόλεμος. Η Βουλή αυτή θα μπορούσε να συμβουλεύεται ένα σώμα 5.000 πολιτών, όποτε το θεωρούσε αναγκαίο.

Οι 400, που αποτελούνταν κυρίως από ακραίους ολιγαρχικούς, δεν ήταν διατεθειμένοι να μοιραστούν την εξουσία με τους πεντακισχιλίους. Επέβαλαν τη θέλησή τους και διέλυσαν τη δημοκρατικά εκλεγμένη Βουλή των 500. Η κατάλυση της Δημοκρατίας είχε επιτελεσθεί.

Οι πραξικοπηματίες δεν θα μπορούσαν να διατηρήσουν τη δύναμή τους, αν δεν είχαν τη συγκατάθεση του πανίσχυρου αθηναϊκού στόλου, που εκείνη την περίοδο ναυλοχούσε στη Σάμο. Δεν το πέτυχαν, γεγονός που συνετέλεσε στο θνησιγενές του εγχειρήματός τους. Τα πληρώματα μόλις έμαθαν για το κίνημα στην Αθήνα, ορκίστηκαν πίστη στη δημοκρατία, καθαίρεσαν τους αρχηγούς τους και εξέλεξαν νέους. Ο Θρασύβουλος και ο Θράσυλος ήταν δύο από αυτούς. Οι νέοι ηγέτες του στόλου ανακάλεσαν τον Αλκιβιάδη και διακήρυξαν την πρόθεσή τους να συνεχίσουν τον πόλεμο κατά της Σπάρτης.

Στην Αθήνα, η νέα ολιγαρχική διακυβέρνηση υπέφερε εξ αρχής από εσωτερικά προβλήματα, καθώς στους κόλπους της ξέσπασε διαμάχη μεταξύ μετριοπαθών και ακραίων στοιχείων. Οι μετριοπαθείς, με αρχηγό τον Θηραμένη, ζητούσαν την αντικατάσταση των 400 με ένα διευρυμένο ολιγαρχικό σώμα των 5.000, στο οποίο θα συμμετείχαν και εκπρόσωποι από τις κατώτερες τάξεις (ζευγίτες και άνω). Ευρισκόμενοι υπό πίεση, οι ακραίοι ολιγαρχικοί υπό τον Φρύνιχο ήταν έτοιμοι να συνάψουν ειρήνη με τους Σπαρτιάτες, θυσιάζοντας την ηγεμονία, ακόμη και την ανεξαρτησία της πόλης. Παράλληλα, άρχισαν να τειχίζουν την Ηιετιώνεια χερσόνησο (σημερινή Δραπετσώνα), στην είσοδο του Πειραιά. Οι διαδόσεις του Θηραμένη, ότι το οχυρό προοριζόταν να διευκολύνει την απόβαση των Σπαρτιατών, προκάλεσε την αντίδραση των οπλιτών, οι οποίοι το κατεδάφισαν. Θύμα των διαδόσεων αυτών έπεσε και ο Φρύνιχος, ο οποίος δολοφονήθηκε.

Μετά την εξέλιξη αυτή, οι μετριοπαθείς ολιγαρχικοί πήραν το πάνω χέρι και εγκατέστησαν την «αρχή των 5.000» τον Σεπτέμβριο του 411 π.Χ. Ο Θουκυδίδης εγκωμιάζει το νέο πολίτευμα, που αποτελούσε συνδυασμό ολιγαρχικών και δημοκρατικών στοιχείων. Από τους ηγέτες των ακραίων ολιγαρχικών, ο Αντιφών καταδικάσθηκε σε θάνατο και ήπιε το κώνειο, ενώ o Πείσανδρος κατέφυγε στους Σπαρτιάτες. Η δημοκρατία στην Αθήνα αποκαταστάθηκε τον Ιούνιο του 410 π.Χ, μετά τη διπλή νίκη του αθηναϊκού στόλου στην Κύζικο

Πηγή: https://www.sansimera.gr/

Είναι γνωστό ότι τα καθαρά νερά της λίμνης του Μόρνου έλυσαν το θέμα της λειψυδρίας όχι μόνο της Αττικής αλλά και άλλων περιοχών της χώρας μας και συνάμα η Δωρίδα έχασε το ποτάμι της που ζωογονούσε μια μεγάλη περιοχή, η οποία ξεκινούσε από τα ορεινά και έφτανε μέχρι τις όμορφες παραλίες της στον Κορινθιακό.

Δυστυχώς, καμία σοβαρή μέριμνα δεν έχει ληφθεί μέχρι σήμερα για τις σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις που έχει επιφέρει στην περιοχή η κατασκευή της λίμνης. Πιστεύουμε ότι, έστω και τώρα, θα μπορούσαν να υλοποιηθούν πολλά, με στόχο η λίμνη του Μόρνου να αποτελέσει την αφετηρία για τη σωστή ανάπτυξη της περιοχής μας.

Την Παρασκευή 4 Ιουνίου πραγματοποιήθηκε επίσκεψη – αυτοψία της προέδρου της υποεπιτροπής υδάτινων πόρων της ειδικής μόνιμης επιτροπής προστασίας περιβάλλοντος του Ελληνικού Κοινοβουλίου, κ. Διονυσίας Αυγερινοπούλου, βουλευτού νομού Ηλείας της Ν.Δ., βουλευτών και τοπικών παραγόντων, στη λίμνη του Μόρνου για το έργο του παραλίμνιου αγωγού διαχείρισης λυμάτων των κοινοτήτων και οικισμών της περιοχής του ταμιευτήρα του Μόρνου και του σωφρονιστικού καταστήματος του Μαλανδρίνου.

Στην εν λόγω επίσκεψη στις φυλακές Μαλανδρίνου, στο Λιδωρίκι, στο φράγμα και στις εκβολές του ποταμού στην περιοχή “Κουτσούκια” Μανάγουλης της πεδιάδας του Μόρνου, συμμετείχε ο επικεφαλής της παράταξης Τάσος Φλώρος και οι δημοτικοί της σύμβουλοι, Γεραντώνης Χρήστος, Γκίκας Χρήστος, Καγιάς Ιωάννης και Παπαθανασίου Θεμιστοκλής, οι οποίοι εξέφρασαν συγκεκριμένες απόψεις για το θέμα.

Στο πλαίσιο αυτό, θα θέλαμε να επαναλάβουμε και να γνωστοποιήσουμε μερικές από τις βασικές μας θέσεις:

1. Συμφωνούμε με την πρόταση για τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου παραλίμνιου αγωγού και την κατασκευή μονάδας επεξεργασίας των λυμάτων με τη ρητή, ωστόσο, διαβεβαίωση ότι το κόστος λειτουργίας θα το αναλάβει η ΕΥΔΑΠ ή άλλος δημόσιος φορέας, προκειμένου να μην επιβαρυνθούν οι δημότες. Παράλληλα, πρέπει να ληφθεί μέριμνα και για τις κτηνοτροφικές μονάδες που αποτελούν τη βασική επαγγελματική ενασχόληση στην περιοχή πέριξ του ταμιευτήρα, καθώς και για όλες τις τοπικές κοινότητες πέριξ της λίμνης, διότι μιλάμε για ένα έργο με χρονική προβολή τουλάχιστον πενήντα ετών. Πρέπει, όμως, ταυτόχρονα να απελευθερωθεί η απαγορευτική ζώνη γύρω από τη λίμνη για δραστηριότητες χαμηλής όχλησης.

2.  Το Κάστρο του Καλλίου, γνωστό τοπόσημο για την περιοχή μας, να γίνει με τον κατάλληλο σχεδιασμό σημείο περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης με προφανή οφέλη, αφού προβούμε στις παρακάτω ενέργειες:

• Ανάδειξη της αιτωλικής Καλλίπολης και συνέχιση των αρχαιολογικών ανασκαφών.
• Κατασκευή της γέφυρας του στενού για τη ζεύξη της βουνοσειράς της Στόχοβας και του λόφου του Κάστρου.
• Κατασκευή μικρών φραγμάτων στήριξης στους χείμαρρους που τα νερά τους πέφτουν στη λίμνη για να αποφευχθεί το μπάζωμά της.
• Μικρές αναπτυξιακές και τουριστικές δραστηριότητες για να σταματήσει, επιτέλους, η συνεχιζόμενη μετανάστευση των κατοίκων των γύρω περιοχών.
• Ελάχιστη υποχρεωτική παροχέτευση νερού από τη λίμνη στην κοίτη του ποταμού, με στόχο την ελαχιστοποίηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων όταν υπάρχουν αρκετά αποθέματα και στους ταμιευτήρες της Υλίκης, Ευήνου και Μαραθώνα.
• Απαιτείται να ληφθεί μέριμνα για την άρση των επιπτώσεων στην πεδιάδα του Μόρνου τόσο για την άρδευσή της όσο και για την αντιμετώπιση των προβλημάτων στη θαλάσσια περιοχή.

Ο επικεφαλής της Παράταξης

Αναστάσιος Φλώρος

Η μνήμη είναι χρόνος και ο χρόνος θάνατος.

James Baldwin

Τα στοιχεία δεν είναι πληροφορία, η πληροφορία δεν είναι γνώση, η γνώση δεν είναι κατανόηση, η κατανόηση δεν είναι σοφία!

Photo by streethacker