


Η διάκριση Ορεινών- Πεδινών, ανάγεται στην Εθνοσυνέλευση της Γαλλικής Επανάστασης του 1789. Τότε, οι ριζοσπαστικοί με τις πλέον επαναστατικές ιδέες, κατέλαβαν το άνω αριστερό μέρος της αίθουσας της Εθνοσυνέλευσης και ονομάσθηκαν Ορεινοί επειδή τα έδρανά τους ήταν στο ψηλότερο μέρος του αμφιθεάτρου. Μεταξύ των Ορεινών ήταν ο Νταντόν, ο Μαρά, ο Σαιν Ζυστ και άλλοι από την ομάδα των Επαναστατών της Γαλλικής Επανάστασης.


Πίνακας του Γουίλιαμ Χολμς Σάλιβαν
Αποφασιστικής σημασίας μάχη, που κατέληξε στην ήττα του Ναπολέοντα κι έβαλε τέλος σε μια σειρά πολέμων, που διήρκεσαν σχεδόν 23 χρόνια, μεταξύ της Γαλλίας και άλλων δυνάμεων της Ευρώπης. Έλαβε χώρα στο Βατερλό, μία τοποθεσία 20 χιλιόμετρα έξω από τις Βρυξέλλες, στις 18 Ιουνίου 1815.
Μετά την εξορία του στη νήσο Έλβα, ο Ναπολέων επανήλθε στο θρόνο και κυβέρνησε για 100 ημέρες τη Γαλλία από τον Μάρτιο του 1815. Με το φάντασμά του να πλανάται πάνω από την Ευρώπη, η Αγγλία και η Πρωσία ήθελαν να τελειώνουν μαζί του, προτού σταθεροποιήσει την εξουσία του. Ο Ναπολέων από την πλευρά του επεδίωξε να πλήξει τους δύο βασικούς του αντιπάλους προτού κατορθώσουν να ενώσουν τις δυνάμεις τους.null
Η στρατιά του Ναπολέοντα, με αρχηγούς τους Νέι και Γκρουσί, αριθμούσε 72.000 άνδρες, ενώ οι συνασπισμένες δυνάμεις 68.000 βρετανο-ολλανδούς υπό τον Άρθουρ Γουέλσλι Α’ Δούκα του Ουέλιγκτον και 45.000 πρώσους υπό τον Γκέμπαρτ φον Μπλύχερ.
Τρεις μέρες πριν από την αποφασιστική μάχη, οι στρατηγοί του Ναπολέοντα νίκησαν τους πρώσους στο Λινί, ενώ καθήλωσαν τον Δούκα του Ουέλιγκτον στο Κατρ-Μπα. Ο στρατάρχης Γκρουσύ δεν κατόρθωσε να συντρίψει τους πρώσους και εγκλωβίστηκε στη Βαβρ από την οπισθοφυλακή τους, δίνοντας την ευκαιρία στον Μπλύχερ να ενωθεί με τον Ουέλιγκτον.
Ο Δούκας του Ουέλιγκτον ήθελε να παρασύρει τον Ναπολέοντα στο Βατερλό, όπου μπορούσε να οχυρώσει καλύτερα τον στρατό του. Ο Ναπολέοντας έκανε ένα σοβαρό σφάλμα το πρωί της 18ης Ιουνίου. Καθυστέρησε να επιτεθεί μέχρι το μεσημέρι, προκειμένου να στεγνώσει το λασπωμένο έδαφος από την κατακλυσμιαία βροχή που είχε προηγηθεί. Αυτό έδωσε την ευκαιρία στους πρώσους του Μπλύχερ να φθάσουν στο Βατερλό και να ενισχύσουν τον Ουέλιγκτον.
Η μάχη ξεκίνησε τελικά στις 11 το πρωί και μέχρι τις 6 το απόγευμα, οι Γάλλοι είχαν την πρωτοβουλία, αλλά οι κατά κύματα επιθέσεις τους απέτυχαν να δημιουργήσουν ρήγματα στο κέντρο των συμμαχικών δυνάμεων, εξαιτίας της έλλειψης συντονισμού μεταξύ ιππικού και πεζικού. Η εμφάνιση των Πρώσων στο πεδίο της μάχης και η πίεση που ασκούν στην ανατολική πτέρυγα του Ναπολέοντα αναγκάζει τον Ναπολέοντα να μεταφέρει δυνάμεις από το μέτωπο κατά του Ουέλιγκτον.
Στις 6 το απόγευμα ο στρατάρχης Νέυ με μία συνδυασμένη επίθεση πυροβολικού, ιππικού και πεζικού δημιουργεί σημαντικά προβλήματα στο κέντρο των συμμαχικών δυνάμεων, που υφίστανται σημαντικές απώλειες. Ο Νέυ ζητά από τον Ναπολέοντα ενισχύσεις για να αποτελειώσει τον Ουέλιγκτον. Ο Ναπολέων απορρίπτει το αίτημα, επειδή ήταν απασχολημένος με την απόκρουση των πρώσων και μόνο μετά τις 7 το βράδυ μπόρεσε να στείλει ένα περιορισμένο αριθμό στρατιωτών από την αυτοκρατορική φρουρά.
Στο μεταξύ, ο Δούκας του Ουέλιγκτον κατορθώνει να αναδιοργανώσει τις δυνάμεις του και με τη βοήθεια των πρώσων να περάσει στην αντεπίθεση. Στις 8 το βράδυ η συμμαχική προέλαση βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και σε συνδυασμό με τις επιθέσεις των πρώσων από την ανατολική πλευρά, προκαλεί πανικό στον γαλλικό στρατό και την άτακτη υποχώρησή του.null
Στις 9 το βράδυ ο Μπλίχερ και ο Δούκας του Ουέλιγκτον συναντήθηκαν στο πανδοχείο «Η Ωραία Συμμαχία» και κήρυξαν το τέλος της μάχης. Οι απώλειες των συνασπισμένων δυνάμεων ανήλθαν σε 22.000 νεκρούς και τραυματίες, ενώ οι γάλλοι μέτρησαν 25.000 νεκρούς και τραυματίες, καθώς και 8.000 αιχμαλώτους. Τόσο λυσσώδης ήταν η μάχη, ώστε σε ένα χώρο μόλις 5 τετραγωνικών χιλιομέτρων έκειτοντο 47.000 νεκροί και τραυματίες.
Η Μάχη στο Βατερλώ σήμανε το τέλος των πολιτικών φιλοδοξιών του Ναπολέοντα και την κατάλυση της Αυτοκρατορίας του. Οι σύμμαχοι τον εξόρισαν στο νησί της Αγίας Ελένης, όπου άφησε την τελευταία του πνοή το 1821.
Τα αίτια της ήττας του Ναπολεόντα εντοπίζονται στην αριθμητική υπεροχή των αντιπάλων του, στην άριστη συνεργασία Μπλίχερ και Ουέλιγκτον και στο καθοριστικό λάθος, όπως αποδείχθηκε, του στρατάρχη Γκρουσύ, όταν δεν κατόρθωσε να καταδιώξει τους Πρώσους, με αποτέλεσμα να δώσει την ευκαιρία στον Μπλίχερ να ενωθεί με τις δυνάμεις του Ουέλιγκτον.
Ήταν, όμως, προφανές, ότι ο Ναπολέων με καταβεβλημένες τις σωματικές και πνευματικές του δυνάμεις δεν ήταν ο φόβος και ο τρόμος του παρελθόντος. Επιπλέον, ο γαλλικός λαός κατάκοπος από τους πολυετείς αγώνες είχε ταχθεί αναφανδόν υπέρ της ειρήνης.
Μετά τη ήττα του Ναπολέοντα οι σύμμαχοι απομονώνουν τη Γαλλία και χωρίζουν την Ευρώπη σε τρεις ζώνες επιρροής, την αυστριακή, την πρωσική και την ρωσική, ενώ η Μεγάλη Βρετανία ισχυροποιεί την αποικιακή της αυτοκρατορία

Photo by streethacker




Εσύ όταν πας σε μια συνέντευξη για δουλειά, προσπαθείς να αυτο-παρουσιαστείς ως ο άνθρωπος που έχει όλες τις απαντήσεις; Κι όμως, ενώ μπορεί να νομίζεις ότι μια τέτοια τακτική θα σε φέρει πιο κοντά στη θέση που θες, μπορεί τελικά να έχεις τα αντίθετα αποτελέσματα.
«Μετά από χρόνια συνεντεύξεων και προσλήψεων, έχω διαπιστώσει ότι πάρα πολλοί υποψήφιοι προσπαθούν να παρουσιαστούν ως ιδιοφυΐες που έχουν όλες τις απαντήσεις», λέει η Kara Goldin. Η ίδια είναι ιδρύτρια και CEO του brand, Hint. Και εξηγεί: «αυτό που δεν καταλαβαίνουν είναι ότι οι μεγάλοι ηγέτες δεν επιδιώκουν να προσλάβουν έναν έξυπνο, ανταγωνιστικό παντογνώστη που προσπαθεί συνεχώς να καταπλήξει τους πάντες». Με απλά λόγια, το να φαίνεσαι ως ο «σούπερ έξυπνος» άνθρωπος σε μια job interview, δεν είναι απαραίτητα καλό.
«Μετά από χρόνια εργασίας σε τεράστιες εταιρίες -και μάλιστα ξεκινώντας μια επιτυχημένη επιχείρηση, την Hint- πάντα προσπαθώ να είμαι ταπεινή για αυτό που δεν γνωρίζω και να περιβάλλω τον εαυτό μου με ανθρώπους που είναι πιο ενημερωμένοι από ότι είμαι εγώ», λέει η έμπειρη επιχειρηματίας στο CNBC.
«Έτσι, όταν πρόκειται για την ανάπτυξη της επιχείρησής μου, δεν προσλαμβάνω ποτέ τον υποψήφιο που έρχεται ως «το πιο έξυπνο άτομο στο δωμάτιο». Γιατί; Επειδή κάποιος που δεν ενδιαφέρεται να περάσει χρόνο με ανθρώπους πιο έξυπνους από αυτόν, δεν θα γίνει καλύτερος στην δουλειά του. Ούτε αυτός, ούτε η ομάδα του», καταλήγει.
Ένα επιχειρηματικό ταξίδι μπορεί να ξεκινήσει από οπουδήποτε. Από ένα γκαράζ, μια φτωχή χώρα ή μια κακόφημη γειτονιά. Ακόμα και από μια κουζίνα. Ναι, αυτό έγινε στην περίπτωση της Kara Goldin. Η οποία είναι ιδρύτρια και CEO της Hint. Μιας εταιρίας που παράγει αρωματισμένο νερό χωρίς γλυκαντικές ουσίες και τίποτα τεχνητό.
«Η εταιρία μου ξεκίνησε το 2005, καθώς έπαιζα στην κουζίνα μου με μερικά φρούτα και νερό. Σήμερα είναι μια εταιρία εκατομμυρίων», λέει η ίδια.
Όπως εξηγεί μιλώντας στο αμερικανικό Entrepreneur.com, στην διάρκεια της επιχειρηματικής διαδρομής της έμαθε 5 βασικά μαθήματα. Μέσα από τα οποία μπορείς και εσύ να βγάλεις τα δικά σου συμπεράσματα.
1# Έχε μια αποστολή: Από εκεί ξεκινούν όλα. Πρέπει να έχεις έναν σαφή στόχο και όραμα για την επιχείρηση σου. Και πες το σε όλους. Αυτό θα φέρει πολλούς ταλαντούχους ανθρώπους δίπλα σου. Οι οποίοι θα θέλουν να εργαστούν για αυτόν τον μεγάλο σκοπό.
2# Τα απαραίτητα «όπλα»: Για να αναπτυχθείς, πρέπει να είσαι σε θέση να κλιμακώσεις αυτό που ήδη κάνεις. Επένδυσε σε τεχνολογία, συστήματα και ανθρώπους, έτσι ώστε να μπορέσεις να πας στο επόμενο level την ιδέα σου. Είναι τα απαραίτητα «όπλα» που χρειάζεσαι.
3# Ξεκίνα με ότι έχεις: Μην αναβάλεις συνεχώς τα σχέδια σου, περιμένοντας τις «τέλειες συνθήκες». Αυτές ίσως δεν θα έρθουν ποτέ. Ξεκίνα με ότι έχεις. Και στην συνέχεια προσπάθησε να βελτιωθείς.
4# Επέκτεινε τους ορίζοντες σου: Και σε ιδέες, αλλά και στο πρακτικό κομμάτι. Μπορεί π.χ. να ξεκινήσεις με μια μικρή μάζα πελατών, όμως στόχος σου θα πρέπει να είναι να επεκταθείς. Να βρεις μεγαλύτερους πελάτες και να τους προσεγγίσεις με σωστό τρόπο. Φυσικά, πρέπει να έχεις στο μυαλό σου και την επέκταση σε νέες αγορές.
5# Κάνε κάτι διαφορετικό: «Πέρυσι ξεκινήσαμε την παραγωγή αντηλιακών με βάση τα φρούτα», λέει η Kara Goldin. Εξηγώντας ότι τέτοιες κινήσεις σου δίνουν νέα ώθηση στα έσοδα. Αρκεί να κάνεις κάτι διαφορετικό. Η διαφοροποίηση δεν είναι μόνο ένας έξυπνος τρόπος για να αναπτυχθεί μια επιχείρηση, αλλά επίσης κάνει την επιχείρησή ισχυρότερη και λιγότερο ευάλωτη στις μετατοπίσεις της αγοράς. Ναι, εμπεριέχει ρίσκο. Αλλά ποιος τα κατάφερε χωρίς ρίσκο;


«Τι όμορφο που είναι ένα βιβλίο, που επινοήθηκε για να πιάνεται στο χέρι, ακόμη και στο κρεβάτι, ακόμη και μέσα σε μία βάρκα, ακόμη και εκεί όπου δεν υπάρχουν ηλεκτρικές πρίζες, ακόμη κι αν έχει αποφορτιστεί κάθε μπαταρία και αντέχει τα σημάδια και τα τσαλακώματα, μπορεί να αφεθεί να πέσει καταγής ή να παρατηθεί ανοιγμένο στο στήθος ή στα γόνατα όταν μας παίρνει ο ύπνος, μπαίνει στην τσέπη, φθείρεται, καταγράφει την ένταση, την επιμονή ή τον ρυθμό των αναγνώσεών μας, μας υπενθυμίζει (αν φαίνεται πολύ καινούργιο ή άκοπο) ότι δεν το διαβάσαμε ακόμη…»
«Τίποτε δεν δίνει σ’ έναν φοβισμένο άνθρωπο περισσότερο κουράγιο από το φόβο ενός άλλου»
Ουμπέρτο Εκο
Η φύση αρχίζει με μια αιτία και τελειώνει με μια εμπειρία. Εσύ άρχισε με την εμπειρία και διερεύνησε την αιτία (Λ. Ντα Βίντσι)
Αποκτήσαμε επίπλαστες ανάγκες και απομακρυνθήκαμε ο ένας από τον άλλον. Δεν μπορούμε να τα χρεώνουμε όλα στους ξένους. Δεν γίνεται να βλέπουμε παντού προβλήματα, αλλά να μη βλέπουμε τη δική μας ευθύνη σ’αυτό.
Πατέρας Αντώνιος, η κιβωτός του Κόσμου


