Συντάκτης: Kostas Bertsias

Λέων Τολστόι (1828 – 1910)

Ο κόμης Λεβ Νικολάγεβιτς Τολστόι, γνωστός στο ελληνικό κοινό ως Λέων Τολστόι, γεννήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1828 (28 Αυγούστου, με το παλαιό ημερολόγιο) στη Γιάσναγια Πολιάνα της Ρωσίας από αριστοκρατική οικογένεια. Ορφάνεψε, όμως, προτού κλείσει τα δέκα του χρόνια και από πατέρα και από μητέρα.

Σπούδασε στο πανεπιστήμιο του Καζάν ανατολικές γλώσσες και νομικά, μα δεν πήρε το δίπλωμά του. Ήταν φύση ανήσυχη, γεμάτη σχέδια και αναμορφωτικές ιδέες, επηρεασμένος από τη Γαλλική Επανάσταση. Θέλησε να ανυψώσει τους Ρώσους χωρικούς και να μορφώσει τα παιδιά τους. Ίδρυσε, μάλιστα, και σχολείο και εξέδωσε παιδαγωγικό περιοδικό με τον τίτλο «Γιάσναγια Πολιάνα».

Έχοντας μεγάλα χρέη από τη χαρτοπαιξία, αποφάσισε να καταταγεί στο στρατό. Πήρε μέρος στον Κριμαϊκό Πόλεμο (1853-1856), όπου γνώρισε την ψυχή του ρώσου στρατιώτη και τη φρίκη του πολέμου. Στη συνέχεια επιχείρησε δύο ταξίδια και γυρίζοντας στη Ρωσία, παντρεύτηκε (1862), έκανε οικογένεια κι έζησε ευτυχισμένος «σαν πατριάρχης», όπως έγραψε ο ίδιος. Με την κατά 16 χρόνια μικρότερη σύζυγό του Σοφία Μπερς απέκτησε 13 παιδιά. Την περίοδο εκείνη έγραψε τα δύο αριστουργήματά του «Πόλεμος και Ειρήνη» (1869), το οποίο ζωντανεύει τη Ναπολεόντεια εποχή και την «Άννα Καρένινα» (1877), ένα δυνατό ψυχογραφικό και οικογενειακό δράμα.

Η ανησυχία του, όμως, ταράζει και πάλι τη ζωή του. Είχε τύψεις που ζούσε μέσα στα πλούτη, ενώ τόσοι άλλοι δυστυχούν. Θέλει να τα αφήσει όλα, περιουσία, οικογένεια, δόξα και να ζήσει απλά, σύμφωνα με τις ιδέες του. Τότε γράφει τα έργα του με τα μεγάλα προβλήματα και τις υψηλές ηθικές αρχές της αγάπης, της καλοσύνης και της συμπόνοιας: «Πάτερ Σέργιος» (1898), «Σονάτα του Κρόιτσερ» (1889), «Κύριος και δούλος» (1895) και «Ανάσταση» (1899). Έγραψε, ακόμα, ένα δραματικό έργο, «Το κράτος του ζόφου» (1886) κι ένα θαυμάσιο μεγάλο διήγημα «Ο θάνατος του Ιβάν Ίλιτς» (1866).null

Το 1910 αποφασίζει να εγκαταλείψει τα «εγκόσμια», να τα αρνηθεί όλα και να ζήσει μία απλή ζωή μέσα στη φύση. Μα είναι πια 82 ετών και η υγεία του κλονίζεται. Στις 20 Νοεμβρίου (7 Νοεμβρίου με το παλαιό ημερολόγιο) ο σπουδαίος ρώσος συγγραφέας, «ο γίγας της ρωσικής γης», όπως τον αποκαλούν, άφησε την τελευταία του πνοή στη σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης Αστάκοβο της Ρωσίας.

Η ζωή του Τολστόι χαρακτηρίστηκε από μεγάλες αντιθέσεις, καθώς τα πρώτα άσωτα χρόνια της αριστοκρατίας τα διαδέχτηκε η ριζοσπαστική μεταστροφή του προς την άρνηση του πλούτου, τη φιλανθρωπία και προς έναν ιδιόμορφο ειρηνιστικό και χριστιανικό αναρχισμό, που έτυχε θαυμασμού από προσωπικότητες όπως ο Μαχάτμα Γκάντι και ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και επισφραγίστηκε με τον αφορισμό της Ρωσικής Εκκλησίας.

Πηγή: https://www.sansimera.gr

-Και με τι ασχολείσαι;
-Είμαι CEO στην X εταιρία που έχουμε φτιάξει.
-Α, πολύ ωραία. Και πόσα άτομα είστε στην εταιρία;
-Δύο.

Μπορεί ο παραπάνω διάλογος να μοιάζει χιουμοριστικός, αλλά συμβαίνει πολύ συχνά. Σε απολύτως σοβαρό πλαίσιο. Στην Ελλάδα. Όλοι έχουν έναν «εντυπωσιακό επαγγελματικό τίτλο» να παρουσιάσουν. Και φυσικά η θέση του CEO μοιάζει ως η πιο εντυπωσιακή. Αυτή που θα μπει και στην επαγγελματική κάρτα που θα μοιράζει κάποιος στα αμέτρητα events που πάει.

Και θα σκεφτεί κάποιος: «Γιατί είναι κακό να έχει ένας άνθρωπος τη θέση του CEO;». Δεν είναι καθόλου κακό. Το θέμα εδώ είναι το background. Το οποίο στις περισσότερες των περιπτώσεων δεν υπάρχει. Από την μια, δηλαδή, βλέπουμε το ελληνικό Linkedin να έχει γεμίσει με προφίλ που έχουν ως επαγγελματικό τίτλο «CEO» ή κάτι τέτοιο, ενώ από την άλλη οι εταιρίες ή τα projects στα οποία δουλεύουν οι συγκεκριμένοι CEOs είναι σχεδόν ανύπαρκτα ή σε πολύ αρχικό στάδιο ή τέλος πάντων δεν έχουν κάποια μεγάλα αποτελέσματα να δείξουν.

Διάβαζα κάποτε ένα άρθρο στο αμερικανικό Entrepreneur.com, το οποίο έλεγε μεταξύ άλλων- ίσως και με μια δόση υπερβολής: «Εσύ τι απαντάς όταν οι άλλοι σε ρωτούν τι δουλειά κάνεις για να ζήσεις; Είσαι επιχειρηματίας; CEO; Πρόεδρος επιχείρησης; Ιδιοκτήτης μικρής επιχείρησης; Κι όμως δεν είσαι τίποτα από όλα αυτά. Είναι απλά τίτλοι που έχουν κατασκευαστεί για να κάνουν τους ανθρώπους να νιώθουν πιο σημαντικοί. Αντί για αυτό, σκέψου τι κάνει η επιχείρηση σου. Και πες στους άλλους την πραγματική αλήθεια. Αν η επιχείρηση σου πουλά καφέ, τότε είσαι πωλητής καφέ. Εάν το κατάστημά σου πουλά ανδρικά εσώρουχα, τότε πουλάς εσώρουχα για άντρες». 

Είναι καλύτερο να πεις στους άλλους την πραγματική δουλειά που κάνεις. Όχι απλά έναν εντυπωσιακό τίτλο. Άλλωστε, είναι πολύ εύκολο όταν ξεκινάς μια επιχείρηση να δώσεις τον εαυτό σου όποιον τίτλο θέλεις. Δεν σου δίνει παραπάνω πόντους ένας τίτλος που… έχεις δώσει ο ίδιος στον εαυτό σου. Ειδικά αν δεν έχεις κάποια χειροπιαστά αποτελέσματα να παρουσιάσεις.

Το όλο ζήτημα όμως νομίζω ότι έχει να κάνει και με μια ανάγκη… να δείξουμε το «πόσο καταπληκτικοί είμαστε». Δεν μας νοιάζει το αν είμαστε όντως καταπληκτικοί, αλλά μας νοιάζει να δείχνουμε καταπληκτικοί. Τι εννοώ: Και εδώ στο It’s Possible καταφθάνουν συχνά emails από ανθρώπους που μόλις έχουν ξεκινήσει ένα νέο project. Κυριολεκτικά με το που βγει στον «αέρα» το project, η πρώτη έγνοια του ιδρυτή ή του CEO (που λέγαμε και πριν), δεν είναι να εργαστεί σκληρά, να φέρει κάποια χειροπιαστά αποτελέσματα και να αναπτύξει το project του. Αλλά η πρώτη του έγνοια είναι να επικοινωνήσει με media (αυτό έχω δει εγώ στην δική μου περίπτωση) και να ζητήσει να γραφτεί ένα θετικό άρθρο για το «καταπληκτικό νέο project» ή να γίνει μια συνέντευξη.

Προσέξτε: Δεν θέλουν να γίνει πρώτα η δουλειά και μετά η «φιγούρα». Θέλουν να γίνει πρώτα η «φιγούρα» και μετά (ίσως) η δουλειά.

Φυσικά, στις περισσότερες των περιπτώσεων, η δική μου απάντηση σε αυτές τις κρούσεις είναι: «Οκ, ρε παιδιά. Κάντε πρώτα την δουλειά, φέρτε κάποια χειροπιαστά αποτελέσματα, και μετά φυσικά μπορούμε να γράψουμε για το πόσο καταπληκτικοί είστε».

Δεν είναι κακό, κατά την γνώμη μου, να γίνεται και η «φιγούρα» (δεν περίμενες να το ακούσεις αυτό ε;). Δεν είναι κακό να γιορτάζεις τις μικρές ή μεγάλες νίκες σου. Δεν είναι κακό να τις λες δυνατά. Άλλωστε, το δικό σου «know how» μπορεί να βοηθήσει και άλλους ανθρώπους- άρα αξίζει να το μεταφέρεις. Αλλά περίμενε πρώτα να έχεις κάτι να πεις.

Πηγή: it’s possible.gr

πως μπορείς να γίνεις σαν τον Steve Jobs, τον Elon Musk και άλλους, που όχι μόνο κάνουν μεγάλα όνειρα, αλλά μπορούν να τα μεταφράσουν και να επικεντρωθούν στα αποτελέσματα;

Εδώ είναι 5 τρόποι σκέψης που θα σε βοηθήσουν να «ξεκλειδώσεις» την δημιουργικότητα σου και να φτάσεις σε πραγματικά καινοτόμες ιδέες. Και να πείσεις τους άλλους για την αξία τους.

1# Λύσε ένα πρόβλημα, αντί να πουλήσεις την λύση σου. Οι εφευρέτες μιλάνε πάντα για το τι μπορούν να κάνουν με την τεχνολογία, πριν μετρήσουν την ανάγκη και την αγορά. Στην άλλη άκρη του φάσματος, πολλοί επιχειρηματίες σπεύδουν να προτείνουν ένα ακόμη feature που μπορούν να δημιουργήσουν εύκολα. Και οι δύο αποτυγχάνουν να εξετάσουν πρώτα τι πραγματικά χρειάζονται οι πελάτες και είναι πρόθυμοι να πληρώσουν. Μίλα για το πρόβλημα που λύνεις πρώτα. Εξήγησε την αλλαγή που φέρνεις στην ζωή των ανθρώπων. Και μετά παρέθεσε την λύση σου.

2# Προώθησε ένα καλύτερο μέλλον, παρά ένα προϊόν. Είναι εύκολο να ερωτευτείτε τη λύση σας, αλλά οι πελάτες πρέπει να κατανοήσουν την αξία για αυτούς ως προς τη μεγάλη εικόνα. Αυτό σημαίνει βραχυπρόθεσμη αξία (χαμηλότερο κόστος, νέες δυνατότητες), καθώς και μακροπρόθεσμη αξία για την κοινωνία και το περιβάλλον.

3# Το κίνητρο σου να είναι τα νέα challenges, όχι οι πιθανές χρηματικές αμοιβές. Οι πραγματικοί καινοτόμοι παρακινούνται από τις προκλήσεις και τους στόχους, περισσότερο από το μέγεθος της ευκαιρίας ή τη δυνατότητα δημιουργίας ενός παγκόσμιου οργανισμού. Απολαμβάνουν τη μάθηση, βγαίνουν από τη ζώνη άνεσής τους και διαμορφώνουν το μέλλον. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί κορυφαίοι επιχειρηματίες, όταν ξεκίναγαν δεν είχαν ως Νο1 στόχο «να χτίσουν μια εταιρία».

4# Συνεργασίες, συνεργασίες, συνεργασίες. Οι άνθρωποι που κάνουν τα μεγάλα όνειρα και μπορούν να τα μεταφράσουν σε αποτελέσματα, δοκιμάζουν συνεχώς τη σκέψη τους και μαθαίνουν από ειδικούς. Ενώ δημιουργούν νέες ανθρώπινες επαφές. Το να είσαι κοντά σε άλλους ανθρώπους είναι ο καλύτερος τρόπος για να επεκτείνεις τη σκέψη σου και να βρεις τους κατάλληλους ανθρώπους για να συνεργαστούν μαζί σου σε νέα projects.

5# Εστίαση στην δράση. Πολλοί επιχειρηματίες και startuppers μιλούν πολύ ωραία για τις προθέσεις τους, αλλά στερούνται συγκεκριμένων σχεδίων δράσης. Ένα καλό επιχειρηματικό σχέδιο έχει συγκεκριμένες λεπτομέρειες σχετικά με τα αποτελέσματα που επιδιώκετε, έχει ορόσημα, χρονοδιάγραμμα και οικονομικές προβλέψεις. Δεν αρκεί μόνο να έχεις μια καλή ιδέα. Πρέπει να ξέρεις και πως θα την πραγματοποιήσεις.

Πηγή: it’s possible