Ελευθερία
Ο μοναδικός λόγος για τον οποίο το κράτος μπορεί να περιορίσει την ελευθερία ενός μέλους μιας πολιτισμένης κοινότητας ενάντια στη θέλησή του είναι για να μην προκαλέσει βλάβη σε άλλους. Δεν αποτελεί, όμως, επαρκή νομιμοποίηση ο περιορισμός της ελευθερίας του ατόμου για το δικό του καλό, σωματικό ή ηθικό».
Το απόσπασμα προέρχεται από το πρώτο κεφάλαιο του σπουδαίου έργου του John Stuart Mill, On Liberty (Περί ελευθερίας), το οποίο εκδόθηκε το 1859 και στο οποίο ο φιλόσοφος, σταθερά καχύποπτος έναντι του κράτους, προσπαθεί να προσδιορίσει τη φύση και τα όρια της εξουσίας που το τελευταίο νομιμοποιείται να ασκεί πάνω στα άτομα. Η αρχή την οποία εισηγείται ο Mill, γνωστή ως «αρχή της βλάβης» (harm principle), προκύπτει από την «αρχή της ωφέλειας» και υποστηρίζει ότι τα άτομα είναι ελεύθερα να ενεργούν σύμφωνα με τις επιθυμίες τους εφόσον οι ενέργειές τους δεν βλάπτουν τους άλλους, εγκαινιάζοντας έτσι μια νέα εποχή στις σχέσεις κράτους-ατόμου: η ατομική ελευθερία παύει να αποτελεί ευγενική παραχώρηση της κρατικής εξουσίας και, επίσης, παύει να αποτελεί πεδίο διαπραγμάτευσης στην περίπτωση έκτακτων συνθηκών. Η ελευθερία γίνεται πλέον η προτεραιότητα της οργανωμένης κοινωνίας.
Ο Ερντογάν ήταν δώρο για την Ελλάδα…
Τα δώρα του Ερντογάν…
Η μετατόπιση της Τουρκίας προς Ανατολάς η οποία εκφράστηκε πολιτικά με την άνοδο του Ερντογάν αποτέλεσε ακρογωνιαίο λίθο τεκτονικών γεωπολιτικών ανατροπών στην ευρύτερη περιοχή.
Η Ελλάδα ανέπτυξε ισχυρούς δεσμούς με χώρες όπως το Ισραήλ, η Αίγυπτος, τα ΗΑΕ..
Το Ισραήλ με τις “Συμφωνίες του Αβραάμ” εξήλθε της απομόνωσης στην περιοχή…
Η Ελλάδα μετά από δεκαετίες “αφασίας” ξεκίνησε να οριοθετεί την ΑΟΖ με γειτονικές χώρες και ασκεί μια πολύπλευρη εξωτερική διπλωματία.
Για πρώτη φορά μετά από πολλές δεκαετίες η Ελλάδα πέτυχε μια συμφωνία αμυντικής συνδρομής από τη Γαλλία που εγγυάται την ελληνική κυριαρχία, κάτι που αλλάζει αρκετά το ισοζύγιο ισχύος στην περιοχή μεταξύ μιας χώρας 80 εκατ. με 700 δισ. ΑΕΠ και μιας χώρας με 10 εκατ. πληθυσμό και 180 δισ. ΑΕΠ.
Μετά τα γεγονότα στον Έβρο η Ευρώπη άρχισε να αντιλαμβάνεται τη σημασία μιας Ελλάδας ικανής να διαχειριστεί αποτελεσματικά τον έλεγχο των συνόρων στα πλαίσια του διεθνούς δικαίου και του δυτικού ανθρωπισμού.
ΚΩΣΤΑΣ ΣΤΟΥΠΑΣ /capital.gr
Στην πόρτα ενός φρενοκομείου συνάντησα ένα νέο με πρόσωπο ωχρό και όμορφο, γιομάτο απορία. Κάθισα δίπλα του στο παγκάκι και τον ρώτησα, «Γιατί είσαι εδώ,»Με κοίταξε έκπληκτος κι αποκρίθηκε: « Άστοχη η ερώτησή σου αλλά θα σου απαντήσω. Ο πατέρας μου με ήθελε πιστό αντίγραφό του, το ίδιο και ο θείος μου. Η μάνα μου ήθελε ν΄ ακολουθήσω πιστά την εικόνα του άντρα της του θαλασσινού. Ο αδελφός μου σκέπτεται πως θα ΄πρεπε να του μοιάζω, να γίνω αθλητής περίφημος. Ο δάσκαλός μου στη φιλοσοφία, ο δάσκαλος της μουσικής κι δάσκαλος της λογικής με ήθελαν είδωλο του προσώπου τους μες στον καθρέφτη. Γι αυτό ήρθα σε τούτο ΄δω το μέρος. Το βρίσκω πιότερο λογικό. Τουλάχιστον εδώ μπορώ να είμαι ο εαυτός μου». Ξάφνου στράφηκε προς το μέρος μου και ρώτησε: «Πές μου κι εσένα σ΄οδήγησε εδώ η μόρφωση και οι καλές συμβουλές;». « Όχι, εγώ είμαι επισκέπτης», αποκρίθηκα. «Α, είσαι ένας από αυτούς που ζουν στο φρενοκομείο απ΄την άλλη πλευρά του τοίχου», συμπλήρωσε εκείνος.
Kahlil Gibran
Ο Γκιμπράν Χαλίλ Γκιμπράν, ή Χαλίλ Γκιμπράν, ή «ο άνθρωπος από τον Λίβανο», όπως είναι γνωστός στο παγκόσμιο κοινό, υπήρξε ποιητής, φιλόσοφος και καλλιτέχνης