Λέμε και ξαναλέμε αυτήν την μεταφορική έκφραση κάθε μέρα και πολλές φορές την ημέρα και σ’ όλους τους χρόνους του ρήμα­τος (βασιλεύει, βασίλευε, θα βασιλέψει, βασίλεψε, έχει βασιλέψει) με τη σημασία τού δύει κλπ. κι όμως κανένας δε στάθηκε μια στι­γμή ν’ αναρωτηθεί: πώς διάβολο το βασιλεύω σημαίνει δύω; Κι αυτό σημαίνει, επειδή η έκ­φραση αυτή είναι τόσο συχνή, όσο ol λέξεις ψωμί, νερό κλπ. που κανένας δεν αναρωτιέται επίσης α­πό πού βαστάει η σκούφια τους.

Κι όμως. Ενώ για όλες σχε­δόν τις λέξεις της παλιάς και τής σημερινής μας γλώσσας οι φιλό­λογοι και οι γλωσσολόγοι δώσανε την τελειωτική τους ερμηνεία (έ­στω μια πειστική ερμηνεία, που ισχύει «μέχρις αποδείξεως του ε­ναντίου»), για το βασιλεύω συνεχίζεται η συζήτηση και καμιά ερμηνεία δεν έχει επιβληθεί. Και μη νομίζετε πως μονάχα οι Έλληνες συζητούνε. Συζητούνε και οι ξένοι, το πρόβλημα λοιπόν έχει πάρει χαραχτήρα διεθνή. Γάλ­λοι, Ιταλοί, Γερμανοί, Ολλανδοί (όλοι ονόματα πρώτης) μπήκανε στη συζήτηση. Προσπαθούνε δη­λαδή να βρούνε πώς η σημασία του βασιλεύω (είμαι βασι­λιάς ή βρίσκομαι στις δόξες μου, ακμάζω) κατάντησε να σημαίνει το αντίθετο: σβήνω, χάνομαι κλπ.

Πρώτος ο Κοραής απόρεσε γι’ αυτήν την περίεργη σημασία του ρήματος: «Δεν ήθελ’ είσθαι βάρβαρον, αν εξεναντίας ελέγετο (το βασιλεύω) διά την ανατολήν του ηλίου. Ανατέλλων φαίνεται μάλλον ως βασιλεύς». «Άλλο δεν ημπορώ να εικάσω την ώραν ταύτην πλην, επειδή εις τον εσπερινόν, γινόμενον συνήθως κατά την δύσιν του ηλίου, ψάλλεται το: ο Κύριος εβασίλευσεν, ευπρέπειαν ενεδύσατο κλπ. η χυδαιότης (= ο ελληνικός λαός), απατηθείσα είπεν όχι μόνον βασιλεύει αντί του δύει ή δύνει, αλλ’ εσχημάτισε και ρηματικόν ουδέτερον βασίλευμα».

Ο Ν. Πολίτης δέχεται τη γνώμη του Κοραή, αλλά προσθέτει πως υπάρχει στη μεταφορική τού­τη έκφραση η μυθολογική εικόνα του βασιλικού μεγαλείου του ή­λιου πού δύει. Ο ήλιος εβασίλευσε σημαίνει: «ο ήλιος έγινε βασιλεύς, μεταβάς εις τα βασίλεια δώματα αυτού, κείμενα εν τη Δύσει».

Ο Φιλήντας το παράγει από το μπάση του ήλιου, που κατά τά ξόρκια (έμπα του ή­λιου) σημαίνει δύση του ήλιου. Εί­πανε λοιπόν μπασίλιεμα κι ύστερα από παρετυμολογία βασίλεμα.

Ο Καμπούρογλους, ο Χατζιδάκης, ο κ. Μ. Στεφανίδης, ο μέγας Κρέτσμερ, ο Έσσελιγκ, ο Γιοκλ, ο Σπίτσερ κι ένα σωρό άλλοι είπανε τη γνώμη τους. Καμιά δέν πείθει. Τελευταία ο κ. Μ. Κριαράς σε μια μικρή του μελέτη όπου εκθέτει την «ιστορία» του ζητηματος, προτείνει μια δική του ερμηνεία.

Το βασιλεύω στην Οινόη του Πόντου έχει τη σημασία του μεσουρανώ. Αυτήν τη σημασία την ήξερε κι ο Χατζιδάκης κι απ’ αυτήν προσπάθησε να βρει μιαν εξήγηση τραβηγμένην από τα μαλλιά. Κάτι αναλογη με τη σημασία του μεσουρανώ έχει το βασιλεύω στην Κρή­τη. Τα παιδιά λένε: ο αετός βασιλεύει = «ο χαρταετός μετεωρίζεται σταθερώς· είναι, ούτως ειπείν, βασιλεύς του στερεώ­ματος». Αυτήν τη σημασία την πήρε το ρήμα «εκ της παλαιότερον ευρέως γνωστής εκφράσεως: βασιλεύει ο ήλιος = είναι βασιλεύς, κύριος του στερεώ­ματος».

«Οι παλαιότεροι θα έλεγον: «ο ήλιος καθ’ όλην την ημέραν βασιλεύει». Περί αυτού δύσαντος θα έλεγον ότι «δεν βασιλεύει πλέον, ότι εβασίλευσε και ότι αύριον θα βασιλεύσει πάλιν. Εβασίλευσε (ληκτικός αόριστος· ένας αόριστος που σημαί­νει πώς μια ενέργεια τέλειωσε)`κατά ταύτα εσήμαινε: συνεπλήρωσε το ημερήσιον έργον του (ως βασιλέως) άρα έδυσε». Κάτι ανάλογο έλεγαν κι οι Ρωμαίοι για τους πεθαμένους: vixit = έζησε, δηλαδή τώρα δεν ζει πια, απέθανε.

Συνέβη δε, συνεχίζει ο κ. Κριαράς, το ρήμα βασιλεύω να λάβει την αντίθετον της σημασίας, ήν είχε πρότερον. Περίπτωσις τοιαύτης σημασιολογικής εξελίξεως δεν είναι συνήθης εις άλλα ρήμα­τα. Αλλά δυνάμεθα να εύρωμεν εν τη νέα ημών γλώσση ρήματα, τα οποία δι’ ομοίας επιδράσεως του ληκτικού αορίστου των εξειλίχθησαν σημασιολογικώς (πλαγιάζω = κατακλίνομαι κι ύστερα είμαι κλινήρης· μακρένω = απομακρύνομαι κι ύστερα είμαι μακράν).

Και τώρα ας κρίνει ο αναγνώστης αν το ζήτημα βασίλε­ψε (= τελείωσε) ή ακόμα βασιλεύει ( = μεσουρανεί)!

Κ. ΒΑΡΝΑΛΗΣ

Οι άνθρωποι που έχουμε γύρω μας, μας επηρεάζουν. Είτε θετικά είτε αρνητικά. Φρόντισε να κάνεις παρέα με ανθρώπους που έχουν παρόμοιους στόχους και φιλοδοξίες με σένα. Μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον θα πάρεις ώθηση για να κινηθείς προς τα εμπρός. Είναι επίσης μια ευκαιρία να μάθετε πολύτιμα μαθήματα ο ένας από τον άλλον.

Για τους μυημένους, αυτά που δοκίμασαν τελευταία και τους ενθουσίασαν είναι ο Orange Pοδίτης 2019 από το οινοποιείο Μαρκόγιαννη στην Ολυμπία, το Ασύρτικο 2019 από το Οινοποιείο Ασλάνη στη Θεσσαλονίκη. Και αυτή ήταν η λίστα τους : Άωτον Σαββατιανό 2019, Τετράμυθος Ρετσίνα Αμφορέα Naturε 2020, Τάτση Μαλαγουζιά 2018, Santo wines “Santorini fine lees” 2019, Oenops Απλά ροζέ 2020, Μανουσάκης “Nostos Pink” 2020, Sant’or Αγιωργίτικο Natural 2019, Θυμιόπουλος «Γη και Ουρανός» 2018, Kαρανίκα Brut Cuvée Spéciale 2018.!

μην είσαι ποτέ το πιο έξυπνο άτομο στο δωμάτιο. Και αν είσαι, προσκάλεσε έξυπνους ανθρώπους. Ή άλλαξε δωμάτιο..

Οι αναποδιές, οι τρικλοποδιές και οι κακοτυχίες είναι μεταμφιεσμένες ευκαιρίες για εξέλιξη και πρόοδο!!

Τι ακριβώς είναι το κρασί χωρίς αλκοόλ;

Τι ακριβώς είναι το κρασί χωρίς αλκοόλ;

Alcohol–free κρασί σημαίνει ότι δεν υπάρχει σχεδόν καθόλου αλκοόλη στο κρασί – έχει 0,0-0,5% κατ ‘όγκο. Δηλαδή είναι σαν χυμός σταφυλιού;

Στην πραγματικότητα, η παραγωγή κρασιού χωρίς αλκοόλ δεν διαφέρει πολύ από την παραγωγή κανονικού οίνου. Κατ ‘αρχάς, τα σταφύλια συλλέγονται από τον αμπελώνα, είτε με χέρια είτε με μηχανή. Τη στιγμή της συλλογής των σταφυλιών καθορίζονται στοιχεία όπως η οξύτητα και η γλυκύτητα. Μετά τη συγκομιδή των σταφυλιών, μεταφέρονται στο οινοποιείο και ταξινομούνται σε παρτίδες, αφαιρώντας τα σάπια ή υπέρ-ώριμα σταφύλια.

Στη συνέχεια, τα σταφύλια συνθλίβονται από μια μηχανική πρέσα. Εδώ διαφέρουν τα λευκά κρασιά και τα ερυθρά κρασιά. Για τους λευκούς οίνους, τα σταφύλια συνθλίβονται γρήγορα και πιέζονται για να διαχωριστούν οι χυμοί από τις φλούδες και τα στέμφυλα. Αυτό εμποδίζει την εκχύλιση οποιουδήποτε ανεπιθύμητου χρώματος ή τανινών στο κρασί. Τα σταφύλια για τα ερυθρά κρασιά, ωστόσο, παραμένουν σε επαφή με τις φλούδες τους για να αποκτήσουν περισσότερη γεύση, χρώμα και πρόσθετες τανίνες, που βοηθούν να γίνει το κρασί ξηρό.

Ακολουθεί η διαδικασία ζύμωσης. Η ζύμωση γίνεται όταν τα σάκχαρα του χυμού σταφυλιών μετατρέπονται σε αλκοόλη. Ο χυμός μπορεί να αρχίσει να ζυμώνεται φυσικά μέσα σε 6-12 ώρες με τις αυτόχθονες ζύμες. Ωστόσο, οι περισσότεροι οινοποιοί παρεμβαίνουν και προσθέτουν μια εμπορική ζύμη για να εξασφαλίσουν συνέπεια. Η ζύμωση συνεχίζεται μέχρις ότου όλα τα σάκχαρα μετατραπούν σε αλκοόλη. Για τα γλυκά κρασιά, οι οινοποιοί θα σταματήσουν τη διαδικασία πριν να μετατραπούν όλα τα σάκχαρα. Ανάλογα με το κρασί, η διαδικασία ζύμωσης μπορεί να διαρκέσει από 10 ημέρες έως ένα μήνα ή περισσότερο.

Το κρασί χωρίς αλκοόλ περνάει ακόμη και από μια διαδικασία ωρίμανσης όπως το κανονικό κρασί. Η διαδικασία αυτή εξαρτάται από το είδος του κρασιού που επιθυμεί να παράγει ο οινοποιός. Η ωρίμανση εντείνει τις γεύσεις του κρασιού και μπορεί να γίνει με ποικίλους τρόπους: στις δεξαμενές από ανοξείδωτο χάλυβα έως βαρέλια δρυός. Ο τύπος της ωρίμανσης και ο χρόνος που περνάει επηρεάζει την ποιότητα και τη γεύση του παραγόμενου κρασιού. Ορισμένα λευκά κρασιά χρειάζονται μόνο λίγους μήνες για να ωριμάσουν, ενώ πολλά ξηρά ερυθρά κρασιά πρέπει να ωριμάσουν για 18-24 μήνες πριν αρχίσει η διαδικασία εμφιάλωσης.

Εδώ είναι το σημείο που  το μη αλκοολούχο κρασί διαφέρει από τον χυμό σταφυλιών!  Ενώ ο χυμός σταφυλιών είναι ο μη ζυμωμένος χυμός που προέρχεται από σταφύλια, ο μη αλκοολικός οίνος περνάει από την ίδια διαδικασία ζύμωσης και ωρίμανσης με τον κανονικό οίνο, και αφαιρείται το αλκοόλ στα τελευταία στάδια. Αυτό κάνει το μη αλκοολούχο κρασί να έχει πολύ λιγότερα σάκχαρα από τον χυμό σταφυλιών, αλλά με τις ίδιες γεύσεις και πολυπλοκότητα με το κρασί που περιέχει αλκοόλ.

Ωστόσο, λίγο πριν το κρασί εμφιαλωθεί έρχεται το δύσκολο κομμάτι: αφαίρεσης της αλκοόλης από το κρασί. Υπάρχουν δύο βασικοί τρόποι με τους οποίους οι οινοποιοί απομακρύνουν το αλκοόλ: απόσταξη και αντίστροφη όσμωση.

Κρασί χωρίς αλκοόλ με απόσταξη 

Απόσταξη είναι η διαδικασία απόσταξης του αλκοόλ από το κρασί μέσω ατμού. Με άλλα λόγια, οι εμπορικοί παραγωγοί βάζουν το κρασί σε ένα εξαιρετικά ισχυρό κενό και το θερμαίνουν. Καθώς αυξάνεται η αναρρόφηση του κενού, μειώνεται η θερμοκρασία βρασμού του κρασιού. Αυτό επιτρέπει στους οινοπαραγωγούς να θερμαίνουν το κρασί σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες έτσι ώστε να μην  ζεσταίνεται πολύ και να μην οξειδώνεται. Δυστυχώς με αυτή την μέθοδο μαζί με το αλκοόλ εξατμίζονται αρκετά αρωματικά στοιχεία του κρασιού. Ευτυχώς, από την άλλη, πολύ λίγες κορυφαίες μάρκες μη αλκοολούχων οίνων χρησιμοποιούν αυτή τη διαδικασία.

Κρασί χωρίς αλκοόλ με αντίστροφη όσμωση

Η δεύτερη μέθοδος απομάκρυνσης αλκοόλης είναι το φιλτράρισμα ή αντίστροφη όσμωση. Σε αυτή τη διαδικασία, οι οινοποιοί χρησιμοποιούν εξαιρετικά υψηλή πίεση για να ωθήσουν το κρασί σε μια μεμβράνη τόσο λεπτή ώστε μόνο το νερό και το αλκοόλ να μπορούν να διαρρέουν μέσα από αυτό. Επαναλαμβάνουν αυτή τη διαδικασία έως ότου το κρασί να συμπυκνωθεί. Στη συνέχεια προστίθεται νερό για να δημιουργηθεί ο οίνος χωρίς οινόπνευμα.

Μόλις αφαιρεθεί το αλκοόλ από το κρασί, είναι έτοιμο για εμφιάλωση και κατανάλωση. Η οινοποίηση είναι μια μοναδική και όμορφη διαδικασία και η μη οινοπνευματική οινοποίηση κάνει τη διαδικασία ένα βήμα πιο πέρα ​​για να κάνει ένα προϊόν που είναι διαθέσιμο σε μια ευρύτερη ποικιλία καταναλωτών.

Επίσης χρησιμοποιείται και η μέθοδος απομάκρυνσης αλκοόλ με φυγοκέντριση “Rotating Cone Column” και σε μικρή κλίμακα -στην ίδια φιλοσοφία- η Rotary Evaporator.