Νίκος και Νίκη Κουτσιανά © Symbeeosis Μοιράσου

Πριν από σχεδόν 50 χρόνια όταν ο Νίκος Κουτσιανάς περνούσε για πρώτη φορά πίσω από τον πάγκο του φαρμακείουστην οδό Κατεχάκη, έχανε συνέχεια πελάτες όταν τους πρότεινε να βράσουν και να πιουν μολόχα αντί να αγοράσουν ένα αντιβηχικό σιρόπι. Με την ρήση που έχει χρεωθεί στον Ιπποκράτη «το φάρμακο σου είναι η τροφή σου» και με συνοδοιπόρο την Νίκη Κουτσιανά, οι δημιουργοί της Apivita επιστρέφουν στο μηδέν και δημιουργούν την Symbeeosis. Γίνονται αγρότες και μελισσοκόμοι και μέσα από το νέο τους δημιούργημα καλλιεργούν, συλλέγουν και προσφέρουν τσάι του βουνού, βότανα και βιολογικό μέλι προτρέποντας τους πελάτες (σ.σ. απεχθάνονται τις λέξεις καταναλωτές και κατανάλωση) να κάνουν την τροφή φάρμακο τους.© SYMBEEOSIS

«Εμείς πήγαμε ανάποδα, από τα σαλόνια (ομορφιάς της Apivita) στα αλώνια» είπε με αρκετή διάθεση αυτοσαρκασμού η Νίκη Κουτσιανά, το πρωί της Τετάρτης στην πρώτη δημοσιογραφική παρουσίαση της Symbeeosis στα γραφεία της, και πρώην σπίτι της οικογένειας, στην Παιανία. Πρόκειται για έναν χώρο που διαθέτει ένα από τους πλουσιότερους βοτανικούς κήπους με πάνω από 500 είδη φυτών και συλλογή με 185 από τα 270 ιπποκρατικά βότανα και φυτά. Η εταιρεία προχώρησε παράλληλα στην αγορά εκτάσεων στην περιοχή του Ολύμπου και στην Αρκαδία καθώς και στην δημιουργία εργοστασίου στο Μαρκόπουλο, μια επένδυση που έχει φτάσει μέχρι στιγμής τα 4,8 εκατ. ευρώ.https://f0ca395ffe9051c1938a10210f46ba47.safeframe.googlesyndication.com/safeframe/1-0-38/html/container.html© SYMBEEOSIS

Μόνο το 4% των βοτάνων που καταναλώνουμε είναι ελληνικά

«Στην Ελλάδα σήμερα καταναλώνουμε μόλις 4% ελληνικά βότανα. Δείτε τα τσάγια στα ψυγεία και στα ράφια των σούπερ μάρκετ. Όλα εισαγόμενα, όταν στην Ελλάδα έχουμε το τσάι του βουνού που είναι ασύγκριτα ανώτερο από τα υπόλοιπα» ανέφερε χωρίς να κρύψει την απογοήτευση του ο ιδρυτής της Symbeeosis Νίκος Κουτσιανάς. «Τολμήσαμε σαν οικογένεια και επενδύουμε στον αγροτικό τομέα» σημείωσε τονίζοντας ότι «αυτό που κάνουμε είναι να ενώσουμε έναν διαφορετικό μελισσοκομικό τομέα με την παραγωγή βοτάνων για να δώσουμε χρήσιμα και χρηστικά προϊόντα στην αγορά, τα οποία θα αφήνουν μηδενικά απόβλητα στο περιβάλλον».© SYMBEEOSIS

Στον τομέα των προϊόντων μελισσοκομίας όπου η οικογένεια διαθέτει παράδοση άνω των σαράντα χρόνων διαθέτει 1.500 μελίσσια από τα οποία τα 1.000 βρίσκονται στην Αττική, 180 στην Άνδρο, 120 στην Βοιωτία και 200 στην περιοχή της Αρκαδίας. Για την ερχόμενη χρονιά ο αριθμός θα αυξηθεί και υπολογίζεται ότι θα φθάσει στα 2.500. Η εταιρεία συνεργάζεται με 12 νέους μελισσοκόμους, στους οποίους έχει παραχωρήσει τα μελίσσια και από τους οποίους αγοράζει το μέλι με τιμή κατά 10% πιο υψηλή από ότι η μέση τιμή της αγοράς. Παράλληλα έχει αναπτύξει ένα δίκτυο συνεργατών μελισσοκόμων σε Αττική, Βοιωτία, Άνδρο και Αρκαδία.null© SYMBEEOSIS

Στον τομέα των βοτάνων το μεγαλύτερο μέρος προέρχεται από συνεργαζόμενους παραγωγούς ενώ στόχος της Symbeeosis είναι να αυξηθεί η παραγωγή από τις ιδιόκτητες εκτάσεις. Ήδη διαθέτει 90 στρέμματα στην ορεινή Αρκαδία και περίπου 80 στην περιοχή του Ολύμπου. Στο επίκεντρο της φιλοσοφίας είναι η αναγεννητική γεωργία και για αυτό τον λόγο συνεργάζεται με το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο στον τομέα του πολλαπλασιαστικού υλικού.© SYMBEEOSIS

Τα πρώτα προϊόντα που έχουν παραχθεί όπως μέλια, τσάγια και βότανα έχουν συσκευαστεί σε πλήρως ανακυκλώσιμες ή βιοδιασπώμενες συσκευασίες (π.χ. πυραμίδες τσαγιού) και διατίθενται μέσα από το ηλεκτρονικό κατάστημα της εταιρείας. Στόχος σύμφωνα με την Νίκη Κουτσιανά είναι η είσοδο τους σε φαρμακεία και καταστήματα με βιολογικά είδη καθώς και σε δεύτερη φάση η δημιουργία αυτόνομων χώρων όπου θα παρουσιάζεται καλύτερα η συλλογή. Παράλληλα παρά τις δυσκολίες που έχει δημιουργήσει ο κορωνοϊός η εταιρεία έχει ξεκινήσει έστω και δειλά τις εξαγωγές σε αγορές όπως αυτές της Βρετανίας και της Ισπανίας.

Πηγή: Από Κωστής Χριστοδούλου Power game

Δανία: Ο καλλιτέχνης την κοπάνησε με 70 χιλιάδες ευρώ….

επρόκειτο να εκθέσει έργο τέχνης αποτελούμενο από χαρτονομίσματα που αντιστοιχούσαν σε ποσό μεγαλύτερο των 70.000 ευρώ τα οποία θα ήταν κολλημένα σε καμβά: αντ’ αυτού, ο δανός καλλιτέχνης αποφάσισε να παρουσιάσει κενούς τους πίνακες, να κρατήσει για τον εαυτό του τα χρήματα και να φύγει

Το μουσείο Kunsten του Άαλμποργκ της δυτικής Δανίας δέχθηκε να δανείσει το μεγάλο αυτό ποσόν στον Γενς Χάανινγκ, δανό καλλιτέχνη 56 ετών, για να ξανασυνθέσει ένα παλιό του έργο που παρίστανε τους μισθούς ενός έτους στην Δανία και την Αυστρία, σε δανέζικες κορώνες και σε ευρώ.

«Αλλά δύο ημέρες πριν από τα εγκαίνια της έκθεσης, λάβαμε μήνυμα του Γενς που μας έλεγε ότι δεν φιλοτέχνησε τα έργα για τα οποία είχαμε συμφωνήσει», με τα χαρτονομίσματα κρεμασμένα σε δύο πίκανες, εξήγησε ο διευθυντής του μουσείου, ο Λάσε Αντερσον.

Ο καλλιτέχνης… έγινε καπνός με τα λεφτά!

Στην θέση τους, όπως εξήγησε ο καλλιτέχνης, θα στείλει άλλα με τίτλο «Πάρε τα Λεφτά και Τρέχα», πρόσθεσε ο διευθυντής του μουσείου , ο οποίος ξεκαρδίστηκε στα γέλια όταν ανακαλύφθηκαν οι κενοί πίνακες. Το μουσείο αποφάσισε να εκθέσει τα έργα στο πλαίσιο της έκθεσης για την σύγχρονη τέχνη.

«Προσφέρουν μία χιουμοριστική προσέγγιση και σε κάνουν να σκεφτείς για τον τρόπο με τον οποίο αξιολογείται το έργο», λέει ο διευθυντής του Kunsten.

Αιτιολογώντας το έργο του ο ίδιος ο καλλιτέχνης έκανε λόγο για έναν τρόπο να εκφράσει κανείς «ότι έχουμε επίσης την ευθύνη να αμφισβητούμε τις δομές στις οποίες συμμετέχουμε»

«Αν οι δομές είναι τελείως παράλογες, πρέπει να κάνουμε την ρήξη μαζί τους», δήλωσε σε ανακοίνωση Τύπου ο Γενς Χάανινγκ.

Προς το παρόν, ο διευθυντής του μουσείου επέλεξε να επικεντρωθεί στην καλλιτεχνική αξία των δύο πινάκων, παραδεχόμενος ότι δεν έχει εγκαταλείψει την ελπίδα να δει κάποτε αυτό που είχε παραγγείλει.

Αλλά μετά το τέλος της έκθεσης, στις 16 Ιανουαρίου, οι αναζητήσεις του δεν θα είναι πλέον ούτε καλλιτεχνικές, ούτε φιλοσοφικές.

«Θα λάβουμε τα αναγκαία μέτρα ώστε ο Γενς Χάανινγκ να τηρήσει το συμβόλαιό του και να επιστρέψει τα χρήματα», είπε.

Για το έργο του ο καλλιτέχνης έλαβε αμοιβή 10.000 κορώνες, στις οποίες προστίθεται ένα πριμ για την συμμετοχή στην έκθεση.

Πηγή: pentapostagma

Πολλοί εργαζόμενοι σε νοσοκομεία νιώθουν οργή για τους ανεμβολίαστους και αντιεμβολιαστές νοσηλευόμενους. Δικαιολογημένη αντίδραση ή έλλειψη επαγγελματικού ήθους;

Ολοένα και συχνότερα το νοσηλευτικό προσωπικό στα γερμανικά νοσοκομεία δεν μπορεί να κρύψει την οργή του για ανεμβολίαστους και κυρίως αντιεμβολιαστές που νοσηλεύονται στην εντατική. «Πολύ θα ήθελα να του δώσω μία», γράφει στο Facebook ανώνυμη νοσοκόμα για ασθενή, ο οποίος όταν έλαβε εξιτήριο από την ΜΕΘ έλεγε ότι «δεν ήταν και τόσο τραγικά τα πράγματα» και διαμαρτύρονταν για τη «δικτατορία των εμβολιασμένων». Και η νοσοκόμα καταλήγει: «Μπορείτε να κατανοήσετε ότι έχω κουραστεί με όλα αυτά;»

Πως ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό αντιμετωπίζει ασθενείς, οι οποίοι κατά πάσα πιθανότητα δεν θα νοσηλεύονταν αν είχαν κάνει το εμβόλιο; Ποια η διαφορά τους με ασθενείς, οι οποίοι αντιμετωπίζουν τις επιπτώσεις του καπνίσματος ή της υπερβολικής κατανάλωσης αλκοόλ;

Η καθηγήτρια ψυχολογίας Ιζαμπέλα Χόιζερ, επικεφαλής των εξωτερικών ιατρείων ψυχιατρικής και ψυχοθεραπείας στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο του Βερολίνου Charité, μιλά έξω από τα δόντια θεωρώντας απαράδεκτο ότι πλέον ουδείς ζητά από τους ανεμβολίαστους να επιδείξουν έμπρακτα αλληλεγγύη προς τους συμπολίτες τους: “Όταν παρέχεται στους πολίτες η δυνατότητα να εμβολιαστούν παντού και δωρεάν δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για μια σοβαρή νόσηση.”

Τα εμβόλια απέτρεψαν δεκάδες χιλιάδες νοσηλείες

Ο κίνδυνος εισαγωγής ενός εμβολιασμένου σε νοσοκομείο με Covid είναι αυτή την εποχή δέκα φορές μικρότερος από ότι για κάποιον ανεμβολίαστο, δείχνουν τα στοιχεία του επιδημιολογικού ινστιτούτου Robert Koch. Σύμφωνα με στοιχεία του γερμανικού ινστιτούτου χάρη στους εμβολιασμούς αποτράπηκαν φέτος μέχρι και τον Ιούλιο περίπου 77.000 νοσηλείες καθώς και περίπου 20.000 εισαγωγές σε εντατικές.

Ο όμιλος Helios, που διαχειρίζεται στη Γερμανία 89 νοσοκομειακές μονάδες, κατέγραψε την προπερασμένη εβδομάδα μεταξύ 13 και 19 Σεπτεμβρίου, ότι από τους 214 νοσηλευόμενους, το 73% ήταν ανεμβολίαστοι. Το 12% απ’ αυτούς εισήχθησαν στην εντατική, στην πλειοψηφία τους ανεμβολίαστοι. Ας σημειωθεί ότι τις τελευταίες εβδομάδες ο αριθμός των νοσηλειών με ασθενείς Covid στις ΜΕΘ σε παγγερμανικό επίπεδο αυξήθηκε και πάλι σε περίπου 1.500.

Η καθηγήτρια ψυχολογίας Ιζαμπέλα Χόιζερ λέει ότι κυρίως το νοσηλευτικό προσωπικό δεν έχει πια σχεδόν καμία κατανόηση για μη εμβολιασμένους: «Με θυμώνει ότι ανεμβολίαστοι στερούν από άλλους ασθενείς κλίνες, ενώ είναι βέβαιο ότι δεν θα χρειάζονταν νοσηλεία αν είχαν εμβολιαστεί. Η απουσία αλληλεγγύης είναι κραυγαλέα».

Μόλις το 64% του πληθυσμού είναι πλήρως εμβολιασμένο

Η υπεύθυνη του τομέα υγείας στο συνδικάτο Verdi Γκριτ Γκένστερ εκτιμά ότι η οργή του νοσηλευτικού προσωπικού δεν αφορά τόσο τους ασθενείς με Covid, όσο την πολιτική που δεν έβγαλε διδάγματα από τρία κύματα πανδημίας και δεν επενδύει στον τομέα της υγείας. Το προσωπικό στα νοσοκομεία παραμένει αριθμητικά στο χαμηλότερο δυνατό επίπεδο. Εξάλλου το νοσηλευτικό προσωπικό είναι υπερφορτωμένο και με πάμπολλες εγχειρήσεις που είχαν αναβληθεί λόγω πανδημίας και τώρα πρέπει να γίνουν επιτακτικά.

Στη Γερμανία τα ποσοστά εμβολιασμού είναι μάλλον απογοητευτικά. Παρά τις εκκλήσεις και τη δυνατότητα εμβολιασμού ακόμα και σε ζωολογικούς κήπους ή προαστιακούς τίποτα δεν δείχνει να πείθει τους ανεμβολίαστους να κάνουν το εμβόλιο, έτσι ώστε να δημιουργηθεί επιτέλους το πολυπόθητο τείχος ανοσίας. Στις αρχές της εβδομάδας μόλις το 64% του γερμανικού πληθυσμού ήταν πλήρως εμβολιασμένο. Ο στόχος όμως είναι το 80%. Η Γερμανίδα ειδικός Ιζαμπέλα Χόιζερ, η οποία μέχρι πρόσφατα αισιοδοξούσε δηλώνει πλέον απογοητευμένη: «Υπερτίμησα την αλληλεγγύη στη Γερμανία. Θεωρώ ντροπιαστική την κατάσταση που επικρατεί σήμερα».

***

Ουλρίκε φον Λεστσίνσκι, dpa

Επιμέλεια: Στέφανος Γεωργακόπουλος

Πηγή: dw.com

by Αντικλείδι , https://antikleidi.com

Κάντζα

Πιστεύετε ότι η Ευρώπη σήμερα έχει πρόβλημα; Παρακμάζει;

«Ακούστε. Η Ευρώπη έκανε ένα μεγάλο λάθος κατά τη γνώμη μου και θυμάμαι ότι τα έλεγα από τότε, σε συζητήσεις με τον πρώτο πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, τον Ζακ Ντελόρ. Αντί να ξεκινήσει με εμβάθυνση, έκανε διεύρυνση. Από τη στιγμή που έγινε αυτό το λάθος και η διεύρυνση προηγήθηκε χωρίς να λάβει υπόψη της τους λαούς και τις διαφορές τους, αντί λοιπόν αυτή η ένωση να γίνει με τον σωστό τρόπο, όλα τα μέλη τώρα είναι ισάξια και δεν μπορεί να ληφθεί καμία απόφαση χωρίς ομοφωνία. Αυτό κάνει την Ευρώπη ακόμη και σε καίρια ζητήματα δυσκίνητη. Κάποιος σηκώνει το χέρι, η Μάλτα για παράδειγμα, λέει «διαφωνώ» και όλα παγώνουν. Θεωρώ ότι αν ο Μακρόν καταφέρει να κάνει κάποια ενοποιητική κίνηση, μια προσπάθεια έστω μέσω οικονομίας και μέσω στρατιωτικής ενοποίησης, θα ξεκολλήσουμε κάπως… γιατί η Ευρώπη δεν είναι η δύναμη, είναι κι αυτό που θεωρούν οι άλλοι ως δύναμη. Λέω καμιά φορά ότι δεν ξέρουμε τι έχουμε ως προνόμιο όντας Ευρωπαίοι, δεν το ξέρουμε, ούτε ξέρουμε αυτή τη στιγμή ότι είμαστε η γη του πόθου για ένα σωρό απ’ έξω. Κάποιοι, βέβαια, ξέρουν τη δύναμη της Ευρώπης, πόσο πιο ισχυρή είναι, από αυτό που νομίζουμε εμείς οι Ευρωπαίοι. Κι αυτό το γνωρίζουν πριν από όλους οι Αμερικανοί».

Οι μεγάλοι ηγέτες αλλάζουν τον κόσμο;

«Ε, όχι… Κοιτάξτε, εγώ θυμάμαι κάτι που μου είχε πει μια μέρα ο Μιτεράν, δεν τον ήξερα ακόμα καθόλου, ήταν όταν έγινα πρύτανης της Ακαδημίας: «Εχω ανάγκη από διακόσιους ανθρώπους, οι οποίοι θα είναι οι καλύτεροι στον τομέα τους, για να μπορέσω να διοικήσω». Δεν είναι λοιπόν ότι μας λείπει ο ένας, ο μεγάλος ηγέτης. Είναι οι διακόσιοι που μας λείπουν. Και αυτό νομίζω ότι είναι θέμα παιδείας. Επίσης, το πρόβλημα αυτή τη στιγμή είναι ότι οι καλύτεροι αποφεύγουν να πάνε στην πολιτική, δεν πάνε να μπλεχτούν στην πολιτική».

Γιατί;

«Σήμερα στη Γαλλία λέμε ότι υπάρχουν δύο ειδών άνθρωποι. Αυτοί που δημιουργούν τα πράγματα και αυτοί που εμποδίζουν τα πράγματα να δημιουργηθούν. Δύο μεγάλες κατηγορίες. Οταν η δεύτερη κατηγορία γίνεται κυρίαρχη αυτό αποδεικνύει ότι είμαστε σε παρακμή. Εκεί φοβάμαι ότι βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή. Σε αυτή την καμπή είμαστε. Και αυτό μου θυμίζει τον πέμπτο αιώνα. Τελειωμένος πάει ο Τιβέριος ως αυτοκράτωρ στην Αίγυπτο και δεν υπάρχει παρά μόνο ένας άνθρωπος που ξέρει να διαβάσει τα ιερογλυφικά. Επρεπε να περιμένουμε αιώνες και αιώνες απωλειών κ.τ.λ., την πέτρα της Ροζέτης, για να ξαναδιαβαστούν. Φοβάμαι ότι σε αυτά τα πράγματα η Ευρώπη χάνει πια πολύ έδαφος. Δηλαδή η Ευρώπη δεν χάνει έδαφος ως Γερμανία, Γαλλία, ως κράτη-μέλη, αλλά ως αναφορά του ουσιώδους. Η αναφορά του ουσιώδους αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει. Κάποτε μου θύμωσαν οι γάλλοι συνάδελφοί σας γιατί είπα: «Τώρα πια δεν θα ερχόμουν στη Γαλλία για να σπουδάσω». Οταν εγώ πήγα στη Γαλλία, εκείνα τα χρόνια, η Γαλλία ήταν η πνευματική δύναμη. Τώρα φτάσαμε το γαλλικό πνεύμα να πέφτει, να καταρρέει, όπως καταρρέει το Bacalaureat».

Έχετε δηλώσει: «Ο Θεός της Ελλάδας είναι μεγάλος, αλλά νομίζω ότι μας βαρέθηκε». Το πιστεύετε ακόμη;

«Ο Θεός της Ελλάδας δεν βαρέθηκε την Ελλάδα. Iσως βαρέθηκε τους Eλληνες».

Άλλο η Ελλάδα, άλλο οι Έλληνες;

«Για τον Θεό, ναι».

Πατρίδα τι είναι για εσάς;

«Η συγκίνηση… Είναι ο τόπος, ο χώρος που μπορείς να συμπτύξεις όλες σου τις αναμνήσεις και τις συγκινήσεις. Γι’ αυτό και δεν μπορώ να πω ότι η πατρίδα μου είναι μόνο η Ελλάδα. Πατρίδα μου είναι και η Γαλλία, γιατί έχω ένα σωρό αναμνήσεις και συγκινήσεις. Οπότε, για να το πω λίγο διαφορετικά, δεν δέχομαι το «πατρίδα» να είναι μόνο ο πατέρας. Είναι και η «μητρίδα» μας, και η μητέρα μας. Πατρίδα είναι το κοινό μας ενδιαφέρον! Το «εμείς». Και αυτό το «εμείς» δεν είναι ένα, είναι πολλά «εμείς». Δεν μπορείς να πεις «εμείς» μόνο για τους ανθρώπους που είναι συμπατριώτες σου. Λέμε «εμείς» για τους ανθρώπους του ίδιου επαγγέλματος. Λέμε «εμείς» για την ίδια συγκίνηση. Λέμε «εμείς» για μια ερωτική ιστορία, μολονότι η κάθε ερωτική ιστορία είναι τέσσερις. Μία που λέει ο ένας, μία που λέει ο άλλος, μία που λένε οι δυο τους και μία που λένε οι τρίτοι γι’ αυτούς. Μιλάμε επομένως για το «εμείς» του καθενός. Aλλοι μιλάνε για το «εμείς» και αναφέρονται στο ένδοξο παρελθόν και άλλοι πάλι λένε «εμείς» και εννοούν το ελπιδοφόρο μέλλον…».

Σας ευχαριστώ.

«Κι εγώ σας ευχαριστώ!».

* Δημοσιεύθηκε στο BHmagazino -Συνέντευξη στον Θανάση Λάλα

«Μην κάμεις χάρη του αχάριστου, για να μην τον κάμεις εχθρό σου. Το χρέος της ευγνωμοσύνης τονέ βαραίνει και τον κακιώνει.»
ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΑΣΚΑΡΑΤΟΣ (1811-1901)

Συνήθως αντιμετωπίζουμε τη ζωή πολύ πιο σοβαρά από όσο χρειάζεται. Περισσότερη χαλαρότητα και χιούμορ οδηγούν σε λιγότερο θυμό, νεύρα, ανησυχία, στενοχώρια.