Στρατιωτικό όχημα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και γενική κατηγορία που χαρακτηρίζει τα εκτός δρόμου αυτοκίνητα. Το «τζιπάκι», όπως το έχουμε στο μυαλό μας, είναι ένα αυτοκίνητο ανθεκτικό, με μεγάλη ιπποδύναμη, χωρίς οροφή και πόρτες, που έγραψε ιστορία στα πεδία των μαχών από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά.

Η ιστορία του ξεκινά τον Φεβρουάριο του 1940, όταν ο αμερικανικός στρατός ζήτησε από τις αυτοκινητοβιομηχανίες της χώρας ένα όχημα πολλαπλών χρήσεων με τα παραπάνω χαρακτηριστικά. Τρεις εταιρείες ανταποκρίθηκαν και 9 μήνες αργότερα το πρώτο όχημα αυτού του τύπου βγήκε από τη γραμμή παραγωγής (11 Νοεμβρίου 1940).

Μέχρι το τέλος του μεγάλου πολέμου, 600.000 τζιπ τέθηκαν στη διάθεση του αμερικανικού στρατού. Το πρωτότυπο όχημα της εταιρείας Γουίλις – Όβερλαντ, που αργότερα απορροφήθηκε από την Κράισλερ, είναι αυτό που σήμερα χαρακτηρίζουμε ως Jeep.

H προέλευση της λέξης Jeep είναι ένα άλυτο μυστήριο. Μία εξήγηση είναι ότι προέρχεται από μια παραφθορά των αρχικών γραμμάτων των λέξεων General Purpose, που σημαίνουν Γενική Χρήση. Μία άλλη θεωρία, πιο πειστική για πολλούς, αναφέρει ότι η λέξη Jeep προέρχεται από τον «χάρτινο» ήρωα Eugene the Jeep, που διασχίζει τοίχους, σκαρφαλώνει σε ταβάνια και πετάει. Είναι μια φιγούρα από τον Ποπάι, που ταιριάζει, όπως λένε, απόλυτα με τον χαρακτήρα του οχήματος.

Η λέξη Jeep δεν είναι μόνο μια θυγατρική της Chrysler, αλλά μια γενική έννοια, που χαρακτηρίζει τα λεγόμενα «εκτός δρόμου» αυτοκίνητα ή τα μικρού κυβισμού SUV. Είναι η πιο αναγνωρίσιμη αμερικανική εμπορική επωνυμία στον κόσμο μετά την Coca-Cola.


Πηγή: https://www.sansimera.gr/

Τζέφ Μπέζος: η ομιλία του στο Πρίνστον.

Όταν ήμουν παιδί, περνούσα τα καλοκαίρια με τους παππούδες μου στο ράντσο τους στο Τέξας. Βοηθούσα στην επιδιόρθωση ανεμόμυλων, στον εμβολιασμό αγελάδων και σε άλλες δουλειές και κάθε απόγευμα παρακολουθούσαμε σαπουνόπερες στην τηλεόραση.

Οι παππούδες μου ανήκαν στο Κάραβαν κλαμπ, μια λέσχη για ιδιοκτήτες τροχόσπιτων, που ταξίδευαν μαζί στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά. Κάποια καλοκαίρια ταξιδεύουμε κι εμείς, συνδέαμε το τροχόσπιτο με το αυτοκίνητο του παππού μου και μπαίναμε στη σειρά μαζί με άλλα 300 τροχόσπιτα, έτοιμοι για περιπέτεια.

Αγαπούσα και λάτρευα τον παππού και τη γιαγιά μου και πραγματικά περίμενα με ανυπομονησία τα ταξίδια. Σε ένα από αυτά, όταν ήμουν περίπου 10 ετών πήγαινα πέρα δώθε στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου. Οδηγούσε ο παππούς μου και η γιαγιά μου ήταν στη θέση του συνοδηγού. Κάπνιζε συνέχεια σε αυτά τα ταξίδια και εγώ δεν την μπορούσα καθόλου την μυρωδιά.

Σε εκείνη την ηλικία με την παραμικρή δικαιολογία έκανα εκτιμήσεις και μικροπράξεις αριθμητικής, υπολόγιζα την κατανάλωση βενζίνης ή έβρισκα άχρηστα στατιστικά στοιχεία, όπως πόσα θα ξοδεύαμε για τρόφιμα.

Το ραδιόφωνο έπαιζε συχνά διαφημίσεις κατά του καπνίσματος. Δεν θυμάμαι τις λεπτομέρειες αλλά στην ουσία έλεγε ότι κάθε τζούρα από το τσιγάρο αφαιρεί κάποια λεπτά από τη ζωή σου, νομίζω ήταν κάπου 2 λεπτά ανά τζούρα, εν πάση περιπτώσει αποφάσισα να βρω τι γίνεται με τη γιαγιά μου. Υπολόγισα τον αριθμό των τσιγάρων ανά ημέρα, πόσες τζούρες ανά τσιγάρο και ούτω καθεξής.

Όταν πια είμαι βέβαιος ότι το αποτέλεσμα ήταν λογικό, έχωσα το κεφάλι μου ανάμεσα στα μπροστινά καθίσματα, χτύπησα τη γιαγιά μου στον ώμο και δήλωσα με υπερηφάνεια: «γιαγιά, με δυο λεπτά ανά τζούρα, έχεις αφαιρέσει εννιά χρόνια απ’τη ζωή σου».

Η ανάμνηση όσων συνέβησαν είναι πολύ ζωντανή, και δεν ήταν αυτό που περίμενα. Φανταζόμουν επαίνους για την νοημοσύνη μου και τις ικανότητες μου στα μαθηματικά: «Jeff, είσαι τόσο έξυπνος, θα έκανες δύσκολους υπολογισμούς, θα βρήκες τον αριθμό των λεπτών σε ένα χρόνο και θα έκανες διαίρεση». Δεν συνέβη αυτό.

Αντίθετα η γιαγιά μου έβαλε τα κλάματα. Κάθισα στο πίσω κάθισμα και δεν ήξερα τι να κάνω. Όταν γιαγιά μου έκλαιγε, ο παππούς μου, που οδηγούσε μέχρι τότε σιωπηλός, σταμάτησα στο πλάι του δρόμου.

Βγήκε από το αυτοκίνητο και άνοιξε την πόρτα μου και περίμενε να τον ακολουθήσω. Είχα βρει τον μπελά μου. Ο παππούς μου ήταν άνθρωπος ιδιαίτερα έξυπνος και ήσυχος. Δεν μου είχε μιλήσει ποτέ σκληρά και ίσως να είχε έρθει η πρώτη φορά. Ίσως και να ζητούσε να μπω πάλι μέσα και να απολογηθώ στην γιαγιά μου. Δεν είχα καμιά σχετική εμπειρία με τους παππούδες μου και δεν μπορούσα με τίποτα να υπολογίσω ποιες θα ήταν οι συνέπειες.

Σταματήσαμε δίπλα στο τροχόσπιτο. Με κοίταξε ο παππούς μου και έπειτα από σύντομη σιωπή, είπε ευγενικά και ήρεμα: «Jeff, μια μέρα θα καταλάβεις ότι είναι πιο δύσκολο να είσαι καλός πάρα έξυπνος».

Θέλω σήμερα να σας μιλήσω και την διαφορά ανάμεσα στα χαρίσματα και τις επιλογές. Η εξυπνάδα είναι χάρισμα, η καλοσύνη είναι επιλογή. Τα χαρίσματα είναι εύκολα, σας έχουν χαριστεί άλλωστε. Οι επιλογές μπορεί να είναι δύσκολες. Μπορείτε να σαγηνεύσετε τον ίδιο τον εαυτό σας με τα χαρίσματα σας, αν δεν είστε προσεκτικοί, και αν γίνει αυτό τότε πιθανότητα θα κάνετε χειρότερες επιλογές.

Μπροστά μου είναι μια ομάδα ανθρώπων με πολλά χαρίσματα. Είμαι σίγουρος πως ένα από τα χαρίσματα σας είναι ένας έξυπνος και ικανός εγκέφαλος.

Είμαι πεπεισμένος ότι αυτό ισχύει επειδή η εισαγωγή εδώ είναι ανταγωνιστική διαδικασία και, αν υπήρχαν ενδείξεις ότι δεν είσαι έξυπνοι, τότε το τμήμα εισαγωγών δεν θα σας είχε κάνει δεκτούς.

Η εξυπνάδα σας θα αποβεί χρήσιμη επειδή θα ταξιδέψετε σε μια χώρα θαυμάτων. Εμείς οι άνθρωποι, κι ας είμαστε αργοκίνητοι, εκπλήσσουμε τους εαυτούς μας, θα βρούμε τρόπους να παράγουμε καθαρή ενέργεια, και πολλή μάλιστα. Θα φτιάξουμε μικροσκοπικές μηχανές, και θα τις στείλουμε μέσα από τα τοιχώματα των κυττάρων για να κάνουν επισκευές!

Αυτό το μήνα μάθαμε τα εκπληκτικά αλλά και αναπόφευκτα νέα ότι συνθέσαμε νέα ζωή, τα επόμενα χρόνια δεν θα την συνθέτουμε απλώς αλλά θα την κατασκευάζουμε με βάση συγκεκριμένες προδιαγραφές. Πιστεύω ότι θα μας δείτε να κατανοούμε και των ανθρώπινο εγκέφαλο .

Ο Ιούλιος Βερν, ο Μαρκ Τουαίην, ο Γαλιλαίος, ο Νεύτων, όλοι εκείνοι οι προικισμένοι με περιέργεια άνθρωποι ανά την ιστορία θα προτιμούσαν να είναι ζωντανοί τώρα παρά οποιαδήποτε άλλη εποχή. Ως πολιτισμός, θα έχουμε πολλά χαρίσματα όπως κι εσείς τώρα που κάθεστε μπροστά μου έχει το καθένας ξεχωριστά τόσα ατομικά χαρίσματα.

Πως θα τα χρησιμοποιήσετε αυτά τα χαρίσματα; Και θα είστε υπερήφανοι για τα χαρίσματα σας ή περήφανοι για τις επιλογές σας.

Πριν από 16 χρόνια είχα την ιδέα να ξεκινήσω την Amazon .

Διάβασα κάπου το δεδομένο ότι η χρήση του διαδικτύου αυξανόταν κατά 2.300% κάθε χρόνο. Δεν είχα δει, ούτε είχα ακούσει, κάτι που αναπτύσσεται τόσο γρήγορα και ιδέα να ανοίξω ένα διαδικτυακό βιβλιοπωλείο με εκατομμύρια τίτλους, κάτι που απλώς δεν ήταν δυνατόν να υπάρχει στον πραγματικό κόσμο, με ενθουσίασε.

Είχα μόλις κλείσει τα 30 και ήμουν παντρεμένος εδώ και ένα χρόνο. Είπα στην σύζυγό μου την Μακένζυ, ότι ήθελα να παραιτηθώ από τη δουλειά μου και να κάνουμε κάτι τρελό που μάλλον δεν θα πήγαινε καλά αφού οι περισσότερες νεοφυείς επιχειρήσεις δεν πάνε καλά, και δεν ήμουν σίγουρος τι θα συνέβαινε ύστερα από αυτό.

Η Μακένζι επίσης απόφοιτη του Πρίνστον μου είπε να το κάνω. Όταν ήμουνα μικρός το έπαιζα εφευρέτης στο γκαράζ του σπιτιού μας, είχα εφεύρει ένα μηχανισμό για να κλείνει αυτόματα η πόρτα με λάστιχα γεμάτα τσιμέντο, μια ηλικιακή συσκευή μαγειρέματος που δε λειτουργούσε και πολύ καλά, με μια ομπρέλα και αλουμινόχαρτο και συναγερμούς με ταψιά για να παγιδεύω τα αδέρφια μου.

Πάντα ήθελα να γίνω εφευρέτης και εκείνη ήθελε να ακολουθήσω το πάθος μου.

Εργαζόμουν σε μια χρηματιστηριακή εταιρία στη Νέα Υόρκη μαζί με κάποιους έξυπνους ανθρώπους, και το αφεντικό μου, που θαύμαζα πολύ, ήταν εξαιρετικό. Πήγα, λοιπόν, στο αφεντικό μου και του είπα ότι ήθελα να ξεκινήσω μια εταιρεία που θα πουλούσε βιβλία στο διαδίκτυο.

Με πήγε για ένα μεγάλο περίπατο στο central park, με άκουσε προσεκτικά και στο τέλος είπε ότι ακούγεται πολύ καλή ιδέα, αλλά θα ήταν ακόμη καλύτερη για κάποιον που δεν έχει ήδη μια καλή δουλειά.

Η λογική αυτή έβγαζε κάποιο νόημα και με έπεισε να το σκεφτώ για 48 ώρες πριν πάρω την τελική απόφαση μου. Υπό αυτό το πρίσμα επρόκειτο πραγματικά για δύσκολη απόφαση, αλλά στο τέλος αποφάσισα να το προσπαθήσω.

Δεν θεωρούσα ότι θα μετάνιωνα που θα προσπαθούσα και θα αποτύγχανε. Και υποψιαζόμουν ότι πάντα θα με στοίχειωνε μια απόφαση να μην προσπαθήσω καθόλου.

Έπειτα από πολλή σκέψη, πήρα τον λιγότερο ασφαλή δρόμο, να ακολουθήσω το πάθος μου, και είμαι περήφανος για την επιλογή αυτή.

Αύριο, κυριολεκτικά , η ζωή σας, η ζωή που θα γράψετε μόνοι σας από την αρχή ξεκινάει.

Πως θα χρησιμοποιήσετε τα χαρίσματα σας; τι επιλογές θα κάνετε;

Θα σας καθοδηγεί η αδράνεια ή θα ακολουθήστε τα πάθη σας;

Θα είστε δογματικοί ή πρωτοπόροι;

Θα επιλέξτε μια ζωή στην άνεση ή μια ζωή που θα εξυπηρετείτε τον κόσμο και θα γνωρίζετε την περιπέτεια;

Θα λυγίζετε όταν σας γίνεται κριτική ή θα μείνετε πιστοί στις πεποιθήσεις σας;

Θα κάνετε τους ανήξερους όταν διαπράττεται σφάλματα ή θα ζητάτε συγνώμη;

Θα προφυλάσσεται την καρδιά σας από την απόρριψη ή θα είσαι αδυσώπητοι;

Θα είστε κυνικοί ή θα γίνεται δημιουργοί;

Θα είστε έξυπνοι εις βάρος των άλλων ή θα είστε καλοί;

Θα ρισκάρω να κάνω μία πρόβλεψη.

Όταν θα είστε 80 ετών και θα έχετε μια στιγμή ησυχίας να σκεφτείτε και να αφηγηθείτε μόνο στον εαυτό σας την πλέον προσωπική εκδοχή της ιστορίας τη ζωή σας, η πλέον σύντομα εξιστόρηση, αυτή με το μεγαλύτερο νόημα, θα είναι η σειρά των επιλογών που έχετε κάνει.

Στο τέλος είμαστε οι επιλογές μας. Φτιάξτε για τον εαυτό σας μια υπέροχη ιστορία. Σας ευχαριστώ και καλή τύχη!

«Οι Μάνατζερ κάνουν τα πράγματα σωστά, οι Ηγέτες κάνουν τα σωστά πράγματα»

Warren Gamaliel Bennis Αμερικανός μελετητής, οργανωτικός σύμβουλος και συγγραφέας, θεωρείται ευρέως ως πρωτοπόρος του σύγχρονου τομέα των μελετών Ηγεσίας.

Ντίκενς:

«Ο άνθρωπος μπορεί να αντιμετωπίσει τα πάντα, όταν είναι οπλισμένος με βλακεία και καλή πέψη».

Οινοποιεία ή resorts;

Οι μετά Covid οινοτουριστικές εμπειρίες ανά τον κόσμο εμπλουτίζονται, για να προσελκύσουν ένα πιο διευρυμένο κύκλο επισκεπτών. 

oinopoieia-i-resorts-561576598

Το Monte del Frà στην Ιταλία παραδίδει μαθήματα γιόγκα ανάμεσα στα αμπέλια.

oinopoieia-i-resorts0
oinopoieia-i-resorts2
oinopoieia-i-resorts6

Το κρασί είναι συχνά μόνο η αφορμή. Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα που προκύπτει μέσα από την ανασκόπηση των βασικών τάσεων που διαμορφώνονται τα τελευταία χρόνια σε οινοποιεία από την Καλιφόρνια των ΗΠΑ μέχρι την Κουναβάρα της Αυστραλίας. Καθώς ο οινοτουρισμός προσπαθεί να επεκτείνει τα όρια και το κοινό του σε έναν κύκλο πολύ ευρύτερο από εκείνον των κλασικών οινόφιλων, το κρασί γίνεται η θεματική γύρω από την οποία αναπτύσσονται ολοένα και περισσότερες υπηρεσίες. Water parks, καλλιτεχνικά εργαστήρια, εναέριες βόλτες πάνω από αμπελοτόπια, αγροτουριστικές δράσεις, συνεδρίες γιόγκα συνοδεύουν την επίσκεψη στο κελάρι και τις γευσιγνωσίες. Και κάπως έτσι, η εμπειρία της δοκιμής και της απόλαυσης του κρασιού μοιάζει να διευρύνεται συνεχώς με εφευρετικούς και λίαν ευφάνταστους τρόπους

Γευσιγνωσίες και νεροτσουλήθρες

Μια βασική τάση αφορά την εξέλιξη των οινοποιείων σε ολοκληρωμένους χώρους φιλοξενίας, με προτάσεις διασκέδασης για όλη την οικογένεια. Τα οινοποιεία αυτά διαθέτουν ένα ή περισσότερα εστιατόρια και καφέ, δραστηριότητες για την απασχόληση των παιδιών, υπηρεσίες spa, μπουτίκ πολυτελείας και, συχνά, μια πισίνα με θέα τους αμπελώνες. Προκειμένου να αποτελούν ελκυστική πρόταση για περιστάσεις που ενώνουν μικρούς και μεγάλους, συνδυάζουν στοιχεία που δελεάζουν επισκέπτες κάθε γενιάς. Σε αυτό ακριβώς αποσκοπούν και οι συνεργασίες πολλών οινοποιείων με αποστακτήρια τζιν. Το συγκεκριμένο ποτό είναι το αγαπημένο των millennials και αυστραλιανά οινικά resorts επενδύουν σε αυτόν τον τομέα για να τους προσελκύσουν μαζί με την οικογένειά τους. Ακόμα πιο τολμηρό είναι το βήμα που κάνουν οινοποιεία όπως το Seppeltsfield (seppeltsfield.com.au) στην Μπαρόσα της νότιας Αυστραλίας, που προσέθεσε στις εγκαταστάσεις του υδάτινο πάρκο με νεροτσουλήθρες. Μπορεί επεκτάσεις σαν κι αυτή να θυμίζουν περισσότερο Λας Βέγκας ή Ντουμπάι και να αποξενώνουν τους παραδοσιακούς φίλους του κρασιού, αποτελούν ωστόσο μια υπολογισμένη επιχειρηματική κίνηση που στοχεύει στη διεύρυνση της πελατείας του οινοποιείου. Την έννοια της πολυδιάστατης διασκέδασης προτάσσει και το οινοποιείο The Family Coppola (thefamilycoppola.com) του Φράνσις Φορντ Κόπολα, στη Σονόμα της βόρειας Καλιφόρνια, το οποίο διαφημίζεται ως χώρος που συνδυάζει όλα όσα αγαπά ο διάσημος σκηνοθέτης – και το αμερικανικό κοινό: σινεμά, κρασί, φαγητό, μουσική, χορό και παραστάσεις. Το συγκεκριμένο οινοποιείο διαθέτει επίσης πισίνα, στην οποία διασκεδάζει όλη η οικογένεια, και έναν εκθεσιακό χώρο-πωλητήριο με αντικείμενα από ταινίες του Κόπολα. Το Château Vénus προτείνει τρεις διαφορετικές εναέριες βόλτες πάνω από τα αμπελοτόπια του Μπορντό.

Ιδιαίτερες εμπειρίες στον αμπελώνα

Η ζήτηση για κινηματογραφικές και ασυνήθιστες εμπειρίες έχει οπωσδήποτε αυξηθεί μετά τους περιορισμούς που μας επιβλήθηκαν τους χειμώνες της πανδημίας. Οι ταξιδιώτες –οινόφιλοι και μη– θέλουν να βιώσουν μοναδικές καταστάσεις, χωρίς να αφήνουν την παράμετρο του κόστους να τους αποτρέπει. Μια τέτοια εμπειρία στην Ευρώπη είναι η πτήση πάνω από φημισμένες οινοπαραγωγούς περιοχές με ιδιωτικό αεροπλάνο. Το γαλλικό οινοποιείο Château Vénus (chateauvenus.com) προτείνει τρεις διαφορετικές εναέριες βόλτες πάνω από τα αμπελοτόπια του Μπορντό και την εντυπωσιακή φύση της ακτογραμμής του Ατλαντικού. Η διάρκεια της πτήσης κυμαίνεται από 20 λεπτά μέχρι μιάμιση ώρα και την προσγείωση διαδέχεται η δοκιμή κρασιών στους χώρους του οινοποιείου. Εξίσου ιδιαίτερα, αν και ενδεχομένως πιο εξεζητημένα, είναι τα μαθήματα που παραδίδει το οινοποιείο Pol Couronne (champagne-polcouronne.com) στη Ρέιμ της βόρειας Γαλλίας. Εκεί, έμπειροι σομελιέ μυούν τους ενδιαφερομένους στην τέχνη του ανοίγματος του μπουκαλιού της σαμπάνιας με χρήση λεπίδας μαχαιριού. Πρόκειται για την ιστορική μέθοδο του sabrage, που έκανε διάσημη ο Ναπολέων Βοναπάρτης και η οποία αποτελεί πλέον δημοφιλές υλικό για αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Το οινοποιείο Spenker στην Καλιφόρνια παντρεύει το κρασί με τον αγροτουρισμό.

Μάλλον πιο γήινο είναι το πάντρεμα του κρασιού με τον αγροτουρισμό. Το οινοποιείο Spenker (spenkerwinery.com) στην Καλιφόρνια διαθέτει μια φάρμα με κατσίκια και παράγει τυριά τα οποία ο επισκέπτης μπορεί να δοκιμάσει μαζί με το κρασί του. Εκτός από αυτό όμως, προτείνει και μια σειρά από ευφάνταστες δραστηριότητες, όπως η φροντίδα των ζώων ή η γιόγκα σε έναν χώρο όπου αυτά κυκλοφορούν ελεύθερα, επιζητώντας τα χάδια και την προσοχή των αθλουμένων. Μπορεί να ακούγεται τραβηγμένο, αλλά σηματοδοτεί μια τάση που κερδίζει έδαφος μετά την πανδημία, τρεφόμενη από την ανάγκη του κόσμου για στενότερη επαφή με το φυσικό στοιχείο. Σε παρόμοιο μήκος κύματος, στην ιταλική επαρχία της Βερόνα, το οινοποιείο Monte del Fra (montedelfra.it) παραδίδει μαθήματα γιόγκα ανάμεσα στα αμπέλια. Λίγο πριν από το ηλιοβασίλεμα, οι οινόφιλοι γιόγκι απλώνουν τα στρωματάκια τους στην κορυφή ενός λόφου με θέα αμπέλια από ποικιλίες Garganega, Trebbiano και Cortese και απολαμβάνουν τα συνδυαστικά οφέλη της γιόγκα και του κόκκινου κρασιού. Κατά τη διάρκεια του μαθήματος, οι συμμετέχοντες δοκιμάζουν ένα ποτήρι ερυθρού Bardolino υπό την καθοδήγηση του εκπαιδευτή. Η πρακτική της Wine Yoga, όπως αποκαλείται η τάση που ξεκίνησε πριν από μερικά χρόνια στην Αμερική, συνδυάζει τη χαλάρωση που επιφέρει η γιόγκα με τις αντιοξειδωτικές ιδιότητες του κρασιού και υπόσχεται βελτίωση της υγείας σώματος και πνεύματος. 

Κοντά στο κρασί «ποτίζεται» και η τέχνη

oinopoieia-i-resorts4

Μιλώντας για το πνεύμα, διαχρονική είναι και η σχέση που συνδέει πολλά οινοποιεία με την τέχνη. Η σχέση αυτή επικαιροποιείται ωστόσο στις μέρες μας με νέους και ολοένα πιο ευφάνταστους τρόπους. Το αυστραλιανό οινοποιείο Seppeltsfield διέθεσε έναν από τους παλιούς του στάβλους για να στεγάσει το JamFactory, ένα κέντρο προώθησης παραδοσιακών τεχνών. Ο χώρος περιλαμβάνει εργαστήρια στα οποία τεχνίτες από τη γύρω περιοχή δουλεύουν το μέταλλο, το δέρμα, το γυαλί και τον πηλό. Οι επισκέπτες του οινοποιείου μπορούν να αγοράσουν τα έργα τους στο πωλητήριο αλλά και να έρθουν σε επαφή με τους ίδιους τους δημιουργούς. Έχουν επίσης τη δυνατότητα να συμμετάσχουν σε εργαστήρια εξοικείωσης με κάθε τέχνη ξεχωριστά. Στο οινοποιείο Quinta da Pacheca στην Πορτογαλία θα ζωγραφίσετε βουτώντας το πινέλο σας σε κρασιά διαφορετικών αποχρώσεων.

Δημοφιλής παραμένει πάντα και η δραστηριότητα της ζωγραφικής σε αμπελοτόπια, με αντικείμενο τα διαφορετικά στάδια της ανάπτυξής τους ανάλογα με την εποχή του χρόνου. Εξέλιξη των τελευταίων χρόνων αποτελούν ωστόσο καινοτομίες όπως η χρήση του ίδιου του κρασιού ως μέσου, όπως προτείνει το οινοποιείο Quinta da Pacheca (quintadapacheca.com) στην Πορτογαλία. Οι συμμετέχοντες έχουν στη διάθεσή τους τέσσερα ποτήρια κρασιού διαφορετικών αποχρώσεων του κόκκινου και βουτούν σε αυτά τα πινέλα τους προκειμένου να ζωγραφίσουν. Το καλλιτεχνικό εργαστήρι του οινοποιείου προσφέρει επίσης μαθήματα γλυπτικής σε ξύλο που προέρχεται από παλιά αμπέλια. Άλλη μία τάση στον χώρο της τέχνης αφορά την ανάδειξη της ιστορίας και της κουλτούρας που περιβάλλει το κρασί σε κάθε τόπο. To αυστραλιανό Parker Estate (parkercoonawarraestate.com.au) παρουσίασε μια έκθεση από χειροποίητα μεταλλικά αντικείμενα που χρησιμοποιούνταν στο παρελθόν κατά την οινοποίηση. Ωστόσο, πέρα από τις δράσεις που διοργανώνονται από μεμονωμένες επιχειρήσεις, υπάρχουν και εκείνες που συντονίζονται κεντρικά και αφορούν ολόκληρες οινοπαραγωγούς ζώνες. H πόλη του Stellenboch στη Νότια Αφρική φημίζεται τόσο για τα οινοποιεία όσο και για την αγάπη της για τις καλές τέχνες. Τουλάχιστον δέκα οινοποιεία της πόλης διαθέτουν ιδιωτικές γκαλερί με έργα Νοτιοαφρικανών καλλιτεχνών, ενώ η Σχολή Καλών Τεχνών «αναθέτει» σημεία της πόλης –συμπεριλαμβανομένων των οινοποιείων– σε εικαστικούς προκειμένου να κάνουν καλλιτεχνικές παρεμβάσεις σε αυτά. Η γκαλερί τέχνης του Cavalli Estate στο Stellenboch προβάλλει έργα τέχνης Νοτιοαφρικανών καλλιτεχνών.

Ισχυρή σύνδεση με τον τόπο 

Η εντονότερη σύνδεση με τον τόπο είναι οπωσδήποτε κεντρικό ζητούμενο για πολλά οινοποιεία. Το εστιατόριο του αυστραλιανού Seppeltsfield αξιοποιεί τα τοπικά προϊόντα στην κουζίνα του και ευαισθητοποιεί τους επισκέπτες γύρω από τις ιδιαιτερότητες της τοπικής γαστρονομικής κουλτούρας. Όχι μόνο αναδεικνύει παραδοσιακές συνταγές της περιοχής, αλλά και αναβιώνει τη χρήση ιστορικού γαστρονομικού εξοπλισμού, θέτοντας για παράδειγμα ξανά σε χρήση ένα μηχάνημα που χρησιμοποιούνταν στα κελάρια για το κάπνισμα του βουτύρου, του μπέικον και του προσούτου πριν από εκατό χρόνια. 

Εκτός από τη σύνδεση με τον τόπο και την ιστορία του, σημαντικό ρόλο παίζει και ο τρόπος με τον οποίο τα οινοποιεία επικοινωνούν στους επισκέπτες τους τις πρακτικές τους για την προστασία του περιβάλλοντος. Όπως επισημαίνει η δρ Μαριάννα Σιγάλα, καθηγήτρια Marketing στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς, η πανδημία υπενθύμισε στον τουριστικό κλάδο την ηθική υποχρέωση ενός τρόπου λειτουργίας που σέβεται περισσότερο το περιβάλλον. Πολλά οινικά resorts επικοινωνούν έντονα στο κοινό τους τις βιώσιμες πρακτικές που ακολουθούν, ενώ, αντίστοιχα, οινικές περιοχές βάζουν σε πρώτο πλάνο την κουλτούρα της στήριξης της κοινότητας και της προστασίας του περιβάλλοντος προκειμένου να προσελκύσουν το συνεχώς διευρυνόμενο κοινό που προασπίζεται αυτές τις αξίες. 

* Ευχαριστούμε τη δρα Μαριάννα Σιγάλα, καθηγήτρια Marketing στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς και συγγραφέα των βιβλίων Management and Marketing of Wine Tourism Business και Wine Tourism Destination Management & Marketing, για την πολύτιμη βοήθειά της.

Κείμενo: Ισαβέλλα Ζαμπετάκη /Καθημερινή

Η κάθοδος των Κοκκινολαίμηδων

Με τον ερχομό του φθινοπώρου, στους βιoτόπους των χαμηλών υψομέτρων αντηχεί το κάλεσμα ενός πουλιού που μοιάζει με χάντρες που πέφτουν σε κομπολόι: ο Κοκκινολαίμης, το “αηδόνι του χειμώνα”, είναι και πάλι κοντά μας!

Με χαρακτηριστικό πορτοκαλοκόκκινο χρώμα στο πρόσωπο και το στήθος και τολμηρό ταμπεραμέντο ο “Καλόγιαννος” δεν περνά καθόλου απαρατήρητος.Το φθινόπωρο και τον χειμώνα μπορούμε να τον δούμε πιο εύκολα, αφού πολλοί Κοκκινολαίμηδες έρχονται για να ξεχειμωνιάσουν στους κήπους των χωριών και των πόλεων, όπου αναζητούν την αγαπημένη τους τροφή: σκουλήκια και άλλα ασπόνδυλα. 

Κελαηδά όλο τον χρόνο, υπερασπίζοντας σθεναρά τις επικράτειές του από εισβολείς και διεκδικητές, αλλά τον χειμώνα κελαηδά και το θηλυκό που επιθυμεί κι αυτό να έχει μια δική του επικράτεια!

Το φθινόπωρο το τραγούδι του γίνεται πιο μελαγχολικό, ενώ μπορεί να ακουστεί και τη νύχτα, όταν ξυπνήσουν τον Κοκκινολαίμη τα φώτα της πόλης.

Πηγή: By dasarxeio.gr