Η διάκριση Ορεινών- Πεδινών, ανάγεται στην Εθνοσυνέλευση της Γαλλικής Επανάστασης του 1789. Τότε, οι ριζοσπαστικοί με τις πλέον επαναστατικές ιδέες, κατέλαβαν το άνω αριστερό μέρος της αίθουσας της Εθνοσυνέλευσης και ονομάσθηκαν Ορεινοί επειδή τα έδρανά τους ήταν στο ψηλότερο μέρος του αμφιθεάτρου. Μεταξύ των Ορεινών ήταν ο Νταντόν, ο Μαρά, ο Σαιν Ζυστ και άλλοι από την ομάδα των Επαναστατών της Γαλλικής Επανάστασης.
Οι πράξεις πιο ισχυρές από τις λέξεις:
Όταν κάποιος ξοδεύει όλη του την ενέργεια προκειμένου να σε πείσει με τα λόγια πόσο σοβαρός και αξιοπίστος είναι, να φοβάσαι. Κάποιος που ξέρει ότι τα δύο παραπάνω όντως ισχύουν, δεν έχει καμία απολύτως ανάγκη να σε πείσει λεκτικά γι’αυτά, αλλά αφήνει τον χρόνο και τις πράξεις του να μιλήσουν από μόνες τους. Γιατί πολύ απλά δεν πρέπει να παίρνεις ποτέ στα σοβαρά το τι σου λέει κάποιος, αλλά το τι σου λένε αυτά που κάνει ή δεν κάνει για εσένα.
Δημιουργία
Οι φιλόσοφοι έχουν αναρωτηθεί: Γιατί να υπάρχει κατι, ενώ θα μπορούσε να μην υπάρχει τίποτα. Το ερώτημα αυτό, σε κάθε περίπτωση, δεν έχει απάντηση. Ίσως μάλιστα να μην έχει καν νόημα. Υπάρχει όμως ένα άλλο ερώτημα που μας βασανίζει και δεν μπορεί παρά να μας βασανίζει: Πώς γίνεται και υπάρχει μια τέτοια πολυμορφία πραγμάτων; Και φυσικά δεν εννοώ μόνον την ποσοτική πολυμορφία. Πώς γίνεται και υπάρχει αυτή η απέραντη ποικιλία μορφών, από τη μη έμβια φύση, μέχρι τις πολυάριθμες ακαθόριστες μορφές ζωής, ακόμη και μέχρι τις μορφές που ακατάπαυστα η ανθρώπινη ιστορία παράγει και δημιουργεί; Έχει υποστηριχθεί ότι η δημιουργία είναι θεία πράξη. Δεν είναι θεία πράξη. Η δημιουργία είναι αυτό ακριβώς που χαρακτηρίζει το ον. Κάθε ον.
Το παν υπόκειται συνεχώς σε αλλαγή και αναδημιουργία. Δεν μπορούμε να σκεφτούμε πως ό,τι παρουσιάζεται μπροστά μας είναι μια ατέρμων επανάληψη της ίδιας μορφής, διότι αμέσως ανακύπτει το ερώτημα: Μήπως, κάθε τι είναι καταδικασμένο να επαναλαμβάνει τις μορφές που έχουν ήδη υπάρξει από κα¬ταβολής χρόνου; Είναι όμως σαφές ότι υπάρχει ένας αληθινός χρόνος’ ο χρόνος της μεταβολής. Και αληθινή μεταβολή είναι η ανάδυση νέων μορφών.
Τα φαινόμενα, τα οποία παρατηρούμε μπροστά μας, προσπαθούμε να τα ερμηνεύσουμε μέσα από τη σχέση αιτίας-αποτελέσματος. Αυτές οι ερμηνείες είναι ασφαλώς πολύτιμες αλλά είναι πάντα μερικές. Γιατί; Διότι έχουν σημασία μόνον στις περιπτώσεις όπου τα φαινόμενα επαναλαμβάνονται (οι ίδιες αιτίες δίνουν τα ίδια αποτελέσματα), αλλά δεν μπορούν να ερμηνεύσουν τις περιπτώσεις όπου υπάρχει ανάδυση νέων μορφών.
Ας πάρουμε, για παράδειγμα, την περίπτωση της ζωής. Η βιολογία μας λέει ότι σε μιαν ορισμένη στιγμή, μέσα στον «πρωταρχικό χυλό» που υπήρχε στη γη, ενας μεγάλος αριθμός μορίων συνενώθηκε τυχαία και, στη συνέχεια, κάτω από ευνοϊκές συνθήκες -θερμοκρασίας, ακτινοβολίας, πίεσης- αναδύθηκαν μορφές ζωής. Αυτή όμως η απάντηση δεν στέκει. Γιατί; Διότι μια μορφή ζωής είναι κάτι άλλο από μιαν απλή συνένωση μορίων. Επί πλέον, πρόκειται για μια συνένωση μορίων τελείως ιδιαίτερη ανάμεσα στα δισεκατομμύρια των δισεκατομμυρίων που θα μπορούσαν να συντεθούν. Είναι μια συνένωση που κατορθώνει να οργανώνεται, να συντηρείται, να αναπαράγεται. Το ίδιο ισχύει, με τρόπο πολύ πιο πυκνό και έντονο, στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Η Ιστορία δεν είναι αποτέλεσμα συνδυασμού ίδιων στοιχείων. Η Ιστορία είναι δημιουργία νέων στοιχείων. Είναι δημιουργία της μουσικής, της ζωγραφικής, της τέχνης, της φιλοσοφίας, της δημοκρατίας. Και φυσικά δεν μπορούμε να εξηγήσουμε με τη σχέση αιτίας-αποτελέσματος τη μουσική του Μπαχ ή του Μπετόβεν. Αυτή η μουσική είναι μεγάλη, διότι είναι πρωτότυπη. Και λέγοντας πρωτότυπη, σημαίνει ότι ακριβώς δεν μπορούμε να την εξηγήσουμε.
Κορνήλιος Καστοριάδης
Μέσα σε 40 χρόνια έχει χαθεί ο μισός πληθυσμός τους, καθώς από τα 494 εκατ. άτομα το 1980 έχουν μείνει 247 εκατ. άτομα σήμερα. Κυριότεροι παράγοντες της μείωσης του πληθυσμού τους είναι η έλλειψη τροφής, η μόλυνση του περιβάλλοντος και ορισμένες ασθένειες των πτηνών.
«Γενικότερα στην Ευρώπη από το 1980 χάθηκαν 600 εκατ. πουλιά. Τα είδη που μειώνονται είναι κυρίως αγροτικά και λιβαδικά είδη. Αυτά επηρεάζονται περισσότερο αλλά και τα είδη που μεταναστεύουν. Τα πουλιά χρειάζονται χώρους για να φωλιάσουν και να τραφούν. Υπάρχουν λιγότεροι φράχτες, υπάρχει εντατικοποίηση των καλλιεργειών και μονοκαλλιέργειες» αναφέρει η υπεύθυνη του προγράμματος παρακολούθησης κοινών ειδών πουλιών της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας, Δανάη Πορτόλου.
Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θέλουν πραγματικά ελευθερία, επειδή η ελευθερία προϋποθέτει ανάληψη ευθύνης, και οι περισσότεροι άνθρωποι τρέμουν την ανάληψη ευθύνης.
Ζίγκμουντ Φρόυντ
Ο μαέστρος σε μια από τις τελευταίες εμφανίσεις του πριν μας αποχαιρετήσει…
Στην πολιτική, αν θες να ειπωθεί κάτι, ρώτα έναν άντρα. Αν θες να γίνει κάτι, ρώτα μια γυναίκα.
Μ. Θάρτσερ.
Φαντασιακό
Το ανθρώπινο ον υπάρχει μόνον ως κοινωνικό ον. Αυτό σημαίνει ότι ζει σε μια κοινωνία με θεσμούς, με νόμους, με ήθη, με έθιμα, κ.λπ. Ερώτημα: Από πού έρχονται αυτοί οι θεσμοί, οι νόμοι, τα έθιμα; Είναι αδύνατον να πούμε, όπως συχνά πίστευαν οι λαοί, ότι υπάρχει ένας δημιουργός, ένας νομοθέτης όλων αυτών. Σε μιαν ήδη θεσμισμένη κοινωνία, τα άτομα μπορούν να προτείνουν νόμους, κάποιους ιδιαίτερους νόμους. Τούτο όμως είναι δυνατόν να γίνει, επειδή υπάρχει ήδη ένα σύστημα νόμων, επειδή αυτά τα άτομα έχουν ζήσει ήδη σε μια κοινωνία με νόμους. Ένας συγγραφέας μπορεί να επινοήσει μια νέα λογοτεχνική μορφή και ένας περιθωριακός μια λέξη της αργκό. Αυτά είναι δυνατόν να γίνουν, επειδή υπάρχει ήδη η γλώσσα και η αργκό. Όμως ποιος θα μπορούσε μόνος του να δημιουργήσει εκ προοιμίου τη γλώσσα και να την επιβάλει στους υπόλοιπους; Και με ποια γλώσσα θα επικοινωνούσε; Όλα αυτά -οι νόμοι, οι θεσμοί, τα ήθη, τα έθιμα, η γλώσσα- είναι συλλογικές δημιουργίες.
Προσπάθησαν να ερμηνεύσουν την καταγωγή της κοινωνίας βάσει ενός συμβολαίου (το ((κοινωνικό συμ-βόλαιο»). Όμως ένα συμβόλαιο προϋποθέτει άτομα κοινωνικά, τα οποία γνωρίζουν τι είναι ένα τέτοιο συμβόλαιο. Προσπάθησαν επίσης να ερμηνεύσουν την καταγωγή της κοινωνίας με τους φυσικούς και τους βιολογικούς νόμους. Όμως κανένας φυσικός ή βιολογικός νόμος δεν μπορεί να ερμηνεύσει την καταγωγή των θεσμών, που είναι ένα καινούργιο φαινόμενο μέσα στο δημιουργημένο σύμπαν. Κανένας φυσικός και βιολογικός νόμος δεν απαντά στα ερωτήματα: Γιατί οι Εβραίοι δημιούργησαν τον μονοθεϊσμό; Γιατί οι ‘Ελληνες δημιούργησαν τις δημοκρατικές πόλεις; Γιατί η Δύση δημιούργησε τον καπιταλισμό;
Για να συλλάβουμε την ύπαρξη της ανθρώπινης κοινωνίας, καθώς επίσης τις αλλαγές της μέσα στον χρόνο αλλά και τις διαφορές της μέσα στον χώρο, πρέπει να δεχτούμε ότι αυτές οι ίδιες οι ανθρώπινες κοινότητας διαθέτουν μιαν χωρίς προηγούμενο δημιουργική ικανότητα. Αυτή τη δημιουργική ικανότητα μπορούμε να την ονομάσουμε: κοινωνικό φαντασιακό. Το κοινωνικό φαντασιακό είναι η πηγή των θεσμών που ρυθμίζουν και οργανώνουν τη ζωή των ανθρώπων. Αυτό επίσης δημιουργεί κάτι πολύ σημαντικό: τις φαντασιακές κοινωνικές σημασίες. Oι φαντασιακές κοινωνικές σημασίες καθορίζουν τις αξίες μιας κοινωνίας, δηλαδή καθορίζουν τι είναι καλό και τι κακό, τι είναι αληθές και τι ψευδές, τι είναι δίκαιο και τι άδικο. Οι φαντασιακές κοινωνικές σημασίες δίνουν νόημα στη ζωή των ατόμων και, τελικά, δίνουν νόημα ακόμη και στον θάνατο τους.
Το κοινωνικό φαντασιακό δεν είναι σταθερό και αμετάβλητο. Αλλάζει. Και οι αλλαγές του δηλώνουν την ύπαρξη αλλαγών στην κοινωνία, το γεγονός δηλαδή ότι υπάρχει ιστορία της ανθρωπότητας. Το κοινωνικό φαντασιακό, άπαξ και δημιούργησε τους θεσμούς, μπορεί είτε να παραμείνει κατά κάποιον τρόπο σε λήθαργο (έτσι συμβαίνει στις πρωτόγονες, τις αρχαϊκές, τις παραδοσιακές κοινωνίες), είτε να προκαλέσει αλλαγές, λιγότερο ή περισσότερο γρήγορες (έτσι συμβαίνει στην εποχή μας, η οποία γνωρίζει έναν γρήγορο ρυθμό από ιστορικές μεταβολές, ανήκουστο στην μέχρι τώρα ιστορία της ανθρωπότητας).
Κορνήλιος Καστοριάδης
Επίσκεψη του βετεράνου
Βασίλης Σ. Κανέλλης 10 Δεκεμβρίου 2021,
Δεν κατάλαβα; Γιατί εκπλαγήκαμε όλοι με τους «Θεματοφύλακες του Συντάγματος» και τους «Αυτόχθονες Ελληνες»;
Προς τι το «σοκ» για την επίθεση σε βάρος διευθυντή σχολείου; Ή γιατί κάνουν ελέγχους σε πολίτες ή γιατί άνοιξαν «Θεραπευτήριο Κορονοϊού» στην Αράχοβα που πουλάει… ρίγανη για θεραπεία;
Προς τι η έκπληξη για ορισμένους ηλίθιους λαϊκιστές, ψεκασμένους οπαδούς του Σώρρα που ενδεχομένως έχουν βρει στέγη και σε άλλους πολιτικούς χώρους, και εντός της Βουλής;
Χώρους που πουλάνε μαντζούνια για τη φαλάκρα, κρέμες για τον κοροναϊό, επιστολές του Χριστού.
Ή φορείς που υπόσχονται ακόμη και σήμερα διαγραφές χρεών, «πόλεμο» κατά της «παγκόσμιας τάξης πραγμάτων» και «κυριαρχία της ελληνικής φυλής».
Δεν πρέπει να μας εκπλήσσουν αυτά τα ακραία λαϊκιστικά κινήματα γιατί εμείς τα αφήσαμε να ανθίσουν.
Ολοι εμείς που επιτρέψαμε από το 2010 και μετά να καλλιεργηθεί το έδαφος για να μπει η σπορά του λαϊκισμού, του διχασμού, της πόλωσης, των κραυγών, ακόμη και της αυτοδικίας.
Μήπως να κοιτάξουμε όλοι εμείς, και κυρίως το πολιτικό σύστημα, τον εαυτό μας στον καθρέφτη και να σκεφτούμε πώς γίναμε οι καλύτεροι «χορηγοί» των κάθε λογής… Ταγμάτων;
Από τα «επίσημα» Τάγματα που κρατούσαν ομήρους πολιτικούς στα χρόνια των μνημονίων, μέχρι τα Τάγματα Εφόδου της Χρυσής Αυγής και τώρα τα Τάγματα των αρνητών που λύνουν και δένουν με την ανοχή μας.
Ας κοιτάξουμε στο καθρέφτη μας και ας θυμηθούμε ορισμένες «ομορφιές» της ελληνικής πολιτικής σκηνής.
Να θυμηθούμε μήπως το χτυπημένο πρόσωπο του Κωστή Χατζηδάκη; Από «πατριώτες» και «αγανακτισμένους» Ελληνάρες;
Να θυμηθούμε τους «τσιμεντωμένους» κι εξευτελισμένους καθηγητές πανεπιστημίων;
Τους υπουργούς και βουλευτές κυβερνήσεων που δεν τολμούσαν ακόμη και να πάνε σε ταβέρνα με την οικογένειά τους;
Να θυμηθούμε τους «αγανακτισμένους» της πλατείας (όχι τους μεροκαματιάρηδες ή τους απελπισμένους νέους), τους επαγγελματίες… αρνητές της πραγματικότητας που μούτζωναν τη Βουλή και απειλούσαν ακόμη και με θάνατο τους βουλευτές;
Θα ξεχάσουμε άραγε τον… πολιτικό πολιτισμό αρχηγού κόμματος που μέσα στη Βουλή φώναζε «εσείς στα τέσσερα». Κι αυτός ο άνθρωπος κυβερνούσε τη χώρα;
Να ξεχάσουμε ότι εμείς επιτρέψαμε στη Χρυσή Αυγή να γιγαντωθεί, κάνοντας τα στραβά μάτια στις επιθέσεις σε βάρος μεταναστών, μελών κομμάτων κ.λπ.
Ξεχνάμε ότι ο Σώρρας με τα τρισεκατομμύρια ζούσε και βασίλευε κι άνοιγε το ένα γραφείο μετά το άλλο στην Ελλάδα, υποσχόμενος ότι θα διαγράψει το ελληνικό χρέος;
Για δείτε ποια κόμματα μπήκαν στη Βουλή την τελευταία δεκαετία, φέρνοντας μαζί τους ό,τι πιο λαϊκίστικο, πιο trash, πιο εξευτελιστικό για την ελληνική κοινωνία.
Για δείτε τον βίο και την πολιτεία του ΣΥΡΙΖΑ και πώς έφτασε από 3% να γίνει κόμμα εξουσίας, ευτελίζοντας τις βασικές αρχές της Αριστεράς.
Με τα σκυλιά να αλυχτάνε κι όλους εμάς να τους ακούμε είτε με ευχαρίστηση, είτε με ευαρέσκεια, είτε και με ανοχή ως κάτι… ακτιβιστικό.
Και να μην ξεχνάμε βεβαίως τον δεξιό λαϊκισμό, αυτόν που έβαζε περικεφαλαίες κι αυτόν που πουλάει «πατριωτιλίκι», «καθαρό αίμα», και «περιούσιο λαό» μόνο και μόνο για τις καρέκλες της εξουσίας.
Προφανώς και δεν είναι ίδιος ο ακραίος, επικίνδυνος και τελικά δολοφονικός λαϊκισμός της ακροδεξιάς με άλλους πολιτικούς χώρους.
Όμως, τώρα που κάποιοι επιχειρούν να εκμεταλλευτούν την πρωτοφανή υγειονομική κρίση, ας κάτσουμε να σκεφτούμε σοβαρά τι χώρα θέλουμε κι αν θα επιτρέψουμε να κυριαρχήσουν και πάλι οι λαϊκιστές, οιοδήποτε κόμματος και φορέα, και οι ψεύτικοι μεταπράτες της ελληνικής συνείδησης.
Η Ελλάδα δεν μπορεί να γυρίσει πίσω. Δεν μπορεί να γίνει ξανά όμηρος τέτοιων συμπεριφορών και πρακτικών που την πήγαν πίσω.
Το οργανωμένο κράτος και οι δημοκρατικοί πολίτες οφείλουν να αντισταθούν στους κάθε λογής βλάκες που βρήκαν καταφύγιο στα αντιεμβολιαστικά κινήματα προκειμένου να αποκτήσουν ρόλο και αξία.
Δεν μιλώ για τους πολίτες που φοβούνται, που αμφιβάλλουν, που ρωτούν να μάθουν για τη ζωή τους. Αλλά και που πρέπει να εμπιστευτούν την επιστήμη.
Μιλώ για όσους κρατάνε μια ελληνική σημαία, ομνύουν στο «ελληνικό αίμα», συγκαλύπτουν την ακροδεξιά τους καταγωγή και πορεία πίσω από τον φόβο της πανδημίας.
Μιλώ για εκείνους που εκμεταλλεύονται τον κοροναϊό και όσα έχει προκαλέσει στον ψυχισμό των Ελλήνων προκειμένου να περάσουν την επικίνδυνη ατζέντα τους.
Μιλώ για τους «ποπουλιστές» βουλευτές, συνδικάλες της τζάμπα μαγκιάς, ψεκασμένους πολιτικούς που ψαρεύουν σε θολά νερά.
Αυτούς πρέπει να απομονώσουμε, αν θέλει να πάει μπροστά αυτή η χώρα.
Η Ελλάδα δεν έχει περιθώρια να γυρίσει πίσω. Ή θα είναι μια σύγχρονη, δυτική χώρα ή θα γίνει ένα οπισθοδρομικό μέρος που τα «νερά του Καματερού», οι υποκριτές, οι λασπολόγοι, οι επαγγελματίες troll, οι άθλιοι πολιτικοί παράγοντες και τα «αλυχτισμένα» σκυλιά των κομμάτων θα επικρατούν.
Είναι η ώρα να επιλέξουμε…
