Του Παναγιώτη Χούπα

Αν το γνωρίζετε ή, έστω, το υποψιάζεστε, επιτρέψατέ μου να το επιβεβαιώσω. Αν όχι, επιτρέψατέ μου να σας το κάνω γνωστό:

Οσάκις κάποιος «σπουδαίος» συμπολίτης μας ασθενεί, η ιατρική κακοποιείται. Μαζί της και η λογική, η ηθική και η αξιοπρέπεια. Οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ αναγνώστες δεν θα χρειαστούν εξηγήσεις, για τους απλούς όμως ανθρώπους ακολουθεί σύντομη αλλά περιεκτική ανάλυση.Επιχειρώ εδώ να ορίσω, την «Ιατρική των V.I.Ps (διασημοτήτων)».

Πρόκειται για κλάδο της ιατρικής επιστήμης, για τον οποίο ματαίως θα αναζητήσετε πληροφορίες σε λεξικά, εγκυκλοπαίδειες και συγγράμματα (ειδικά και μη). Ασχολείται αποκλειστικά με ασθενείς «διασήμους», ανεξαρτήτως του λόγου που τους κατέστησε τοιούτους: από πολιτικούς και μεγιστάνες του χρήματος, έως σκυλοπόπ αοιδούς και σέξι-τρέντι-ουάου μοντέλες. Ασκείται αποκλειστικά από γιατρούς «διασήμους» (όμοιος ομοίω…) κυρίως καθηγητές της Ιατρικής, διευθυντές δημοσίων, ιδιωτικών (συμπεριλαμβανομένων των μασκαρεμένων σε «δημόσια υπό ειδικό καθεστώς» ιδιωτικών) νοσοκομείων και πρωτοκλασάτους ιδιώτες της «πιάτσας» (προσοχή, οι παραπάνω ιδιότητες συχνότατα συνυπάρχουν, ανά δύο ή ανά τρεις, στον ίδιο γιατρό-V.I.P).

Τόποι εξάσκησής της, τα μη προσβάσιμα στους μη-V.I.Ps μονόκλινα δωμάτια των προαναφερθέντων νοσηλευτηρίων, οι χλιδάτες παραλλαγές αυτών (σουίτες, λουξ κτλ) και οι δυσθεώρητες έως αόρατες για τους κοινούς θνητούς κλίνες εντατικής θεραπείας. Άπαντα τα ανωτέρω τελούν φαίνεται εν αφθονία για τους ασθενείς-V.I.Ps, αφού τους είναι διαθέσιμα ανά πάσα στιγμή (όπως στον κινηματογράφο, όπου ο πρωταγωνιστής βρίσκει αμέσως ταξί), μαζί με όλα τα πανάκριβα μηχανήματα τελευταίας τεχνολογίας, τα φάρμακα που για τους άσημους είναι «υπό περιορισμόν» και… και….

Τρόπος εξάσκησής της; Δεν υπάρχουν κανόνες. Ή μάλλον υπάρχει ένας και απαράβατος: όλοι πρέπει να μείνουν ευχαριστημένοι. Ο ασθενής-V.I.P, οι συν αυτώ (παρατρεχάμενοι του V.I.P, άλλοι V.I.Ps που σπεύδουν προς συμπαράσταση και δωρεάν διαφήμιση, μαρκουτσοφόροι ρεπόρτερς κτλ) και φυσικά το φιλοθεάμον κοινό.

Για δεοντολογία, φυσικά, ουδείς λόγος: η όλη διαδικασία διεξάγεται ερήμην της.

Όσον αφορά στο αμιγώς επιστημονικό μέρος, τα όσα διαπράττονται (συγγνώμην πράττονται ήθελα να γράψω), δεν πρόκειται ποτέ να διδαχθούν σε φοιτητές και νέους γιατρούς.

Τα πρωτόκολλα, οι αλγόριθμοι, οι διαγνωστικές και θεραπευτικές στρατηγικές και τεχνικές, που οι ίδιοι οι γιατροί-αυθεντίες έχουν συγγράψει, δεν ισχύουν! Βιάζονται (συγγνώμην παραβιάζονται) κατά συρροήν και κατ’ εξακολούθησιν, από αυτούς που κατά τα άλλα απαιτούν την εφαρμογή τους.

Προκειμένου μάλιστα να επιτευχθούν τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα, ήτοι καταξίωση του θεράποντος ως «θεού και σωτήρος» και ταυτοχρόνως πλήρης ικανοποίηση του ασθενούς και του περί αυτόν συρφετού, εφευρίσκονται και νέες παθήσεις, εγχειρήσεις ή αγωγές, για τις οποίες, περιέργως πώς, μετά τη νοσηλεία τού «διασήμου» κανείς δεν ξανακούει.

Και αν, ο μη γένοιτο, η πολύτιμος υγεία του V.I.P «στραβώσει», θεράποντες και όχλος (από κοινού!), δεν έχουν κανένα πρόβλημα να φτύσουν κατάμουτρα το «Σύστημα Υγείας», δηλαδή ολόκληρο το κράτος των νεοραγιάδων (άρα και τα μούτρα τους) και να παραπέμψουν τον ασθενή στο εξωτερικό.

Κι αν ο V.I.P έχει κάτι σοβαρό και ανίατο, απ’ αυτά που ούτε οι πραγματικοί γιατροί μπορούν να αντιμετωπίσουν και μας αφήσει χρόνους, κανένα πρόβλημα! Στην παράσταση, η προσποιητή συγκίνηση, η δήθεν αγωνία και τα ψεύτικα χαμόγελα, θα αντικατασταθούν από υποκριτική θλίψη, φτιαχτό θρήνο και τεχνητά δάκρυα. Show να γίνεται, κωμωδία ή τραγωδία αδιάφορο.

Η μόνη «επιπλοκή» που μπορεί να προκύψει στο όλον «δράμα», είναι ο VIP να αποβιώσει λόγω αχρείαστης ιατρικής παρέμβασης σε αστεία ή ανύπαρκτη νόσο, την οποία ο ίδιος, ο θεράπων και τα αρπακτικά της θεαματικότητας προήγαγαν σκόπιμα σε πρώτο θέμα δακρύβρεχτων δελτίων.

Τότε στην «τραγωδία» προστίθεται ενίοτε και έτερο θύμα: η καριέρα του VIP-γιατρού, ο οποίος θα κληθεί έτσι να πληρώσει το τίμημα της κατά φαντασίαν ιατρικής.

Τα υπόλοιπα στοιχεία τής φαρσοκωμωδίαςτα γνωρίζετε: κωμικοτραγικές γκάφες, «ιατρικά» ανακοινωθέντα για κλάματα, θεράποντες γιατροί με στυλάκι Αρχαγγέλου, ξερόλες εντατικολόγοι ρεπόρτερς, διαγ(κ)ωνισμοί «επιστημόνων» για μια θέση στα τηλεπαράθυρα, ντουζίνες καθηγητάδων για έναν και μόνο ασθενή, αναγόρευση μετριοτήτων της ημεδαπής ή και της αλλοδαπής σε «θαυματοποιούς» με «μαγικά χέρια», αντιζηλίες, αντεγκλήσεις, φημολογία κτλ. Τσίρκο δηλαδή κανονικό.

Για το θάνατο της επιστήμης και της λογικής, εκφράζω και δέχομαι συλλυπητήρια.

Παναγιώτης Χούπας – Ιατρός Παθολόγος

Οι καλύτεροι αμπελώνες στον κόσμο είναι στην Αργεντινή και ακούνε στο όνομα Zuccardi

Διονύσης Θανάσουλας08/12/2021,

 

Τα κρασιά του οινοποιείου στην Μεντόζα της Αργεντινής «κέρδισαν» πάλι την πρώτη θέση ανάμεσα σε 1.500 οινοποιεία, αφήνοντας πίσω τους διάσημα κτήματα από το Μπορντό, την Ισπανία και την Ιταλία

Η Τζούλια Τζουκάρντι πιθανόν να μην το περίμενε.  Όταν οι οικογενειακοί αμπελώνες έχουν κερδίσει δύο συνεχόμενες φορές -το 2019 και το 2020- τον τίτλο «οι καλύτεροι στον κόσμο», δύσκολα συνεχίζεται ένα τέτοιο σερί. 
Όταν η κριτική επιτροπή αποφάσισε ότι η οινοποιία Zuccardi είναι νικήτρια για τρίτη συνεχόμενη χρονιά η κόρη του Χοσέ Τζουκάρντι παρέλαβε το βραβείο συγκινημένη.
«Είναι μεγάλη τιμή για την οικογένεια μου να παίρνουμε το συγκεκριμένο βραβείο για τρίτη συνεχή χρονιά και θα κάνουμε ότι καλύτερο μπορούμε για να φανούμε αντάξιοι μιας τέτοιας διάκρισης».

 

Julia Zuccardi

Το οινοποιείο στην Μεντόζα της Αργεντινής διαγωνίστηκε μαζί με άλλα 1499 στον ετήσιο διαγωνισμό για τον κορυφαίο αμπελώνα στον κόσμο και κατάφερε να αναδειχθεί πάλι πρώτο μετά την ψηφοφορία εξακοσίων κριτών από διάφορες χώρες της υφηλίου.

Μετά την πρώτη επιλογή επιλέχθηκαν μόλις πενήντα για τον «τελικό» που θα αναδείκνυε τους δέκα κορυφαίους και φυσικά τον πρώτο, που ήταν η φαμίλια Τζουκάρντι.

Μια οικογένεια που επένδυσε στην για πολλούς-για τους Γάλλους σίγουρα-ταπεινή ποικιλία του Malbec δημιουργώντας ένα εξαιρετικό κρασί, ευχαριστώντας τον άνθρωπο που τα άρχισε όλα χάρη σε μια διαίσθηση. 

Η ευλογημένη κοιλάδα και το εξόριστο κρασί!

Το βλέμμα του Αλμπέρτο Τζουκάρντι που δεν τον γελούσε εύκολα, εστίασε για πολλή ώρα στην κοιλάδα του Ούτσο, εκεί που έστησε την δική του εταιρία άρδευσης χίλια εκατό μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Η διαίσθησή του έλεγε ότι αργά η γρήγορα κάτι καλό θα έβγαινε από εκείνη την σκληρή γη μόνο που δεν φανταζόταν πόσο καλό θα ήταν, έστω και αν δεν πρόλαβε να το ζήσει ο ίδιος, για τους αμπελώνες που αγόρασε στα μέσα περίπου της δεκαετίας του ’60.

Πώς να αισθάνονται άραγε φέτος οι Γάλλοι, οι Ιταλοί και οι Ισπανοί οινοποιοί όταν ο καλύτερος αμπελώνας στον κόσμο είναι για τρίτη συνεχόμενη χρονιά αυτός ο ευλογημένος τόπος από την μακρινή Αργεντινή και όχι ένα μυθικό κτήμα από την Βουργουνδία ή την Τοσκάνη;

Σε αυτή την κοιλάδα του Ούτσο, στην επαρχία της Μεντόζα και σε υψόμετρο 1100 μέτρων, ο Αλμπέρτο Τζουκάρντι είδε αυτό που δεν έβλεπε κανένας άλλος, την δυνατότητα παραγωγής οίνου.

Η φαμίλια του είχε μεταναστεύσει από την Ιταλία στην Αργεντινή και η αρδευτική εταιρία την οποία ίδρυσε ανέπτυξε πρωτοποριακές τεχνικές άρδευσης για αμπελώνες και κτήματα με φρούτα.

Ήταν τόσο σίγουρος γι΄ αυτές που το 1963 επένδυσε στην αγορά αμπελιών στην κοιλάδα Ούτσο, αρχικά περισσότερο για να επιδεικνύει τα αρδευτικά συστήματα που πούλαγε.

Δέκα χρόνια μετά αγόρασε και έναν δεύτερο αμπελώνα, ο οποίος εκτεινόταν σε 1400 εκτάρια ξερής άνυδρης γης, αυτά στα οποία επρόκειτο να μεγαλουργήσει ο γιος του Χοσέ.

Παθιασμένος με το κρασί ο τελευταίος, άρχισε να το παράγει και να το πουλάει χύμα στα μέσα της δεκαετίας του ’70, ενώ το 1981 ξεκίνησε να εμφιαλώνει το προϊόν του.

Εκείνα τα χρόνια το πουλούσε πηγαίνοντας από πόλη σε πόλη, χωρίς ίσως να φαντάζεται ούτε στα πιο τρελά του όνειρα ότι οι αμπελώνες του τέσσερις δεκαετίες αργότερα, θα αναδεικνύονταν από τους πλέον ειδήμονες, ως οι καλύτεροι στον κόσμο.

Όταν ταξίδεψε στην Γαλλία, η περίφημη έκθεση Vinexpo στο Μπορντό του έδωσε να καταλάβει τις δυνατότητες που είχε το προϊόν του και έτσι άρχισε τις εξαγωγές και την επέκταση του κτήματος.

Φέτος όπως πέρυσι και πρόπερσι κορυφαίοι σομελιέ, οινοποιοί, και εδικοί στο luxury travel από όλο τον κόσμο-πάνω από πεντακόσια άτομα-ανέδειξαν τους αμπελώνες Zuccardi ως τους καλύτερους για τρίτη χρονιά στη σειρά.

Το απίστευτο στην περίπτωση τους; Το κόκκινο Malbec που παράγουν είναι μια γαλλική ποικιλία από το Μπορντό, η οποία εκδιώχθηκε από τους αμπελώνες της Βουργουνδίας και όχι μόνο.

Οι Γάλλοι την θεώρησαν «δεύτερη», την εξωβέλισαν και τώρα μοιάζει το λιγότερο παράξενο να βλέπουν σε ένα μπουκάλι Zuccardi Malbec την ετικέτα «Best Vineyard in the world».

Η περιπλάνηση του Σεμπαστιάν και το πάθος 

Σε μια συνέντευξη του ο Χοσέ Τζουκάρντι είπε πολύ απλά ότι «βάζουμε πάθος σε αυτό που κάνουμε» έχοντας στο πλευρό του τον γιο του Σεμπαστιάν να χαμογελάει.

Ο νεαρός που μεταξύ άλλων έχει ψηφιστεί ως ο καλύτερος οινολόγος της Αργεντινής είναι αυτός που ξεκίνησε το project στην κοιλάδα Ούτσο, αφού πρώτα έμαθε πολλά περιπλανώμενος σε φημισμένους αμπελώνες ανά τον κόσμο για μια επταετία.

Το οινοποιείο της οικογένειας είναι ένα εξαιρετικό δείγμα αρχιτεκτονικής που στεγάζει δύο εστιατόρια, μια μικρή γκαλερί τέχνης και φυσικά τα κελάρια της φαμίλιας.

Η γιαγιά του Σεμπαστιάν στα 94 της ασχολείται με αυτή, η αδερφή του Τζούλια είναι υπεύθυνη για τα εστιατόρια, ενώ ο αδερφός τους Μιγκέλ καλλιεργεί ελιές από εκατό διαφορετικές ποικιλίες σε ογδόντα πέντε εκτάρια.

Ο Σεμπαστιάν όμως είναι αυτός που έκανε ανάλυση εδαφών και χώρισε εκτάρια, έτσι ώστε να δημιουργήσει κρασί από έναν συγκεκριμένο αμπελώνα.

Όπως έχουν επισημάνει πατήρ και υιός εστιάζουν πρωτίστως στην ποιότητα και όχι στην ποσότητα, γι’ αυτό χρησιμοποιούν τσιμεντένιες δεξαμενές σε σχήμα αυγού.

Αυτές αφήνουν το κρασί που ζυμώνεται να εκφραστεί καλύτερα βγάζοντας μόνο τα ποικιλιακά αρώματα, όμως δεν λένε όχι και στα βαρέλια προσέχοντας να υπάρχει η απαραίτητη ισορροπία μεταξύ παλιών και νέων.

Η καλύτερη ώρα για τον Σεμπαστιάν είναι όταν πέφτει ο ήλιος και η ζέστη της ημέρας παραχωρεί την θέση της στο κρύο της νύχτας, εκεί στα 1100 μέτρα, σταματώντας την ωρίμανση των σταφυλιών μέχρι το επόμενο πρωί.

Το συγκεκριμένο κλίμα χαρίζει την ωριμότητα αλλά συγχρόνως διατηρεί τη φρεσκάδα και την οξύτητα του καρπού, το κρασί του οποίου γοήτευσε τους ειδικούς από όλο τον κόσμο και φέτος, ώστε να αναδείξουν τους συγκεκριμένους αμπελώνες σαν τους καλύτερους στον κόσμο.