Συντάκτης: Kostas Bertsias

«Πήγα στην Pfizer ύστερα από παρότρυνση και με εντυπωσίασε ο δυναμισμός του ιδιωτικού τομέα», δήλωσε

Στο «Ενώπιος Ενωπίω», την εκπομπή του τηλεοπτικού σταθμού ANT1, ήταν καλεσμένοςτο βράδυ της Πέμπτης (16/12) ο Άλμπερτ Μπουρλά. Ο Διευθύνων Σύμβουλος της φαρμακοβιομηχανίας Pfizer μίλησε και για την επαγγελματική του πορεία. Πώς βρέθηκε, όμως, από την Κτηνιατρική Σχολή Θεσσαλονίκης, στον κορυφαίο αμερικανικό κολοσσό;

«Πήγαινα για τον ιατρικό κύκλο, θα μπορούσε να ήταν η καριέρα μου είτε γιατρός ή κτηνίατρος. Το να έχει τελειώσει κανείς κτηνιατρικό τμήμα με διδακτορικό ήταν σπάνιο τότε. Εγώ τότε ήθελα να ακολουθήσω ακαδημαϊκή καριέρα, μπήκα στην εταιρεία όχι με τη θέλησή μου, αλλά με παρότρυνση και με επιμονή τρίτου. Θα πήγαινα για ένα course, για ένα διάστημα, αλλά ερωτεύτηκα τη δουκλειά στους πρώτους μήνες. Με εντυπωσίασε ο δυναμισμός του ιδιωτικού τομέα. Είμαι 28 χρόνια στην εταιρεία. Τα τρία στην Ελλάδα και τα 25 στο εξωτερικό. Ήταν γρήγορη η πορεία, χρειάστηκε να ζήσω σε εννιά διαφορετικές πόλεις σε πέντε χώρες. Το μεγαλύτερο δώρο από αυτές τις συνεχείς μετακινήσεις που έδωσα στα παιδιά μου ήταν η ευκαιρία να δουν καινούργιους πολιτισμούς, ο κόσμος είναι μεγάλος, διαφορετικός» δήλωσε.null

Τί είπε η σύζυγός του

Για τον Άλμπερτ Μπουρλά μίλησε η σύζυγός του Μύριαμ: «Γνωριστήκαμε στη Θεσσαλονίκη, σε γάμο ξαδέλφου, αμέσως ερτευτήκαμε. Βγαίναμε, μέχρι που του έκαναν πρόταση να πάει στο Βέλγιο, με ρώτησε να τον ακολουθήσω, είπα ναι. Τίποτα δεν είναι εύκολο. Πολλές οι δυσκολίες να πηγαίνεις από χώρα σε χώρα με παιδιά. Πέρασα, όμως, πολύ καλά. Η Έλλάδα είναι το σπίτι μας, εκεί που μεγαλώσαμε. Είναι άνθρωπος της οικογένειας και τον έχει καθορίσει το παρελθόν της οικογενείας του. Είναι έξυπνος, γλυκός, επικοινωνιακός με φοβερό χιούμορ» τόνισε και στην ερώτηση τί της είπε όταν ξέσπασε η πανδημία, απάντησε: «Λοιπόν, ο κορονοϊός θα είναι μεγάλο πρόβλημα. Τότε κατάλαβα ότι έχουμε μπροστά μας δρόμο». Ακολούθως, ανέφερε πως πέρασαν την καραντίνα. «Όπως όλοι οι άλλοι, έτσι και εμείς περάσαμε την καραντίνα. Σαν παραδοσιακή οικογένεια. Θέλω να του πω ότι είμαι χαρούμενη και τυχερή που είμαι γυναίκα του και τον αγαπώ πάρα πολύ» κατέληξε η σύζυγός του.

Μιλώντας ο ίδιος για τη σύζυγό του τόνισε: «Δεν είμαι εύκολος χαρακτήρας είμαι νευρικός και η σύζυγός μου είναι ο άνθρωπος που κρατάει την οικογένεια μαζί. Το χάρηκα πολύ στην καραντίνα, το να έχω τα παιδιά στο σπίτι κάθε μέρα».

Η δουλειά στη Νέα Υόρκη

Η πρόταση να δουλέψετε στον ηγετικό πυρήνα του κολοσσού στη Νέα Υόρκη πώς ήρθε ρωτήθηκε: «Η Αμερική ήταν από τις πέντε χώρες που έζησα. Πήγα πρώτη φορά το 2001 μετά το Βέλγιο και την Πολωνία, ασχολήθηκα με το μάρκετινγκ κτηνιατρικών προϊόντων στην αμερικανική αγορά, υπεύθυνος στο πορτφόλιο. Το 2006 πήγαμε Παρίσι, εκεί ήμουν υπεύθυνος Ευρώπης και του υπόλοιπου κόσμου πλην Αμερικής και ξαναγύρισα το 2011 στη θέση του διευθυντή προϊόντων. Τη θέση του διευθύνοντα συμβούλου ποτέ δεν την έβλεπα, δεν ήρθε ανέλπιστα βέβαια, φαινόταν ότι προςμ τα εκεί πήγαινε τα τελευταία χρόνια, προσωπικά, όμως, ποτέ δεν κοιτούσα την επόμενη θέση, ποτέ δεν έκανα αίτηση για άλλη δουλειά στην εταιρεία. Το 2014 μπήκα στο executive της Pfizer» υπογράμμισε και πρόσθεσε: «ως CEO δεν δουλεύω περισσότερο από πριν, έχω τη γυναίκα μου που με υποστηρίζει σε κάθε μου βήμα, οι ευθύνες είναι τώρα διαφορετικές. Οι ευθύνες ως CEO έχουν να κάνουν με σένα. Στις άλλες θέσεις υπήρχε ο διευθύνων σύμβουλος, ο οποίος έκανε την τελική επίβλεψη και και τις όποιες διορθώσεις. Τώρα δεν υπάρχει δυνατόητα διόρθωσης από κάποιον άλλον, δεν υπάρχει κάποιος από πάνω, εξ’ ου και έχω παρατηρήσει ότι τώρα γίνομαι πιο συνητηρτικός. Μου λένε όμως οι φίλοι μου ότι αυτό δεν λέγεται συντηρητισμός, αλλά είναι το όραμα που έχεις, ο ριζοσπαστισμός που πρέπει να φέρεις».

Για τον Άλμπερτ Μπουρλά μίλησε και η αδελφή του: «Είχε από μικρός τρομερή αγάπη για τα ζώα, το σπίτι μας ήταν ζωολογικός κήπος, η εξέλιξή του ήταν αναμενόμενη. Έβαζε πάντα στόχους και πάντα τους κατάφερνε. Έφτασε πολύ ψηλά. Είναι χαρισματικός. Σαφώς και του λείπουν οι φίλοι και η Θεσσαλονίκη. Έχει τρομερό δεσμό μαζί της, του λείπει ο τρόπος ζωής της Ελλάδας», αποκάλυψε. Όσον αφορά στο τί της είπε όταν ξέσπασε η πανδημία, η αδελφή του, απάντησε: «Μου είπε κάτσε σπίτι να προσέχεις και χωρίς πανικό. Όσο ξέρω ότι ο αδελφός μου ηγείται αυτής της εταιρείας νιώθω ανακούφιση, ήταν το πρώτο όπλο για την ανθρωπότητα. Του έυχομαι να πάει μπροστά και να συνεχίσει να μας κάνει περήφανους όπως τώρα», ολοκλήρωσε.

Πηγή: newsbeast

Ο τούρκος Ναύαρχος ε.α, Ozden Ornek (πέθανε το 2018), είχε πει σε άρθρο του το 2016:

[…]“Ένα μέρος των Νησιών του Αιγαίου δεν χάθηκε με την Συνθήκη της Λωζάνης, αλλά εξαιτίας της ανυπαρξίας Στόλου!

[…]Ο κ. Ερντογάν να μην ξεχνά, ότι μπορεί να απέκτησε πλοία, αλλά αυτά χρειάζονται έμπειρους, ικανούς ναυτικούς για να είναι αποτελεσματικά και όπως φαίνεται σε αυτό τον τομέα οι ελλείψεις είναι ανυπέρβλητες…..”.

By dasarxeio

Σχεδόν κάθε χρόνο γίνεται λόγος από μετεωρολογικά δελτία στα ΜΜΕ και τον Τύπο για τις αλκυονίδες ημέρες, οι οποίες περιγράφουν ένα διάστημα ημερών με αίθριο καιρό στην καρδιά του χειμώνα. Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει επιστημονικός ορισμός των αλκυονίδων ημερών και συχνά ο όρος χρησιμοποιείται υποκειμενικά και καταχρηστικά από προγνώστες-μετεωρολόγους. 

Οι διαδοχικές ημέρες με ηλιοφάνεια, ασθενείς ανέμους και υψηλές για την εποχή θερμοκρασίες μεταξύ Δεκεμβρίου και Φεβρουαρίου έχει επικρατήσει να ονομάζονται “Αλκυονίδες Ημέρες” από την αρχαιότητα. Ο όρος αποδίδεται στον Αριστοτέλη και υπάρχουν διάφοροι μύθοι γύρω από την ονομασία. Το πιο πιθανό είναι η περίοδος καλοκαιρίας να ονομάστηκε έτσι γιατί το πτηνό αλκυόνη επιλέγει να γεννά τα αυγά του σε βραχώδεις περιοχές κοντά σε νερό κατά τη διάρκεια ήπιων καιρικών συνθηκών, είτε γιατί τις ξάστερες νύχτες του Ιανουαρίου ο αστέρας Αλκυόνη είναι ορατός στο ζενίθ του ουράνιου θόλου.

Για να χαρακτηρίσουμε όμως ως “αλκυονίδες ημέρες” ένα διάστημα ημερών, οι ήπιες καιρικές συνθήκες θα πρέπει να χαρακτηρίζουν μια μεγάλη γεωγραφική έκταση, όπως το σύνολο της χώρας και όχι τοπικές περιοχές. Αυτό οφείλεται στην παρουσία ενός εκτεταμένου αντικυκλώναπάνω από την περιοχή μας, κάτι που δεν συμβαίνει κάθε χρόνο. Άρα ένας ακόμη μύθος είναι ότι οι αλκυονίδες ημέρες εμφανίζονται κάθε χρόνο. Η αλήθεια όμως είναι ότι η παγκόσμια αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη έχει συνδεθεί με την ολοένα και μεγαλύτερη συχνότητα εμφάνισης αντικυκλώνων στη Μεσόγειο, άρα και την αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης “αλκυονίδων ημερών”. Δεν αποκλείεται μάλιστα μέσα στον ίδιο χειμώνα να παρατηρηθούν 2 περίοδοι που να πληρούν τα κριτήρια για να χαρακτηριστούν ως αλκυονίδες ημέρες.

Οι αλκυονίδες ημέρες συνδέονται επίσης με σοβαρά επεισόδια ατμοσφαιρικής ρύπανσης σε πόλεις καθώς οι αντικυκλωνικές συνθήκες ευνοούν τον εγκλωβισμό ρύπων κοντά στο έδαφος και τη δημιουργία αιθαλομίχλης.

Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα παραπάνω, δεν έχουν παρατηρηθεί ακόμη αλκυονίδες ημέρες τον Δεκέμβριο του 2021 μέχρι και την πρώτη εβδομάδα του Ιανουαρίου 2022, παρότι παρατηρούνται πολύ ήπιες για την εποχή θερμοκρασίες. Καταγράφονται ισχυροί άνεμοι στα πελάγη και στα ορεινά, ενώ δεν λείπουν και οι βροχοπτώσεις.

Σύνταξη άρθρου: Σ. Ντάφης
Πηγή: meteo.gr – https://www.meteo.gr/

Το τίποτα είναι κάτι;

Ερωτά και απάντηση δεν περιμένει ο αιπόλος της Πάρνηθας

«Αν δεν ενδιαφέρεσαι για μία λέξη που είναι μόνο ελληνική, τη λέξη συνάνθρωπος… Όταν δεν μπολιάζεσαι σήμερα δεν κινδυνεύεις εσύ, η γιαγιά σου, ο παππούς σου ή ο πατέρας σου κινδυνεύει και ο διπλανός σου. Ο διπλανός σου είναι ακριβώς το μέτρο της ανθρωπιάς. Πόσο ενδιαφέρεσαι για τον συνάνθρωπο».

Ελένη Γλύκατζη -Αρβελέρ

Από THETOTALBUSINESS – 5 Ιανουαρίου, 2022

Είναι γεγονός ότι η Rolex κατασκευάζει μερικά από τα πιο εμβληματικά ρολόγια στον κόσμο, όπως το Daytona, το Submariner και το κλασικό Oyster. Η ελβετική εταιρεία πιστεύεται ότι κατασκευάζει περίπου 1 εκατομμύριο το χρόνο, με το καθένα από αυτά χειροποίητο. Παρόλα αυτά, μπορεί να είναι δύσκολο να βρει τα νέα Rolex ένας αγοραστής χωρίς μια καθιερωμένη σχέση με έναν εξουσιοδοτημένο διανομέα.

Είναι πλέον εξαιρετικά δύσκολο να αποκτήσει κανείς ένα ρολόι Rolex από έναν εξουσιοδοτημένο λιανοπωλητή Rolex, παρά μόνο με αρκετή αναμονή. Εκτιμάται ότι το σημείο καμπής ήταν το 2016, όταν η Rolex κυκλοφόρησε το Daytona 116500LN στη Baselworld. Το Daytona ήταν πάντα ένα εμβληματικό κομμάτι που είχε μια ξεχωριστή θέση στην ιστορία και έπαιξε έναν σημαντικό ρόλο για τη μάρκα Rolex. Εκείνο το διάστημα, ο κόσμος ξεκίνησε να μιλάει για τις ετήσιες λίστες αναμονής για αυτό το μοντέλο. Σταδιακά μέχρι σήμερα, η έλλειψη Rolex δεν περιλαμβάνει μόνο το συγκεκριμένο μοντέλο, αλλά ουσιαστικά όλα τα πλήρως ανοξείδωτα αθλητικά ρολόγια, όπως το Submariner, το Explorer, το Sea-Dweller, το GMT-Master II και άλλα.

Παρόλο που η προμήθεια ρολογιών Rolex μπορεί να διακόπηκε για λίγο από τα προβλήματα παραγωγής και εφοδιαστικής αλυσίδας κατά την κορύφωση της πανδημίας του Covid-19, δεν είναι αυτός ο λόγος που είναι τόσο δυσεύρετα και ακριβά.

Η Rolex έχει δομήσει την επιχείρησή της με τέτοιο τρόπο ώστε να ελέγχει τη διανομή και το ποιος παίρνει τι, σε επίπεδο λιανικής πώλησης, καθώς πριν από μια δεκαετία καθιερώθηκε τα περισσότερα μοντέλα της να είναι διαθέσιμα κατά παραγγελία από τους εξουσιοδοτημένους αντιπροσώπους της μάρκας. Πάντως, η ίδια η εταιρεία δηλώνει ότι η σπανιότητα των προϊόντων της δεν αποτελεί στρατηγική, αντ’ αυτού τόνισε ότι όλα τα ρολόγια Rolex συναρμολογούνται με το χέρι σε μία από τις τέσσερις τοποθεσίες της στην Ελβετία και αυτό είναι διαδικασία που περιορίζει τις παραγωγικές δυνατότητες της.

Ωστόσο, υποστηρίζεται από ορισμένους ότι τα ρολόγια της Rolex βρίσκονται σε αφθονία στους προτιμώμενους αντιπροσώπους της μάρκας και ότι το ανεκτέλεστο υπόλοιπο είναι περισσότερο ψευδαίσθηση παρά πραγματικότητα. Αυτό υπονοεί ότι η Rolex ήθελε να διαιωνίσει στρατηγικά την εικόνα ότι υπάρχει έλλειψη που προέκυψε από το μοντέλο Daytona 116500LN, και ότι υπάρχει τόσο μεγάλη ζήτηση που δεν μπορούν να παράγουν αρκετά για να ικανοποιήσουν τη ζήτηση. Το FOMO(fear of missing out) και η έλλειψη έχουν μεγάλη επίδραση στους ανθρώπους. Θέλουμε πάντα αυτό που δεν μπορούμε να έχουμε, η σπανιότητα έχει μεγάλη σημασία για την αντίληψη της πολυτέλειας και γι’ αυτό η έλλειψη των ρολογιών προκαλεί αυξημένη ζήτηση.

Ένα αποτέλεσμα αυτής της περιορισμένης προσφοράς νέων ρολογιών είναι η απόλυτη έκρηξη των τιμών στην αγορά μεταπώλησης, όπου ορισμένα ρολόγια έχουν πλέον πολύ υψηλότερες τιμές μεταχειρισμένα από ό,τι στο ταμείο λιανικής. Για παράδειγμα, ένα ατσάλινο Daytona διαφημίζεται στην ιστοσελίδα της Rolex για 13.150 δολάρια, αλλά στο Chrono24 το ίδιο ακριβώς ρολόι είναι καταχωρημένο για περισσότερα από 36.000 δολάρια. Παρόλα αυτά, η Rolex είναι αναμφισβήτητα η κορυφαία μάρκα στην αγορά μεταχειρισμένων ρολογιών, η οποία αναμένεται να φτάσει σε πωλήσεις 29 έως 32 δισεκατομμυρίων δολαρίων μέχρι το 2025.

Μια άλλη θεωρία για την έλλειψη ρολογιών Rolex είναι ότι η εταρεία παράγει ρολόγια στη μέγιστη δυνατή ποσότητα, κι απλώς δεν μπορεί να συμβαδίσει με την τρέχουσα αύξηση της ζήτησης και, ως εκ τούτου, υπάρχει έλλειψη.

Είτε η κίνηση είναι όντως στρατηγική είτε όχι, η ουσία είναι ότι η Rolex ακολουθεί ένα εγχειρίδιο, το οποίο έχει εξυπηρετήσει καλά την εταιρεία για πάνω από μισό αιώνα, οπότε, παρόλο που θα μπορούσε πιθανώς να κάνει πολλά πράγματα για να διορθώσει την τρέχουσα κατάσταση, ώστε να αυξήσει τις προμήθειες αυτών των ρολογιών και να αμβλύνει τη δευτερογενή αγορά, δεν αναμένεται να συμβεί κάτι τέτοιο.

Ο παπα-Λάμπρος Ζέρβας ήταν εφημέριος στο χωριό Ρωμύρι της Πυλίας το 1860. Ένας συγχωριανός του, που λεγόταν Σταύρος Φιτσιάλος, σκέφτηκε να συνεργαστεί με μία συμμορία για να τον ληστέψουν. Οι ληστές έφτασαν ένα απόγευμα έξω από το χωριό και κρύφτηκαν στα γύρω δέντρα. Δύο από αυτούς επισκέφτηκαν τον παπα-Λάμπρο και του δήλωσαν πως ήθελαν να αγοράσουν από αυτόν ένα βόδι που είχε για πούλημα. Επειδή όμως με τις διαπραγματεύσεις νύχτωσε, ο παπάς προθυμοποιήθηκε να τους φιλοξενήσει στο σπίτι του. Τη νύχτα, κι ενώ όλο το χωριό κοιμόταν, ειδοποίησαν τους συντρόφους τους, οι οποίοι όρμησαν στο σπίτι και άρχισαν να ψάχνουν για χρήματα. Δυστυχώς, όμως, γι’ αυτούς η κόρη του παπά, Παναγιώτα, κατάφερε να ξεφύγει από το σπίτι κι άρχισε να καλεί σε βοήθεια τα ξαδέλφια της, Γιώργη και Κώστα Ζέρβα. Ξύπνησαν και άλλοι χωριανοί και άρχισαν οι πυροβολισμοί. Οι ληστές έφυγαν χωρίς να πάρουν τίποτε. Καταδιώχτηκαν όμως κι ένας από αυτούς σκοτώθηκε, ενώ ένας άλλος τραυματίστηκε.

Στου παπα-Λάμπρου την αυλή,

είναι μια μάζεψη πολλή.

Καν ο παπάς ειν’ άρρωστος,

καν παπαδιά πεθαίνει;

Παπαλάμπραινα καημένη.

Ούτ’ ο παπάς είν’ άρρωστος,

ούτ’ η παπαδιά πεθαίνει.

Παπαλάμπραινα καημένη.

Οι κλέφτες τους εγδύσανε,

και τα λεφτά ζητήσανε.

Μια λυγερή εφώναξε,

τους κλέφτες τους ετρόμαξε.

Ακούστε τώρα πως η ιστορία φτάνει ως τις μέρες μας: Ο ληστής που σκοτώθηκε είχε για όπλο ένα εμπροσθογεμές (γκρα) και προσαρμοσμένη πάνω του μια ξιφολόγχη (μπαγιονέτα) – που έμειναν ως λάφυρα σ’ εκείνον που τον σκότωσε («έφευγαν, δήθεν φιλικά, αλλά τον τελευταίο ένας παππούς σου τον μαχαίρωσε…» μου διηγιόταν ο πατέρας μου). Το όπλο βρέθηκε στην κατοχή ενός παπά – Γκρούμα στο Πεταλίδι (γαμπρός στο Ρωμύρι;) αλλά η μπαγιονέτα, αφού χρησίμευσε για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα ως χτένι στον αργαλειό, έφτασε ως τις μέρες μας και συντηρείται ως κειμήλιο, στο πατρικό μου σπίτι –στο Μεσοπόταμο, κοντά στο παλιό μας χωριό, που είναι τώρα έρημο.

Φυσικά υπάρχουν πολλές παραλλαγές της ιστορίας, που κινούνται στο χώρο του μύθου. Έχω ακούσει πως οι κλέφτες πήγαν γιατί ήξεραν πως ο παπάς είχε δεχτεί για φύλαξη το «θησαυρό» της Μητρόπολης, πως όλη η οικογένεια έλειπε σε κάποιο πανηγύρι – εκτός από τη «λυγερή» που κατάφερε να ανοίξει την καταπακτή (τον «καταρράχτη»), να περάσει στο κατώι και να ειδοποιήσει τους μπαρμπάδες της Ζερβαίους, οι οποίοι περικύκλωσαν αμέσως το σπίτι, με τους κλέφτες μέσα στο σπιτι.

Μια άλλη εκδοχή με τους (υποτίθεται) αυθεντικούς στίχους είναι η ακόλουθη (προσωπικά τείνω να τους δεχτώ ως την εκδοχή που περιγράφει με μεγάλη προσέγγιση την πραγματική ιστορία):

Στου Παπαλά, Παπαλάμπραινα, στου Παπαλάμπρου την αυλή, στου Παπαλάμπρου την αυλή, είναι μια μάζεψη πολλή. Καν ο παπάς, Παπαλάμπραινα, καν ο παπάς είν’ άρρωστος, καν η παπαδιά πεθαίνει, Παπαλάμπραινα καημένη. Ούτ’ ο παπάς, Παπαλάμπραινα, ούτε ο παπάς είν’ άρρωστος, ούτ’ η παπαδιά πεθαίνει, Παπαλάμπραινα καημένη. Οι κλέφτες, τους, Παπαλάμπραινα, οι κλέφτες τους εγδύσανε, οι κλέφτες τους εγδύσανε, και τα λεφτά φλουριά ζητήσανε. Μια λυγερή, Παπαλάμπραινα, μια λυγερή εφώναξε,

Πάνος Ζέρβας

Πηγή: https://greekcivilwar.wordpress.com