Συντάκτης: Kostas Bertsias

Από THETOTALBUSINESS – 5 Ιανουαρίου, 2022

Είναι γεγονός ότι η Rolex κατασκευάζει μερικά από τα πιο εμβληματικά ρολόγια στον κόσμο, όπως το Daytona, το Submariner και το κλασικό Oyster. Η ελβετική εταιρεία πιστεύεται ότι κατασκευάζει περίπου 1 εκατομμύριο το χρόνο, με το καθένα από αυτά χειροποίητο. Παρόλα αυτά, μπορεί να είναι δύσκολο να βρει τα νέα Rolex ένας αγοραστής χωρίς μια καθιερωμένη σχέση με έναν εξουσιοδοτημένο διανομέα.

Είναι πλέον εξαιρετικά δύσκολο να αποκτήσει κανείς ένα ρολόι Rolex από έναν εξουσιοδοτημένο λιανοπωλητή Rolex, παρά μόνο με αρκετή αναμονή. Εκτιμάται ότι το σημείο καμπής ήταν το 2016, όταν η Rolex κυκλοφόρησε το Daytona 116500LN στη Baselworld. Το Daytona ήταν πάντα ένα εμβληματικό κομμάτι που είχε μια ξεχωριστή θέση στην ιστορία και έπαιξε έναν σημαντικό ρόλο για τη μάρκα Rolex. Εκείνο το διάστημα, ο κόσμος ξεκίνησε να μιλάει για τις ετήσιες λίστες αναμονής για αυτό το μοντέλο. Σταδιακά μέχρι σήμερα, η έλλειψη Rolex δεν περιλαμβάνει μόνο το συγκεκριμένο μοντέλο, αλλά ουσιαστικά όλα τα πλήρως ανοξείδωτα αθλητικά ρολόγια, όπως το Submariner, το Explorer, το Sea-Dweller, το GMT-Master II και άλλα.

Παρόλο που η προμήθεια ρολογιών Rolex μπορεί να διακόπηκε για λίγο από τα προβλήματα παραγωγής και εφοδιαστικής αλυσίδας κατά την κορύφωση της πανδημίας του Covid-19, δεν είναι αυτός ο λόγος που είναι τόσο δυσεύρετα και ακριβά.

Η Rolex έχει δομήσει την επιχείρησή της με τέτοιο τρόπο ώστε να ελέγχει τη διανομή και το ποιος παίρνει τι, σε επίπεδο λιανικής πώλησης, καθώς πριν από μια δεκαετία καθιερώθηκε τα περισσότερα μοντέλα της να είναι διαθέσιμα κατά παραγγελία από τους εξουσιοδοτημένους αντιπροσώπους της μάρκας. Πάντως, η ίδια η εταιρεία δηλώνει ότι η σπανιότητα των προϊόντων της δεν αποτελεί στρατηγική, αντ’ αυτού τόνισε ότι όλα τα ρολόγια Rolex συναρμολογούνται με το χέρι σε μία από τις τέσσερις τοποθεσίες της στην Ελβετία και αυτό είναι διαδικασία που περιορίζει τις παραγωγικές δυνατότητες της.

Ωστόσο, υποστηρίζεται από ορισμένους ότι τα ρολόγια της Rolex βρίσκονται σε αφθονία στους προτιμώμενους αντιπροσώπους της μάρκας και ότι το ανεκτέλεστο υπόλοιπο είναι περισσότερο ψευδαίσθηση παρά πραγματικότητα. Αυτό υπονοεί ότι η Rolex ήθελε να διαιωνίσει στρατηγικά την εικόνα ότι υπάρχει έλλειψη που προέκυψε από το μοντέλο Daytona 116500LN, και ότι υπάρχει τόσο μεγάλη ζήτηση που δεν μπορούν να παράγουν αρκετά για να ικανοποιήσουν τη ζήτηση. Το FOMO(fear of missing out) και η έλλειψη έχουν μεγάλη επίδραση στους ανθρώπους. Θέλουμε πάντα αυτό που δεν μπορούμε να έχουμε, η σπανιότητα έχει μεγάλη σημασία για την αντίληψη της πολυτέλειας και γι’ αυτό η έλλειψη των ρολογιών προκαλεί αυξημένη ζήτηση.

Ένα αποτέλεσμα αυτής της περιορισμένης προσφοράς νέων ρολογιών είναι η απόλυτη έκρηξη των τιμών στην αγορά μεταπώλησης, όπου ορισμένα ρολόγια έχουν πλέον πολύ υψηλότερες τιμές μεταχειρισμένα από ό,τι στο ταμείο λιανικής. Για παράδειγμα, ένα ατσάλινο Daytona διαφημίζεται στην ιστοσελίδα της Rolex για 13.150 δολάρια, αλλά στο Chrono24 το ίδιο ακριβώς ρολόι είναι καταχωρημένο για περισσότερα από 36.000 δολάρια. Παρόλα αυτά, η Rolex είναι αναμφισβήτητα η κορυφαία μάρκα στην αγορά μεταχειρισμένων ρολογιών, η οποία αναμένεται να φτάσει σε πωλήσεις 29 έως 32 δισεκατομμυρίων δολαρίων μέχρι το 2025.

Μια άλλη θεωρία για την έλλειψη ρολογιών Rolex είναι ότι η εταρεία παράγει ρολόγια στη μέγιστη δυνατή ποσότητα, κι απλώς δεν μπορεί να συμβαδίσει με την τρέχουσα αύξηση της ζήτησης και, ως εκ τούτου, υπάρχει έλλειψη.

Είτε η κίνηση είναι όντως στρατηγική είτε όχι, η ουσία είναι ότι η Rolex ακολουθεί ένα εγχειρίδιο, το οποίο έχει εξυπηρετήσει καλά την εταιρεία για πάνω από μισό αιώνα, οπότε, παρόλο που θα μπορούσε πιθανώς να κάνει πολλά πράγματα για να διορθώσει την τρέχουσα κατάσταση, ώστε να αυξήσει τις προμήθειες αυτών των ρολογιών και να αμβλύνει τη δευτερογενή αγορά, δεν αναμένεται να συμβεί κάτι τέτοιο.

Ο παπα-Λάμπρος Ζέρβας ήταν εφημέριος στο χωριό Ρωμύρι της Πυλίας το 1860. Ένας συγχωριανός του, που λεγόταν Σταύρος Φιτσιάλος, σκέφτηκε να συνεργαστεί με μία συμμορία για να τον ληστέψουν. Οι ληστές έφτασαν ένα απόγευμα έξω από το χωριό και κρύφτηκαν στα γύρω δέντρα. Δύο από αυτούς επισκέφτηκαν τον παπα-Λάμπρο και του δήλωσαν πως ήθελαν να αγοράσουν από αυτόν ένα βόδι που είχε για πούλημα. Επειδή όμως με τις διαπραγματεύσεις νύχτωσε, ο παπάς προθυμοποιήθηκε να τους φιλοξενήσει στο σπίτι του. Τη νύχτα, κι ενώ όλο το χωριό κοιμόταν, ειδοποίησαν τους συντρόφους τους, οι οποίοι όρμησαν στο σπίτι και άρχισαν να ψάχνουν για χρήματα. Δυστυχώς, όμως, γι’ αυτούς η κόρη του παπά, Παναγιώτα, κατάφερε να ξεφύγει από το σπίτι κι άρχισε να καλεί σε βοήθεια τα ξαδέλφια της, Γιώργη και Κώστα Ζέρβα. Ξύπνησαν και άλλοι χωριανοί και άρχισαν οι πυροβολισμοί. Οι ληστές έφυγαν χωρίς να πάρουν τίποτε. Καταδιώχτηκαν όμως κι ένας από αυτούς σκοτώθηκε, ενώ ένας άλλος τραυματίστηκε.

Στου παπα-Λάμπρου την αυλή,

είναι μια μάζεψη πολλή.

Καν ο παπάς ειν’ άρρωστος,

καν παπαδιά πεθαίνει;

Παπαλάμπραινα καημένη.

Ούτ’ ο παπάς είν’ άρρωστος,

ούτ’ η παπαδιά πεθαίνει.

Παπαλάμπραινα καημένη.

Οι κλέφτες τους εγδύσανε,

και τα λεφτά ζητήσανε.

Μια λυγερή εφώναξε,

τους κλέφτες τους ετρόμαξε.

Ακούστε τώρα πως η ιστορία φτάνει ως τις μέρες μας: Ο ληστής που σκοτώθηκε είχε για όπλο ένα εμπροσθογεμές (γκρα) και προσαρμοσμένη πάνω του μια ξιφολόγχη (μπαγιονέτα) – που έμειναν ως λάφυρα σ’ εκείνον που τον σκότωσε («έφευγαν, δήθεν φιλικά, αλλά τον τελευταίο ένας παππούς σου τον μαχαίρωσε…» μου διηγιόταν ο πατέρας μου). Το όπλο βρέθηκε στην κατοχή ενός παπά – Γκρούμα στο Πεταλίδι (γαμπρός στο Ρωμύρι;) αλλά η μπαγιονέτα, αφού χρησίμευσε για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα ως χτένι στον αργαλειό, έφτασε ως τις μέρες μας και συντηρείται ως κειμήλιο, στο πατρικό μου σπίτι –στο Μεσοπόταμο, κοντά στο παλιό μας χωριό, που είναι τώρα έρημο.

Φυσικά υπάρχουν πολλές παραλλαγές της ιστορίας, που κινούνται στο χώρο του μύθου. Έχω ακούσει πως οι κλέφτες πήγαν γιατί ήξεραν πως ο παπάς είχε δεχτεί για φύλαξη το «θησαυρό» της Μητρόπολης, πως όλη η οικογένεια έλειπε σε κάποιο πανηγύρι – εκτός από τη «λυγερή» που κατάφερε να ανοίξει την καταπακτή (τον «καταρράχτη»), να περάσει στο κατώι και να ειδοποιήσει τους μπαρμπάδες της Ζερβαίους, οι οποίοι περικύκλωσαν αμέσως το σπίτι, με τους κλέφτες μέσα στο σπιτι.

Μια άλλη εκδοχή με τους (υποτίθεται) αυθεντικούς στίχους είναι η ακόλουθη (προσωπικά τείνω να τους δεχτώ ως την εκδοχή που περιγράφει με μεγάλη προσέγγιση την πραγματική ιστορία):

Στου Παπαλά, Παπαλάμπραινα, στου Παπαλάμπρου την αυλή, στου Παπαλάμπρου την αυλή, είναι μια μάζεψη πολλή. Καν ο παπάς, Παπαλάμπραινα, καν ο παπάς είν’ άρρωστος, καν η παπαδιά πεθαίνει, Παπαλάμπραινα καημένη. Ούτ’ ο παπάς, Παπαλάμπραινα, ούτε ο παπάς είν’ άρρωστος, ούτ’ η παπαδιά πεθαίνει, Παπαλάμπραινα καημένη. Οι κλέφτες, τους, Παπαλάμπραινα, οι κλέφτες τους εγδύσανε, οι κλέφτες τους εγδύσανε, και τα λεφτά φλουριά ζητήσανε. Μια λυγερή, Παπαλάμπραινα, μια λυγερή εφώναξε,

Πάνος Ζέρβας

Πηγή: https://greekcivilwar.wordpress.com

Ο Αλμπέρ Καμύ ετάφη στο χωριό Λουρμαρέν, ο ήλιος του οποίου του θύμιζε την Αλγερία. Το 2009 με αφορμή την πεντηκοστή επέτειο του θανάτου του (1960) ο Νικολά Σαρκοζί πρότεινε ως «μια εξαιρετικά συμβολική πράξη» τη μεταφορά των οστών του στο παρισινό Πάνθεον (όπου, μεταξύ άλλων, βρίσκονται οι τάφοι των Ρουσό, Ουγκό, Ζολά, Βολταίρου…). Ο γιος του, Ζαν Καμύ, αρνήθηκε λέγοντας ότι κάτι τέτοιο ερχόταν σε αντίθεση με τις απόψεις και με τη στάση ζωής του πατέρα του. Η δίδυμη αδελφή του Κατρίν θύμισε ότι «δεν του άρεσαν οι τιμές». Ο διδάκτωρ της Φιλοσοφίας Μισέλ Ονφρέ σε επιστολή που απηύθυνε στον Σαρκοζί τόνισε:

Ο Καμύ υπερασπίστηκε την ελευθερία και τη δικαιοσύνη. Γι’ αυτόν η ελευθερία χωρίς δικαιοσύνη είναι η αγριότητα του πιο ισχυρού. Και η δικαιοσύνη χωρίς ελευθερία είναι η κυριαρχία του συρματοπλέγματος. Η κοινωνία μας, αυτή που εσείς επίσημα ενσαρκώνετε, δεν είναι ελεύθερη παρά μόνο για τους ισχυρούς και είναι άδικη για τους αδύναμους». Ο Καμύ αναπαύεται μέχρι σήμερα στο Λουρμαρέν.

Βίδος Κοσμάς/Βήμα

Τα πλέον επίφοβα μέτωπα για το 2022 εκτιμάται πως είναι αυτό της Ρωσίας-Ουκρανίας σε συνδυασμό με το Βαλκανικό και η υβριδική/συμβατική σύγκρουση Ιράν-Ισραήλ. Η Τουρκία αποτελεί μία wild card/ «τρελό» (;) τον όποιο όλοι θέλουν να χρησιμοποιήσουν αλλά κανένας δεν θέλει να τον αφήσει τελείως ανεξέλεγκτο. Κατά συνέπεια, ο Ελληνισμός (Ελλάς και Κύπρος) θα πρέπει να προετοιμαστεί από άποψη ενίσχυσης της ετοιμότητας καθώς και του ΦΡΟΝΗΜΑΤΟΣ και ΕΝΟΤΗΤΑΣ του να απαντήσει εμφατικό ΟΤΑΝ, όχι ΕΑΝ, η Τουρκία θα ανοίξει την πόρτα του φρενοκομείου.

Γεώργιος Κ Φίλης, καθηγητής διεθνών σχέσεων.

Όταν σκοτώνουν τα κοτσύφια

PUBLIC.GR

Όταν σκοτώνουν τα κοτσύφια 

Μέσα από τα παιδικά μάτια της Σκάουτ και του Τζεμ Φιντς, η Harper Lee εξερευνά με αναντίρρητη εντιμότητα και αστείρευτο χιούμορ τον παραλογισμό της στάσης των ενηλίκων απέναντι στις φυλετικές και κοινωνικές διακρίσεις στον Αμερικανικό Νότο της δεκαετίας του ’30. Το βιβλίο έχει αποσπάσει πολλές διακρίσεις, μεταξύ των οποίων το βραβείο Pulitzer, ενώ έχει μεταφερθεί και στον κινηματογράφο το 1962, στο κλασικό αριστούργημα του Robert Mulligan με πρωταγωνιστή τον Gregory Peck.

«Είμαι 53 ετών. Μεγάλωσα σε μία εργατική κατοικία, με κουπόνια της πρόνοιας, με γονείς θυμωμένους αλκοολικούς με ελάχιστη καθοδήγηση κι ακόμα μικρότερη συνέπεια. Ο Atticus, ο Jem, η Scout, η Calpurnia και ο Dill με δίδαξαν όλα όσα χρειαζόταν να ξέρω για τη ζωή, την αγάπη, τη φιλία και την τιμή. Αυτά τα μαθήματα αντηχούσαν μέσα μου σε όλη τη διάρκεια της ζωής μου και πιστεύω ειλικρινά ότι ο δρόμος μου θα ήταν πολύ διαφορετικό χωρίς αυτά», έγραψε μία αναγνώστρια από το New Jersey στους New York Times για να δικαιολογήσει την επιλογή της.

Ο άρχοντας των δαχτυλιδιών – Η συντροφιά του δαχτυλιδιού

PUBLIC.GR

Ο άρχοντας των δαχτυλιδιών – Η συντροφιά του δαχτυλιδιού Τόμος 1 

Εκδόσεις Κέδρος.

Ο J.R. R. Tolkien γεννήθηκε στις 3 Ιανουαρίου του 1892. Έξι δεκαετίες αργότερα εξέδωσε το πρώτο από τα βιβλία της τριλογίας Ο άρχοντας των δαχτυλιδιών εισάγοντάς μας στο ολοκληρωμένο σύμπαν που είχε δημιουργήσει στο μυαλό του. Κι αυτό το σύμπαν το αγάπησαν εκατομμύρια αναγνώστες και αργότερα θεατές που το είδαν να μεταφέρεται στον κινηματογράφο από τον Peter Jackson.

Το πρώτο βιβλίο της τριλογίας, με τίτλο Η συντροφιά του δαχτυλιδιού, βρέθηκε στη δεύτερη θέση της λίστας των New York Times.

Στο μικρό χωριό του Σάιρ δεν έχει ξημερώσει ακόμα. Την ηρεμία της νύχτας διακόπτουν μόνο τα ροχαλητά των μικροσκοπικών Χόμπιτ που κοιμούνται ήσυχοι. Ο νεαρός Φρόντο, όμως στριφογυρίζει νευρικά στο κρεβάτι του. “Τι μπελάς κι αυτός να έχω στην κατοχή μου το Ένα Δαχτυλίδι, τον πανίσχυρο εξουσιαστή όλων των Δαχτυλιδιών”, σκέφτεται με το αθώο χομπιτο-μυαλό του. «Τι θα συμβεί αν ο Άρχοντας του Σκότους το ανακαλύψει; Πρέπει να το εξαφανίσω αμέσως!».

Πράγματι, μαζί με τους συντρόφους του ξεκινά ένα επικίνδυνο ταξίδι στη χώρα του εχθρού, στη Μόρντορ, για να καταστρέψουν το Δαχτυλίδι στο βουνό της Φωτιάς. Δε σκέφτηκαν όμως ότι τίποτα δεν ξεφεύγει από τις δυνάμεις του Κακού.

«Το βάθος της παράδοσης για έναν φανταστικό κόσμο και η ιστορία της φιλίας που συνοδεύει, έθεσαν τις βάσεις για το υπόλοιπο είδος της λογοτεχνίας του φανταστικού που ακολούθησε. Παρ’ όλα αυτά λίγες ιστορίες έχουν φτάσει τα standards που έθεσε ο Tolkien», εξήγησε ένας αναγνώστης από τη Utah.

PUBLIC.GR

1984 

Εκδόσεις Οξύ1

«Ακόμα έχει απήχηση σε εμάς, σχεδόν 70 χρόνια αφού γράφτηκε. Οι προειδοποιήσεις του κατά της υπερβολικής περηφάνειας των ανθρώπων και της πείνας για εξουσίακαι η πρόκληση που μας θέτει να χρησιμοποιήσουμε την αγάπη μας για ελευθερία ενάντια σε αυτά τα προβλήματα είναι διαχρονική και παγκόσμια», έγραψε μία αναγνώστρια από τις Φιλιππίνες εξηγώντας γιατί διάλεξε ως ένα από τα καλύτερα βιβλία των τελευταίων 135 ετών το 1984 του George Orwell.

Σε αυτό ο Orwell συνέλαβε ένα μέλλον όπου η έλλειψη ατομικών ελευθεριών και οι κυβερνητικές υποχρεώσεις απέχουν πολύ από τους βασικούς κανόνες της Δημοκρατίας, πλην όμως δεν αμφισβητούνται σχεδόν από κανέναν.

Ένας κόσμος όπου κάθε ανθρώπινο δικαίωμα έχει καταπατηθεί και κάθε έννοια ελευθερίας και ατομικότητας καταργείται. Ένας κόσμος όπου ο Μεγάλος Αδελφόςπαρακολουθεί τα πάντα μέσω συσκευών προηγμένης τεχνολογίας. Ένας κόσμος όπου ο πόλεμος απέναντι σ’ έναν αόρατο εχθρό δεν τελειώνει ποτέ, οι σκέψεις περνούν στην παρανομία και κάθε απόκλιση από τις επιταγές του καθεστώτος τιμωρείται αμείλικτα ώσπου να «διορθωθεί».

Ένας κόσμος όπου οι κυβερνώντες έχουν την ευχέρεια να μεταβάλλουν το παρελθόν και να αρνούνται το αυθύπαρκτο της πραγματικότητας, ένας κόσμος όπου η γλώσσα και οι λέξεις της αλλάζουν για να συμβαδίσουν με τα νέα δεδομένα.

100 χρόνια μοναξιά

PUBLIC.GR

ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ ΜΟΝΑΞΙΑ 

Εκδόσεις Ψυχογιός

«Πολλά χρόνια μετά, μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα, ο συνταγματάρχης Αουρελιάνο Μπουενδία θα θυμόταν εκείνο το μακρινό απόγευμα που ο πατέρας του τον πήγε να δει τι είναι ο πάγος…».

Μ’ αυτά τα λόγια ξεκινά ένα από τα γοητευτικότερα και πιο φημισμένα μυθιστορήματα του 20ού αιώνα κι αυτό που καθόρισε το είδος του μαγικού ρεαλισμού. Ένα έργο που «από στόμα σε στόμα», όπως άρεσε στον συγγραφέα του να λέει, διαβάστηκε από εκατομμύρια αναγνώστες σε όλες τις γλώσσες του κόσμου και συντέλεσε καθοριστικά στη βράβευση του Μάρκες με το Νόμπελ Λογοτεχνίας.

Η ιστορία μιας πόλης, του Μακόντο, και μιας οικογένειας, των Μπουενδία -και μέσα από τα πάθη, τα όνειρα, τις τραγωδίες, τις προδοσίες, τις ανακαλύψεις, τα θαύματα, τα μυστήρια και τις διαψεύσεις τους, η ιστορία μιας χώρας, μιας ηπείρου και ολόκληρου του κόσμου.

«Ως λογοτεχνικό έργο ήταν μία σεισμική στιγμή που διέλυσε τις προσδοκίες μίας τυπικής ρεαλιστικής νουβέλας κι έβαλε τον σπόρο της επιρροής σε συγγραφείς κι έργα που γεννήθηκαν από την Ιαπωνία ως την Ινδία κι ακόμα παραπέρα», σημείωσε μεταξύ άλλων ένας αναγνώστης από την Ινδία για την επιλογή του στους New York Times.

PUBLIC.GR

ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ 

Εκδόσεις Παπαδόπουλος

Η βραβευμένη με Νόμπελ Λογοτεχνίας, Toni Morrisonκλείνει την πεντάδα με τα καλύτερα βιβλία των τελευταίων 125 ετών για τους New York Times και τους αναγνώστες του. Και το κάνει με το μυθιστόρημα Αγαπημένη, που μιλά για το ανεξίτηλο τραύμα της δουλείας και την σκοτεινή πλευρά της αμερικανικής ιστορίας.

Η Σιθ γεννήθηκε σκλάβα στον Νότο και δραπέτευσε στο Οχάιο, ωστόσο δεκαοκτώ χρόνια αργότερα δεν είναι ακόμη ελεύθερη. Την κατατρύχουν οδυνηρές αναμνήσεις από το Φιλόξενο Σπιτικό, το όμορφο αγρόκτημα που έγινε για την ίδια και τους συντρόφους της ο τόπος της απόλυτης φρίκης. Το καινούργιο της σπίτι το στοιχειώνει το φάντασμα του μωρού της που πέθανε χωρίς όνομα, από τα ίδια της τα χέρια, με μία μονάχα λέξη χαραγμένη στην ταφόπλακά του, να θυμίζει πως κάποτε έζησε: Αγαπημένη.null

«Δεν είναι σαν έναν θόρυβο στο σκοτάδι, δεν είναι κάτι που σε στοιχειώνει ελαφρά. Είναι εκκωφαντικό και σε αρρωσταίνει. Υπάρχουν εικόνες και συναισθήματα στην Αγαπημένοι που έχουν μείνει στο μυαλό μου ως τώρα μόνιμα. Αυτή η ιστορία φαντασμάτων μου έχει διδάξει περισσότερα για την κληρονομιά της δουλείας απ’ όσα με δίδαξαν ποτέ τα ιστορικά βιβλία», αναφέρει αναγνώστης από το Chicago.

Χιλιάδες άνθρωποι μέσα στους αιώνες έχουν αναφερθεί σε ιστορίες για μυστηριώδεις σφαίρες φωτός που λάμπουν κατά τη διάρκεια των καταιγίδων.

Υπάρχουν περιγραφές ότι οι σφαιρικοί κεραυνοί έκαψαν αχυρώνες και έλιωσαν σύρματα όπως και ότι τον είδαν να πέφτει σε μια λίμνη νερού και να συνοδεύεται από ένα θόρυβο ανάλογο με αυτόν που ακούγεται όταν βυθίζεται ένα καυτό σιδερένιο αντικείμενο σε νερό. Επίσης έχει αναφερθεί μια χαρακτηριστική άσχημη μυρωδιά να συνοδεύει το σφαιρικό κεραυνό, σαν τη μυρωδιά του όζοντος, του καιγόμενου θείου ή του νιτρικού οξέος.

Σε μια άλλη περίπτωση η φωτεινή αυτή σφαίρα άφησε μια τρύπα σε μέγεθος μιας μπάλας στη πόρτα όταν μπήκε σε ένα σπίτι στο Όρεγκον. Αφού κινήθηκε ως το υπόγειο κατέστρεψε ένα παλιό στεγνωτήριο.

Ο σφαιρικός κεραυνός μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε χρώμα, αλλά είναι συνήθως λευκός ή κίτρινος κι έχει μια φωτεινότητα συγκρίσιμη με αυτήν ενός λαμπτήρα 100 βάτ. Μπορεί να φανεί καθαρά στο φως της ημέρας ενώ κινείται συνήθως οριζόντια με μια ταχύτητα μερικών μέτρων ανά δευτερόλεπτο. Αλλά δεν ανέρχονται, όπως θα συνέβαινε αν ήταν σφαίρες θερμού αέρα σε ατμοσφαιρική πίεση και υπό την επίδραση μόνο της βαρύτητας. Πολλές αναφορές ακόμα τους περιγράφουν να περιστρέφονται κατά την κίνηση τους ή ακόμη και να αναπηδούν σε στερεά σώματα, όπως πολλές φορές το έδαφος.

Αλλά, πολλοί επιστήμονες επιχείρησαν να αναπαράγουν το φαινόμενο αυτό και στο εργαστήριο. Έτσι, ασχολήθηκαν με αυτό το φαινόμενο οι Νικολά Τέσλα, Σαμ Μπάρος, Γιοσιχίκο Οτσούκι και πολλοί άλλοι.

______________

~ Πηγή: Vox.com , huffingtonpost.gr

Θανατηφόρα εκτροπή – ανατροπή του τρακτέρ που οδηγούσε ο άτυχος νέος…

Τραγωδία το απόγευμα της Τρίτης (4/1) στο Κλειδί Βοιωτίας, με έναν νέο παιδί 25 ετών να χάνει τη ζωή του σε δυστύχημα με γεωργικό ελκυστήρα.

Ο άτυχος νέος γύρω στις 16:00’ οδηγούσε το τρακτέρ του στην 1^η χ/θ της επαρχιακής οδού που οδηγεί από το Κλειδί στην Ιερά Μονή Μητρός Ηγαπημένου, όταν κάτω από άγνωστες συνθήκες το βαρύ όχημα εξετράπη της πορείας του και ανετράπη με αποτέλεσμα το θανάσιμο τραυματισμό του.

οχήματα της Πυροσβεστικής με έξι πυροσβέστες έφτασαν στο σημείο και απεγκλώβισαν το νεαρό οδηγό, αλλά ήταν αργά.

Διακομίστηκε με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ στο Γενικό Νοσοκομείο Χαλκίδας, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του.

Από το ΑΤ Τανάγρας που ανέλαβε τη διερεύνηση των συνθηκών για το τραγικό δυστύχημα, παραγγέλθηκε η διενέργεια νεκροψίας – νεκροτομής.

Πηγή: lamiarrport.gr