Συντάκτης: Kostas Bertsias

Ένα οικοχωριό «γεννιέται» λίγο έξω από τη Λάρισα

Πως γεννιέται ένα ξεχωριστό χωριό;

Σ αυτό το ερώτημα έρχεται να απαντήσει η κίνηση μιας ομάδας ανθρώπων που λίγο έξω από τη Λάρισα επιχειρούν να δημιουργήσουν κάτι το μοναδικό. Ένα οικοχωριό στο Νέσσωνα στις παρυφές του Κισσάβου!

Η κίνησή τους ονομάζεται Nesson Ecovillage και το όλο εγχείρημα είναι πρωτοποριακό.

Όπως αναφέρουν οι ίδιοι στη σελίδα τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όραμά τους είναι: «Να φέρουμε πίσω στη φύση τα δάση και τα νερά που της στέρησε η ασυνείδητη ανθρώπινη δραστηριότητα» και το εξηγούν πιο αναλυτικά:

«Θα ξεκινήσουμε μετατρέποντας ένα οικόπεδο 15 στρεμμάτων που βρίσκεται μέσα στα όρια του οικισμού σε ένα ειδυλλιακό χωριουδάκι με δάσος, λίμνες και χώρο για 16 ιδιοκτησίες ανθρώπων που θα ζουν ευτυχισμένοι μαζί».λίγο έξω από τη Λάρισα επιχειρούν να δημιουργήσουν κάτι το μοναδικό. Ένα οικοχωριό στο Νέσσωνα στις παρυφές του Κισσάβου

«Ο χώρος θα σχεδιαστεί με βάση τις αρχές της περμακουλτούρας, δίνοντας χώρο σε βρώσιμο δάσος αλλά και μονοετείς καλλιέργειες για τις ανάγκες του χωριού.

Θα υπάρχει ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης του νερού με συλλογή των βρόχινων και επεξεργασία των ”γκρι”.

Θα υπάρχει ολοκληρωμένη πρόταση για την ενέργεια με έμφαση στα παθητικά συστήματα και κεντρικά σχεδιασμένες τις περισσότερες ενεργοβόρες δραστηριότητες.

Τα σπίτια και οικήματα θα είναι φτιαγμένα με φυσικά υλικά και τις αρχές της βιώσιμης αρχιτεκτονικής.

Θα γίνει προσπάθεια και για οικονομική αυτοτέλεια βασισμένη σε έσοδα από γεωργικά προϊόντα, μεταποίηση, εκπαίδευση, οικοτουρισμό, εκδηλώσεις κλπ.

Θα λειτουργήσει σχολείο, αρχικά δημοτικής εκπαίδευσης με τα παιδιά του χωριού αλλά και των γύρω χωριών να μαθαίνουν από τη φύση, μέσα στη φύση.

Συνεργασία και αλληλεπίδραση με την τοπική κοινωνία, καλλιεργητές και φορείς είναι επίσης μέσα στους στόχους κλειδιά ώστε το εγχείρημα να αγκαλιαστεί με αγάπη.

Και φυσικά το πιο σημαντικό στην όλη προσπάθεια είναι οι άνθρωποι που θα κληθούν να την υλοποιήσουν, συνεργάτες, συνδημιουργοί και συνοδοιπόροι, δείχνοντας το δρόμο και σε άλλους ανθρώπους μέχρι που ο κόσμος να γεμίσει με τέτοια χωριουδάκια και να μην υπάρχουν δυστυχισμένοι άνθρωποι.

Η διατροφική αυτάρκεια θα επιτυγχάνεται καλλιεργώντας τη διαθέσιμη γη στο κτήμα αλλά και νοικιάζοντας/αγοράζοντας επιπλέον γη.Nesson Ecovillage

Σε αυτή την προσπάθεια θα χρειαστούμε την βοήθεια από εσάς που πιστεύετε ότι δεν έχουν χαθεί όλα και ότι ένας άλλος κόσμος εξακολουθεί να είναι εφικτός. Ένας κόσμος φτιαγμένος από ανθρώπους για τους ανθρώπους και για όλη τη δημιουργία.

Για την υλοποίηση του οράματος θα χρειαστούν χρήματα για τα έργα υποδομής. Δενδροφύτευση, περίφραξη, δρόμοι,ταμιευτήρες, βιολογικός καθαρισμός, λίμνες, κοινόχρηστα κτίρια.

Αν υπάρχει δυνατότητα για κάποια οικονομική συνεισφορά σίγουρα θα πιάσει τόπο. Αν πάλι δεν περισσεύει, αρκεί να προωθήσετε το εγχείρημα μας, γνωστοποιώντας το, σε όσο δυνατόν περισσότερο κόσμο.

Αφού συγκεντρώσουμε τους απαραίτητους πόρους θα χρειαστούμε βοήθεια και στο να φτιάξουμε όλα τα παραπάνω γιατί θα τα φτιάξουμε με τα χέρια μας και με τα δικά σας».Ένα οικοχωριό στο Νέσσωνα
Μπαίνουν οι βάσεις

Με πρόσφατή ανάρτηση στη σελίδα της προσπάθειας (https://www.facebook.com/NessonEcovillage) έγινε γνωστό ότι ήδη μπαίνουν οι «βάσεις». Συγκεκριμένα αναφέρεται

«ΟΙΚΟΧΩΡΙΟ ΣΤΟ ΝΕΣΣΩΝΑ:

Ξεκινάμε!!!

Μετά το κάλεσμά μας για τη δημιουργία του χωριού μας στο Νέσσωνα και τις μετέπειτα διαδικασίες συνδιαμόρφωσης, προέκυψε η ομάδα που δεσμεύτηκε στην υλοποίηση του εγχειρήματος.  Τα 11 μερίδια μοιάζουν πια λίγα, καθώς το ενδιαφέρον που εκφράζεται μας κάνει ήδη να εξετάζουμε το ενδεχόμενο επέκτασης… Κάνουμε πολλά όνειρα, ενώ πατάμε στερεά στη γη, έτσι δώσαμε την προκαταβολή για την αγορά του κτήματος και μέσα στην επόμενη εβδομάδα θα έχουμε καταθέσει το καταστατικό για τη ίδρυση ΚοινΣεπ με σκοπό να προχωρήσουμε στην αγορά το συντομότερο δυνατόν. Ταυτόχρονα οργανώνουμε τις καμπάνιες χρηματοδότησης των κοινόχρηστων υποδομών και προετοιμαζόμαστε για τις πρώτες αναγκαίες εργασίες στο κτήμα. Οι δύσκολοι καιροί που ζούμε δε μας «ρίχνουν» , αντιθέτως τροφοδοτούν την πίστη μας πως βρισκόμαστε στο σωστό δρόμο. Βρισκόμαστε στην αρχή ενός υπέροχου και δύσκολου ταξιδιού, μαζί θα δημιουργήσουμε ένα σύνολο μεγαλύτερο από το άθροισμα των μερών του. Την κοινότητα ανθρώπων και φύσης. Καλή μας αρχή!!!».

Πηγή – larissanet.gr

Ο ΎΠΝΟΣ ΠΡΙΝ ΤΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΉ ΕΠΑΝΆΣΤΑΣΗ

Σύμφωνα με όσα αναφέρει το site του BBC, τον 17ο αιώνα, μια νύχτα ύπνου πήγαινε κάπως έτσι:

Από τις 21:00 έως τις 23:00, όσοι είχαν την τύχη να έχουν κάποια ελάχιστα χρήματα, άρχιζαν να ξαπλώνουν πάνω σε στρώματα γεμισμένα με άχυρο ή κουρέλια -ή φτερά, αν ήταν πλούσιοι-, προκειμένου να κοιμηθούν για μερικές ώρες. Τα πιο χαμηλά στρώματα βέβαια, οι φτωχοί, πιο συχνά θα έπρεπε να αρκεστούν να ξαπλώνουν πάνω σε διάσπαρτα αγριόχορτα ή ακόμα και στο γυμνό χώμα, πιθανότατα και χωρίς κουβέρτα.

Εκείνη την εποχή, οι περισσότεροι άνθρωποι κοιμόνταν σε κοινόχρηστους χώρους, δεν υπήρχε το “ο καθένας στο δωμάτιο του” και συχνά βρίσκονταν στριμωγμένοι πάνω σε μια ποικιλία από κοριούς, ψύλλους, ψείρες, και διάφορα μέλη της οικογένειας, υπηρέτες ή ακόμη και εντελώς ξένους -στην περίπτωση που ταξίδευαν.

Για να ελαχιστοποιηθεί, λοιπόν, η πιθανότητα οποιασδήποτε άβολης στιγμής, ο ύπνος περιλάμβανε μια σειρά από “αυστηρές κοινωνικές συμβάσεις”, όπως η αποφυγή της σωματικής επαφής ή το να κουνιέσαι πολύ, και υπήρχαν και καθορισμένες θέσεις ύπνου.

Για παράδειγμα, τα κορίτσια συνήθως ξάπλωναν στη μία πλευρά του κρεβατιού, με το μεγαλύτερο σε ηλικία πλησιέστερα στον τοίχο, ακολουθούμενα από τη μητέρα και τον πατέρα, μετά τα αρσενικά παιδιά -και πάλι κατά ηλικία- και τέλος τα μέλη που δεν άνηκαν στην οικογένεια.

Λίγες ώρες αργότερα, οι άνθρωποι θα άρχιζαν να σηκώνονται από αυτόν τον αρχικό υπνάκο. Τώρα θα έμεναν ξύπνιοι από τις 11:00 έως τη 01:00 συνήθως, ανάλογα πάντα με την ώρα που πήγαιναν για ύπνο. Και το ξύπνημά τους δεν το προκαλούσε κάποιος θόρυβος ή κάτι άλλο που συνέβαινε μέσα στη νύχτα -και ούτε φυσικά κάποιο ξυπνητήρι που προφανώς δεν είχε ακόμη εφευρεθεί. Αντίθετα, το ξύπνημα γινόταν με εντελώς φυσικό τρόπο, όπως συμβαίνει σήμερα με εμάς κάθε πρωί.

Η “ΒΆΡΔΙΑ”

Η περίοδος “αγρύπνιας” που θα ακολουθούσε ήταν γνωστή ως “βάρδια” -και ήταν μια εκπληκτικά χρήσιμη ευκαιρία για γίνουν διάφορα πράγματα. Απ’ το να ρίξουν ξύλα στη φωτιά ή να πάρουν κάποιο φάρμακο μέχρι και πιο σοβαρές δουλειές, όπως ήταν το μπάλωμα ή να ελέγξουν τα ζώα τους στο μαντρί.

Η “βάρδια” όμως ήταν και μια καλή ώρα για την άσκηση των θρησκευτικών καθηκόντων. Για τους χριστιανούς, υπήρχαν περίπλοκες προσευχές που έπρεπε να ολοκληρωθούν, με κάποιες να είναι φτιαγμένες κατά τέτοιον τρόπο ώστε να επιβάλλεται να ολοκληρωθούν σ’ αυτό το χρονικό διάστημα.

Αλλά πάνω απ ‘όλα, η “βάρδια” ήταν χρήσιμη για κοινωνικές συναναστροφές -και προφανώς κα για σεξ.

Οι άνθρωποι πολύ συχνά απλώς έμεναν στο κρεβάτι και συζητούσαν. Και εκείνες τις παράξενες μικρές ώρες, οι σύντροφοι μπορούσαν να κάνουν μία μικρή κουβέντα σε ένα πιο ανεπίσημο ας το πούμε ύφος, πράγμα που ήταν δύσκολο να επιτευχθεί κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Και βέβαια, για όσα ζευγάρια είχαν το προνόμιο για εκείνα τα χρόνια να κοιμούνται ξεχωριστά από τους υπόλοιπους, ήταν ένα αρκετά βολικό διάστημα για να μοιραστούν λίγη σωματική οικειότητα.

Σκέψου ότι αν είχαν μια κουραστική μέρα χειρωνακτικής εργασίας -που συνήθως είχαν-, ο πρώτος ύπνος τους βοηθούσε να ανακτήσουν λίγο τις δυνάμεις τους πριν προχωρήσουν στη σεξουαλική επαφή.

Ό, τι και αν είχαν κάνει σε αυτό το δίωρο διάλειμμα απ’ τον ύπνο, το επόμενο βήμα τους ήταν να επιστρέψουν στο κρεβάτι και να κοιμηθούν μέχρι την αυγή ή και μέχρι το πρωί. Αυτό θεωρούταν ως ο “πρωινός ύπνος”.

ΜΙΑ ΑΡΧΑΊΑ ΣΥΝΉΘΕΙΑ;

Σύμφωνα με τον ιστορικό Ρότζερ Έκιρχ, υπάρχουν αναφορές σε αυτό διπλό σύστημα ύπνου καθ’ όλη την κλασική εποχή, πράγμα που σημαίνει ότι ήταν ήδη κάτι κοινό από τότε. Μπορεί κανείς να βρει αναφορές σε έργα επιφανών μορφών όπως του Πλούταρχου (από τον πρώτο αιώνα μ.Χ.), του Παυσανία (από τον δεύτερο αιώνα μ.Χ.), του Ρωμαίου ιστορικού Λίβιου και του ποιητή, Βιργίλιου.

Αργότερα, την πρακτική αυτήν την ασπάστηκαν και οι χριστιανοί, οι οποίοι είδαν αμέσως τις δυνατότητες που προσέφερε η “βάρδια” ως διάστημα για την απαγγελία ψαλμών και εξομολογήσεων. Τον έκτο αιώνα μ.Χ. μάλιστα, ο Άγιος Βενέδικτος ζήτησε από τους μοναχούς να σηκώνονται τα μεσάνυχτα για αυτές τις δραστηριότητες, με την ιδέα τελικά να εξαπλώνεται σε όλη την Ευρώπη και να περνάει σταδιακά και μαζικά, και στους απλούς ανθρώπους.

Ωστόσο, οι άνθρωποι δεν ήταν τα μόνα θηλαστικά που ανακάλυψαν τα οφέλη της διαίρεσης του ύπνου. Αυτή η συνήθεια είναι ευρέως διαδεδομένη στη φύση, με πολλά είδη να ξεκουράζονται ανάμεσα σε δύο διαφορετικά διαστήματα ή και περισσότερα. Αυτή η συνήθεια τα βοηθά να παραμείνουν δραστήρια τις πιο ωφέλιμες ώρες της ημέρας, τότε που είναι πιο πιθανό να βρουν φαγητό, αποφεύγοντας να καταλήξουν και οι ίδιοι το σνακ κάποιου άλλου ζώου.

Ένα παράδειγμα είναι ο λεμούριος, που ξυπνά και τη μέρα και τη νύχτα. Αυτά τα εμβληματικά ζώα της Μαδαγασκάρης έχουν εντυπωσιακά παρόμοια πρότυπα ύπνου με τους ανθρώπους της προβιομηχανικής εποχής.

Και αν ο διπλός ύπνος είναι κάτι φυσιολογικό για τους λεμούριους, τότε αυτό μας κάνει να αναρωτιόμαστε: μήπως εξελιχθήκαμε κατά αυτόν τον τρόπο κι εμείς, προγραμματισμένοι να κοιμόμαστε έτσι;

ΠΕΙΡΆΜΑΤΑ ΎΠΝΟΥ

Στις αρχές του 1990, 15 άνθρωποι που πήραν μέρος σε ένα πείραμα του Τόμας Βερ, ενός επιστήμονα εξειδικευμένου στον ύπνο, κατόρθωσαν μετά από μερικές βδομάδες να κοιμούνται κι εκείνοι με διάλειμμα στον ύπνο τους. Το θέμα είναι ότι εδώ το κατάφεραν, ακολουθώντας τη μέθοδό του, και κατόρθωσαν ο διφασικός ύπνος να τους βγει εντελώς φυσιολογικά, χωρίς να κάνει κακό στον οργανισμό τους. Επαναπρογραμματίστηκαν πλήρως και κοιμόνταν σαν άνθρωποι του Μεσαίωνα.

Οι μετρήσεις της μελατονίνης, της ορμόνης που παράγεται κατά τον ύπνο, έδειξαν ότι οι κιρκάδιοι ρυθμοί τους είχαν επίσης προσαρμοστεί, με αποτέλεσμα ο ύπνος τους να αλλάξει σε βιολογικό επίπεδο. Με λίγα λόγια, ο Βερ είχε επανεφεύρει τον διφασικό ύπνο για τους ανθρώπους μετά από αιώνες.

ΜΊΑ ΝΈΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΉ ΣΎΜΒΑΣΗ

Ποια ήταν, λοιπόν, η αιτία που ο άνθρωπος σταμάτησε να κοιμάται κατ’ αυτόν τον τρόπο; Η απάντηση είναι απλή και λέγεται “Βιομηχανική Επανάσταση”.

“Ο τεχνητός φωτισμός έγινε πιο διαδεδομένος και πιο ισχυρός”, λέει ο Έκιρχ, “αρχικά με λάμπες φωταερίου, πχ στου δρόμους του Λονδίνου, ενώ προς το τέλος του αιώνα επικράτησε οριστικά ο ηλεκτρικός φωτισμός. Και εκτός από την αλλαγή των κιρκάδιων ρυθμών των ανθρώπων, ο τεχνητός φωτισμός επέτρεπε φυσικά στους ανθρώπους να παραμένουν ξύπνιοι και αφού πέσει το σκοτάδι”.

Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι οι άνθρωποι δεν πήγαιναν πια για ύπνο στις 21:00, συνέχιζαν να πρέπει να ξυπνήσουν την ίδια ώρα το πρωί -έτσι η ανάπαυσή τους περικόπηκε. Ο Έκιρχ πιστεύει ότι αυτό έκανε τον ύπνο τους πιο βαθύ, επειδή αναγκάστηκαν να τον συμπιέσουν.

Εκτός από την αλλαγή των κιρκάδιων ρυθμών του πληθυσμού, ο τεχνητός φωτισμός επέκτεινε τον πρώτο ύπνο και μείωσε τον δεύτερο.

Ακόμα κι αν ο τεχνητός φωτισμός δεν έφταιγε πλήρως, μέχρι το τέλος του 20ου αιώνα, ο διαχωρισμός μεταξύ των δύο φάσεων του ύπνου είχε εξαφανιστεί εντελώς. Η Βιομηχανική Επανάσταση δεν είχε αλλάξει απλώς την τεχνολογία μας, αλλά και τη βιολογία μας.

ΆΛΛΟ ΈΝΑ ΆΓΧΟΣ ΤΟΥ ΣΎΓΧΡΟΝΟΥ ΑΝΘΡΏΠΟΥ

Μια σημαντική παρενέργεια της αλλαγής αυτής ως προς τις συνήθειες του ύπνου ήταν και η αλλαγή των ανθρώπων στο πώς τον αντιμετωπίζουν. Πρώτον, αρχίσαμε πολύ γρήγορα να λέμε “θα έπρεπε να ντρέπεσαι” σε όσους κοιμούνται παραπάνω απ’ το “κανονικό” και ταυτόχρονα αναπτύξαμε μια προκατάληψη μεταξύ του πολύ πρωινού ξυπνήματος και της παραγωγικότητας.

Ωστόσο, προτού αυτή η νέα διαπίστωση σε κάνει να πετάξεις τις λάμπες σου απ’ το παράθυρο ή ακόμα χειρότερα να βάζεις ξυπνητήρι μέσα στη νύχτα, σκέψου ότι αυτό που συμβαίνει σήμερα δεν συνεπάγεται και με χειρότερο ύπνο.

Παρά τις ιατρικές ειδήσεις που εμφανίζονται κατά καιρούς και μιλούν για εκτεταμένα προβλήματα ύπνου στον γενικό πληθυσμό, ο Έκιρχ υποστηρίζει ότι ο 21ος αιώνας είναι στην πραγματικότητα η “χρυσή εποχή του ύπνου”. Μία εποχή όπου οι περισσότεροι από μας -τουλάχιστον στον δυτικό κόσμο- δεν χρειάζεται πλέον να ανησυχούμε -ιδιαίτερα- μήπως δολοφονηθούμε στον ύπνο μας, μας φάνε οι ψείρες ή κοιμηθούμε πλάι πλάι με ένα μάτσο αγνώστους.

Μπορεί ο συνεχόμενος ύπνος να μην είναι ο φυσιολογικός -ιστορικά τουλάχιστον, σύμφωνα με όσα είδαμε-, αλλά σκεφτείτε πόσα έχουμε κερδίσει με τη σύγχρονη υγιεινή ή με τα εργονομικά στρώματα. Και επειδή πια ο κόσμος έχει αλλάξει ανεπιστρεπτί, καλά θα κάνουμε να τα εκτιμήσουμε όλα αυτά και να συνεχίσουμε τις συνήθειες που ήδη βιολογικά έχουμε αποκτήσει.

Μόνο να φανταστούμε μπορούμε πως θα είχε γραφτεί η νεότερη ευρωπαϊκή Ιστορία αν ο ικανότατος φαναριώτης πολιτικός, ο μοναδικός Έλληνας παράγοντας της εποχής που μπορούσε να έχει εποπτική εικόνα της διεθνούς κατάστασης (πλην του Καποδίστρια, ο οποίος ωστόσο δεν πήρε μέρος στην Επανάσταση), συμμαχούσε με τους Κολοκοτρώνη- Υψηλάντη και τους βοηθούσε να επιβάλλουν το «γκοβέρνο μιλιτάρε» που επιδίωκαν στα 1821-22.

Επισκεφθήκαμε το κτήμα Λαζαρίδη στο Καπανδρίτι, μια εκδρομή οινογνωσίας για τα μυστικά του κρασιού !

Συγχαρητήρια στους εκπαιδευομένους του 82ου σχολείου ΟΥΚ, για την ολοκλήρωση της εβδομάδας επιχειρησιακής εκπαιδεύσεως.
Συνεχίζουμε λεβέντες!
-Αρχηγός Εθνικής Φρουράς Δημόκριτος Ζερβάκης–