


Η διάκριση Ορεινών- Πεδινών, ανάγεται στην Εθνοσυνέλευση της Γαλλικής Επανάστασης του 1789. Τότε, οι ριζοσπαστικοί με τις πλέον επαναστατικές ιδέες, κατέλαβαν το άνω αριστερό μέρος της αίθουσας της Εθνοσυνέλευσης και ονομάσθηκαν Ορεινοί επειδή τα έδρανά τους ήταν στο ψηλότερο μέρος του αμφιθεάτρου. Μεταξύ των Ορεινών ήταν ο Νταντόν, ο Μαρά, ο Σαιν Ζυστ και άλλοι από την ομάδα των Επαναστατών της Γαλλικής Επανάστασης.







1. Έχουν βλέμμα που μαγνητίζει και διαπερνάει
Το βλέμμα τους σε διαπερνάει και είναι λες και κοιτάνε μέσα στην ψυχή σου. Με σταθερή ματιά μπορούν να καταλάβουν τι συμβαίνει έξω αλλά και μέσα σε σένα!
2. Το άγγιγμά τους είναι απαλό και ευγενικό
Η αφή τους μπορεί να σε χαλαρώσει, να σε ηρεμήσει, ακόμα και να σε θεραπεύσει ψυχικά..
3. Η φωνή τους είναι ευγενική, ήρεμη και καταπραϋντική
Δεν είναι φωνακλάδες! Αντίθετα η φωνή τους εκπέμπει την ηρεμία αλλά και μία αίσθηση σιγουριάς και αλήθειας σε ό,τι λένε! Η σοφία διαγράφεται σε κάθε νότα που παράγει η χροιά της φωνής τους..
4. Η αύρα τους είναι βαθιά και ακίνητη..
Παρόλο που είναι ήρεμα άτομα και δε μιλούν πολύ, η παρουσία τους και μόνο είναι ζωηρή και λέει πολλά! Το καταλαβαίνεις από την αίσθηση ηρεμίας και θετικότητας που επικρατεί όταν βρίσκεσαι γύρω τους.
5. Είναι ειλικρινείς σε όλες τους τις πράξεις
Είναι έμπιστα άτομα που λειτουργούν με βάση την ειλικρίνεια και την υπευθυνότητα. Δεν θα περίμενες από ένα τέτοιο άτομο να μην πραγματοποιεί τις υποσχέσεις του και για αυτό τον λόγο, πάντα προσέχει τα λόγια του.
6. Πιστεύουν στην ενότητα και στη σύνδεση όλων των πραγμάτων!
Για αυτούς, όλοι πηγάζουμε από μία αιώνια συνείδηση και πηγή άπειρης ευφυίας. Γι’αυτό τον λόγο όλοι είμαστε συνδεδεμένοι μεταξύ μας, άνθρωποι, ζώα, φυτά και η φύση ολόκληρη.
7. Δεν είναι υλιστικά άτομα
Όχι, οι εξελιγμένες ψυχές δεν είναι θύματα του καταναλωτισμού και δεν θέλουν πολυτέλειες στη ζωή τους ώστε να νιώσουν σημαντικοί και ευτυχισμένοι. Αντίθετα, αντλούν την ενέργεια και τη χαρά από τις μικρές απολαύσεις τις ζωής οι οποίες κατέχουν την ουσία και το νόημα της ύπαρξης!
8. Μοιάζουν νεώτεροι
Η ηλικία δεν τους βαραίνει.. Το πρόσωπό τους είναι καθαρό με λίγες ρυτίδες όσα χρόνια και να περάσουν! Μοιάζουν νέοι στην όψη καθώς η ψυχή τους είναι τόσο καθαρή!
9. Τιμούν τις ώρες που μένουν μόνοι τους
Τους αρέσει η μοναξιά και δεν παραπονούνται όταν μένουν μόνοι. Απεναντίας, σε τέτοιες ώρες χαλαρώνουν, αναπληρώνουν ενέργεια και συλλέγουν πνευματικές και ψυχικές τάσεις ενέργειας, ώστε να συνεχίσουν το έργο της ζωής τους.
10. Αγαπούν τη φύση και τα ζώα
Η αγάπη τους για τη φύση και τα ζώα δεν κρύβεται! Το καλύτερό τους είναι μια εκδρομή στη φύση, σε ένα δάσος, σε έναν καταρράκτη κ.ά. Έχουν οικειότητα με τα ζώα, αλλά και τα ίδια τα ζώα φανερώνουν μία ενστικτώδη αγάπη προς αυτούς.
11. Έχουν για πυξίδα την αγάπη
Σε ό,τι και αν κάνουν έχουν για οδηγό την αγάπη. Η αγάπη είναι αυτή που φιλτράρει και καθαρίζει το πρίσμα μέσα από το οποίο βλέπουν τον κόσμο και μέσα από αυτή προσαρμόζεται η συμπεριφορά, τα λόγια και οι πράξεις τους.
Πηγή: tilestwra.com







Μπάντι Χόλι – Ρίτσι Βάλενς – Μπιγκ Μπόπερ
Mε τον στίχο αυτό του Ντον Μακ Λιν από το τραγούδι του American Pie, έμεινε στην ιστορία ο χαμός τριών αστέρων του ροκ εν ρολ- του Μπάντι Χόλι, του Ρίτσι Βάλενς και του Τζάιλς «Μπιγκ Μπόπερ» Ρίτσαρντσον. Το θλιβερό περιστατικό συνέβη τις πρωινές ώρες της 3ης Φεβρουαρίου 1959, όταν το αεροπλάνο στο οποίο επέβαιναν συνετρίβη κοντά στο Κλίαρ Λέικ της Άιοβα.
Οι τρεις μουσικοί μεσουρανούσαν τότε στις ΗΠΑ. Ο 23χρονος Μπάντι Χόλι με τραγούδια όπως τα That’ll Be the Day, Peggy Sue και It’s So Easy, ο 18χρονος Ρίτσι Βάλενς με το La Bamba και ο 29χρονος Τζάιλς Ρίτσαρντσον με το Chantilly Lace. Είχαν ενώσει τις δυνάμεις τους για μία μεγάλη περιοδεία στις μεσοδυτικές πολιτείες των ΗΠΑ, που σημείωνε πρωτοφανή επιτυχία.l
Σχεδόν κάθε μέρα έπρεπε να δίνουν και μία συναυλία. Το πούλμαν που είχαν νοικιάσει για τις μετακινήσεις τους ήταν προβληματικό, με χαλασμένο κλιματισμό, σε μια εποχή με θερμοκρασίες υπό το μηδέν. Έτσι, σε μία στάση τους στο Κλίαρ Λέικ για μια εμβόλιμη συναυλία, ο Μπάντι Χόλι σκέφθηκε να νοικιάσει ένα μικρό αεροπλάνο. Ήρθε σε συνεννόηση με μια τοπική εταιρεία και στη διάθεσή του τέθηκε ένα τετραθέσιο μονοκινητήριο Beechcraft Bonanza B35, με πιλότο τον Ρότζερ Πίτερσον. Στο αεροπλάνο θα επέβαινε το συγκρότημα του Μπάντι Χόλι, που ήταν και η μεγάλη φίρμα του ροκ εντ ρολ στα τέλη της δεκαετίας του ’50, ενώ οι υπόλοιποι μουσικοί θα συνέχιζαν με το προβληματικό λεωφορείο.
Την τελευταία στιγμή και λίγη ώρα πριν από την απογείωση του αεροπλάνου έγιναν κάποιες αλλαγές στη σύνθεση των επιβαινόντων. Ο Γουάιλον Τζένινγκς προσφέρθηκε να παραχωρήσει τη θέση του στον Ρίτσαρτσον που υπέφερε από γρίπη. Όταν το έμαθε ο Μπάντι Χόλι πείραξε τον Τζένινγκς: «Ελπίζω να ξεπαγιάσεις στο λεωφορείο» και αυτός του το ανταπέδωσε: «Πολύ ωραία, ελπίζω να πέσει το αεροπλάνο σου». Αυτή η ανταλλαγή «φιλοφρονήσεων» μεταξύ των δύο μουσικών θα στοιχειώσει στη μνήμη του Γουάιλον Τζένιγκς, μετέπειτα αστέρα της κάντρι μουσικής, και θα τη θυμάται σε όλη του τη ζωή. Ο Ρίτσι Βάλενς, που ποτέ του δεν είχε ανέβει με αεροπλάνο, ζήτησε να πετάξει στη θέση του Τόμι Όλσαπ. Αυτός δυσανασχέτησε και τη λύση έδωσε το στρίψιμο ενός νομίσματος. «Τυχερός» ο Ρίτσι Βάλενς.
Το αεροπλάνο με τους τέσσερις επιβαίνοντες (Μπάντι Χόλι, Τζάιλς Ρίτσαρτσον, Ρίτσι Βάλενς και ο 21χρονος πιλότος Ρότζερ Πίτερσον) απογειώθηκε στη 1 τα ξημερώματα από το δημοτικό αεροδρόμιο του Μέισον Σίτι, αμέσως μετά τη συναυλία τους στο Κλίαρ Λέικ, με κατεύθυνση τον επόμενο σταθμό τους, το Ντάλουθ της Μινεσότα. Ο πιλότος δεν είχε υποβάλει σχέδιο πτήσης, κάτι που θα έπραττε στην πορεία. Όμως, μετά από λίγο χάθηκαν τα ίχνη του μονοκινητήριου αεροπλάνου.
Οι επαναλαμβανόμενες κλήσεις της εταιρείας προς τον πιλότο δεν βρήκαν ανταπόκριση κι έτσι στις 3:30 το πρωί το αεροπλάνο κηρύχθηκε αγνοούμενο. Έξι ώρες αργότερα και συγκεκριμένα στις 9:15 το πρωί τα συντρίμμια του εντοπίσθηκαν πέντε μίλια βορειοδυτικά του αεροδρομίου. Οι εμπειρογνώμονες αποφάνθηκαν ότι η πτώση του οφειλόταν στις κακές καιρικές συνθήκες και σε λάθη του νεαρού και άπειρου πιλότου.
Μπορεί ο στίχος του Ντον Μακ Κλιν να ήταν υπερβολικός και να μην πέθανε η μουσική εκείνο το πρωινό της 3ης Φεβρουαρίου 1959, αλλά σίγουρα το ροκ εντ ρολ έχασε τρεις σπουδαίους μουσικούς, που ενδεχομένως να είχαν αμφισβητήσει τη μονοκρατορία του Έλβις Πρίσλεϊ και τον τίτλο βασιλιάς του ροκ εν ρολ, που δικαίως του αποδόθηκε.
Πηγή: https://www.sansimera.gr/