Συντάκτης: Kostas Bertsias

«Δύο εναντιώτατα ευβουλία είναι, τάχος τε και οργήν»

(Θουκυδίδης, Δύο πράγματα είναι αντίθετα στη λήψη σωστής απόφασης, η βιασύνη και η οργή)

Οι περισσότεροι από εμάς έχει τύχει να παραιτηθούμε από μία δουλειά, κατά τη διάρκεια της διαδρομής μας. Και αυτή η κίνηση δεν γίνεται πάντα… με τον πιο ομαλό τρόπο.

Ζούμε σε μια εποχή όπου οι παραιτήσεις δείχνουν να είναι πιο συχνές. Πρόσφατη έρευνα της Microsoft αποκάλυψε ότι το 54% της Generation Z και το 41% ​​όλων των εργαζομένων παγκοσμίως, σκέφτονται να παραιτηθούν. Με τις εσωτερικές εντάσεις να αυξάνονται καθώς οι άνθρωποι επιστρέφουν στα γραφεία, είναι φυσικό να φοβόμαστε τις αντιδράσεις που μπορεί να επιφέρει μια πιθανή παραίτηση.

Υποθέτοντας ότι έχετε σκεφτεί τις επιλογές σας και δεν βλέπετε… φως στον ορίζοντα εντός της παρούσας εργασιακής στέγης, αυτό που απομένει είναι να κάνετε το μεγάλο άλμα. Η μεγάλη έξοδος. Αυτό θα είναι πολύ πιο εύκολο αν έχετε την επόμενη δουλειά σας έτοιμη, αλλά ακόμα κι αν δεν την έχετε, η ψυχική σας υγεία και ευεξία μπορεί να διατηρηθούν καλύτερα με την επιλογή σας να παραιτηθείτε από μια δουλειά ή ένα αφεντικό που δεν σας αρέσει. 

Ενώ δεν μπορείτε να ελέγξετε τον τρόπο με τον οποίο το αφεντικό ή οι συνάδελφοί σας θα αντιδράσουν στην απόφασή σας, από την άλλη μπορείτε να ελέγξετε τις κινήσεις που θα κάνετε από τη μεριά σας έτσι ώστε να περιορίσετε τις πιθανότητες για εσωτερικές αρνητικές αντιδράσεις.

Το Harvard Business Review παραθέτει σε άρθρο του 6 συγκεκριμένες κινήσεις για να παραιτηθείς από μία δουλειά χωρίς να «κάψεις» τις γέφυρες. Χωρίς να καταστρέψεις τις σχέσεις που έχεις χτίσει τόσο καιρό.

Μην καθυστερείς να το πεις στο αφεντικό σου. Σε τέτοιες περιπτώσεις, πολλές φορές πέφτουμε στην παγίδα να… καθυστερούμε τις ανακοινώσεις. Αυτό δεν είναι καλό για καμία πλευρά. Εάν αποφασίσατε ότι το καλύτερο για εσάς είναι να παραιτηθείτε, τότε η καθυστέρηση της ανακοίνωσης σας θέτει σε κίνδυνο την ψυχική και συναισθηματική σας υγεία. Ο κίνδυνος εδώ είναι να αρχίσετε να αισθάνεστε ενοχές και να εκλογικεύετε λόγους για να μείνετε, επινοώντας σενάρια στα οποία “επιμένοντας λίγο περισσότερο” μπορεί να οδηγήσει στη βελτίωση της κατάστασής σας. Αλλά αυτό που είναι πιο πιθανό να συμβεί είναι μια συσσώρευση δυσαρέσκειας απέναντι στην εταιρεία, το αφεντικό και τους συναδέλφους σας – κάτι που τελικά οι άλλοι θα νιώσουν. Εάν το κίνητρό σας έχει μειωθεί και το μυαλό σας απομακρύνεται από εκεί που είστε, το αφεντικό και η ομάδα σας μπορεί να μπερδευτούν από την αίσθηση της απόσπασης της προσοχής ή της χαμηλότερης αποδοτικότητας. Οι περισσότεροι εργοδότες/ managers προτιμούν να ξέρουν όσο πιο νωρίς γίνεται ότι θα παραιτηθείς.

Να είσαι ευγενικός, όχι θυμωμένος. Αυτοί οι τελευταίοι απρόβλεπτοι μήνες έχουν αποκαλύψει σίγουρα τους καλύτερους και χειρότερους ηγέτες/ οργανισμούς, και ίσως έχει τύχει να είστε το χειρότερο άκρο. Αισθάνεστε εξωθημένοι, οτι σας εκμεταλλεύονται και δεν σας εκτιμούν. Σκέφτεστε ότι έχετε κάνει ό, τι καλύτερο μπορείτε για να εκφράσετε τις ανάγκες σας αλλά δεν είδατε κάποια αλλαγή. Τώρα πρέπει να παραμείνετε ήρεμοι και συγκεντρωμένοι καθώς ενημερώνετε το αφεντικό σας. Ιδανικά, κάντε αυτήν τη συζήτηση αυτοπροσώπως, αλλά αν αυτό δεν γίνεται τότε κάντε το τουλάχιστον με video-call, ώστε να βλέπει ο ένας το πρόσωπο του άλλου. Ξεκινήστε με κάτι σαν: «Μετά από πολλή σκέψη, αποφάσισα ότι ήρθε η ώρα να προχωρήσω στο επόμενο κεφάλαιο της καριέρας μου. Ο στόχος μου σε αυτήν τη συνομιλία είναι να συζητήσουμε πώς να κάνουμε τη μετάβαση όσο το δυνατόν πιο ομαλή και για τους δύο». Αντισταθείτε στην παρόρμηση να εκφράσετε θυμό ή απογοήτευση. Να είσαι ήρεμος και να παρουσιάσεις την απόφαση σου ως οριστική, χωρίς να αφήνεις περιθώρια για παρερμηνείες.

Προετοιμάσου για ένα… προδομένο αφεντικό. Ορισμένα αφεντικά αντιμετωπίζουν την παραίτηση ως πράξη απιστίας. Εάν αισθανθείτε ότι το αφεντικό σας μπορεί να βλέπει την αποχώρησή σας ως προδοσία ή θεωρεί ότι είστε αχάριστοι για την «ευκαιρία που σας έδωσαν», τότε είναι χρήσιμο να εξηγήσεις λίγο πιο αναλυτικά τα δεδομένα από τη μεριά σου. Να είσαι ξεκάθαρος ότι πρόκειται για τις μεταβαλλόμενες ανάγκες και τους στόχους της καριέρας σου. Απέφυγε την αποστολή μηνυμάτων που σηματοδοτούν ότι το αφεντικό σου είναι ο λόγος που φεύγεις (ακόμα κι αν είναι). Όταν κατηγορείς το άτομο με το οποίο προσπαθείς να διαπραγματευτείς ένα ειρηνικό τέλος, κινδυνεύεις να «κάψεις» τη γέφυρα. Το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε είναι να εκφράσετε την εκτίμησή σας για την ευκαιρία που σας δόθηκε και όσα μάθατε. Και μετά να αποχωρήσετε για τον επόμενο σταθμό της καριέρας σας.

Μην αφήνεις τους συναδέλφους σου σε δύσκολη θέση. Ενδέχεται να υπάρχουν μερικές εργασίες που δεν μπορείτε να ολοκληρώσετε πριν από την αναχώρησή σας. Προσφερθείτε να κάνετε ό, τι μπορείτε για να περάσετε τη σκυτάλη στον επόμενο/ ους. Είναι καλό να υπάρχει μια περίοδος τουλάχιστον 2 εβδομάδων για να γίνει η μετάβαση. Με αυτόν τον τρόπο θα έχετε περισσότερο χρόνο για να κάνετε μια σταδιακή μετάβαση και να ολοκληρώσετε τυχόν εκκρεμή έργα στον τρέχοντα εργοδότη σας.

Δεν χρειάζεται να ελέγξεις όλες τις αντιδράσεις. Αποφύγετε να προσπαθήσετε να ελέγξετε όλες τις αντιδράσεις κατά την αποχώρηση σας. Το αφεντικό σας μπορεί να είναι θυμωμένο ή πληγωμένο. Οι συνάδελφοι σας μπορεί να αισθάνονται ότι τους εγκαταλείπετε. Μπορεί να κάνουν ενοχλητικά σχόλια που σας κάνουν να αισθάνεστε ένοχοι. Παραμείνετε σταθεροί στην απόφασή σας και να είστε πάντα ευγενικοί. Αν κάποιος αντιδρά αρνητικά στην απόφαση σας, πείτε κάτι σαν: «Καταλαβαίνω ότι είσαι αναστατωμένος και λυπάμαι που νιώθεις έτσι. Ελπίζω όμως ότι θα αποδεχτείς ότι πρέπει να κάνω αυτό που μου ταιριάζει καλύτερα».

Θυμήσου, η φήμη σου δεν βασίζεται σε μία απόφαση. Όταν παραιτούμαστε από μια δουλειά, πολλές φορές έχουμε το άγχος ότι αυτή η κίνηση μας θα πλήξει την φήμη μας. Ότι οι πρώην συνάδελφοι και ο πρώην εργοδότης μας ίσως μιλήσουν αρνητικά για εμάς στην αγορά. Ωστόσο, οι μελλοντικοί εργοδότες μάλλον δεν θα στηριχθούν σε… κουτσομπολιά για να σχηματίσουν γνώμη για εσένα. Η φήμη σου ως επαγγελματίας – όσο νωρίς και αν είσαι στην καριέρα σου- γεννιέται από την ποιότητα δουλειάς και τις γενικότερες επιλογές που έχεις κάνει. Οι άνθρωποι επιλέγουν να εγκαταλείπουν τις δουλειές τους συνεχώς για πολλούς λόγους- και αυτή την περίοδο είναι ακόμα πιο έντονο το φαινόμενο. Αν θεωρείς ότι η παραίτηση και η μετάβαση σε άλλη επαγγελματική στέγη είναι το καλύτερο για εσένα τώρα, κάνε το!

Τη πολιτική μυωπία των αμερικανών πολιτικών της δεκαετίας του ’90 καυτηρίασε ο Φρίντμαν, (Τόμας Φρίντμαν, αρθρογράφος των New Υοrk Times ) οι οποίοι, αν και δεν μπορούσε να απειλήσει κανέναν η Ρωσία που προέκυψε από τη διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης, αποφάσισαν να εντάξουν στο ΝΑΤΟ χώρες όπως η Πολωνία, οι βαλτικές, η Ουγγαρία, η Τσεχία, κ.ά.

Τι μεγάλο λάθος! «Οι Αμερικανοί, καθ’ όλη τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, είχαν ένα όνειρο: η Ρωσία να γίνει δημοκρατία και να ενταχθεί στη Δύση. Και όταν έγινε η δημοκρατική επανάσταση εκεί, εμείς φέραμε το ΝΑΤΟ στο πρόσωπό της, και ας ήταν πλέον αδύναμη».

Οι μαρτυρίες που επικαλέστηκε ο αρθρογράφος συγκλίνουν στο συμπέρασμά του περί τραγικού λάθους των Αμερικανών. Μνημόνευσε δηλώσεις του υπουργού Αμυνας επί προεδρίας Κλίντον, του Μπιλ Πέρι: «Εκείνη την εποχή, συνεργαζόμασταν στενά με τη Ρωσία και είχαν αρχίσει να συνηθίζουν στην ιδέα ότι το ΝΑΤΟ θα μπορούσε να είναι φίλος παρά εχθρός… Αλλά ένιωσαν πολύ άβολα που είχαν το ΝΑΤΟ ακριβώς στα σύνορά τους, έτσι μας παρακάλεσαν να μην προχωρήσουμε…». Θυμήθηκε και τι του είχε πει το 1998 για την επέκταση του ΝΑΤΟ ο γηραιός Τζορτζ Κέναν, βετεράνος της αμερικανικής διπλωματίας και βαθύς γνώστης των σοβιετικών και ρωσικών πραγμάτων: «Νομίζω ότι είναι η αρχή ενός νέου Ψυχρού Πολέμου. Οι Ρώσοι, εν καιρώ, θα αντιδράσουν. Νομίζω ότι είναι τραγικό λάθος. Δεν υπήρχε κανένας λόγος να γίνει. Κανείς δεν απειλεί κανέναν».

Εγραψε και άλλα ο Φρίντμαν, ότι ο κόσμος αντιλαμβάνεται πως οι διαφορές των Αμερικανών με τους Ρώσους κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου αφορούσαν το κομμουνιστικό καθεστώς και τίποτε άλλο – όπως, δηλαδή, του τα είχε πει τότε ο Κέναν. Ο έμπειρος σοβιετολόγος-ρωσολόγος ήταν ακριβής στις προβλέψεις του, τόνισε ο Φρίντμαν. Είχε προβλέψει τότε ό,τι συνέβη αργότερα και ό,τι συμβαίνει και σήμερα: «Εχουμε δεσμευτεί να προστατεύσουμε μία σειρά από χώρες, αν και δεν έχουμε τους απαιτούμενους πόρους, ούτε τη διάθεση. Η επέκταση του ΝΑΤΟ ήταν επιπόλαιη ενέργεια της Γερουσίας. Με ενόχλησε η έλλειψη ενημέρωσής της και η ρηχότητά της. Κυρίως οι αναφορές στη Ρωσία που υποτίθεται ότι ζει για να επιτεθεί στη Δυτική Ευρώπη. Γυρίσαμε την πλάτη σε εκείνους που έκαναν τη μεγαλύτερη αναίμακτη επανάσταση στην Ιστορία και κατήργησαν τον σοβιετισμό.

Οι Ρώσοι θα αντιδράσουν, και τότε θα βρεθούν κάποιοι να σας πουν ξανά ότι φταίνε οι κακοί Ρώσοι, όπως πάντα έλεγαν – τι λάθος θα κάνουν!» Κλείνοντας το σημείωμά του, ο αμερικανός δημοσιολόγος σημείωσε ότι συνήθως οι ηγέτες αντιδρούν στην ταπείνωση με δύο τρόπους: ή με επιθετικότητα ή με ενδοσκόπηση. Και έδωσε το παράδειγμα της Κίνας: «Αφού η Κίνα γνώρισε τον αιώνα της ταπείνωσης από τη Δύση, όπως οι ίδιοι οι Κινέζοι λένε, απάντησε με τον Ντενγκ Σιάο-πινγκ, επί της ουσίας λέγοντας: ‘‘Θα σας δείξουμε… Θα σας νικήσουμε στο δικό σας παιχνίδι’’. Ετσι και ο Πούτιν. Οταν ένιωσε ταπεινωμένος από τη Δύση μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης και την επέκταση του ΝΑΤΟ, είπε: ‘‘Θα σας δείξω… Θα νικήσω την Ουκρανία’’».

Πηγή: Protagon.gr

Οι επιθέσεις των δυνάμεων του Άξονα κατά του ηπειρωτικού εδάφους των ΗΠΑ στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμος ήταν σπάνιες και με μηδαμινά αποτελέσματα, εξαιτίας της γεωγραφικής τους απόστασης από τα θέατρα των επιχειρήσεων σε Ασία και Ευρώπη. Η πολύνεκρη επίθεση στο Περλ Χάρμπορ (7 Δεκεμβρίου 1941), δεν θα μας απασχολήσει εδώ, επειδή σημειώθηκε στη νήσο Χαβάη, που εκείνη την εποχή δεν είχε το καθεστώς της Πολιτείας και βρισκόταν πλησιέστερα προς τις ιαπωνικές ακτές.

Οι Γιαπωνέζοι υπήρξαν πιο δραστήριοι από τους Γερμανούς στον τομέα αυτό και επιχείρησαν με διάφορους τρόπους να πλήξουν το ηπειρωτικό έδαφος των ΗΠΑ. Στις 23 Φεβρουαρίου 1942, το υποβρύχιο Ι-17 έβαλε κατά ενός πετροχημικού εργοστασίου στη Σάντα Μπάρμπαρα της Καλιφόρνιας. Αν και οι ζημιές ήταν ελάχιστες, ο καπετάνιος του υποβρυχίου Νισίνο Κόζο ανέφερε στους προϊσταμένους του ότι η Σάντα Μπάρμπαρα φλέγεται. Οι ζημιές στο εργοστάσιο εκτιμήθηκαν σε μόλις 500 δολάρια.

Στις 21 Ιουνίου 1942, το ιαπωνικό υποβρύχιο Ι-26 υπό τον πλωτάρχη Ταγκάμι Μέιτζι αναδύθηκε στο δέλτα του ποταμού Κολούμπια και βομβάρδισε με οβίδες το στρατόπεδο Φορτ Στίβενς στο Όρεγκον, προκαλώντας ασήμαντες ζημιές στο γήπεδο μπέιζμπολ του στρατοπέδου. Κοντά στην περιοχή αυτή δύο μήνες αργότερα (9 Σεπτεμβρίου 1942) σημειώθηκε η πρώτη αεροπορική επίθεση σε αμερικανικό έδαφος. Ιαπωνικό υδροπλάνο τύπου Γιοκοσούκα Ε14Υ, με κυβερνήτη τον Νομπούο Φουτζίτα, έριξε 80 κιλά εμπρηστικών βομβών σε δασική έκταση στο βουνό Μάουντ Έμιλι, προκαλώντας ασήμαντες ζημιές. Η επίθεση επαναλήφθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1942, με πενιχρά και πάλι αποτελέσματα.Ιαπωνικό εμπρηστικό αερόστατο

Πιο σοβαρή ήταν η επίθεση με εμπρηστικά αερόστατα από το Νοέμβριο του 1944 έως τον Απρίλιο του 1945. Οι Γιαπωνέζοι εξαπέλυσαν 9.000 εμπρηστικά αερόστατα, επωφελούμενοι ενός αεροστρόβιλου του Ειρηνικού. Πίστευαν ότι αυτά θα εκραγούν στην αμερικάνικη ενδοχώρα και θα προκαλέσουν σημαντικές ζημιές κυρίως σε δάση και οικίες. Μόνο 300 κατόρθωσαν να φθάσουν στον προορισμό τους. Οι ζημιές ήταν μικρές, αλλά έξι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, πέντε παιδιά, επειδή τα εξέλαβαν ως παιγνίδια και μία γυναίκα από την περιέργειά της.

Οι Γερμανικές επιθέσεις έμειναν σχεδόν όλες στο στάδιο της απόπειρας. Επρόκειτο για περιπτώσεις σαμποτάζ. Μία ομάδα κατασκόπων, που δρούσε πριν από την είσοδο των ΗΠΑ στον πόλεμο, συνελήφθη από πράκτορες του FBI στις 29 Ιουνίου 1942 στη Νέα Υόρκη. Τα 33 μέλη της μοιράσθηκαν 300 χρόνια φυλακής.

Η δεύτερη προσπάθεια για σαμποτάζ στο έδαφος των ΗΠΑ έγινε το ίδιο διάστημα από άνδρες της Abwehr (Γερμανική Κατασκοπεία και Αντικατασκοπεία) του Φον Κανάρις, υπό την κωδική ονομασία Επιχείρηση Παστόριους. Στις 12 Ιουνίου 1942, το γερμανικό υποβρύχιο U-202 αποβίβασε στη Νέα Υόρκη μία τετραμελή ομάδα σαμποτέρ υπό τον Γκέοργκ Ντας, με διαταγή να ανατινάξει το υδροηλεκτρικό φράγμα του Νιαγάρα και άλλα εργοστάσια κοινής ωφελείας. Πέντε μέρες αργότερα, το υποβρύχιο U-584 αποβίβασε μια άλλη τετραμελή ομάδα σε ακτή της Φλώριδας, με σκοπό το σαμποτάζ σε δίκτυα υποδομών. Και οι 8 άνδρες της Abwehr έγιναν αντιληπτοί από την Ακτοφυλακή και συνελήφθησαν, δίνοντας πολύτιμα στοιχεία στους Αμερικανούς για τα σχέδια εισβολής του Χίτλερ στις ΗΠΑ.

Πηγή: https://www.sansimera.gr