


Η διάκριση Ορεινών- Πεδινών, ανάγεται στην Εθνοσυνέλευση της Γαλλικής Επανάστασης του 1789. Τότε, οι ριζοσπαστικοί με τις πλέον επαναστατικές ιδέες, κατέλαβαν το άνω αριστερό μέρος της αίθουσας της Εθνοσυνέλευσης και ονομάσθηκαν Ορεινοί επειδή τα έδρανά τους ήταν στο ψηλότερο μέρος του αμφιθεάτρου. Μεταξύ των Ορεινών ήταν ο Νταντόν, ο Μαρά, ο Σαιν Ζυστ και άλλοι από την ομάδα των Επαναστατών της Γαλλικής Επανάστασης.

Ίρβιν Γιάλομ:
Ούτε ο πλούτος ούτε τα υλικά αγαθά ούτε η κοινωνική θέση ούτε η καλή φήμη φέρνουν την ευτυχία…
Ποιος από μας δεν έχει γνωρίσει κάποιον άνθρωπο (ίσως τον ίδιο μας τον εαυτό) που να είναι τόσο στραμμένος προς τα έξω, τόσο απορροφημένος στη συσσώρευση αγαθών ή στο τι σκέφτονται οι άλλοι, ώστε να χάνει κάθε αίσθηση του εαυτού του; Ένας τέτοιος άνθρωπος, όταν του τίθεται κάποιο ερώτημα, αναζητεί την απάντηση προς τα έξω κι όχι προς τα μέσα.

Διατρέχει δηλαδή τα πρόσωπα των άλλων, για να μαντέψει ποια απάντηση επιθυμούν ή περιμένουν.
Για έναν τέτοιον άνθρωπο θεωρώ χρήσιμο να συνοψίσω μια τριάδα δοκιμίων που έγραψε ο Σοπενάουερ προς το τέλος της ζωής του. (Για όποιον έχει φιλοσοφικές τάσεις είναι γραμμένα σε γλώσσα σαφή και προσβάσιμη στον μη ειδικό). Βασικά τα δοκίμια τονίζουν ότι το μόνο που μετράει είναι αυτό που το άτομο είναι.
Ούτε ο πλούτος ούτε τα υλικά αγαθά ούτε η κοινωνική θέση ούτε η καλή φήμη φέρνουν την ευτυχία.
Αν και οι σκέψεις αυτές δεν αφορούν συγκεκριμένα τα υπαρξιακά θέματα, παρ’ όλ’ αυτά μας βοηθούν να μετακινηθούμε από ένα επιφανειακό επίπεδο προς βαθύτερα ζητήματα.
1. Αυτό που κατέχουμε.
Τα υλικά αγαθά είναι απατηλά. Ο Σοπενάουερ υποστηρίζει πολύ κομψά ότι η συσσώρευση πλούτου και αγαθών είναι ατελείωτη και δεν προσφέρει ικανοποίηση. Όσο περισσότερα κατέχουμε, τόσο πολλαπλασιάζονται οι απαιτήσεις μας. Ο πλούτος είναι σαν το νερό της θάλασσας: όσο περισσότερο πίνουμε, τόσο πιο πολύ διψάμε. Στο τέλος δεν κατέχουμε εμείς τα αγαθά μας – μας κατέχουν εκείνα.
2. Αυτό που αντιπροσωπεύουμε στα μάτια των άλλων.
Η φήμη είναι το ίδιο εφήμερη όσο και τα υλικά πλούτη. Ο Σοπενάουερ γράφει: «Οι μισές μας ανησυχίες και αγωνίες έχουν προέλθει από την έγνοια μας για τις γνώμες των άλλων… πρέπει να βγάλουμε αυτό το αγκάθι απ’ τη σάρκα μας».
Είναι τόσο ισχυρή η παρόρμηση να κάνουμε μια καλή εμφάνιση, ώστε για μερικούς φυλακισμένους, την ώρα που βαδίζουν προς τον τόπο της εκτέλεσής τους, αυτό που κυρίως απασχολεί τη σκέψη τους είναι το ντύσιμο και οι τελευταίες τους χειρονομίες.
Η γνώμη των άλλων είναι ένα φάντασμα που μπορεί ανά πάσα στιγμή ν’ αλλάξει όψη. Οι γνώμες κρέμονται από μια κλωστή και μας υποδουλώνουν στο τι νομίζουν οι άλλοι, ή, ακόμα χειρότερα, στο τι φαίνεται να νομίζουν – γιατί ποτέ δεν μπορούμε να μάθουμε τι σκέφτονται πραγματικά.
3. Αυτό που είμαστε.
Μόνο αυτό που είμαστε έχει πραγματική αξία. Μια καλή συνείδηση, λέει ο Σοπενάουερ, αξίζει περισσότερο από μια καλή φήμη. Ο μεγαλύτερος στόχος μας θα έπρεπε να είναι η καλή υγεία κι ο πνευματικός πλούτος, ο οποίος οδηγεί σε ανεξάντλητα αποθέματα ιδεών, στην ανεξαρτησία και σε μια ηθική ζωή. Η ψυχική μας γαλήνη πηγάζει από τη γνώση ότι αυτό που μας αναστατώνει δεν είναι τα πράγματα, αλλά η ερμηνεία μας για τα πράγματα.
Αυτή η τελευταία σκέψη – ότι η ποιότητα της ζωής μας προσδιορίζεται από το πως ερμηνεύουμε τις εμπειρίες μας, όχι από τις ίδιες τις εμπειρίες – είναι ένα σημαντικό θεραπευτικό δόγμα που ανάγεται στην αρχαιότητα. Κεντρικό αξίωμα στη σχολή του στωικισμού, πέρασε από τον Ζήνωνα, τον Σενέκα, τον Μάρκο Αυρήλιο, τον Σπινόζα, τον Σοπενάουερ και τον Νίτσε κι έφτασε να γίνει θεμελιώδης έννοια τόσο στην ψυχοδυναμική όσο και στη γνωστική-συμπεριφορική ψυχοθεραπεία.
Από το βιβλίο του Irvin Yalom, Στον κήπο του Επίκουρου: αφήνοντας πίσω τον τρόμο του θανάτου, εκδόσεις Άγρα.
O Irvin D. Yalom (1931-) είναι επίτιμος καθηγητής ψυχιατρικής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Στάνφορντ των ΗΠΑ. Μαθητής και συνεργάτης του Rollo May, θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους, εν ζωή, εκπροσώπους της υπαρξιακής σχολής στην ψυχιατρική και είναι συγγραφέας του εγκυρότερου και πληρέστερου εγχειρίδιου υπαρξιακής ψυχοθεραπείας («Existential Psychotherapy»).
Το πρώτο του βιβλίο, «Theory and Practice of Group Psychotherapy», έχει μεταφραστεί σε 14 γλώσσες και αποτελεί βασικό διδακτικό εγχειρίδιο σε πολλές σχολές ψυχιατρικής και ψυχοθεραπείας.
Ο Yalom έχει γράψει πολλά ακόμη επιστημονικά βιβλία και άρθρα. Το λογοτεχνικό του έργο αρχίζει όψιμα και περιλαμβάνει δύο συλλογές διηγημάτων («Love’s Executioner» και «Momma and the Meaning of Life») και τρία μυθιστορήματα («When Nietzsche Wept», «Lying on the Couch» και «The Schopenhauer Cure»), που όλα έχουν γίνει μπεστ-σέλλερ σε πολλές χώρες.
Όλα του τα λογοτεχνικά βιβλία αποτελούν ιστορίες ψυχοθεραπείας και ο ίδιος τα θεωρεί προέκταση του διδακτικού του έργου, το οποίο, όπως λέει, βρίθει ούτως ή άλλως ιστοριών και διηγήσεων.


Η Εκκλησία θυμάται το γεγονός της αλείψεως του Κυρίου με μύρο από μια αμαρτωλή (πόρνη) γυναίκα.
Νωρίς το απόγευμα ψάλλεται η Ακολουθία του Ευχελαίου. Ο ιερέας χρίει τους πιστούς με αγιασμένο λάδι, που είναι η απτή απόδειξη της Χάριτος του Θεού, προκειμένου να συγχωρηθούν οι αμαρτίες τους. Το Ευχέλαιο δεν αντικαθιστά το Μυστήριο της Εξομολόγησης και της Μετάνοιας (το προϋποθέτει), με το οποίο και μόνο επέρχεται η πλήρης και ριζική εξάλειψη των αμαρτιών.
Το βράδυ ψάλλεται στις Εκκλησίες ο Όρθρος της Μεγάλης Πέμπτης. Στην υμνολογία κυριαρχούν τα γεγονότα της νίψεως των ποδών των αποστόλων υπό του Κυρίου, του Μυστικού Δείπνου, της προσευχής του Κυρίου προς τον πατέρα του στην Γεθσημανή πριν από την σύλληψή του και της προδοσίας του Κυρίου από τον Ιούδα. Το βασικό τροπάριο της ημέρας Ότε οι ένδοξοι μαθηταί αποδίδεται στον Ρωμανό τον Μελωδό.
Οι Ιουδαίοι θέλουν να φονεύσουν τον Ιησού, χωρίς να προκαλέσουν το λαό, τον οποίο εφοβούντο. Ο Ιούδας καταστρώνει με τους αρχιερείς και γραμματείς το σχέδιο της προδοσίας. Μυστικός Δείπνος.



Το πρωτογενές αποτέλεσμα διαμορφώθηκε σε έλλειμμα ύψους 1,7 δισ. ευρώ, έναντι στόχου 1,3 δισ. ευρώ, σύμφωνα με τα προσωρινά στοιχεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού για το 1ο τρίμηνο 2022. Χαρακτηριστικό είναι ότι τα έσοδα από φόρους ανήλθαν σε 3,4 δισ. ευρώ, αυξημένα κατά 17,5% έναντι του στόχου. Παράλληλα στην τριμηνιαία έκθεση του ΙΟΒΕ αναφέρεται ότι προβλέπεται ανάπτυξη 2,5% με 3%, ενώ στο εναλλακτικό σενάριο (στο οποίο αναμένεται λήξη του πολέμου εντός του δεύτερου τριμήνου) θα κινηθεί στην περιοχή του 3,5% με 4%.
Η εικόνα σε ξενοδοχεία – εστίαση
Μερίδιο από τα αυξημένα έσοδα στον τουρισμό προσδοκούν να αντλήσουν το 2022, οι 10.052 ξενοδόχοι των 870 κλινών που καταγράφει η Ελλάδα. Τα ξενοδοχεία το 2021 σημείωσαν σημαντική ανάκαμψη 170% κάτι το οποίο ήταν φυσιολογικό μετά από μηδενικό σχεδόν κύκλο εργασιών, καλύπτοντας το 60% του κύκλου εργασιών τους το 2019, σύμφωνα με την ICAP. Ταυτόχρονα, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ αυξημένος κατά 205,9% εμφανίζεται ο κύκλος εργασιών στον κλάδο των καταλυμάτων τον Φεβρουάριο και κατά 104,4% στον κύκλο εργασιών στον κλάδο υπηρεσιών εστίασης τον Φεβρουάριο 2022

Χρήστος Ράπτης in.gr
Ο Δήμος Φυλής στοχεύει στην υδρολογική του αυτάρκεια και συνεχίζει τις έρευνες εντοπισμού υπόγειων υδάτινων πηγών.
Συνεχίζεται, με τη δεύτερη φάση, η προσπάθεια του Δήμου Φυλής για την αξιοποίηση του υδάτινου πλούτου της Πάρνηθας.
Μετά την πετυχημένη ολοκλήρωση του πρώτου κύκλου, το ενδιαφέρον, τώρα, εστιάζεται στην αξιοποίηση των υδάτινων αποθεμάτων της Δημοτικής Κοινότητας Φυλής, του Πανοράματος, του Αη Γιάννη (μέχρι τη Χωματερή) και φυσικά της Ζωφριάς.
Ο Αναπλ. Δήμαρχος Μαρίνος Σαρλάς και η υπηρεσία ύδρευσης συνεργάζονται στενά με δυο ανθρώπους που αποτελούν παρακαταθήκη για το Δήμο Φυλής και αυτοί δεν είναι άλλοι από τον πρώην Γενικό Διευθυντή της Ελληνικής Αρχής Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών (ΕΑΓΜΕ) Ανδρέα Τσώκο και το στέλεχος της Αρχής Παναγιώτη Σαμπατακάκη.
Για την υδρολογική αυτάρκεια του Δήμου Φυλής, πραγματοποιούν αυτοψίες, ώστε να συνδυάσουν τα επιστημονικά δεδομένα με τη μορφολογία του εδάφους και την υπάρχουσα υλικοτεχνική υποδομή. Στόχος μια νέα σειρά ερευνητικών γεωτρήσεων που θα δώσουν τα αναγκαία συμπεράσματα για ένα συνολικό σχεδιασμό της αξιοποίησης των υδάτινων αποθεμάτων.
Την προσπάθεια παρακολουθεί από κοντά ο Δήμαρχος Χρήστος Παππούς, ο οποίος ενθαρρύνει την ομάδα σε κάθε της βήμα. Ήταν αυτός που από την πρώτη στιγμή δέχτηκε την εισήγηση του Μαρίνου Σαρλά και άναψε το πράσινο φως για τη διενέργεια γεωτρήσεων, στο πλαίσιο του ευρύτερου στρατηγικού σχεδιασμού για την ενεργειακή και υδρολογική αυτοτέλεια του Δήμου.
«Μιλάμε για ένα καινοτόμο πρόγραμμα, που θα φέρει το Δήμο στην πρωτοπορία της Ελλάδας και θα μας κάνει όλους περήφανους, σε μια εποχή που το νερό και η ενέργεια αναδεικνύονται σε πολύτιμα αγαθά, ιδίως όταν εξασφαλίζονται από τη φύση με όρους αειφορίας. Ευχαριστώ το Δήμαρχο, τον Ανδρέα Τσώκο, τον Παναγιώτη Σαμπατακάκη και όλους τους συνεργάτες μου στην υπηρεσία ύδρευσης και ηλεκτροφωτισμού γι’ αυτή την εμπειρία», κατέληξε ο Μαρίνος Σαρλάς.
Παρασκευάζεται και καθαγιάζεται εδώ και αιώνες, με ειδική τελετή κάθε δέκα χρόνια, ενώ κάποια από τα συστατικά του είναι εξαιρετικά σπάνια και απροσδόκητα!

Το Άγιο Μύρο είναι αρωματικό έλαιο (αποτελούμενο από 57 συστατικά), το οποίο χρησιμοποιείται, κατά τη διάρκεια της Βάπτισης για την τέλεση του μυστηρίου του Χρίσματος. Ο βαπτισμένος αλείφεται με μύρο σταυροειδώς στο μέτωπο, στα αισθητήρια όργανα και στα μέλη του σώματός του ως επιβεβαίωση της ένταξής του στο σώμα της Εκκλησίας. Σε κάθε χρίση μελών του βαπτισμένου επαναλαμβάνεται από τον τελούντα ιερωμένο το μυστήριο του χρίσματος η φράση «Σφραγίς δωρεάς πνεύματος αγίου, αμήν».
Το Άγιο Μύρο χρησιμοποιείται επίσης για τον καθαγιασμό των της Αγίας Τράπεζας στα θυρανοίξια ναών, καθώς και σε χριστιανούς άλλων δογμάτων που ασπάζονται την Ορθοδοξία.
Κατά τη βυζαντινή περίοδο, το Άγιο Μύρο χρησιμοποιήθηκε και για τη χρίση των Βυζαντινών αυτοκρατόρων από τον πατριάρχη κατά την επίσημη τελετή της στέψης τους, ενώ στη Δύση ανάλογη χρίση με Άγιο Μύρο δέχονταν και οι επίσκοποι κατά την τελετή της χειροτονίας τους.
Η παρασκευή του Αγίου Μύρου στους πρώτους αιώνες της Χριστιανικής Εκκλησίας ήταν υποχρέωση κάθε τοπικού επισκόπου, αλλά στη συνέχεια πέρασε στη δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως ως προς την Ορθόδοξη Εκκλησία.
Άγιο Μύρο παρασκευάζεται τις πρώτες μέρες της Μεγάλης Εβδομάδας, καθαγιάζεται με ειδική ακολουθία κατά τη Μεγάλη Πέμπτη και ακολούθως αποστέλλεται στις κατά τόπους αυτοκέφαλες Ορθόδοξες Εκκλησίες.
Η τελετουργική διαδικασία της έψησης (παρασκευής) του Αγίου Μύρου, που πραγματοποιείται κάθε δέκα χρόνια, αρχίζει τη Μεγάλη Δευτέρα στο Φανάρι, στο Κουβούκλιο του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Συνολικά 57 δυσεύρετα και πολύτιμα αρωματικά υλικά, τα οποία προέρχονται από τα πέρατα της γης και συμβολίζουν την ποικιλία των χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος, χρησιμοποιούνται για την παρασκευή του.
Σύμφωνα με την παράδοση, ο Οικουμενικός Πατριάρχης, την Κυριακή των Βαΐων, απονέμει τους επίχρυσους σταυρούς διακονίας στους μυρεψούς, τους ειδικούς που θα παρασκευάσουν το Άγιο Μύρο, ενώ τη Μεγάλη Δευτέρα θα ανάψει τη φωτιά κάτω από τους χάλκινους λέβητες, στους οποίους θα γίνει η έψηση. Τους χάλκινους λέβητες δώρισαν στο Πατριαρχείο το 1807 οι σαράφηδες (αργυραμοιβοί) της Πόλης.
Για την παρασκευή του Αγίου Μύρου χρησιμοποιείται η σύνθεση που υπάρχει στον επίσημο και οριστικό Πατριαρχικό Κατάλογο, ο οποίος συντάχθηκε το 1890 και ισχύει μέχρι σήμερα. Η σύνθεση αυτή περιλαμβάνει 57 υλικά, κυρίως δρόγες. Οι δρόγες είναι συστατικά από διάφορους ιστούς φυτών. Μπορεί να είναι ρίζες, άνθη, φλοιός, σπέρματα, δηλαδή σπόροι, βολβοί, ρίζες, κόμμεα, ρητίνες και διάφορα άλλα συστατικά, τα οποία προέρχονται από φυτά ή θάμνους ή δέντρα ή λουλούδια.Ανάμεσα στα συστατικά του Αγίου Μύρου, εκτός από το παρθένο ελαιόλαδο, τον ερυθρό ξηρό οίνο και το ροδέλαιο, το οποίο προέρχεται από τη Βουλγαρία και είναι χορηγία του Πατριαρχείου της Βουλγαρίας, περιλαμβάνονται και δύο εξαιρετικά σπάνια, ζωικής προέλευσης υλικά: το άμπαρι, που προέρχεται από αποβολή γαστρικού περιεχομένου -εμετό- αχώνευτων τμημάτων της διατροφής της φάλαινας φυσητήρα και ο μόσχος, που προέρχεται από αδένα ενός είδους αρσενικού ζαρκαδιού του Θιβέτ.
Τα 57 υλικά που αναφέρονται στον Πατριαρχικό Κατάλογο, κάποια από τα οποία είναι γνωστά στους πολλούς, ενώ κάποια ελάχιστοι τα γνωρίζουν, είναι τα εξής:
Μετά την έψηση προστίθενται:


Εκπόρνευσαν οι βασιλείς και εκ του οίνου της πορνείας
εμεθύσθησαν οι κατοικούντες την γην.
Κάτω απ’ τα λάβαρα της Ρώμης
στην τέντα της Μαγδαληνής
εσύ πατέρας της συγγνώμης
κι εμείς παιδιά της ηδονής.
Ζοφώδης και ασέληνος ο έρως της αμαρτίας.
Βραχνή ακούστηκε η κραυγή
Στα καπηλιά της πολιτείας
Εσύ αμνίον για σφαγή
Κι εμείς κριοί της αμαρτίας.
Το πολύτιμον μύρον η πόρνη έμιξε μετά δακρύων και εξέχεεν
εις τους αχράντους πόδας σου.
Δε σε πτόησαν οι Πιλάτοι
ουτ’ ο καιρός που ειν’ εγγύς
εσύ στων ουρανών τα πλάτη
κι εμείς παρείσακτοι της γης.
Εγώ φως εις τον κόσμον ελήλυθα, ίνα πας ο πιστεύων εις
εμέ εν τη σκοτία μη μείνη.
Νίκος Γκάτσος *
*γεννήθηκε στην Ασέα Αρκαδίας, 8 Δεκεμβρίου 1911 πέθανε στην Αθήνα, 12Μαΐου 1992,σημαντικός Έλληνας ποιητής, μεταφραστής και στιχουργός. Μετά τα γυμνασιακά του χρόνια στην Τρίπολη, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου σπούδασε στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Ο κάθε άνθρωπος είναι αυτό που είναι, εξαιτίας των σκέψεων που τον κυριαρχούν, στις οποίες επιτρέπει να καταλαμβάνουν την διάνοια του. Αυτές τις σκέψεις που ενθαρρύνει με την συμπάθεια και τις αναμειγνύει με μιά ή περισσότερες απο τις αισθήσεις του. Οι σκέψεις αυτές αποτελούν την κινητήρια δύναμη, η οποία κατευθύνει κι ελέγχει την κάθε του κίνηση, δράση, πράξη και φυσικά αποτέλεσμα.
Αν σκεφτείς πως σε νίκησαν, σε έχουν ήδη νικήσει.
Αν σκεφτείς πως δεν τολμάς, ποτέ δεν θα τολμήσεις.
Αν θέλεις να νικήσεις αλλά σκέφτεσαι πως δεν μπορείς, σίγουρα δεν θα νικήσεις.
Αν σκεφτείς πως θα χάσεις, είσαι ήδη χαμένος
γιατί η φύση μας διδάσκει πως:
Η Επιτυχία ριζώνει με την Θέληση.
