Συντάκτης: Kostas Bertsias

Ο ποιμενάρχης των Σκούρτων

Ραφαέλλα Μανέλη/insidestory
Δεν είναι ψέμα, ούτε υπερβολή ότι η Αθήνα μισεί τους πεζούς. Οι χρόνιες παθογένειες και η παραμέληση κρατούν τους πολίτες της με το κεφάλι σκυφτό, μεταφορικά αλλά και κυριολεκτικά, για να μη σκοντάψουν. Για πόσο ακόμα;

Ίντεραμερικάνικη παρέα

Πέτρου και Παύλου σήμερα, χρόνια πολλά !

Ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ πίστευε ότι “Ο γέρος και η θάλασσα” ήταν το καλύτερο βιβλίο που είχε γράψει. Μαζί του συμφώνησαν τόσο οι κριτικοί όσο και το κοινό. Πρόκειται για ένα εκπληκτικό μυθιστόρημα που μιλάει για την ιστορία ενός γέρου ψαρά που είναι μόνος και αβοήθητος παλεύοντας απελπισμένα στον ωκεανό, στα ανοιχτά της Κούβας, με έναν τεράστιο ξιφία. Χρησιμοποιεί όλη την τέχνη και το μυαλό του. Η μάχη θα διαρκέσει για τρεις μέρες και ο Σαντιάγκο θα νικήσει. Αργά την τρίτη νύχτα, θα μπει στο λιμάνι, δίπλα στη μικρή του βάρκα… Τότε θα πλέει μονάχα το άσπρο κόκαλο από το τεράστιο ψάρι που καταβρόχθισαν στη διαδρομή τους οι καρχαρίες.

Ο αιπόλος της Πάρνηθας ρωτά και απάντηση δεν περιμένει:

Υπάρχουν πράγματα που δεν θα μάθουμε ποτέ;

Πολλές φορές τα γεγονότα έχουν δύο αναγνώσεις. Καλό είναι να μην γαντζωνόμαστε σε μία άποψη που δεν αλλάζει, προτού ακούσουμε προσεκτικά την άποψη του άλλου και δούμε τα πράγματα και από την δική του οπτική γωνιά.

Όσο συνεχίζετε να λέτε ψέματα για μένα θα αρχίσω να λέω αλήθειες για σας!

Γκόρντον Γκρέκο συν ταινία Wall Street* του 1987

*Wall Street (Γουολ Στριτ) είναι κινηματογραφική ταινία, δραματική και φαντασίας, σχετικά με το τι ακριβώς γίνεται στην Wall Street πίσω από τα παρασκήνια.

Η ταινία σκηνοθετήθηκε από τον Όλιβερ Στόουν, ο οποίος συνέγραψε την ιστορία με τον Στάνλεϊ Γουεΐσερ. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Μάικλ Ντάγκλας, Τσάρλι Σιν, Ντάριλ Χάνα και Μάρτιν Σιν. Το κεντρικό θέμα είναι σχετικά με το πόσο υψηλά μπορεί να φτάσει ένας χρηματιστής,καθώς και το ότι είναι πρόθυμος να ανέβει τόσο υψηλά με κάθε τρόπο, ακόμα και δια μέσω της παρανομίας.

 Η ιστορία, έλεγε ο Kant, είναι ένας τεράστιος σωρός, ένας λόφος από γεγονότα. Ο κάθε ιστορικός πάει εκεί, επιλέγει μερικά από τον σωρό, τα συνθέτει και κατασκευάζει μία ιστορική πραγματικότητα. Αυτό άλλωστε συμβαίνει και στην καθημερινή ζωή: οι αφηγήσεις διάφορων ρεπόρτερ ή και αυτοπτών μαρτύρων διαφέρουν συχνά τόσο ώστε να αναρωτιέσαι αν παρακολούθησαν το ίδιο συμβάν.

 Βέβαια και στην ιστορία η αντιπαραβολή διάφορων αφηγήσεων και ερμηνειών οδηγεί κάποτε σε επιβεβαίωση και υπάρχουν πάντα οι πιο έγκυρες εκδοχές. Δυστυχώς όμως συχνά κυριαρχεί η «ιδεολογική χρήση της ιστορίας» (Φίλιππος Ηλιού) όπου τα ιστορικά γεγονότα επιλέγονται σκόπιμα ή και διαστρεβλώνονται εκ των υστέρων προκειμένου να δικαιώσουν πολιτικές αποφάσεις, ή εθνικές διεκδικήσεις. Επίσης τα έθνη συντηρούν για λόγους σκοπιμότητας «εθνικούς μύθους» που βασίζονται σε ανύπαρκτα ή παραποιημένα γεγονότα για να διατηρούν το «εθνικό φρόνημα». Όλα αυτά δείχνουν γιατί συχνά η ιστορία γίνεται αντικείμενο συγκρούσεων και αντιπαραθέσεων – πράγμα π. χ. αδιανόητο για την φυσική.