Πάνε σχεδόν έξι χρόνια από τότε που ο Ουίλιαμ (Βασίλειος) Μαΐλλης, μάγευε το κοινό στην τελετή αποφοίτησής του από το λύκειο Penn-Trafford στο Πίτσμπεργκ,  απαγγέλλοντας στίχους από τη Βίβλο στα αρχαία Ελληνικά και εξηγώντας αποφθέγματα του Καρτέσιου.

Τότε ήταν μόλις εννέα ετών.

Πριν από τέσσερα χρόνια ο μικρός ομογενής -παιδί θαύμα τον χαρακτήρισαν από την ηλικία των πέντε ετών- αποφοίτησε από το κολλέγιο Saint Petersburg στη Φλόριντα και ετοιμαζόταν να συνεχίσει τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Φλόριντα, όπως είπε σε τοπική εφημερίδα, σε συνέντευξη που παραχώρησε στον ελληνορθόδοξο Ιερό Ναό των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης, την ενορία του ιερέα πατέρα του, π. Πέτρου Μαϊλλη, στην περιοχή Τάμπα Μπέι.

Πριν από δύο χρόνια η ιστοσελίδα upsocl.com έκανε εκτεταμένο αφιέρωμα για τον Ουίλιαμ (Βασίλειος) Μαΐλλη, με τίτλο «13χρονος ιδιοφυΐα προσπαθεί να αποδείξει ότι ο Stephen Hawking έχει άδικο. Ισχυρίζεται ότι ‘ο Θεός υπάρχει’».

Η θεωρία για τον θεό

«Οι άθεοι τότε προσπαθούν να πουν ότι δεν υπάρχει Θεός, ενώ στην πραγματικότητα χρειάζεται περισσότερη πίστη για να πιστέψει κανείς ότι δεν υπάρχει Θεός παρά για να πιστέψει ότι υπάρχει Θεός». Τόσο κατηγορηματικός ήταν ο μικρός ιδιοφυής Ουίλιαμ (Βασίλειος) Μαΐλλης όταν προσπάθησε να εξηγήσει γιατί ο Stephen Hawking έκανε λάθος, όπως και όλοι οι άθεοι, λέει το δημοσίευμα.

Αυτή η 13χρονη ιδιοφυΐα, που έχει ήδη αποφοιτήσει από το κολέγιο, σπουδάζει για να γίνει αστροφυσικός για να αποδείξει ότι ο Θεός υπάρχει, βασίζοντας τα επιχειρήματά του στα έργα του Χόκινγκ.

Με αυτόν τον τρόπο, συμμετέχει στην (αιώνια) συζήτηση μεταξύ επιστήμης και θρησκείας. Ωστόσο, στην πορεία απαξιώνει την τελευταία ιδιοφυΐα που είχε ο πλανήτης μας.

Μάλιστα, πέρα από τις προσωπικές του πεποιθήσεις, ο Μαΐλλης εξήγησε με επιστημονικά επιχειρήματα γιατί ισχυρίστηκε όλα αυτά.

«Το πρώτο ποτό από το ποτήρι της φυσικής επιστήμης θα σε κάνει άθεο, αλλά στον πάτο του ποτηριού σε περιμένει ο Θεός. Λοιπόν, οι άθεοι προσπαθούν στη συνέχεια να πουν ότι δεν υπάρχει Θεός, ενώ στην πραγματικότητα χρειάζεται περισσότερη πίστη για να πιστέψεις ότι δεν υπάρχει Θεός παρά για να πιστέψεις ότι υπάρχει Θεός…

Γιατί είναι πιο λογικό ότι κάτι δημιούργησε το σύμπαν παρά ότι το σύμπαν δημιούργησε τον εαυτό του. Χρειάζεται περισσότερη πίστη για να πεις ότι το σύμπαν δημιουργήθηκε μόνο του παρά για να πεις ότι κάτι άλλο δημιούργησε το σύμπαν, επειδή αυτό είναι πιο λογικό» εξηγεί.

Ποιος είναι ο Ουίλιαμ (Βασίλειος) Μαΐλλης

Από την ηλικία των επτά μηνών ο Ουίλιαμ -με καταγωγή από την Κάλυμνο- μιλούσε με ολοκληρωμένες προτάσεις. Έμαθε πρόσθεση και αφαίρεση πριν κλείσει τα δύο, γνώριζε το αλφάβητο τριών γλωσσών ένα χρόνο αργότερα και στα τέσσερα ο μεγαλύτερος αδελφός του του είχε ήδη διδάξει άλγεβρα. Όταν ήταν πέντε ετών, διάβασε ένα βιβλίο γεωμετρίας 209 σελίδων σε μία νύχτα και ξύπνησε την άλλη μέρα λύνοντας περίπλοκα προβλήματα.

«Έκανε τα πάντα να φαίνονται σαν παιχνίδι», είπε ο πατέρας του. Σ’ ένα βίντεο που ο ίδιος ανήρτησε στο ΥοuTube, το καμάρι του διακρίνεται σε ηλικία τεσσάρων ετών να λύνει εξισώσεις και στην ίδια ηλικία να εξηγεί την έλλειψη ζωής στον πλανήτη Άρη.

Ο ψυχολόγος Τζόαν Ρούθζατς του Πανεπιστημίου του Οχάιο, που ασχολήθηκε με τον Ουίλιαμ, είπε ότι παιδιά σαν κι αυτόν γεννιώνται μια φορά στα δέκα εκατομμύρια κι ότι έχουν μια έμφυτη τάση προς τον αλτρουϊσμό.

«Οι ιδιοφυίες έχουν αυτή την τάση να κάνουν το καλό. Εστιάζουν στην ευρύτερη εικόνα της ανθρωπότητας», λέει. Κι όπως επισημαίνει, ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια που συναντούν στο δρόμο τους είναι ότι το επίπεδο της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαιδεύσης δεν ικανοποιεί τα δυνατά μυαλά τους, ότι νιώθουν αποξενωμένοι από τους συνομηλίκους τους. Το κολλέγιο «φαντάζει πολύ καλύτερο μέρος για τα παιδιά-θαύματα. Οι άνθρωποι τα αποδέχονται… Έχουν πιο πολλά κοινά ενδιαφέροντα με μια οκτάχρονη ιδιοφυία απ’ ό,τι οι συνομήλικοί του».

«Θέλω ο κόσμος να ξέρει την αλήθεια»

Αλλά το μεγαλύτερο ενδιαφέρον του προσελκύει το διάστημα. Τον Αύγουστο ο μικρός θα αρχίσει σπουδές Φυσικής, ώστε να κάνει αργότερα -στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον – καριέρα στην Αστροφυσική και να εργαστεί στη NASA.

«Ο στόχος μου είναι να έχω πάρει το διδακτορικό μου μέχρι να κλείσω τα 18», λέει. Έχει μάλιστα συγκεκριμένα σχέδια για το πώς θα αξιοποιήσει τις γνώσεις του: «Θέλω να αποδείξω μέσω της επιστήμης την ύπαρξη του Θεού για να μπορεί να ξέρει ο κόσμος την αλήθεια».

Ο Ουίλιαμ έχει μάλιστα τη δική του θεωρία ότι η αθεϊα στηρίζεται εξίσου στην πίστη όσο και η θρησκεία κι ότι είναι πιθανότερο το σύμπαν να αποτελεί δημιούργημα μιας Ανώτερης Δύναμης παρά ένα τυχαίο περιστατικό. «Η Επιστήμη κι η Θρησκεία δεν διαφέρουν», λέει. «Η επιστήμη είναι ένα εργαλείο εξήγησης του κόσμου, δεν αποδεικνύει ότι δεν υπάρχει Θεός»…

Πηγή: in.gr

Γράφει ο Πάνος Μπιτσαξής:

•Χιλιάδες χρόνια η ελληνική μυθοπλασία αφήνει το χνάρι της στους σύγχρονους συμβολισμούς.Από τ αστερια και τώρα στους ιούς.Νοιωθουμε μια οίηση μια αυταρέσκεια για τους προγονικούς μας γοητευτικούς μύθους με τους οποιους μεγαλώσαμε.Έτσι η νέα παραλλαγή του Covid εξ Ινδίας ορμώμενη ονομάστηκε Κένταυρος.Γιατι τα πλάσματα αυτά που σύχναζαν στη Θεσσαλία,το Πηλιο και τη Κρήτη συμβολίζουν την εισβολή της άγνωστης απειλητικής φύσης στην έλλογη ανθρώπινη κανονικότητα.Γενικως ήταν αντιπαθείς τύποι.
•Προβάλλονται όμως οι πανάρχαιες ρίζες μας.Ουδέν κακον αμιγές καλου
•Να πούμε στους ονοματοδότες γιατρούς να συνεχίσουν με τον Κένταυρο και στις επόμενες παραλλαγές.Σώνονται 95 ονόματα Κενταυρων ο καθεις με την ιστορία του.Ας αρχίσουν με τον Κένταυρο Χειρωνα που είναι πιό συμπαθής.Δίδαξε ιατρική της φυσικής εξέτασης.Μετά σε έναν άλλον που δεν ξέρω λεπτομέρειες.Τον λένε Κένταυρο Θαύμα.
•Περαστικά μας.Με την τροφό Αμάλθεια και τους αγριωπούς και θορυβώδεις Κουρήτες.Ναναι κι ψαυτοί υποψήφιοι για παραλλαγές.

Λένε ότι ο χρόνος θεραπεύει τις πληγές, αλλά κανείς δεν έχει ζήσει αρκετά για να αποδείξει αυτή τη θεωρία

Η Άλωση της Βαστίλης

Η άλωση της Βαστίλης

Η Άλωση της Βαστίλης είναι ένα από τα σημαντικότερα επεισόδια στην πορεία επικράτησης της Γαλλικής Επανάστασης, αν και συμβολικού χαρακτήρα. Συνέβη στις 14 Ιουλίου του 1789 στο Παρίσι και τιμάται ως Εθνική Εορτή της Γαλλίας.

Στα μέσα του 1789 η Γαλλία δονείται από επαναστατικό ενθουσιασμό. Το αριστοκρατικό και φεουδαρχικό καθεστώς της χώρας βρίσκεται υπό κατάρρευση και η λεγόμενη Τρίτη Τάξη (αστοί, αγρότες και λαϊκές τάξεις των πόλεων) διεκδικεί μερίδιο στην εξουσία.

Στις 9 Ιουλίου η Εθνοσυνέλευση, στην οποία πλειοψηφούν οι αστοί και οι φιλελεύθεροι ευγενείς, μετατρέπεται σε Συντακτική Συνέλευση και απαιτεί Σύνταγμα από τον βασιλιά. Η απόλυτη μοναρχία του Λουδοβίκου ΙΣΤ’ έχει καταργηθεί. Ο μονάρχης αντιδρά και συγκεντρώνει στρατό στο Παρίσι για να χτυπήσει τους επαναστάτες και παράλληλα απολύει τον δημοφιλή υπουργό οικονομικών Ζακ Νεκέρ, που έχαιρε της εμπιστοσύνης της εθνοσυνέλευσης (11 Ιουλίου).

Οι βουλευτές δεν έχουν τη δύναμη να αντιπαρατεθούν με τη στρατιωτική δύναμη του μονάρχη. Η αντεπανάσταση καραδοκεί. Την κρίσιμη στιγμή αναλαμβάνει δράση ο λαός του Παρισιού, που εισέρχεται για πρώτη φορά στο προσκήνιο της επανάστασης. Καθοδηγούμενος από φλογερούς δημοκρατικούς ρήτορες, όπως ο Καμίλ Ντεμουλέν, καταλαμβάνει το Δημαρχείο και οργανώνει πολιτοφυλακή.

Για τον εξοπλισμό της πολιτοφυλακής, οι εξεγερμένοι Παριζιάνοι αρπάζουν χιλιάδες τουφέκια από το Μέγαρο των Απομάχων το πρωί της 14ης Ιουλίου. Την ίδια ημέρα πολιορκούν τη Βαστίλη, το φρούριο στην ανατολική πλευρά του Παρισιού, που χρησίμευε ως φυλακή των αντιφρονούντων του παλαιού καθεστώτος.

Το εξεγερμένο πλήθος ζητάει από τον διοικητή της Βαστίλης μαρκήσιο Ντε Λονέ να παραδώσει το φρούριο. Αυτός αρνείται και διατάσσει τους λιγοστούς άνδρες του να ανοίξουν πυρ εναντίον τους. Αυτοί δεν διστάζουν και πραγματοποιήσουν έφοδο κατά του φρουρίου, με βαρύ φόρο αίματος και άνευ αποτελέσματος. Όταν, όμως, οι πολιτοφύλακες, με επικεφαλής τον λοχαγό Ελί, μεταφέρουν κανόνια για να παραβιάσουν τις πύλες της Βαστίλης, ο Ντε Λονέ παραδίδεται, αλλά εκτελείται επί τόπου, μαζί με τρεις αξιωματικούς του.

Στα κελιά του φρουρίου δεν βρίσκουν παρά μόνο επτά ποινικούς κρατούμενους, όμως η κατάληψη της Βαστίλης γιορτάζεται ξέφρενα από τους Παριζιάνους, καθώς συμβολίζει τη μοναρχική καταπίεση αιώνων. Μπροστά στη διογκούμενη λαϊκή πίεση, ο Λουδοβίκος υποχωρεί. Επαναφέρει τον δημοφιλή Νέκερ στο Υπουργείο Οικονομικών και διατάσσει την αποχώρηση των στρατευμάτων του από το Παρίσι. Ο λαός βρίσκεται για πρώτη φορά στο προσκήνιο της ιστορίας και η Γαλλική Επανάσταση, με το σύνθημα «Ελευθερία – Ισότητα – Αδελφότητα», μάχεται για την επικράτησή της και εμπνέει τους καταπιεσμένους λαούς του κόσμου.

Μεταγενέστερα, η Άλωση της Βαστίλης χαιρετίστηκε ως θρίαμβος των λαϊκών δυνάμεων κατά της τυραννίας και της μοναρχίας. Γι’ αυτό και η 14η Ιουλίου είχε παγκόσμια απήχηση και καθιερώθηκε το 1880 ως εθνική εορτή της Γαλλίας. Οι εορταστικές εκδηλώσεις της ημέρας κορυφώνονται με τη μεγάλη στρατιωτική παρέλαση στα Ηλύσια Πεδία, ενώπιον του Προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας.

Πηγή: https://www.sansimera.gr/

Είναι γεγονός πως σ’ αυτήν τη ρημάδα τη ζωή ο καθένας κουβαλάει τον δικό του σταυρό. Δεν έχει καμιά σημασία αν είναι ελαφρύτερος ή βαρύτερος από τον δικό σου, αν είναι περιποιημένος με στολίδια ή αν είναι ρημαδιό από την ταλαιπώρια. Όπως για τον καθένα, έτσι και για σένα ο προσωπικός σου σταυρός είναι αυτός που σε απασχολεί και σε ενδιαφέρει και διαρκώς αναζητάς τρόπους να τον ελαφρύνεις.

Ναι, είναι δύσκολη η καθημερινότητά σου. Δύσκολη και πιεστική. Γι’ αυτό και πολλές φορές από βιασύνη να αδράξεις τη μέρα που χάνεται, αλλά κι από έλλειψη αντοχών, παρερμηνεύεις τα δεδομένα σου. Άλλοτε τα πασπαλίζεις με ομορφιά και χάρη κι άλλοτε τα πετάς όλα αφιλτράριστα στον Καιάδα…

Γ Ανδριώτου.

Πηγή:dinfo.gr

 

 

Στις 6 Ιουλίου 371 π.Χ., οι Θηβαίοι νίκησαν τους Σπαρτιάτες στα Λεύκτρα της Βοιωτίας και κατέλυσαν την ηγεμονία τους στον ελλαδικό χώρο. Στη μάχη αναδείχθηκε η στρατιωτική ιδιοφυΐα του Επαμεινώνδα, με την τακτική της «λοξής φάλαγγας» που εφάρμοσε.

 

Την άνοιξη του 371 π.Χ. συνεκλήθη στη Σπάρτη το συνέδριο των ελληνικών πόλεων, με στόχο την επίτευξη γενικής ειρήνης στον ελλαδικό χώρο. Ο εκπρόσωπος των Θηβαίων, Επαμεινώνδας, ζήτησε να υπογράψει τη συνθήκη εξ ονόματος όλων των Βοιωτών. Η αξίωση αυτή του Επαμεινώνδα προσέκρουσε στην αντίδραση μεγάλου αριθμού συνέδρων, οι οποίοι κήρυξαν τη Θήβα «έκσπονδη», δηλαδή δεν τη συμπεριέλαβαν στη συνθήκη ειρήνης.

Οι έφοροι της Σπάρτης, φοβούμενοι την αύξηση της στρατιωτικής ισχύος της Θήβας, διέταξαν τον βασιλιά Κλεόμβροτο, που βρισκόταν στη Φωκίδα, να εισβάλλει στη Βοιωτία και να επιτεθεί κατά της Θήβας. Με 10.000 πεζούς και 1.000 ιππείς, ο Κλεόμβροτος κατευθύνθηκε προς τη Βοιωτία και αφού πρώτα κατέλαβε την παραλιακή πόλη Κρεύση και κυρίευσε 12 θηβαϊκές τριήρεις, συνέχισε την πορεία του και στρατοπέδευσε σ’ ένα λόφο κοντά στην κοιλάδα των Λεύκτρων, που βρίσκεται μεταξύ των βουνών Κιθαιρώνα και Ελικώνα.

Η θέα της σπαρτιατικής στρατιάς προκάλεσε ταραχή στους Θηβαίους, που διέθεταν μόνο 6.000 άνδρες. Η πρόταση να σταλούν τα γυναικόπαιδα στην Αθήνα και να αντιταχθεί άμυνα στα τείχη της πόλης εγκαταλείφθηκε μπρος στην επιμονή του Επαμεινώνδα να επιχειρηθεί επιθετική ενέργεια κατά του στρατού του Κλεόμβροτου, παρά το αριθμητικό μειονέκτημα των Θηβαίων.Ο Επαμεινώνδας, καταστρώνοντας τα σχέδια του, επινόησε την τακτική της λοξής φάλαγγας για να εξισορροπήσει στο πεδίο της μάχης το σημαντικό αριθμητικό πλεονέκτημα των Σπαρτιατών. Παρέταξε τους άνδρες της αριστερής πτέρυγας σε βάθος 50 ανδρών, ώστε να σχηματίσει φάλαγγα με μεγάλη δύναμη κρούσης. Με την πυκνή αυτή φάλαγγα σχεδίαζε να προσβάλλει τη δεξιά πτέρυγα των Σπαρτιατών, επικεφαλής της οποίας ήταν ο ίδιος ο Σπαρτιάτης βασιλιάς. Το κέντρο και το δεξιό του στρατεύματός του το παρέταξε σε έξι μόνο ζυγούς, με την εντολή να αμύνεται και να επιτίθεται, όταν οι συνθήκες ήταν ευνοϊκές. Ο όλος σχηματισμός είχε λοξή κατεύθυνση σε σχέση με την αντίπαλη διάταξη. Μπροστά από τους πεζούς, ο Επαμεινώνδας παρέταξε το άριστα εκπαιδευμένο ιππικό και ως εφεδρεία στην αριστερή του πτέρυγα τον Ιερό Λόχο υπό τον Πελοπίδα. Ο Κλεόμβροτος παρέταξε το στρατό του με τη συνηθισμένη τακτική της ευθείας γραμμής, με βάθος 12 ανδρών και ισομερή κατανομή δυνάμεων. Μπροστά από το πεζικό τοποθέτησε το ιππικό του, που υπολειπόταν της ποιότητας του θηβαϊκού.

 

Ο Κλεόμβροτος δίσταζε στην αρχή να επιτεθεί, αναμένοντας ενισχύσεις. Τελικά, αναγκάστηκε εκ των πραγμάτων να μπει στη μάχη. Πρώτα αναμετρήθηκε το ιππικό των δύο εμπολέμων, με τους Θηβαίους να αναγκάζουν τους Σπαρτιάτες ιππείς σε υποχώρηση και να προκαλούν σύγχυση στο πεζικό τους. Τότε, ο Επαμεινώνας έβαλε σε εφαρμογή το σχέδιό του και προσέβαλε το δεξιό κέρας των Σπαρτιατών. Ο Κλεόμβροτος από την πλευρά του επιχείρησε να περικυκλώσει τους Θηβαίους, αλλά ο Ιερός Λόχος υπό τον Πελοπίδα ματαίωσε την κυκλωτική κίνηση.

Η μάχη συνεχιζόταν με σφοδρότητα μέχρι τη στιγμή που ο Κλεόμβροτος τραυματίστηκε και υπέκυψε στα τραύματά του. Τότε, η τάξη του σπαρτιατικού στρατεύματος διαταράχθηκε, με αποτέλεσμα να επικρατήσει πανικός και οι Σπαρτιάτες να υποχωρήσουν άτακτα. Οι απώλειές τους ήταν σημαντικές. Εκτός του βασιλιά Κλεόμβροτου, 400 γνήσιοι Σπαρτιάτες και 1.000 Λακεδαιμόνιοι, έπεσαν νεκροί στο πεδίο της μάχης.

Το άμεσο αποτέλεσμα της Μάχης των Λεύκτρων ήταν η κατάλυση της Σπαρτιατικής ηγεμονίας στην Ελλάδα και η βαθμιαία αντικατάστασή της από την ηγεμονία της Θήβας. Στο πεδίο της μάχης έλαμψε η στρατιωτική ιδιοφυΐα του Επαμεινώνδα, που μνημονεύεται έκτοτε ως ένας από τους μεγαλοφυέστερους στρατηλάτες όλων των εποχών. Η λοξή φάλαγγα, που εφάρμοσε για πρώτη φορά, αποτελεί σταθμό στην εξέλιξη της στρατιωτικής τέχνης και χρησιμοποιήθηκε από πολλούς κατοπινούς μεγάλους στρατηλάτες.

Πηγή: https://www.sansimera.gr/