Διονύσης Χαριτόπουλος: «Ο ασπούδαχτος δεν είναι και αμόρφωτος

Ο ασπούδαχτος δεν είναι και αμόρφωτος

οι άνθρωποι δεν παίρνουν «μορφή», δεν διαπλάθονται μόνο με την «εκπαίδευση» στα σχολεία.

Ιδιωτικά μαθήματα, και μάλιστα πολύ αποτελεσματικά, παραδίδουν η οικογένεια, ο κοινωνικός κύκλος, το επάγγελμα, η αυτομόρφωοη, η συνάφεια, η εμπειρία και βέβαια τα ταξίδια· «αν δεν σπούδασες να ταξιδέψεις».

Αν και φράσεις όπως «εγώ έβγαλα το πανεπιστήμιο της ζωής», «εγώ είμαι κοινωνικά μορφωμένος» λέγονται με περισσή ευκολία, εντούτοις υπάρχουν κάτι μυαλωμένοι που δεν πέρασαν από τα θρανία, αλλά μεταβόλισαν τις εμπειρίες σε μια προσωπική φιλοσοφία και ευγένεια που κανένα εκπαιδευτικό ίδρυμα δεν μπορεί να προσφέρει.Κάτι θυμόσοφοι που σε αφήνουν άναυδο καθώς μέσα σε λίγες λέξεις συνοψίζουν με ζηλευτή αμεσότητα και καθαρότητα λόγου νοήματα που άλλοι θα χρειάζονταν σελίδες επί σελίδων απλώς για να τα θίξουν.Εκτός αυτού, η συλλογικότητα των ασπούδαχτων έχει δώσει έργα τέχνης πολύ υψηλής ποιότητας.Μεγάλοι τεχνίτες ο Καβάφης, ο Σεφέρης, ο Ελύτης, αλλά η ποίηση του δημοτικού τραγουδιού είναι απλησίαστη- μορφές ο Θεοδωράκης και ο Χατζιδάκις, αλλά τη «Συννεφιασμένη Κυριακή» την έγραψε ο Τσιτσάνης.

Η κοινωνική προκατάληψη χρεώνει εντελώς άδικα την έλλειψη μυαλού σχεδόν αποκλειστικά σε όσους δεν αξιώθηκαν κάποιο χαρτί σπουδών- ο αγράμματος είναι «κούτσουρο», «στουρνάρι» και «ξύλο απελέκητο». Στον εγγράμματο, πάλι, μπορεί να καταλογιστεί οποιοδήποτε άλλο κουσούρι, αλλά ανόητος δεν θεωρείται επ ουδενί- οι τίτλοι σπουδών και το κύρος της κοινωνικής θέσης που του εξασφαλίζουν θαμπώνουν τον αδαή περί αυτά και δύσκολα διακρίνει τον χάχα πίσω τους.Η ασυλία του σπουδαγμένου είναι κατοχυρωμένη: ο μπαϊλντισμένος σερβιτόρος που μπέρδεψε την παραγγελία κατατάσσεται αυτομάτως στα ζωντόβολα, ενώ ο σοβαροφανής γιατρός που έβγαλε λάθος διάγνωση όχι- το πολύ να ψιθυρίσουν ότι «δεν είναι καλός γιατρός».

Εγχειρίδιο βλακείας, Διονύσης Χαριτόπουλος

Χρόνια πολλά πατριώτες!

Αν η νίκη είναι αδύνατη, θα πρέπει να την περιφρονούμε. Το μυστικό της γαλήνης δεν είναι να ευθυγραμμίσουμε τα επιτεύγματα μας με το επίπεδο των επιθυμιών μας αλλά να υποβιβάσουμε τις επιθυμίες στο επίπεδο των επιτευγμάτων μας. «Αν αυτό που έχεις νομίζεις πως δεν σου αρκεί» λέει ο Ρωμαίος στωικός Σενέκας (πέθανε το 65 μ.Χ.) «τότε, ακόμα και αν κατακτήσεις όλο τον κόσμο, θα είσαι δυστυχισμένος».

Πρέπει να μάθεις να προμοτάρεις τον εαυτό σου.

Στο σχολείο δεν υπάρχει η ανάγκη να προμοτάρουμε τον εαυτό μας. Οι δάσκαλοι υποχρεούνται να σας δίνουν feedback για τις εργασίες σας. Αλλά στον επιχειρηματικό κόσμο οι κανόνες είναι διαφορετικοί. Για να σκεφτούν οι άνθρωποι το αν θα πουν «ναι» ή «όχι» στην επιχείρησή σου, πρέπει να τους πεις αναλυτικά τι είναι αυτό που κάνεις. Πρέπει να μάθεις να προσεγγίζεις τους ανθρώπους, να εμφανίζεσαι σε εκδηλώσεις και να προωθείς αυτό που κάνεις.

•Οι αρκούδες περνούν την μισή ζωή τους σε χειμερία νάρκη.Το Υπουργείο Δικαιοσύνης σε διαρκή νάρκη.Επί παντός προβλήματος.Πως να την ονομάσουμε;Επειδή είναι στη Λεωφόρο Μεσογείων ας την ονοματοδοτησουμε Μεσόγειο νάρκη.
•Χτες ο γαλαντόμος δράστης έβαλε ανενόχλητος τα εκρηκτικά στην Ευελπίδων και έδωσε διορία 25 λεπτών.Ευτυχώς η καλοκουρδισμενη μηχανή της Αστυνομίας εντόπισε και εξουδετέρωσε τη βόμβα πριν εκραγεί.
Όλοι όμως γνωρίζουμε το μπάχαλο που επικρατεί.Δεν θέλω να δώσω λεπτομέρειες.Ο κάθε παράφρων ανά πάσα στιγμή μπορεί να κάνει τη ζημιά.
•Ελπίζω τώρα που το άγχος του ανασχηματισμού απομακρύνεται να ξυπνήσουν.Η φύλαξη και η ασφάλεια δεν είναι πυρηνική φυσική.
•Τι θα συμβεί στο απευκταίο ΑΝ;Θα σας πω.Θα φταίει το Υπουργείο Δικαιοσύνης;όχι θα φταίει το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη.Όχι θα φταίει η Αστυνομία.Όχι θα φταίει ο φρουρός.Όχι θα φταίει η διοίκηση των Δικαστηρίων.Όχι θα φταίει ο δικηγορικός σύλλογος.Θα διαταχθεί επείγουσα ΕΔΕ που θα διαρκέσει δυο χρόνια.Το συμπέρασμα θα είναι πως φταίει η κλιματική αλλαγή,η Τουρκοκρατία,το κρασί του Βάρναλη και ο Χατζηπετρής του Κηλαιδονη.
•Το πρόβλημα με τις νάρκες είναι ότι έχουν το κακό συνήθειο να εκρήγνυνται.

Πάνος Μπιτσαξής

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΜΙΑΣ ΜΕΡΑΣ ΠΡΙΝ 48 ΧΡΟΝΙΑ…από τον Νίκο Στέφο

Μια τέτοια μέρα σαν και τη χθεσινή, 48 ολόκληρα χρόνια πριν, ήμουν κι εγώ στους δρόμους! Είχε αρχίσει να σκοτεινιάζει σαν βρέθηκα με τη μητέρα μου στη διασταύρωση της Συγγρού με τη λεωφόρο Αμφιθέας (τότε τη λέγανε λεωφόρο 21ης Απριλίου…). Ένα αμούστακο παιδί που κοίταζε εκστασιασμένο για πρώτη φορά στη ζωή του τόσο πλήθος μαζεμένο! Πώς να το’ βλεπε άλλωστε αφού η χούντα δεν επέτρεπε τις συγκεντρώσεις “άνω των 5 ατόμων”!
Άνθρωποι φώναζαν, έκλαιγαν από χαρά και αγκαλιάζονταν με άλλους άγνωστους σ’ αυτούς με αισθήματα λύτρωσης και ελπίδας!
“Έ, ε, έρχεται” δονούσε παντού την ατμόσφαιρα το σύνθημα, ανάμικτο με τις κόρνες των αυτοκινήτων που δεν σταμάταγαν να τρέχουν ούτε λεπτό! Πάνω κάτω χωρίς προορισμό, έτσι,από χαρά…
“Ποιος έρχεται”; ρώτησα ανυποψίαστος! “Ο Καραμανλής! Κι άκουσα ότι έρχεται μαζί του κι ο βασιλιάς”, μου απάντησε γεμάτη δάκρυα χαράς μια άγνωστή μου γυναίκα… Όλοι ήμασταν άγνωστοι μεταξύ μας αλλά μας ένωνε η ίδια αγαλλίαση! Κανείς δεν νοιαζόταν αν ήσουν δεξιός, κεντρώος ή αριστερός!!!
Αλήθεια τι υπέροχη που ήταν εκείνη η βραδιά! Τι όμορφα τα συναισθήματα! Τι πλημμύρα χαράς! Χαράς, προσμονής μα και αγωνίας για το αύριο γιατί το χθες, το σήμερα ήταν απειλητικό, σκοτεινό με τους Τούρκους να σφάζουν στην Κύπρο, την Ελλάδα σε επιστράτευση και την αμετανόητη δικτατορία να καραδοκεί ακόμα στους στρατώνες…
48 χρόνια από τότε κι αυτά τα συναισθήματα δεν ξεχνιούνται ποτέ! Και πώς γίνεται να ξεχαστούν;
Ευτυχώς οι φόβοι εκείνοι για το αύριο δεν άργησαν να χαθούν και η Ελλάδα άρχισε να αναπνέει μέσα σε μια πρωτόγνωρη ελευθερία και Δημοκρατία! Με λάθη και παραλείψεις, μα πάνω από όλα με πρόοδο, ευημερία και μια καλύτερη ζωή για τον λαό της. Για όλους μας!
Κι όλα αυτά χάρις σ’ εκείνον που με κίνδυνο της ζωής του έβαλε αποφασιστικά και στιβαρά τα θεμέλια αυτής της νέας Ελλάδας. Της Ελλάδας της Ευρώπης, της Ελλάδας της προκοπής!
Τι μέρα Θεέ μου! Μια μέρα που χάραξε όλη μου τη ζωή! Μια μέρα που δεν θα ξεχάσω ποτέ…

Νίκος Στέφος