Αμπελώνας τσέπης!

Ο μικρότερος αμπελώνας του κόσμου παράγει 29 μπουκάλια κρασί, αλλά δεν θέλει να τα πιείτε

Στην ταράτσα ενός επιβλητικού κτηρίου του 16ου αιώνα στην καρδιά της Ιταλικής πόλης Ρέτζιο Εμίλια.

Πηγή:Στέφανος Νικήτας/HuffPost

.
.

Με μέγεθος λίγο πάνω από 18 τετραγωνικά μέτρα και ετήσια απόδοση 29 μπουκαλιών κρασί, το Via Mari 10 θεωρείται ο μικρότερος αμπελώνας στον κόσμο.

Στην ταράτσα ενός επιβλητικού κτηρίου του 16ου αιώνα στην καρδιά της Ιταλικής πόλης Ρέτζιο Εμίλια, ο Τούλιο Μασόνι δημιούργησε τον «μικρότερο αμπελώνα του κόσμου». 

Τα σταφύλια που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή του συγκεκριμένου κρασιού μεγαλώνουν στην ταράτσα της Via Mari 10 – η διεύθυνση του κτιρίου και το όνομα του ίδιου του κρασιού – μια αξιοσημείωτη τοποθεσία επειδή το 1859 την επισκέφθηκε ο Τζουζέπε Γκαριμπάλντι, ο επαναστάτης που βοήθησε στην ενοποίηση της Ιταλίας.

«Κληρονόμησα έναν πραγματικό αμπελώνα στην ύπαιθρο γύρω από το Ρέτζιο Εμίλια, αλλά όταν κοίταξα τα βιβλία, συνειδητοποίησα ότι θα ξόδευα περισσότερα χρήματα γι’ αυτόν απ’ όσα θα έβγαζα κι έτσι τον πούλησα», δήλωσε ο Μασόνι στο CNN.

«Ωστόσο, 20 χρόνια αργότερα το μετάνιωσα, οπότε έφτιαξα έναν αμπελώνα τσέπης».«Ωστόσο, 20 χρόνια αργότερα το μετάνιωσα, οπότε έφτιαξα έναν αμπελώνα τσέπης».

Με έκταση μόλις πάνω από 200 τετραγωνικά μέτρα, το Via Mari 10 αποδίδει μόνο 29 μπουκάλια κόκκινου κρασιού το χρόνο, τα οποία ο Μασόνι τα κοστολογεί στα 5.000 ευρώ το τεμάχιο. Τα μπουκάλια αυτά δεν πωλούνται σε κάβα, αλλά σε μια γκαλερί τέχνης – την Bonioni Arte που βρίσκεται λίγα τετράγωνα πιο πέρα.

«Το κρασί μου είναι μια μορφή καλλιτεχνικής έκφρασης, μια φιλοσοφική πρόκληση, κάτι που μπορείς να έχεις στο σαλόνι σου για να μπορείς να συζητάς γι’ αυτό με τους φίλους σου και να τους λες για έναν τρελό που έφτιαξε έναν αμπελώνα στην ταράτσα του», δήλωσε ο οινοπαραγωγός.

Η σχέση του κρασιού και της τέχνης ξεκινά από τον καρπό, επειδή τα αμπέλια αναπτύσσονται σε πέργκολες που στην πραγματικότητα είναι έργα τέχνης φτιαγμένα από έναν τοπικό γλύπτη, τον Όσκαρ Ακόρσι.

Το κρασί παλαιώνεται σε δρύινα βαρέλια που είναι επίσης γλυπτά ενός άλλου τοπικού καλλιτέχνη, του Λορέντζο Μενότσι και αναπαριστούν έναν άνδρα και μια γυναίκα. Ο Μασόνι ζήτησε επίσης από τον Τζουζέπε Καμουνκόλι, έναν καταξιωμένο καλλιτέχνη κόμικς της Marvel που κατάγεται από την περιοχή, να σχεδιάσει την ετικέτα του κρασιού του. Ως αποτέλεσμα, ενθαρρύνει τους πελάτες του να μην ανοίγουν ποτέ τα μπουκάλια και να τα αντιμετωπίζουν ως έργα τέχνης.

«Είμαι ο μόνος οινοπαραγωγός στον κόσμο που λέει ότι δεν πρέπει να πίνετε το κρασί του», δήλωσε.

«Το κρασί μου δεν προσφέρει ηρεμία, αντίθετα διαγράφει μια κόκκινη κάθετη γραμμή μέσα στο μυαλό σου, που σου μεταφέρει την αίσθηση της άπειρης ταχύτητας», είπε ο Μασόνι.

Ο Μασόνι αποκάλυψε ότι τα περισσότερα μπουκάλια κρασιού είτε χαρίζονται είτε προσφέρονται ως δώρο στους αγοραστές σημαντικών έργων τέχνης. Σύμφωνα με τον ιστότοπό του, έχουν απομείνει 10 μπουκάλια από την πιο πρόσφατη εσοδεία, το 2019, ενώ από τις προηγούμενες χρονιές έχουν εξαντληθεί όλα.

Αν πιστεύεις πως, αν κάνεις τα πάντα για τους άλλους, εκείνοι θα αλλάξουν, σημαίνει πως δεν εκτιμάς αρκετά τον εαυτό σου ώστε να σκεφτείς τις δικές σου ανάγκες, τις επιθυμίες σου, τα συναισθήματά σου….

Ο Ερντογαν και το ξυράφι του Οκαμ

Γράφει ο Πάνος Μπιτσαξής:

Έχει αναλωθεί και αναλώνεται συνεχώς μελάνι και αξιόλογη φαιά ουσία για την ερμηνεία της ακραίας, στα απώτατα όρια, επιθετικής ρητορικής του Ερντογαν. Εύλογα. Γιατί υπάρχει ένα σοβαρότατο «διαγνωστικό» πρόβλημα για μας. Πόσο σοβαρά πρέπει να πάρουμε τις απειλές και τι ακριβώς, επιπροσθέτως, πρέπει να κάνουμε.

Δεν είναι καθόλου απλό. Είναι δε ο κύριος παράγων που επιτάσσει την πολιτική σταθερότητα ή έστω την στιβαρή πρακτικά εθνική συνεννόηση.
•Προσθέτω τη δική μου ταπεινή άποψη.
Το ξυράφι του Οκαμ είναι ο επαγωγικός κανόνας που διδασκει το εξής «Μην κανείς περισσότερες εικασίες από όσες είναι απαραίτητες για να συμπεράνεις». Αλλιώς χάνεσαι στο πέλαγος των ενδεχομένων.

Άρα;
•Ο Ερντογαν ειναι τζούφιος. Ψευτόμαγκας.
Θέλει να κερδίσει τις εκλογές. Τέλος ανάλυσης. Μεταξύ άλλων Είναι και υπαρξιακό θέμα για τον ίδιο και τη φαμίλια του. Αν χάσει θα τον ξεσκίσουν. Ήδη έχει «επιλέξει» τους αντιπάλους. Τον Κιλιντσαρογλου και την Aksener . Αυτοί που θα τον απειλούσαν προς ώρας δεν ακούγονται. Οι δήμαρχοι Άγκυρας και Κωνσταντινούπολης. Τρέμουν. Τι; ότι τρέμει καθένας στα φασίζοντα καθεστώτα. Τη ζωή του και την ελευθερία του.

Το ακροατήριο των επιλεγέντων αντιπάλων είναι εθνικιστικό. Θέλει να το πάρει. Ο Κιλιντσαρογλου επανειλημμένως τον αποκαλεί κότα. Ότι απειλεί αλλά κάνει πίσω. Αυτό είναι όλο.
•Θα κερδίσει τις εκλογές; εκτιμώ πως ναι και πολύ άνετα. Ο αυταρχισμός όταν γίνει καθεστωτικος αναπαράγεται σαν αμοιβάδα.
•Να στηριχτούμε δηλαδή στο ξυράφι του Οκαμ; Να το πάρουμε αψήφιστα; Όχι βέβαια.Φύλαγε τα ρούχα σου. Άλλο να γράφεις θεωρίες στο fb και άλλο να είσαι Πρωθυπουργός ή ΥΕΘΑ.

Πάνος Μπιτσαξής

Τσιγκουράτι Σκούρτων Βοιωτίας

απόσπασμα απο την μελέτη του Κ.ΜΑΡΚΟΥ με θέμα: οχυρώσεις και φρυκτωρίες στην Βοιωτία του 4ου αιώνα π.Χ.
………………

3.1.2 Τσιγκουράτι και Λοιμικό
Ανάμεσα στις ανατολικές πλαγιές του Κιθαιρώνα και στις δυτικές πλαγιές της Πάρνηθας βρίσκεται η μικρή εύφορη κοιλάδα των Σκούρτων στην περιοχή που είναι γνωστή σήμερα ως Δερβενοχώρια.

Οι κάτοικοι των πέντε σύγχρονων οικισμών της Πύλης, των Σκούρτων, της Στεφάνης, του Πρασίνου του Πανάκτου ασχολούνται σήμερα με τη γεωργία και την κτηνοτροφία, εκμεταλλευόμενοι την κοιλάδα με τη διαχρονική σπουδαιότητά της.
Από τις ιστορικές πηγές γνωρίζουμε ότι τα Σκούρτα ήταν περιοχή που διεκδικούσαν τόσο οι Βοιωτοί, όσο και οι Αθηναίοι

Από τον Θουκυδίδη αναφέρεται κοινή απόφαση μεταξύ Αττικής και Βοιωτίας το 421 π.Χ., να μην οικοδομήσει κανείς στην περιοχή και να διατηρηθεί αυτή ως βοσκότοπος.159 Η κοινή χρήση βοσκοτόπων στην κοιλάδα των Σκούρτων μεταξύ Βοιωτών- Κορινθίων και Αθηναίων επιβεβαιώνεται και από την κεραμική που έχει εντοπιστεί επιφανειακά στην περιοχή.

Στο νοτιοδυτικό άκρο της κοιλάδας ορθώνεται ο λόφος της Καβασάλας σε υψόμετρο 714 μέτρων, στην κορυφή του οποίου σώζονται σε εξαιρετικά κακή κατάσταση τα ερείπια ενός αρχαίου οχυρού. Επιγραφή που εντοπίστηκε στην συγκεκριμένη περιοχή στα τέλη της δεκαετίας του 80’ βοηθά στην ταυτοποίηση της θέσης με εκείνη του αρχαίου Πανάκτου.


Ακριβώς απέναντι από το λόφο της Καβασάλας, στο βορειοανατολικό όριο της κοιλάδας των Σκούρτων, υψώνεται στα 737 μέτρα, ένας άλλος λόφος, το Πυργάρι ή Τσιγκουράτι. Οι Camp και Ober προφανώς εξαιτίας δυσκολίας στην προφορά, αναφέρουν το Τσιγκουράτι ως Tsoukrati. Περίπου 7 χιλιόμετρα ανατολικότερα στέκει ένας ακόμη λόφος, το Λοιμικό, με λίγο μεγαλύτερο υψόμετρο (790 μέτρα).162 Στους δυο αυτούς λόφους σώζονται τα κατάλοιπα δυο τετράγωνων πύργων (εικ.18, 19), για τους οποίους έχει υποστηριχθεί ότι είχαν κατασκευαστεί σαν ζευγάρι.163
Από την εξέταση των χαρακτηριστικών κατασκευής τους διαπιστώνεται ότι και οι δυο πύργοι είναι κατασκευασμένοι από γκρίζο, τοπικό ασβεστόλιθο,
με τραπεζοειδή τοιχοποιΐα και έχουν ακριβώς τις ίδιες διαστάσεις με πλευρές περίπου 6Χ6 μέτρων.
Στο εσωτερικό είναι χωρισμένοι σε θαλάμους, τέσσερις για το Τσιγκουράτι και τρεις για το Λοιμικό, ενώ οι είσοδοι βρίσκονταν στα νότια και ανατολικά αντίστοιχα. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι το βόρειο μισό του πύργου στο Τσιγκουράτι και το δυτικό μισό στο Λοιμικό, ήταν συμπαγή, γεμισμένα με χώμα και αργούς λίθους, προφανώς μέχρι την οροφή, όπου ήταν διαμορφωμένη εξέδρα από την οποία έκαναν την παρατήρηση και εξέπεμπαν προειδοποιητικά σήματα καπνού και φωτιάς. Τα στοιχεία αυτά πιστοποιούν ότι οι δυο πύργοι ήταν φρυκτωρίες. 164
Οι δυο αυτοί πύργοι θα είχαν εξαιρετική επόπτευση της κοιλάδας των Σκούρτων στα δυτικά και της αττικής ενδοχώρας στα νότια.165 Η χρονολόγηση των πύργων δεν μπορεί να γίνει με ασφάλεια. Η επιφανειακή κεραμική είναι ελάχιστη ενώ οι ίδιοι οι πύργοι δεν σώζονται σε ικανοποιητικό ύψος. Παρόλα
αυτά η τοιχοποιΐα τους και ο χαρακτηριστικός διαχωρισμός του εσωτερικού τους, δίνουν πολύτιμες πληροφορίες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν συγκριτικά με τους πύργους της ενδοχώρας που θα εξετασθούν στη συνέχεια……….

ΕΚΟ Ράλλυ Ακρόπολις: Μεγάλος νικητής ο Νεβίλ, ιστορική κυριαρχία της Hyundai

 

Κώστας Παστρίμας11 Σεπτεμβρίου 2022 –

 

ΕΚΟ Ράλλυ Ακρόπολις: Μεγάλος νικητής ο Νεβίλ, ιστορική κυριαρχία της Hyundai

H Hyundai ήρθε, είδε και νίκησε στην Ελλάδα, με τα τρία πληρώματά της να καταλαμβάνουν και τις τρεις θέσεις του βάθρου.

 

Το ΕΚΟ Ράλλυ Ακρόπολις του 2022 ήταν ένας αγώνας που θα μείνει στη μνήμη όσων τον παρακολούθησαν για αρκετούς λόγους, αλλά σίγουρα ο σημαντικότερος είναι το ιστορικό 1-2-3 της Hyundai Motorsport. Ο Τιερί Νεβίλ ήταν ο μεγάλος νικητής, κερδίζοντας για πρώτη φορά στην Ελλάδα, ο Οτ Τάνακ πήρε μια σπουδαία 2η θέση και ο σταθερός Ντάνι Σόρντο συμπλήρωσε το ονειρικό βάθρο για την κορεατική μάρκα.

 

Τα Hyundai i20N Rally1 στα χέρια των τριών οδηγών αποδείχτηκαν πολύ γρήγορα όσο και πολύ αξιόπιστα και ο θρίαμβος αυτός ήρθε απόλυτα δίκαια. Η ομάδα επέλεξε να μη δώσει εντολές την τελευταία ημέρα και να προφυλάξει με αυτόν τον τρόπο την πρώτη νίκη της στα ελληνικά χώματα και την πρώτη φορά στην ιστορία της που καταλαμβάνει και τις τρεις θέσεις του βάθρου.

Ο Οτ Τάνακ ήταν πολύ γρήγορος και κέρδισε αρκετές ΕΔ, αλλά το μειονέκτημα που είχε την Παρασκευή από τη σειρά εκκίνησης -και το μικρό πρόβλημα με το υβριδικό σύστημα του αυτοκινήτου του- δεν του επέτρεψε να διεκδικήσει τη νίκη, ιδιαίτερα όταν είχε να αντιμετωπίσει τον πολύ γρήγορο και αποφασισμένο Νεβίλ. Ο Τάνακ πάντως κέρδισε την Power Stage και πήρε τους 5 επιπλέον βαθμούς. Όσο για τον Σόρντο, αποδεικνύεται υπερπολύτιμος στην ομάδα του καθώς σε όλους τους αγώνες που έχει τρέξει φέτος για τη Hyundai -το ΕΚΟ Ράλλυ Ακρόπολις είναι ο 3ος- έχει πάρει την 3η θέση και έχει ανέβει στο βαθρο.

Από τα τάρταρα στην 4η θέση

Ο best of the rest ήταν ο Πιέρ-Λουί Λουμπέ της M-Sport με το Ford Puma Rally1. Ο νεαρός Γάλλος εντυπωσίασε την πρώτη ημέρα του αγώνα και φαινόταν ότι θα διεκδικήσει μία θέση στο βάθρο, ωστόσο ένα κλατάρισμα τον έριξε πολύ πίσω το Σάββατο και η 4η θέση που πήρε στη γενική κατάταξη ήταν το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα που μπορούσε να πάρει.

Άλλο ένα Ford Puma Rally1 της M-Sport ακολούθησε στην κατάταξη, αυτό του Κρεγκ Μπριν, ο οποίος επίσης αντιμετώπισε προβλήματα το Σάββατο αλλά έμεινε στον αγώνα και επιβραβεύτηκε για την επιμονή του με την 5η θέση.

Το πρώτο Toyota GR Yaris που συναντάμε στη γενική κατάταξη είναι αυτό του Τακαμότο Κατσούτα. Ο Ιάπωνας πήρε 6η θέση, αποδεικνύοντας την τρομερή του σταθερότητα, αφού έχει τερματίσει σε όλους τους φετινούς αγώνες και πάντα μέσα στην πρώτη 8άδα. Ήταν η μοναδική αχτίδα φωτός σε έναν πολύ δύσκολο αγώνα για την Toyota, που μετά τον περσινό της θρίαμβο είδε φέτος τα πράγματα να εξελίσσονται πολύ διαφορετικά.

Η μάχη της WRC2

Τις επόμενες θέσεις της βαθμολογούμενης 10άδας συμπλήρωσαν οι οδηγοί της κατηγορίας WRC2. Ο Εμίλ Λίντχολμ με Skoda Fabia Evo πήρε το προβάδισμα από το ξεκίνημα του αγώνα και δεν το έχασε ποτέ, πανηγυρίζοντας στο τέλος την 7η θέση της γενικής και τη μεγάλη νίκη στην κατηγορία του. Στη 2η θέση της WRC2 και στην 8η της γενικής κατάταξης τερμάτισε ο Νικολάι Γκριάζιν, επίσης με Skoda Fabia Evo. Τρομερή εμφάνιση έκανε ο Κύπριος Αλέξανδρος Τσουλόφτας με το Volkswagen Polo GTI, ο οποίος στην τελευταία ΕΔ του αγώνα πήρε την 3η θέση στην WRC 2 και την 9η θέση στη γενική κατάταξη, προσπερνώντας τον Έντβιν Μπρίντλισεν (Skoda Fabia Evo).

Το φετινό ΕΚΟ Ράλλυ Ακρόπολις ήταν από την αρχή ένας πολύ δύσκολος αγώνας για τον Κάλε Ροβάνπερα της Toyota και έγινε ακόμα δυσκολότερος το Σάββατο, όταν είχε έξοδο και «ξήλωσε» το πίσω μέρος του GR Yaris Rally1. Ο Φινλανδός όμως συνέχισε τον αγώνα και δεν φεύγει από την Ελλάδα με εντελώς άδεια χέρια, αφού με τη 2η θέση στην Power Stage πήρε τουλάχιστον 4 βαθμούς. Παραμένει φυσικά επικεφαλής της βαθμολογίας του Πρωταθλήματος Οδηγών, με τρεις αγώνες να απομένουν μέχρι το τέλος της σεζόν.

Για άλλη μία φορά, ιδιαίτερη μνεία αξίζει η προσπάθεια των Λάμπρου Αθανασούλα/Νίκου Ζακχαίου. Το ελληνικό πλήρωμα με το Hyundai i20 N Rally2, γνωστό για την ταχύτητά του, είχε άλλη μια δύσκολη ημέρα, αλλά η θέληση και η επιμονή τους ανταμείφθηκαν με έναν σπουδαίο τερματισμό, που τους έφερε στην πρώτη θέση ανάμεσα στα ελληνικά πληρώματα, στη 16η θέση της γενικής κατάταξης.

Ο μεγάλος άτυχος του αγώνα είναι χωρίς αμφιβολία ο Σεμπαστιέν Λεμπ της M-Sport Ford, ο οποίος μέχρι το πρωί του Σαββάτου είχε την πρωτοπορία στον αγώνα και έδειχνε ικανός να διεκδικήσει τη νίκη, αλλά μία μηχανική βλάβη δεν του επέτρεψε να γράψει ιστορία σε έναν αγώνα στον οποίο έχει ζήσει μερικές από τις πιο θριαμβευτικές στιγμές του.

Γενική κατάταξη

final

πηγη. gazetta.gr

Ψωμί / Θ. Παπαγιάννης*

Το ψωμί και η ιερότητα του είναι ένα θέμα που με απασχολεί τα τελευταία χρόνια. Εκλαμβάνω το ψωμί σαν βασική έννοια της ζωής του ανθρώπου με την διαχρονική του σημασία και με ό,τι συμβαίνει για τα δισεκατομμύρια των ανθρώπων, που καθημερινά αγωνίζονται για να το αποκτήσουν.

Η αρχή του σύμπαντος είναι το ψωμί θα πει ο Διαγόρας που μαζί με το κρασί επιτρέπει στον άνθρωπο να γίνει πολιτισμένος, θα διαβάσουμε στο έπος του Γκιλγκαμές, μια από τις αρχαιότερες μαρτυρίες του μεσογειακού πολιτισμού.

Τον άρτο και το οίνο, η χριστιανιακή θρησκεία μετέτρεψε αργότερα σε σώμα και αίμα του Χριστού. Η χαρακτηριστική ρήση «τον άρτον ημών τον επιούσιον δος ημών σήμερον», γίνονται δυο όψεις του πολύτιμου ορειχάλκινου μεταλλίου, που διαπερνά και στολίζει τα έργα μου.

Η ιερότητα του ψωμιού υποδηλώνεται με το μαύρο στολισμένο πανί, που στρώνεται στο έδαφος και τον χορό των μορφών που αναπτύσσεται τριγύρω, συμβολίζοντας θεότητες ή υπερφυσικές προστατευτικές δυνάμεις, αλλά και ξόρκια ή και σκιάχτρα που συχνά στήνονται στα χωράφια, για να προστατέψουν τη σοδειά.

Για κάποιους από μας, που γεννηθήκαμε στις αρχές της δεκαετίας του 40, μέσα στην πείνα το ψωμί έχει προσλάβει ιερό χαρακτήρα. Είναι συνυφασμένο με την επιβίωσή μας. Μικροί, θυμάμαι ορκιζόμαστε στο ψωμί. «Μα το ψωμάκι», λέγαμε και κάναμε το σταυρό μας, για να μας πιστέψει ο άλλος κι ήταν αυτός ο μεγαλύτερος μας όρκος. Και όταν ένα κομματάκι περίσσευε ή μας έπεφτε στο χώμα, το περνάμε, το φιλούσαμε και το βάζαμε σε μια τρυπούλα του τοίχου, μην τύχει και πατηθεί, και ήταν αυτό το μεγάλη αμαρτία.

Έτσι δίδασκε η γιαγιά και η μάνα, γιατί είχανε κι αυτές πολύ πεινάσει στη ζωή τους. Το ψωμί, έτσι κι αλλιώς, έβγαινε δύσκολα εκείνες τις εποχές και με πολύ αγώνα. Το φάσμα της πείνας ήταν αυτό που τρόμαζε περισσότερο.

Από τότε κύλησαν χρόνοι πολλοί. Χορτάσαμε το ψωμί, και αρχίσαμε τις δίαιτες! Αντε τώρα να πιστέψεις τους πεινασμένους… τι κι αν αυτοί συχνά πυκνά κάνουν την εμφάνισή τους μπουλούκια στις οθόνες μας και μας κοιτούν με αγριεμένα μάτια από την πείνα, εμείς κάνουμε ζάπινγκ κι αλλάζουμε κανάλι. Οι λαμπεροί σταρ, η γκλαμουριά, καθώς λένε, όλα αυτά τα φανταχτερά φυτά και οι γλάστρες δίπλα τους που χαριεντίζονται, είναι ανώδυνο θέαμα, χωνεύεται καλύτερα….

Πώς να αντιμετωπίσεις άλλωστε τα πεινασμένα μάτια;

Θόδωρος Παπαγιάννης*

*δημιουργός του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης στο Ελληνικό Ιωαννίνων και καθηγητής της ΑΣΚΤ του Πανεπιστημίου Αθηνών

Όπως αναφέρει ο ίδιος σε συνέντευξη του στο travel.gr : «Για μία μικρή περίοδο της ζωής μου βόσκησα τα πρόβατα στο χωριό, έμαθα να βοηθάω του μαστόρους, γλέντησα μαζί τους, έζησα τους καημούς, τις χαρές και τα πένθη τους» θα μας πει όταν η συζήτηση φτάσει σε εκείνα τα χρόνια, ενώ κάνοντας τη σύνδεση με τη συνέχεια αναφέρει: «Όλα αυτά προσπάθησα να τα εκφράσω και βρήκα ότι ο καταλληλότερος τόπος να τα εκθέσω ήταν αυτό το σχολείο στο χωριό μου γιατί αυτό τα γέννησε».