Όταν στο δρόμο της Θήβας, ο Οιδίπους συνάντησε τη Σφίγγα, κι αυτή του έθεσε το αίνιγμά της, η απόκρισή του ήταν: ο άνθρωπος. Τούτη η απλή λέξη χάλασε το τέρας.
Έχουμε πολλά τέρατα να καταστρέψουμε.

(το τέλος της ομιλίας του κατά την τελετή απονομής του Νόμπελ

Φωτογραφίες του 1972

Αρνητικές θερμοκρασίες το πρωί του Σαββάτου 24/09 

Σύμφωνα με το δίκτυο αυτόματων μετεωρολογικών σταθμών του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών/ meteo.gr, χαμηλές ελάχιστες θερμοκρασίες σημειώθηκαν το πρωί του Σαββάτου 24/09, με τον υδράργυρο να πέφτει τοπικά κάτω από τους 0 βαθμούς Κελσίου. Στον πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζονται οι 8 σταθμοί που κατέγραψαν τις χαμηλότερες ελάχιστες θερμοκρασίες.

Πριν χρόνια το 1933, ο άγνωστος για πολλούς αλλά σημαντικός σούφι δάσκαλος Τιέρνο Μποκάρ, που ζούσε στο Μαλί (Δυτική Αφρική), είπε αυτή την πολύ διδακτική ιστορία στους μαθητές του:

Οι άνθρωποι, στις σχέσεις τους μεταξύ τους, μπορούν να παρομοιαστούν με δύο αντικριστούς τοίχους με δυο αντικριστούς τοίχους. Κάθε τοίχος είναι διάτρητος από πολλές μικρές τρύπες στις οποίες φωλιάζουν άσπρα και μαύρα πουλιά. Τα μαύρα πουλιά είναι αρνητικές σκέψεις και μοχθηρές σκέψεις. Τα άσπρα πουλιά είναι αγαθές και καλές σκέψεις.

Τα άσπρα πουλιά, εξαιτίας του σχήματός και του μεγέθους τους, μπορούν να μπαίνουν μόνο στις τρύπες που είναι για άσπρα πουλιά. Το ίδιο ισχύει και για τα μαύρα. Τώρα, ας υποθέσουμε ότι υπάρχουν δυο άνδρες που πιστεύουν ότι είναι εχθροί. Ας ονομάσουμε τον ένα Γιουσούφ και τον άλλον Αλή.

Ο Γιουσούφ, πεισμένος μια μέρα ότι ο Αλή θέλει το κακό του, νιώθει να κυριεύεται από θυμό απέναντί του και του στέλνει αρνητικές σκέψεις, γεμάτες μίσος. Κάνοντάς το αυτό, απελευθερώνει ένα μαύρο πουλί και την ίδια στιγμή μια τρύπα από τον τοίχο του μένει κενή. Το μαύρο πουλί του πετάει προς τον Αλή και ψάχνει μια άδεια τρύπα στο μέγεθός του για να φωλιάσει εκεί. Εάν ο Αλή δεν έχει στείλει ένα δικό του μαύρο πουλί στον Γιουσούφ, αν δηλαδή δεν έχει κάνει καμία αρνητική σκέψη γι’ αυτόν, τότε καμιά από τις τρύπες του δε θα είναι κενή. Έτσι, μη βρίσκοντας μέρος για να φωλιάσει, το μαύρο πουλί του Γιουσούφ αναγκαστικά θα επιστρέψει στην αρχική του φωλιά, κουβαλώντας μαζί του το κακό με το οποίο είχε φορτιστεί, κακό το οποίο καταλήγει στον Γιουσούφ…

Όμως ας υποθέσουμε ότι και ο Αλή έχει στείλει μια κακή σκέψη. Κάνοντας κάτι τέτοιο, ελευθερώνει μια τρύπα στον τοίχο του στην οποία μπορεί να φωλιάσει πλέον το μαύρο πουλί του Γιουσούφ, εκπληρώνοντας την καταστροφική αποστολή του. Την ίδια στιγμή το μαύρο πουλί του Αλή πετάει προς τον Γιουσούφ και βρίσκοντας την άδεια τρύπα φωλιάζει κάνοντας τα ίδια. Έτσι, τα δύο μαύρα πουλιά φέρνουν σε πέρας το έργο τους, που είναι η καταστροφή του στόχου τους.

Όμως μόλις η αποστολή τους έχει ολοκληρωθεί, το καθένα επιστρέφει στη βάση του, γιατί όπως είναι γνωστό από τα πανάρχαια χρόνια, καθετί επιστρέφει στην πηγή του. Έτσι στο τέλος, ο δημιουργός μιας κακής σκέψης, πλήττεται ταυτόχρονα από το μαύρο πουλί του εχθρού του αλλά και το δικό του, που επιστρέφει στη φωλιά του.

Το ίδιο συμβαίνει και με τα άσπρα πουλιά. Εάν στέλνουμε μόνο καλές σκέψεις στον εχθρό μας ενώ ο ίδιος απευθύνει αρνητικές σκέψεις σε μας, τότε τα μαύρα του πουλιά μη βρίσκοντας μέρος σε μας να φωλιάσουν θα επιστρέφουν σε εκείνον που τα έστειλε. Όσο για τα άσπρα πουλιά που κουβαλούν αγαθές σκέψεις και στέλνουμε στον εχθρό μας, εάν δεν βρίσκουν άδεια τρύπα εκεί να φωλιάσουν θα επιστρέψουν σε μας φορτισμένα με όλη τη θετική ενέργεια που κουβαλούν.

Έτσι αν στέλνουμε μόνο καλές σκέψεις, αυτές θα επιστρέψουν δυναμωμένες σε μας και θα αγγίζουν βαθιά τον πυρήνα της ύπαρξής μας. Να γιατί πρέπει πάντα να ευλογείτε και να επιθυμείτε το καλύτερο τόσο για τους εχθρούς όσο και για τους φίλους σας. Με αυτό τον τρόπο, η ευλογία όχι μόνο πηγαίνει προς τον απέναντι εκπληρώνοντας τον κατευναστικό της σκοπό, αλλά επίσης επιστρέφει σε σας, κάποια μέρα, με όλο το καλό με το οποίο είχε φορτιστεί…

Πηγή:
thessalonikiartsandculture.gr

Οι άνθρωποι που πάνε μπροστά σ’ αυτόν τον κόσμο, είναι αυτοί που σηκώνονται, αναζητούν τις συνθήκες που θέλουν, κι αν δεν τις βρουν, τις διαμορφώνουν μόνοι τους!

Τζωρτζ Μπέρναρντ Σω

Τέλος από σήμερα το άγαλμα που επι δεκαετίες κοσμούσε την πλατεία Εξαρχείων. Η ιστορία των “τριών ερωτίδων” και η τύχη τους.

Το άγαλμα – φανοστάτης που επι σειρά πολλών ετών κοσμούσε την πλατεία Εξαρχείων απομακρύνθηκε. Ειδικά συνεργεία το ξήλωσαν το πρωί της Παρασκευής 23/9 προκειμένου να συνεχιστούν οι εργασίες κατασκευής του μετρό, παρά τις έντονες αντιδράσεις των κατοίκων.

Από το πρωί πολίτες είχαν συγκεντρωθεί στην πλατεία προκειμένου να εμποδίσουν τα συνεργεία να ξηλώσουν το άγαλμα. Μάλιστα κάποιοι ξάπλωσαν στο πεζοδρόμιο, όπως διαβάζουμε σε αναρτήσεις στο twitter

Ποια θα είναι όμως η τύχη του αγάλματος; Σύμφωνα με όσα γράφει ο δημοτικός σύμβουλος της Αθήνας Γιώργος Αποστολόπουλος, αρχικά προτάθηκε και αποφασίστηκε να μεταφερθεί οριστικά σε άλλη περιοχή της Αθήνας, στη συνέχεια όμως ο δήμαρχος αποφάσισε την “προσωρινή” μετεγκατάστασή του.

Ο κ. Αποστολόπουλος σημειώνει ωστόσο:

“Γνωρίζουμε όμως ότι για την Ελλάδα και πολύ περισσότερο για την ηγεσία του Δήμου που δεν φημίζεται για την πολιτική της αξιοπιστία, “ουδέν μονιμότερον του προσωρινού”! Το είδαμε με τα… προσωρινά έργα στην Πανεπιστημίου (…).Το γλυπτό θα πρέπει απλά να αποθηκευτεί, να συντηρηθεί και να επιστρέψει στη αρχική του θέση, στα Εξάρχεια”.

“Περαιτέρω, η Δημοτική αρχή με αντίστοιχες εισηγήσεις της, εξαφανίζει οριστικά το άγαλμα της Κυβέλης από την οδό Ακαδημίας ενώ αποψιλώνει από γλυπτά την πλατεία Κολωνακίου, δημιουργώντας μία “Πλατεία Φιλικής Εταιρείας” χωρίς τα αγάλματα των Φιλικών!

Τέλος τι να πει κανείς όταν καταφέρνει να “μπερδέψει” την πλατεία Λέοντος Αυδή με την προτομή του Αντώνη Σαμαράκη;

Για όσους δεν το έχουν αντιληφθεί η σημερινή πολιτική ηγεσία αλλοιώνει την ιστορία και την ταυτότητα της Αθήνας με καταστροφικούς νεωτερισμούς και πολιτικούς αριβισμούς που δεν έχουν προηγούμενο. Προσβάλλει μετά το Σύνταγμα και την Πανεπιστημίου, τα ιστορικότερα σύμβολα της πόλης μας” τονίζει ο ίδιος.

Η ιστορία του αγάλματος

Δημιουργίας των Γαλλικών χυτηρίων Antoine Durenne, το άγαλμα – φανοστάτης τοποθετήθηκε κατά τη ρυμοτομική οριοθέτηση της πλατείας τη δεκαετία του ’60, επί Δημαρχίας Γεωργίου Πλυτά, μετά τις πιέσεις από τον Σύλλογο Εξαρχείων, όπως αναφέρει το Oneman.gr.

Βάσει όσων αναφέρει η ιστορικός τέχνης Ζέτα Αντωνοπούλου στο βιβλίο “Τα γλυπτά της Αθήνας”,  «η χρονολογία κατασκευής του έργου πρέπει να τοποθετείται μετά το 1900, καθώς παλιότερα το χυτήριο δούλευε αποκλειστικά με χυτοσίδηρο».

Οι Τρεις Ερωτίδες στα Εξάρχεια έχουν στα χέρια τους ένα κοχύλι, ένα αγγείο και ένα μουσικό όργανο.

Με πλούσια κόμη, στεφάνια στα μαλλιά και κομψά σπασίματα στον κορμό τους, οι τρεις μικροί Έρωτες (ύψους περί το 1,30 μ. ο καθένας) είναι στραμμένοι προς τις τρεις πλευρές της πλατείας, αποπνέοντας ένα μείγμα αθωότητας και ελευθερίας. 

Τα τρία αυτα πλασματα είδαν «τον Ναπολέοντα Λαπαθιώτη να σιγοτραγουδά γυρνώντας σπίτι του και τον Κωστή Παλαμά πιο πέρα με τις φιλολογικές βραδιές που διοργάνωνε, είδαν με ένα χαμόγελο τον Δημήτρη Χορν να πολιορκεί την Έλλη Λαμπέτη και ανταπέδωσαν τον χαιρετισμό του Νικόλα Άσιμου και του Βασίλη Ραφαηλίδη», όπως έγραψε ένας από τους κατοίκους της περιοχής για το άγαλμα-σύμβολο των Εξαρχείων.

Πηγ: News24

Κάθε ανθρώπινο ον έχει μια ζωή να ζήσει…κάθε άνθρωπος είναι μια ξεχωριστή, θαυμαστή, μοναδική οντότητα, με άπειρες δυνατότητες!(Ο μύθος του “μέσου όρου” έχει καταρριφθεί πλέον και επιστημονικά, είναι μια επινόηση βολική του ισοπεδωτικού συστήματος που θέλει να κατέχει τους ανθρώπoυς και η συχνή επανάληψη της δήθεν ισχύος αυτού του μύθου-σύμφωνα και με γνωστές κι εφαρμοσμένες από παλιά ψυχολογικές τεχνικές- πείθει τους ανθρώπους να τον αποδεχτούν, όπως και τόσους άλλους μύθους που διαφεντεύουν τη σκέψη και τη ζωή τους!)