Συντάκτης: Kostas Bertsias

Οι τέσσερις πραγματικότητες της ζωής, κατά τον Βούδα, κάθε όντος: η γέννηση, το γήρας, η αρρώστια και ο θάνατος.

• Πείτε μας δύο λόγια για την πορεία  της εταιρείας σας.

Από 18  ετών είμαι κατά κύριο επάγγελμα κτηνοτρόφος  άλλα η επαφή με αυτή τη δουλειά είναι από μικρή ηλικία ,καθώς από κτηνοτροφική οικογένεια πάππου προς πάππου, στα βουνά της Γκιώνας έμαθα τι είναι ποιμενική ζωή και αυθεντική γεύση .  Με όλες αυτές τις εμπειρίες κάθε χρόνο εξελίσσουμε την επιχείριση μας, εκσυγχρονίζοντας τον εξοπλισμό και προσφέροντας καλύτερες συνθήκες διαβίωσης στα ζώα μας και όσο το δυνατό καλύτερο προϊόν στον καταναλωτή. Το τελευταίο καιρό έχουμε εντάξει την φάρμα μας στο δίκτυο  Open Farm . Ένα δίκτυο με επισκέψιμα αγροκτήματα,  όπου   θέλουμε να φέρουμε τον επισκέπτη, ποιο κoντα στη φύση, στα ζώα, και στον τρόπο ζωής της περιοχής μας    https://openfarm.gr/farms/farma-koutsouba

• Πότε ξεκίνησε τη δραστηριότητα στο χώρο αυτό;

Από μικρή ήμουν σε αυτή τη δουλειά, καθώς δεν υπάρχει κτηνοτροφική οικογένεια που να μην εργάζονται όλα τα μέλη της. Στην πορεία την ακολούθησα επαγγελματικά και συνεχίζω μέχρι σήμερα 25 χρονιά μετά , ευελπιστώντας, ότι κάποια στιγμή ο πρωτογενής τομέας θα έχει τη θέση που του αξίζει στο επαγγελματικό στερέωμα, να αντιμετωπίζεται ισάξια (αγροτική εκπαίδευση, αγροτικά επιμελητήρια κ. α ) και να αλλάξει η νοοτροπία, ότι “αυτός δεν κάνει για τίποτα,μόνο για τσοπάνης”.

• Οι σπουδές σας βοήθησαν στην εξέλιξη της δραστηριότητας;

Με αρκετές ώρες σεμιναρίων, ναι βοηθήθηκα σε κάποιους τομείς, άλλα δυστυχώς  η κατάρτιση για κτηνοτρόφους στην Ελλάδα είναι δύσκολη.

Θα έπρεπε η κατάρτιση στον αγροτικό τομέα να υφίσταται από την δευτεροβάθμια εκπαίδευση και σε περισσότερα εκπαιδευτικά κέντρα ώστε να έχει επιλογή το κάθε παιδί . Καθώς και μεγάλο μέρος της να είναι πρακτικό. Ο πρωτογενής τομέας δεν είναι κάτι άψυχο, πρέπει να αγαπήσεις το ζώο ,το φυτό, να το φροντίσεις, χωρίς στυγνό ωράριο χωρίς αργία και αυτό μετά θα σου ανταποδώσει.

• Ποιά είναι τα πλάνα σας για το άμεσο μέλλον;

Η κτηνοτροφία είναι από τις ποιο δύσκολες δραστηρίοτητες του αγροτικού κλάδου.  Καθώς εργάζεσαι 365 μέρες, 24 ώρες, χωρίς αργία, ακόμη και σε ευχάριστες ή δυσάρεστες προσωπικές στιγμές .Είσαι “δεμένος με αυτή τη δουλειά”  καθώς έχεις να κάνεις με έμψυχο υλικό . Σε συνδυασμό με το παγκόσμιο κλίμα αβεβαιότητας προσπαθούμε να βρούμε μια φόρμουλα βιωσιμότητας . Οργανώνοντας ομιλίες,συνέδρια ,συμμετέχοντας σε διάφορες κοινές δράσεις και ανταλλάσοντας απόψεις προσπαθούμε να αφήσουμε κάτι καλύτερο στα παιδιά μας, για να μπορούμε να τους πούμε οι αξίζει να μείνουν στον τόπο τους, που δεν έχει κάτι λιγότερο από άλλα σημεία του πλανήτη .

• Ποίο είναι το προσωπικό slogan σας;

   Τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο , αρκεί να είμαστε αληθινοί  να υπάρχει όραμα,επιμονή και υπομονή.

• Ποιά πιστεύετε ότι είναι τα στοιχεία που κάνουν κάποιον σωστό επαγγελματία;

Ο καλός επαγγελματίας χαρακτηρίζεται από την άριστη ποιότητα, την συνέπεια απένατι στον πελάτη και την ειλικρίνεια . Δεν νοείται να πουλήσω σε κάποιον κάτι το οποίο δε θα έδινα στα παιδιά μου.

el pimpi

Δεν είμαι ειδικός σ’ αυτά τα θέματα, αλλά το πρόβλημα που με βασανίζει είναι σε ποια γλώσσα έγινε ο διάλογος μεταξύ Ποντίου Πιλάτου και Ιησού Χριστού. Η μητρική γλώσσα του Πιλάτου ήταν η λατινική, αλλά οι ανώτεροι κρατικοί λειτουργοί την εποχή εκείνη μιλούσανε μάλλον και την ελληνική. Ας πούμε ότι είχε μάθει, για πραχτικούς λόγους, και λίγα αραμαϊκά, αλλά οι Ρωμαίοι ήταν πολύ περήφανοι και σίγουρα δεν καταδεχόντουσαν να χρησιμοποιήσουν τοπικές γλώσσες και διαλέχτους σε τέτοιες περιστάσεις. Ίσως κάποιος απ’ τη γερουσία των Εβραίων να μιλούσε άνετα τη γλώσσα των Ρωμαίων καταχτητών.
Ο Χριστός όμως; Δεν μπορώ να φανταστώ έναν ξυλουργό γλωσσομαθή. Η όψη του Καίσαρα πάνω στα ρωμαϊκά νομίσματα ήταν σίγουρα γι’ αυτόν ό,τι ήξερε όλο κι όλο για τη Ρώμη. Επομένως, κατά τη γνώμη μου ο διάλογος ανάμεσα στους δύο έγινε ή με τη βοήθεια διερμηνέα ή περίπου με τον τρόπο με τον οποίο σήμερα ένας Αμερικανός πρεσβευτής που ξέρει τσάτρα πάτρα μερικές ιταλικές λέξεις θα μπορούσε να μιλήσει μ’ ένα Σικελό χωρικό.
Φανταστείτε το γλωσσικό δράμα εκείνης της στιγμής. Ποιο νόημα άραγε πήρανε για τον έναν ή τον άλλο λέξεις όπως “θεός”, “βασιλιάς”, “αλήθεια”; Οι αποικιακοί πόλεμοι είναι γεμάτοι από εκτελέσεις που έγιναν εξαιτίας γλωσσικών παρεξηγήσεων κι από διερμηνείς που έλυσαν τα προβλήματα όπως τους βόλευε, ξεγελώντας χωρίς ενδοιασμούς τα δύο αντιμέτωπα μέρη. Φανταστείτε την τραγωδία, ένα Κείμενο να ερμηνεύεται με διαφορετικούς Κώδικες. Ίσως εκείνη η στιγμή, η μία από τις πιο συγκινητικές κι ανθρώπινες στιγμές ενός δράματος που -στο ίδιο επίπεδο- εκτυλίσσεται ακόμη καθημερινά μέχρι τώρα. Όταν βλέπουμε έναν άνθρωπο καρφωμένο στο σταυρό σκεφτόμαστε ότι τα πάθη του είναι και δικά μας πάθη. Δικά μας είναι όμως και τα βάσανα των ανθρώπων που δεν καταφέρνουνε να εκφραστούνε. Ο εργάτης ξέρει εκατό λέξεις, τ’ αφεντικό χίλιες: γι’ αυτό κι ο δεύτερος είναι τ’ αφεντικό. Το είπε κι ο Dario Fo.

ΟΥΜΠΕΡΤΟ ΕΚΟ “ΔΥΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ”, (1977)
από το βιβλίο του Ουμπέρτο Έκο: “Η ΣΗΜΕΙΟΛΟΓΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΖΩΗ”
Μετάφραση: Α. Τσοπάνογλου
Εκδόσεις ΜΑΛΛΙΑΡΗΣ – ΠΑΙΔΕΙΑ

Πολιτεία των ΗΠΑ στο βορειοδυτικό άκρο της Αμερικανικής Ηπείρου, με πρωτεύουσα την πόλη Τζούνο (30.987 κάτοικοι). Είναι η μεγαλύτερη σε έκταση (1.717.855 τ.χ.), η έκτη σε πλούτο (54.627 δολάρια κατά κεφαλήν εισόδημα) και η πιο αραιοκατοικημένη (0,42 κάτοικοι ανά τ.χ.). «Αλάσκα» στη γλώσσα των Εσκιμώων σημαίνει η «γη που δεν είναι νησί». Μεγαλύτερη και πιο γνωστή πόλη είναι το Άνκορεϊτζ (275.043 κάτοικοι), ενώ την Αλάσκα κατοικούν συνολικά 626.932 άνθρωποι.

Οι Ρώσοι ήταν αυτοί που έβαλαν πρώτοι πόδι στην Αλάσκα, στα μέσα του 18ου αιώνα, επωφελούμενοι της γειτνίασής της με τη Σιβηρία, από την οποία χωρίζεται με τον Βερίγγειο Πορθμό. Ασχολήθηκαν σχεδόν αποκλειστικά με το εμπόριο της γούνας, παραμερίζοντας τους ιθαγενείς εσκιμώους Ινουίτ.

Ο οξύς ανταγωνισμός με τους Γάλλους και Άγγλους εμπόρους μείωσε βαθμιαία το ενδιαφέρον τους για την περιοχή. Μετά την ήττα των Ρώσων στον Κριμαϊκό Πόλεμο, το 1856, ο τσάρος έψαχνε τρόπους για να την ξεφορτωθεί. Προφανώς, ο φυσικός πλούτος της περιοχής ήταν άγνωστος στον Αλέξανδρο Β’ και την κυβέρνησή του.

Η αμερικανική κυβέρνηση δεν άφησε την ευκαιρία να πάει χαμένη, παρότι η χώρα επούλωνε τις πληγές της από τον αιματηρό Εμφύλιο Πόλεμο. Πρόλαβε Ισπανούς και Καναδούς και μετά από σκληρές διαπραγματεύσεις με τους Ρώσους αγόρασε την Αλάσκα αντί 7,2 εκατομμυρίων δολαρίων, στις 30 Μαρτίου 1867.

Η είδηση της εξαγοράς προκάλεσε την αντίδραση του αμερικανικού τύπου, αλλά και μελών του Κογκρέσου. Οι εφημερίδες επιτέθηκαν με δριμύτητα στον υπουργό Εξωτερικών, Ουίλιαμ Σιούαρντ, που πρωτοστάτησε στη συμφωνία. Θεώρησαν παρανοϊκό να ξοδευτούν τόσα πολλά χρήματα για ένα έρημο και απόμακρο μέρος, μονίμως χιονισμένο. Η συμφωνία αγοράς επικυρώθηκε τελικά από το Κογκρέσο στις 9 Απριλίου 1867 και στις 18 Οκτωβρίου του ίδιου χρόνου η Αυτοκρατορική Ρωσία μεταβίβασε την κυριαρχία της Αλάσκας στις ΗΠΑ.

Ο χρόνος δικαίωσε πλήρως τον Σιούαρντ. Η Αλάσκα αποδείχθηκε ευλογημένη γη, με απίστευτο φυσικό πλούτο: χρυσό, πετρέλαιο, φυσικό αέριο, ξυλεία και αλιεία.

Πηγή: https://www.sansimera.gr

Ο Χριστός κυρίως δεν ήθελεν ιερείς, δεν ήθελε τελετάς, δεν ήθελε καπνούς, δεν ήθελε λαμπάδας, αλλ’ ούτε ψάλτας, ούτε κανδυλανάπτας, ούτε Μεθοδίους και Παναρέτους, ούτε φελόνια, ούτε άμφια, ούτε εγκόλπια, ούτε πατερίτσες. Εβδελύσσετο την ύλην, την επίδειξιν, την υποκρισίαν, τας νηστείας. Εβδελύσσετο τα μεταξύ Θεού και ανθρώπων μεσολαβούντα όργανα, ιερείς, αρχιερείς, επισκόπους, πάπας, καρδιναλίους. Ήθελε το δίκαιον των δικαίων, ήθελε ακόμη και το δίκαιον των αδίκων. Ήθελε την καταστροφή του πλούτου ως πηγής αμαρτίας, ήθελε την ανόρθωσιν των πτωχών, ως τέκνων του αυτού πατρός. Πού προσηύχετο; Εις τα όρη. Τι προσηύχετο; Το Πάτερ Ημών. Ήτο ενάντιος της κρατούσης νομοθεσίας, της αυστηράς και δρακοντείου του Μωυσέως νομοθεσίας. Ωνειρεύθη τον κόσμον δημιουργηθέντα δι’ ενός φιλήματος και ήθελε το φίλημα νόμον του κόσμου.
Χριστέ βασίλευε. Χριστέ αρωμάτιζε. Χριστέ αγάπα.

ΒΛΑΣΗΣ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ (1882)
από το βιβλίο του ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΤΑΜΕΛΟΥ “ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΙ ΚΑΙ ΗΡΩΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ”
Εκδόσεις ΓΛΑΡΟΣ