Πόσες φορές ως τώρα έχεις θέσει ερωτήματα στον εαυτό σου όπως: «Γιατί σε μένα;», «Γιατί αυτό;», «Γιατί τόση ατυχία;». Πόσες φορές, επίσης, έχεις καταλήξει σε συμπεράσματα όπως: «Είμαι πολύ άτυχος», «Μόνο σε μένα συμβαίνει αυτή η συμφορά», «Η ζωή μου είναι μια κόλαση», «Αν είχα την τύχη του…», «Αν μπορούσα να ζω σαν τον…», «Αν ο σύντροφός μου ήταν σαν τον άνδρα της…».

Νομίζω πως όλοι μας έχουμε ξεστομίσει τέτοια «αποφθέγματα», ιδιαίτερα όταν περνάμε μια κρίση, μια «καταθλιψούλα» ή μια δοκιμασία. Είναι γεγονός πως ο άνθρωπος, βιώνοντας τη ζωή του, αποζητά όλες εκείνες τις ποιότητες που ξεκινούν από το πρόθεμα «ευ-»: ευτυχία, ευλογία, ευκολία, εύνοια, ευρυθμία, ευπορία, ευστροφία, ευτολμία, ευφυΐα, ευχέρεια, ευφράδεια, ευψυχία.

Από πολύ νωρίς —ήδη μέχρι τα επτά του χρόνια— διαμορφώνει μια εξάρτηση από όλα αυτά τα «ευ». Καθώς ο χρόνος κυλά και το παιδί μεγαλώνει, παρατηρεί ως δεινός παρατηρητής τους πάντες γύρω του να πασχίζουν να κατακτήσουν αυτές τις έννοιες και εστιάζει και το ίδιο στο «κυνήγι του θησαυρού» των «ευ».

Μέσα στην πρώτη κιόλας δεκαετία της ζωής του, έχει καταλήξει στο συμπέρασμα πως ο θησαυρός αυτός είναι ανέφικτος. Τότε, ως κακός ερμηνευτής, αρχίζει να πιστεύει πως όλοι οι άλλοι καταφέρνουν να κερδίσουν το μερίδιό τους, εκτός από εκείνο. Τι πλάνη! Πόσο η κοινωνία μας διαστρεβλώνει την πραγματικότητα! Πόσο τα μέσα υποβοηθούν ή και διαμορφώνουν αυτή την ψευδαίσθηση! Και πόσο οι γονείς συντηρούν αυτό το συμπέρασμα, διατηρώντας και οι ίδιοι τη λανθασμένη πεποίθηση που υιοθέτησαν όταν ήταν παιδιά!

Οι φθινοπωρινές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σκιαγραφούν μια εικόνα σταθερότητας για την ελληνική οικονομία την τριετία 2025-2027, με την ανάπτυξη να κινείται σε ικανοποιητικά επίπεδα, το χρέος να συνεχίζει την πτωτική του πορεία και τον πληθωρισμό να αποκλιμακώνεται, παρά τις πιέσεις – Ευρωπαϊκή Επιτροπή: Οι φθινοπωρινές οικονομικές προβλέψεις 2025 δείχνουν ότι το απαιτητικό περιβάλλον δεν εμποδίζει την ανάπτυξη – Πρωτογενές πλεόνασμα €10,3 δισ. στο 10μηνο – στα 6,6 δισ. ευρώ τα φορολογικά έσοδα Οκτωβρίου.

Βυθίστηκα στη ρομαντική λογοτεχνία, που είχα αποκηρύξει όταν η μητέρα μου θέλησε να μου την επιβάλει με το ζόρι, και από εκεί συνειδητοποίησα πως η ακατανίκητη δύναμη που κάνει τη Γη να γυρίζει δεν είναι οι ευτυχισμένοι έρωτες, αλλά όσοι συναντούν εμπόδια.

Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες

ΚΥΠΡΟΣ

ΤΕΛΟΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ 40

Πρώτα με την σκέψη, που είναι η πιο ευγενής,

δεύτερο με την μίμηση που είναι η πιο εύκολη και

τρίτον με την εμπειρία, που είναι η πιο πικρή

επανάληψη παλιότερης ανάρτησης (Δημοσιεύτηκε στις 17 Απριλίου 2021)

Όταν έρχεται η ώρα του λογαριασμού , βάζει πρώτος το χέρι στην τσέπη του και το αφήνει εκεί….