« εν τω μεταξύ η οικογένεια μεγάλωσε ,τα οικονομικά της επιδεινώθηκαν λόγω της καπνικής κρίσεως και αι δύσκολίαι επολλαπλασιάσθισαν. Διήνυα το δεύτερο έτος του πανεπιστημίου όταν ο πατέρας μου μου έγραψε ότι αδυνατεί να χρηματοδοτήσει περαιτέρω τα σπουδάς μου.
Ενθυμούμαι η θλίψη που εξέφραζε το γράμμα του και διότι θα διέκοπτα τας σπουδάς μου αλλά και διότι ο συνεταιρισμός του χωριού του ηρνήθη δάνειο με την δήλωση ότι δεν είναι ανάγκη να σπουδάσει τα παιδιά του όπως δε σπουδάζουν τα δικά μας .
Τα ανθρώπινα πάθη στις μικρές κοινωνίες εκδηλώνονται πιο έντονα παρά στις μεγάλες είναι φυσικό αυτό δεδομένου ότι ο φθόνος που ευρίσκεται στην ρίζα όλων των παθών δεν αναπτύσσεται πάρα μεταξύ γνωστών και ομοίων .
Τότε βρέθηκα στην ανάγκη να εργαστώ για να συνεχίσω τις σπουδές μου ανέλαβε την αντιπροσωπεία μιας ασφαλιστικής εταιρείας και περιερχόμην εις τα χωριά της Μακεδονίας κάνοντας ασφαλιστικά συμβόλαια και στην προσπάθεια αυτήν επέτυχα πέραν πάσης προσδοκίας και κέρδιζα τόσα χρήματα ώστε όχι μόνο να καλύπτω τα δικά μου έξοδα αλλά και να σπουδάζω και το δεύτερο αδερφό μου και να εξοφλώ και τοκογλυφικά χρέη του πατρός μου .
Ενθυμούμαι δε, την βαθιά ικανοποίηση που αισθάνθηκα όταν αφού συγκέντρωσαν αξιόλογο πόσο επήγα στο χωριό με δώρα δια τα αδέλφια μου και παρήγγειλα στο μπακάλη μια σημαντική ποσότητα τροφίμων δια τις ανάγκες του σπιτιού που πράγματι υπέφερε .
Υπο τας συνθήκας αυτάς τελείωσα τας σπουδάς μου χωρίς τακτικήν φοίτησιν εισ το πανεπιστήμιον .
Κ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ
