Από το capital.gr
ΜΑΛΛΙ, ΜΠΑΜΠΑΚΙ…
«Όταν τού έταζε ή τον άφηνε έστω να πιστεύει πως θα τον όριζε Επίτροπο στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τελικά προτίμησε τον Μαργαρίτη Σχοινά, τί περίμενε; Να μη γίνει έξαλλος ο Αντώνης Σαμαράς;» μειδίασε ένας φίλος μου που γνωρίζει τα παρασκήνια.
«Οι υποσχέσεις δεσμεύουν περισσότερο τους αποδέκτες τους» είπα εγώ παραπέμποντας στον Φρανσουά Μιτεράν ενώ την περίφημη φράση την είχε πει -το έψαξα αργότερα- ο Σαρλ Πασκουά.
«Κι όταν τον διέγραψε από τη Νέα Δημοκρατία, τον φανταζόταν να ιδιωτεύει;»
«Το πήγαινε φιρί-φιρί κι εκείνος…»
«Ας τον άφηνε να λέει. Όλοι οι πρώην πρωθυπουργοί έχουν δικαίωμα και σε μια και σε δυό και σε δέκα κουβέντες παραπάνω. Δεν τον φοβόταν όμως τότε. Κάλπαζε ακόμα στο 41%. Κι ας είχε υποστεί καθίζηση στις ευρωεκλογές του 2024.»
«Τώρα έχει λόγο να τον φοβάται;»
«Υπό τις σημερινές συνθήκες, και ένα τοις εκατό να του κόψει, μπορεί να του δημιουργήσει χοντρό ζόρι. Μονάχα μην μου πεις ότι είναι ο Σαμαράς σε ηλικία αποστρατείας. Μην γίνεις, όπως άλλοι, ηλικιακά ρατσιστής. Ο Ντε Γκωλ έμεινε Πρόεδρος της Γαλλίας μέχρι τα εβδομηνταοχτώ. Ο Ντενγκ Σιαοπίνγκ αποσύρθηκε στα ογδονταπέντε του. Και κάπνιζε και σαν φουγάρο! Να μη μιλήσουμε για τον Ντόναλντ Τραμπ.»
«Έχει άρα περιθώριο για μια δεύτερη άνοιξη…»
«Στην πρώτη, την Πολιτική Άνοιξη, η αλήθεια είναι ότι είχε φανεί απροσδόκητα ελκυστικός. Είχε κάνει υπέρ του δήλωση ο Οδυσσέας Ελύτης – “από μια τέτοια άνοιξη έχει ανάγκη η Ελλάδα” είχε πει. Είχε συμπορευτεί μαζί του ο Ανδρέας Λεντάκης, ο ήρωας της Αριστεράς, ο “χτυπούν το βράδυ, στην ταράτσα τον Ανδρέα”…»
«Πώς το εξηγείς;»
«Όποιος τον γνωρίζει, τον βρίσκει ιδιαίτερα γοητευτικό. Διαθέτει έναν συνδυασμό αριστοκρατικότητας και λαϊκότητας, που κάνει γκελ διότι είναι γνήσιος. Βρίσκεται, εννοώ, ο Σαμαράς ψυχικά κοντά στους ψηφοφόρους του στη Μεσσηνία – άσε που συνδέεται προσωπικά με χιλιάδες πολίτες σε όλη τη χώρα. Πρέπει να τηλεφωνεί σε ντουζίνες καθημερινά. Και όχι τώρα που ετοιμάζει κόμμα. Πάντοτε. Τον ενδιαφέρει γνήσια η περίπτωση του καθενός. Εδώ είχε σαγηνεύσει την κομμουνίστρια Σωτηρία Μπέλλου και της είχε σταθεί ιδιαίτερα, είναι αλήθεια, στα τόσο δύσκολα στερνά της.»
«Κάπως παλιός δεν είναι αυτός ο τρόπος;»
«Η σχέση του πολιτικού με την κοινωνία; Δεν θα παλιώσει ποτέ. Κι ας νομίζουν ορισμένοι ότι μπορούν να την αντικαταστήσουν με αναρτήσεις στο τικ-τοκ. Αλλού είναι το πρόβλημα…»
«Στο ότι έχει ανατρέψει ήδη μια φορά κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας;»
«Ακόμα και αν έχει αυτό παραγραφεί και λησμονηθεί, αναρωτιέμαι τι μπορεί να εκφράσει σήμερα. Τη γνήσια Δεξιά του Τσαλδάρη και του Παπάγου; Διότι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής μάλλον ξεπέρασε την παραδοσιακή εθνικοφροσύνη, ιδίως μετά το 1974. “Σοσιαλμανία” τον αποκαλούσαν κι εκείνον και τον χαρισματικό του υπουργό Παναγή Παπαληγούρα. Προς τα έξω τον λιβάνιζαν “Εθνάρχη”. Μεταξύ τους τον έλεγαν “Κουφό”.»
«Μια βαρηκοϊα την είχε ομολογουμένως ο Εθνάρχης…»
«Ας μην ξεφεύγουμε απ’το θέμα. Σε ποιούς θα απευθυνθεί το 2026 ο Αντώνης Σαμαράς; Στους νοσταλγούς του Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια; Που τους γυρνάει το μάτι με τον γάμο των ομοφύλων και ονειρεύονται να σκίσουν τη συμφωνία των Πρεσπών;»
«Λίγοι είναι;»
«Πιθανόν και αρκετούτσικοι. Μόνο που ανήκουν στο λεγόμενο αντισύστημα. Πώς θα τους εκφράσει ο πρωθυπουργός των μνημονίων, που συνεργάστηκε αγαστά με το Πασόκ του Βαγγέλη Βενιζέλου, ως ένα χρονικό σημείο και με τη Δημάρ του Φώτη Κουβέλη; Ή μήπως δεν θα το υπενθυμίζουν οι έτεροι μικροϊδιοκτήτες της ούλτρα δεξιάς πολυκατοικίας;»
«Θα εγκαλεί την κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη για διαφθορά. Ήδη το κάνει.»
«Ρίχνοντας σπόντες και για το “Ποτάμι” – ότι οι ποταμίσιοι και οι πασόκοι έχουν, λέει, νοθεύσει το γονιδίωμα της παράταξης. Μα η Νέα Δημοκρατία υπήρξε ανέκαθεν πολυσυλλεκτική. Το 1978, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής δεν είχε πάρει τους κεντρώους Αθανάσιο Κανελλόπουλο και Κωνσταντίνο Μητσοτάκη;»
«Για διαφθορά, επιμένω. Το “επιτελικό κράτος Μαξίμου” για σήψη.»
«Το ίδιο θα κάνει σύσσωμη η αντιπολίτευση. Από την Κωνσταντοπούλου μέχρι τη Λατινοπούλου. Ο Σαμαράς σε τί θα ξεχωρίζει;»
«Έχει άλλο ειδικό βάρος…»
«Η κάλπη είναι η μόνη αξιόπιστη ζυγαριά.»
«Δεν του δίνεις άρα ελπίδες;»
«Να πιάσει ρίζες το σχήμα που ετοιμάζει; – “Παλάς” άκουσα ότι σκέφτεται να το ονομάσει. Σχεδόν καμία. Να αποδειχθεί κόλαφος για τον Κυριάκο Μητσοτάκη; Δεν θα το απέκλεια.»
«Οι δημοσκοπήσεις πάντως του δίνουν καλά ποσοστά.»
«Πριν ιδρυθεί επισήμως ένα κόμμα, ζει τις καλύτερες του ώρες. Μόλις το δουν οι πολίτες όχι σαν προσδοκία αλλά ως πραγματικότητα, ξεκινάει το ψαλίδισμα. Να σου θυμίσω πως η Καρυστιάνου είχε αγγίξει δημοσκοπικά το 30%; Ο Σαμαράς βεβαίως είναι παλιά και έξυπνη καραβάνα. Στο παραπέντε θα βγει στη σκηνή.»
«Μα δεν έχει βαρεθεί τέλος πάντων; Δεν έχει μπουχτίσει;»
«Πάλι τα ίδια! Εσύ, στα εβδομηνταπέντε σου, αν παραμένεις σχετικά υγιής, φαντάζεσαι ότι θα αποσυρθείς; Πως θα αποδεχθείς τον ρόλο του σεβάσμιου γέροντα που συνομιλεί με την Ιστορία; Δεν θα σου το ευχόμουν! Για τον εαυτό του ο Αντώνης Σαμαράς κάνει ό,τι καλύτερο. “Μαλλί μπαμπάκι, ψ… φαρμάκι”, όπως λέει το σοφό γνωμικό.»-
Χρ. Χωμενίδης
1
