Και τρεις συμπληρωματικές, για να μαλακώσουμε λίγο τη “σκληράδα” :
– Ποτέ μην παρακαλάς κανένα # Ποτέ μην υποτιμάς τα οφέλη μιας έντιμης συνεργασίας
– Ποτέ μην εμπιστεύεσαι κανένα απόλυτα # Ποτέ μην αφήνεις την καχυποψία να κυριαρχεί απόλυτα. Να είσαι στο παρόν και να αξιολογείς κάθε σχέση και συναναστροφή ξεχωριστά με βάση τα πραγματικά δεδομένα που έχεις συλλέξει (από το παρελθόν) και από ό,τι αντιμετωπίζεις σήμερα.
– Ποτέ μην περιμένεις τίποτα από κανένα # Να γνωρίζεις τις φιλοδοξίες σου και να ελέγχεις (έντιμα) αν μπορούν να εξυπηρετηθούν από τις ικανότητες /δεξιότητες που κατέχεις τη δεδομένη χρονική στιγμή. Αν δεν μπορούν, αλλά εξακολουθούν να είναι σημαντικές για ‘σένα, μην τις εγκαταλείπεις ! Ανέβασε όμως το δικό σου επίπεδο (γνώσεων, δεξιοτήτων κλπ), για να μπορείς να τις κατακτήσεις μια μέρα…
Και αυτή είναι μια καλή στιγμή, για να στοχαστείς πάλι πάνω στην πρώτη “συμπληρωματική” συμβουλή…
Καλές διαδρομές ζωής!!
Γ.Λ.
Απάντηση
Αγαπητέ ΓΛ
Ευχαριστώ πολύ για τις συμπληρωματικές σκέψεις. Πράγματι, οι τρεις φράσεις του κειμένου είναι εσκεμμένα κάπως «κοφτές», σχεδόν σαν υπενθύμιση αυτονομίας.
Οι δικές σου παρατηρήσεις λειτουργούν ως η άλλη πλευρά του νομίσματος: ότι η ζωή δεν είναι μόνο άμυνα και αυτάρκεια, αλλά και συνεργασία, εμπιστοσύνη με μέτρο και συνεχής προσωπική βελτίωση.
Ίσως τελικά η ισορροπία να βρίσκεται κάπου στη μέση: να μην εξαρτάσαι από κανέναν, αλλά να μπορείς να συμπορεύεσαι με πολλούς.
Καλές διαδρομές ζωής και σε σένα.
ΚΜ