Στην φωτό ο Γιάννης, δεύτερος από δεξιά δίπλα, στον Δ. Κοντομηνά (δεκαετία 70)
Από το 1969 στην Ιντεραμέρικαν μέχρι την συνταξιοδότηση του αγαπητός και καλοσυνάτος από χαρακτήρα, η απώλεια του σκόρπισε θλίψη σε όλους τους συναδέλφους του, θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια του.
Προσωπικά είχα την τύχη να είναι ο πρώτος μου προϊστάμενος όταν άρχισα το 1976 να εργάζομαι στη εταιρία. Έχω τις καλύτερες αναμνήσεις από αυτή την συνεργασία. Καλό κατευόδιο αγαπητέ Γιάννη..
Θα σε θυμόμαστε πάντα με αγάπη
Κ Μ
Ο Μάνος ο γιος του Γιάννης έγραψε για τον εκλιπόντα πατέρα του:
Δυστυχώς χθες το βράδυ αργά ο πολυαγαπημένος μας πατέρας Γιάννης έφυγε από τη ζωή. Αντιμετώπισε τα τελευταία 2 χρόνια με περίσσια παλικαριά ένα πολύ επιθετικό είδος καρκίνου. Πέρασε κάθε προσδόκιμο, έζησε αξιοπρεπώς, ταλαιπωρήθηκε ελάχιστα (μόνο λίγο τώρα πριν το τέλος), ουδέποτε γκρίνιαξε ή παραπονέθηκε παρά το δύσκολο των θεραπειών.
Ευτυχώς πρόλαβε να ζήσει και λίγο την εγγονούλα του, την «αγάπη μου» όπως της έλεγε, αλλά όχι τόσο όσο του άξιζε.
Υπήρξε ένας καλός πατέρας που κύριο μέλημά του ήταν να μην μας λείψει τίποτα, μας έμαθε να είμαστε καλοί και σωστοί άνθρωποι στη κοινωνία, μας έμαθε να βοηθάμε τον συνάνθρωπό μας και να είμαστε δοτικοί χωρίς να αποσκοπούμε σε ανταλλάγματα, μας έμαθε να είμαστε αξιοπρεπείς, μας έμαθε να αγαπάμε πραγματικά και να συγχωρούμε.
«Προσοχή στη μάνα σας» έλεγε ακόμα και λίγο πριν το τέλος. Μία γυναίκα όπου χάνει τον άνθρωπό της που ήταν σε όλα μαζί, κοντά μισό αιώνα.
Ένα 10% να μπορέσω να δώσω στη κόρη μου από αυτά που μας έδωσε, θα είμαι επιτυχημένος πατέρας.
Αντίο πατέρα και να συνεχίσεις να μας προσέχεις από εκεί που είσαι. Σε αγαπούμε πολύ..