Πρώτον, είναι σημαντικό να κάνεις λάθος, να αποτύχεις, να ξαναπροσπαθήσεις και να μη σε ενδιαφέρει η γνώμη των άλλων για την αποτυχία σου.

Δεύτερον, πρέπει να συνεχίσεις να αγωνίζεσαι, όταν νιώθεις πως έχει πια ηττηθεί. Οταν τα πράγματα γίνονται δύσκολα, έχεις δύο επιλογές: είτε να εγκαταλείψεις είτε να υπερβείς το εμπόδιο και να συνεχίσεις. Εμείς οι άνθρωποι είμαστε όντα της συνήθειας. Εάν υποχρεώσεις τον εαυτό σου να αντέξει, τότε το σθένος εδραιώνεται μέσα σου.

Τρίτον, πρέπει να λάβεις τις σκληρές αποφάσεις που δεν θέλεις να λάβεις και να μην αφήσεις την πρόκληση αυτή να σε παραλύσει: να απολύσεις, να ξενυχτήσεις για να επαναφέρεις τον σέρβερ της εταιρείας ή να αποσύρεις ένα πρότζεκτ και να το αντικαταστήσεις.

Τέταρτον, πρέπει να ελέγχεις τα συναισθήματά σου, ώστε να μην κλονίζουν το σθένος σου.

Πέμπτον, πρέπει να εμπιστεύεσαι το ένστικτό σου, ξεχωρίζοντάς το από την παρόρμηση.

Εκτον, καλό είναι να δίνεις περισσότερα από όσα παίρνεις. Ενα πείραμα στο πανεπιστήμιο Στάνφορντ έχει να κάνει ως εξής: βάζουν ένα κοριτσάκι σε δωμάτιο με ένα γλειφιτζούρι, λέγοντάς του πως, εάν περιμένει 15 λεπτά χωρίς να το φάει, θα πάρει περισσότερα γλειφιτζούρια. Οσα παιδιά άντεξαν είχαν καλύτερες επιδόσεις στη ζωή τους, επισημαίνει ο δρ Τράβις Μπράντμπερι στο Linkedin.

Εβδομον, πρέπει να ηγείσαι, όταν κανείς δεν σε ακολουθεί.

Ογδοον, πρέπει να ανταποκρίνεσαι σε παράλογες προθεσμίες και να ξεπερνάς τις προσδοκίες.

Ενατον, πρέπει να προσκολλάσαι σε λεπτομέρειες, ακόμη κι όταν έχεις εξαντληθεί και το μυαλό σου έχει μουδιάσει.

Δέκατον, μην αφήνεις τους αγενείς ανθρώπους να σου μεταφέρουν τον αρνητισμό τους και συμπεριφέρσου τους όπως και στους ευγενικούς ανθρώπους.

Τέλος, ενδέκατον, πρέπει να είσαι ανυπερθέτως υπόλογος/η για τις πράξεις σου. Οι άνθρωποι θυμούνται περισσότερο πώς αντιμετώπισες ένα πρόβλημα παρά πώς το δημιούργησες. Αναλαμβάνοντας τις ευθύνες σου, ακόμη κι αν μπορείς να καταφύγεις σε δικαιολογίες, δείχνει ότι ενδιαφέρεσαι για τα αποτελέσματα περισσότερο από το εγώ σου.