Από τον φίλο ΓΛ η πιο κάτω ανάρτηση.
-με αφορμή την προσωπική δημιουργική διαδρομή του Κώστα – βλ. τη σχετική ανάρτηση στις 08/09/2026-
Πουλάς ένα χωράφι και πριν το παραδώσεις στο νέο ιδιοκτήτη του, πας και κόβεις το μοναδικό δέντρο που υπάρχει (και που, αν κρίνω από τη νοοτροπία σου, το πιθανότερο είναι ότι δεν το φύτεψες καν εσύ…).
Νομίζεις ότι η γη σου ανήκει, ότι το δέντρο εκείνο είναι κι αυτό δικό σου, και πως όταν πουλάς εκείνη τη γη, έχεις δικαίωμα να πάρεις το δέντρο σπίτι σου, σε κομμάτια (άλλωστε, πονηρά σκεπτόμενος, είμαι σίγουρος ότι δεν είχες καν αναφέρει την ύπαρξή του στο συμβόλαιο).
Άκου, “ξυλοκόπε” !!
1) Το μόνο “δικό σου”, είναι ο χρόνος που έχεις στη διάθεσή σου ως ζωντανός οργανισμός. Από αυτή τη “μοναδική περιουσία” ξοδεύεις κάθε μέρα, και μάλιστα χωρίς την παραμικρή δυνατότητα ανάκτησης. Σε όλα τα άλλα πράγματα, που θεωρείς δικά σου, στην πραγματικότητα διατηρείς μόνο τη δυνατότητα χρήσης τους…για λίγο, μέχρι να εξαντληθεί εκείνη η “μοναδική περιουσία” σου.
2) Δεν λογαριάζεις πως για ο,τιδήποτε διατηρείς σε αυτή την προσωρινή κατοχή σου, κάποιοι άλλοι (συνήθως πολλοί και άγνωστοι σε ‘σένα), πολλές φορές και η ίδια η φύση, έχουν δαπανήσει κόπο και χρόνο (= τη δική τους μοναδική περιουσία), για να μπορείς εσύ να έχεις την ψευδαίσθηση ότι δίνοντας ένα αντάλλαγμα (συνήθως χρηματικό), μπορείς να αγοράσεις όλα όσα πραγματικά απαιτήθηκαν για να συνθέσουν το τελικό απόκτημά σου.
3) Πιστεύεις ότι έχεις ευθύνη μόνο για την προσωπική σου καλοπέραση, και αφού αυτή την αποδίδεις κατεξοχήν στα “δικά σου” πράγματα, νοιάζεσαι μόνο γι’ αυτά και για το πως θα αποκτήσεις όλο και περισσότερα.
4) Θεωρείς ότι όλη η ζωή είναι μια συναλλαγή και λογαριάζεις τον κάθε λόγο και την κάθε πράξη σου, ώστε στο τέλος να είσαι εσύ ο κερδισμένος (όπως εννοείς του λόγου σου το κέρδος, τουλάχιστον).
5) Νομίζεις ότι ο κόσμος που ζεις είναι ένα “αστείρευτο πηγάδι” και πως μόνη δουλειά σου είναι να τραβάς όσο πιο πολύ νερό μπορείς. Άλλωστε – κατά τη γνώμη σου – το ίδιο κάνουν όλοι, οπότε το θέμα είναι ποιος θα προλάβει να πάρει το περισσότερο.
“Ξυλοκόπε”, παρόλο το “κράξιμο” που σου έριξα, δεν είσαι εσύ το χειρότερο είδος που υπάρχει…
Έχε το νου σου σε αυτούς που καιροφυλακτούν, για να σου πάρουν τα ξύλα που θα βρουν κομμένα και έτοιμα, στοιβαγμένα με τάξη στην αυλή σου…
Γ.Λ.
