Ή όπως έλεγε και ο Henry Ford : “Whether you think you can or you think you can’t, you are right”.
Ο κόσμος του καθενός σχηματίζεται από την αντιληπτική του ικανότητα.
Τα στάδια πάνε κάπως έτσι : παρατήρηση / συλλογή πληροφοριών μέσω των αισθήσεων, καταγραφή στη μνήμη (μέσα από τη δημιουργία και τη σύνθεση πολλών και πολύπλοκων συνάψεων μεταξύ των νευρώνων του εγκεφάλου), παγίωση ενός τρόπου αναγνώρισης και ερμηνείας των ανωτέρω πληροφοριών, που οδηγεί με τη σειρά του σε αναμνήσεις, σκέψεις, συνήθειες, που κινούνται στην “πεπατημένη” που έχουν δημιουργήσει οι εν λόγω “εγγραφές”.
Άρα τελικά, η εκάστοτε “αντίληψη” είναι μια προσωπική (και άρα διαφορετική για τον καθένα) ικανότητα, που χτίζεται και αποτυπώνεται στους νευρώνες και στις συνάψεις του εγκεφάλου του.
Καθώς είναι επιστημονικά και πειραματικά αποδεδειγμένο εδώ και χρόνια ότι ένα βασικό χαρακτηριστικό του ανθρώπινου εγκεφάλου είναι η νευροπλαστικότητα, αυτές οι εγγραφές (ευτυχώς) δεν εξομοιώνονται με “χάραγμα στην πέτρα”.
Εδώ ακριβώς βρίσκεται και η ουσία : αυτό που κάποτε σκέφτηκες, πίστεψες, εφάρμοσες, μπορεί να αλλάξει σε κάτι διαφορετικό, αν (και πάλι εσύ, όπως και την αρχική φορά) το αποφασίσεις !!
Μόνο που κάθε αλλαγή στο “γνωστό” και “οικείο” προϋποθέτει και αλλαγή στις “εγγραφές”, ήτοι νέες συνάψεις μεταξύ των νευρώνων, νέα “μονοπάτια” που θα σε βοηθήσουν αρχικά να σκεφτείς και εν συνεχεία να δράσεις διαφορετικά.
Κι αυτό θέλει λίγο δουλίτσα, αλλά δεν είναι αδύνατο ή ακατόρθωτο…σε οποιαδήποτε ηλικία (και αυτό είναι επίσης πειραματικά αποδεδειγμένο).
Το κίνητρο που έχεις ή θα δημιουργήσεις, για να πετύχεις αυτή τη νοητική “μετάλλαξη” είναι αυτό που θα κάνει τη διαφορά στην προσπάθεια που θα καταβάλεις και στο αποτέλεσμα που θα καταφέρεις…
Στο τέλος, όλοι είμαστε “αρχιτέκτονες” της ζωής που ζούμε…
Γ.Λ.
