«Δεν έβρεχε όταν ο Νώε έχτισε την κιβωτό.» — Howard Ruff*
Η φράση αυτή, είτε τη δει κανείς κυριολεκτικά είτε συμβολικά, κρύβει μια αλήθεια για τη ζωή: οι μεγάλες προετοιμασίες γίνονται πριν εμφανιστεί η ανάγκη τους.
Οι περισσότεροι άνθρωποι κινητοποιούμαστε όταν το πρόβλημα βρίσκεται ήδη μπροστά μας. Όταν ξεσπά η καταιγίδα, αναζητούμε καταφύγιο· όταν εμφανιστεί η κρίση, ψάχνουμε λύσεις· όταν χαθεί η υγεία, αναλογιζόμαστε την αξία της. Όμως η σοφία βρίσκεται στην πρόβλεψη και όχι στην εκ των υστέρων αντίδραση.
Ο Νώε, σύμφωνα με τη βιβλική αφήγηση, εργάστηκε για χρόνια χωρίς να βλέπει τα σημάδια της επερχόμενης καταστροφής. Η κιβωτός ήταν έργο πίστης, υπομονής και διορατικότητας. Ήταν η απόφαση να προετοιμαστεί για κάτι που οι άλλοι θεωρούσαν απίθανο.
Το ίδιο ισχύει και στη σύγχρονη ζωή. Η αποταμίευση γίνεται πριν από την οικονομική δυσκολία, η απόκτηση γνώσεων πριν από την επαγγελματική πρόκληση, η καλλιέργεια των ανθρώπινων σχέσεων πριν από τις δύσκολες ώρες. Ακόμη και ένας αμπελουργός γνωρίζει ότι η καλή σοδειά δεν εξαρτάται μόνο από τον τρύγο, αλλά κυρίως από τις φροντίδες που προηγήθηκαν πολλούς μήνες νωρίτερα.
Η πρόνοια δεν είναι απαισιοδοξία. Είναι μια μορφή αισιοδοξίας που αρνείται να αφήσει το μέλλον στην τύχη. Είναι η πεποίθηση ότι οι αυριανές δυσκολίες μπορούν να αντιμετωπιστούν καλύτερα όταν έχουμε χτίσει από σήμερα τη δική μας «κιβωτό».
Σοφία δεν είναι να προβλέπεις τη βροχή, αλλά να προετοιμάζεσαι γι’ αυτήν όσο ο ουρανός παραμένει ακόμη καθαρός.
*
2
