Στο βάθος η υψηλότερη κορυφή της Πάρνηθας που ονομάζεται Καραβόλα. Έχει υψόμετρο 1413 μέτρα. Παλιότερη ονομασία Οζιά ή Όζα.
Πάρνηθα: Το Πολυδιάστατο Σύμβολο της Αρχαίας Αττικής
1. Ο Μετεωρολογικός Σταθμός της Πόλης
Για τον Αθηναίο πολίτη, η Πάρνηθα ήταν το «βαρόμετρο» της ημέρας. Όπως μας μεταφέρει ο Αριστοφάνης στις Νεφέλες, το βουνό αποτελούσε τη φυσική πύλη εισόδου των νεφών στην Αθήνα. Ο Σωκράτης προτρέπει τον Στρεψιάδη να κοιτάξει προς τη μεριά της, καθώς οι Νεφέλες, ως θεότητες, «κατεβαίνουν ήσυχα» από τις πλαγιές της για να επισκεφθούν την πόλη.
Αυτή η ποιητική εικόνα εδραζόταν σε επιστημονικές παρατηρήσεις, τις οποίες κωδικοποίησε αργότερα ο Θεόφραστος. Η Πάρνηθα λειτουργούσε ως προγνωστικό εργαλείο: αν οι αστραπές φώτιζαν ταυτόχρονα την κορυφή της μαζί με τον Υμηττό και την Πεντέλη («Βρίληττον»), οι κάτοικοι προετοιμάζονταν για «μέγα χειμώνα». Ακόμη και η κατεύθυνση των νεφών προς το φρούριο της Φυλής ήταν αρκετή για να προμηνύσει κακοκαιρία, κάνοντας το βουνό τον αδιαμφισβήτητο ρυθμιστή των αγροτικών και ναυτικών εργασιών.
2. Πηγή Πλούτου και Άγριας Φύσης
Σε αντίθεση με τον Υμηττό που φημιζόταν για το μέλι του και την Πεντέλη για τα μάρμαρά της, η Πάρνηθα ήταν η πηγή των πρώτων υλών και της περιπέτειας. Ο περιηγητής Παυσανίας την περιγράφει ως έναν τόπο πλούσιο σε θηράματα, όπου οι Αθηναίοι κυνηγούσαν αγριογούρουνα και αρκούδες μέσα σε πυκνά δάση.
Η σημασία της ήταν τέτοια που ο Χορός των Αχαρνέων στους Αχαρνής του Αριστοφάνη, μέσα στην ορμή του, απειλεί να «κουβαλήσει ολόκληρη την Πάρνηθα», αναδεικνύοντας τον δεσμό των ανθρώπων της υπαίθρου με τον επιβλητικό όγκο του βουνού που τους πρόσφερε ξυλεία και κυνήγι.
3. Το Φυσικό και Θρησκευτικό Οχύρωμα
Γεωγραφικά, η Πάρνηθα αποτελούσε το βόρειο τείχος της Αθήνας. Τα οχυρά της, όπως αυτό της Φυλής, προστάτευαν το λεκανοπέδιο από τις εισβολές των Βοιωτών και των Σπαρτιατών. Ταυτόχρονα, η ιερότητά της ήταν αδιαμφισβήτητη, καθώς στην κορυφή της λατρευόταν ο Παρνήθιος Ζευς, στον οποίο οι Αθηναίοι στρέφονταν κάθε φορά που η ξηρασία απειλούσε τη σοδειά τους.
Η Πάρνηθα στην αρχαιότητα ήταν:
• Θέατρο για τους ποιητές.
• Εργαστήριο για τους φυσιοδίφες.
• Κυνηγότοπος για τους ευγενείς.
• Προμαχώνας για τους στρατιώτες.
Είναι το βουνό που συνέδεε τη γη με τον ουρανό, την ανάγκη για επιβίωση με την ανάγκη για πρόβλεψη του μέλλοντος.
