Περί μαύρων κύκνων ο λόγος (και της χρησιμότητας αυτών)…

Από τον ΓΛ η πιο κάτω ανάρτηση.

Τα καράβια δεν φτιάχνονται για να μένουν αγκυροβολημένα σε ασφαλείς λιμένες.

Ο προορισμός τους (ήδη από το στάδιο της κατασκευής) είναι το ταξίδι.

Συνεπώς είναι ευθύνη του καπετάνιου και του πληρώματος να μάθουν να τα ταξιδεύουν με όλους τους καιρούς…

Η “ασφάλεια” δεν βρίσκεται στην εμμονική προσπάθεια αποφυγής της καταιγίδας, αλλά στην καλή προετοιμασία (σκάφους και πληρώματος), ώστε να μπορούν να τη διαχειριστούν όταν προκύψει, χωρίς να βουλιάξουν…

Κάτι ανάλογο ισχύει και για τον ανθρώπινο βίο.

Ο άνθρωπος από τη φύση του (καθ΄ εικόνα και καθ΄ ομοίωση) προορίζεται για δημιουργός !!

Δεν έρχεται στον κόσμο για να τη βγάλει σαν χρυσόψαρο στη γυάλα…

Και σίγουρα δεν μπορεί σε όλη τη διάρκεια της ζωής του να αποφεύγει μονίμως και σταθερά όλες τις δυσκολίες (οφειλόμενες είτε σε δικά του σφάλματα ή/και σε εξωγενείς παράγοντες, επί των οποίων δεν έχει δυνατότητα επιρροής). 

Όλα αυτά – εκ των πραγμάτων – συνθέτουν την “αρένα” του καθενός, όπου δίνει τη δική του “παράσταση” ζωής, σμιλεύοντας και αναδεικνύοντας την ιδιαίτερη προσωπικότητά του.

Μέμνησο : Η “αρένα” είναι εύπλαστη και στη διάρκεια της “παράστασης” μπορείς πάντα να διαμορφώσεις και να φέρεις το “ρόλο” που παίζεις στα μέτρα σου.  Δεν υπάρχουν “αδιέξοδα” και “μονόδρομοι”, εκτός από αυτά που το επίπεδο γνώσεων, δεξιοτήτων, συνεργατών κλπ. που κατέχεις ή έχεις πρόσβαση τη δεδομένη χρονική στιγμή, σε κάνουν να πιστεύεις ότι υπάρχουν…. 

Εν κατακλείδι λοιπόν, το “lateral thinking” του Edward de Bono είναι πάντα επίκαιρο…(δείτε αναρτήσεις Ορεινού στις 13 & 15/03). 

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς στο πνεύμα της Εθνικής Επετείου !

Γ.Λ.