«Η ουτοπία είναι στον ορίζοντα. Προχωρώ δύο βήματα, εκείνη απομακρύνεται δύο βήματα. Κάνω δέκα βήματα και ο ορίζοντας μετακινείται δέκα βήματα πιο πέρα. Όσο κι αν περπατήσω, δεν θα τη φτάσω ποτέ. Σε τι χρησιμεύει λοιπόν η ουτοπία; Χρησιμεύει σε αυτό: στο να μας κάνει να προχωράμε.»*