Η φράση, που αποδίδεται στον Albert Einstein, μοιάζει απλή, σχεδόν αφελής. Κι όμως, κρύβει μια βαθιά παιδαγωγική και ανθρώπινη αλήθεια.
Τα παραμύθια δεν είναι απλώς ιστορίες για να περάσει η ώρα πριν τον ύπνο. Είναι τα πρώτα εργαστήρια σκέψης του παιδιού. Εκεί μαθαίνει να συνδέει αιτίες και αποτελέσματα, να αναγνωρίζει μοτίβα, να κατανοεί συναισθήματα και κίνητρα. Μέσα από δράκους, νεράιδες και ήρωες, το παιδί εξασκεί τη φαντασία του — και η φαντασία είναι η πρώτη ύλη της νοημοσύνης.
Διαβάζοντας παραμύθια, το παιδί μαθαίνει να σκέφτεται πέρα από το κυριολεκτικό. Καλλιεργεί τον συμβολισμό, την αφηρημένη σκέψη, την ικανότητα να βλέπει περισσότερα από όσα φαίνονται. Εκεί γεννιέται η δημιουργικότητα, η ενσυναίσθηση, αλλά και το θάρρος να ονειρεύεται διαφορετικούς κόσμους — άρα και να τους δημιουργεί.
Ίσως γι’ αυτό ο Einstein, ο κατεξοχήν άνθρωπος της επιστήμης, υπογράμμισε τη δύναμη του παραμυθιού. Γιατί η ευφυΐα δεν είναι μόνο αριθμοί και κανόνες· είναι και η ικανότητα να φαντάζεσαι το αδύνατο, να τολμάς ερωτήσεις, να βλέπεις τον κόσμο με μάτια ανοιχτά και παιδικά.
Διαβάζοντας παραμύθια στα παιδιά, δεν τα κάνουμε απλώς πιο «έξυπνα». Τα μαθαίνουμε να σκέφτονται, να αισθάνονται και να ελπίζουν. Και αυτό, ίσως, είναι η πιο ουσιαστική μορφή ευφυΐας.