Το κυριακάτικο ξύπνημα στο ιδιοκατασκευασμένο καλύβι μου, άπαξ ποιούμενο, που κάποιοι φίλοι μου το αποκαλούν και λιλιπούτειο δενδρόσπιτο, είναι πολύ ευχάριστο μετά μάλιστα από ένα χαλαρωτικό και συνάμα ανανεωτικό ύπνο.
Ο χειμωνιάτικος καιρός με την χαμηλή νέφωση και το δρολάπι, όπως ονομάζουν εδώ στα αρβανιτοχώρια της βόρειας Πάρνηθας την βροχή με τις μεγάλες σταλαματιές, να χαρίζει ακουστική ευωχια από την σύγκρουση του με την τσίγκινη στέγη του καλυβιού μου. Το δενδρόσπιτο, ας δεχθώ και των φίλων μου τον προσδιορισμό, με την πανταχόθεν θέαση σε ένα φυσικό βουνίσιο περιβάλλον, πραγματικό χάρμα ιδέστε και την μινιμαλιστική προδιάθεση, προσφέρει στο φιλοξενούμενο της την μαξιμαλιστική διάθεση του για μια ωραία ημέρα!!
Κ Μ
Απόσπασμα από το διήγημα: η μαύρη κάλτσα
