Η καρδιά μου στο Ιράν από Πάνος Μπιτσαξή
•Ολόψυχα παρακολουθώ τον αγώνα των γυναικών του Ιράν. Το θάρρος τους. Τον θανάσιμο κίνδυνο που διατρέχουν Αλλά και τους άντρες που στέκονται δίπλα τους. Γιατί το πόσα καίρια ρισκάρουν δεν είναι κατανοητό στη βολή του δυτικού πολιτισμού
•Ιράν . Ένας ευγενικός μορφωμένος λαός που μοιράζεται πολλές από τις ελληνικές παρακαταθήκες. Κυρίως από την αρχαία ελληνική φιλοσοφική παράδοση. Άτυχος λαός. Κάτω από τη μπότα του Σάχη και μετά των μουλάδων.
•Θα χα δεκάδες πράγματα εμπειρίες και γνώσεις να διηγηθώ από ένα παράτολμο ταξίδι στο Ιράν. Με τη Μαρίνα και τους δυο γιους μας σε ηλικία 13 και 7. Το θυμούνται.Τ αξίδι με άγνοια κινδύνου λίγο μετά την Ισλαμική επανάσταση. Με λεωφορεία της κακιάς συμφοράς από την Τεχεράνη,στο Ισπαχαν,την Σιραζ,τη Γιαζντ,τη Μπαμ,τα ερείπια της Περσέπολης διαβάζοντας τον Αριανο.
Διασχίζοντας την αφιλόξενη Γεδρωσια έρημο. Απίστευτο οδοιπορικό. Δεν καταλαβαίναμε τίποτα. Κούραση,κατσαρίδες,θρησκευτικές αστυνομίες,υγιεινή,φαγητό ο θεός να βάλει το χέρι του. Η Μαρίνα έβγαζε αφρούς με τη μαντίλα αλλά το υπέμεινε. Αλλά κι εγώ ζέστη άγρια και μακρυμάνικο πουκάμισο κουμπωμένο στο λαιμό να μη φανούν τα κάλλη του ωραίου λαιμού μου. Απαράβατοι κανόνες.
•Κι όμως άντεξε ο Ομάρ Καγιαμ. o αντισυμβατικός,άθεος,αντικληρικός,επικούρειος.αντιεξουσιαστής φιλόσοφος και υπέροχος ποιητής των Ρουμπαγιατ του 12ου αιώνα.Τον λατρεύω. Ήταν ταξιδιωτικό χρέος να επισκεφτούμε το μαυσωλείο του στη Νασιμπουρ τη γενέτειρα του.Να απορήσω πως δεν τον έχουν κατεδαφίσει οι μουλάδες. Δεν το τόλμησαν λόγω του μεγέθους του Ανδρός.
•Μουφτή τα καταφέρνουμε καλύτερα από σας/εμείς το κατεβάζουμε(κρασί) εσύ παρά πατάς/συ πίνεις αίμα ανθρωπινό και εμείς το σταφυλισιο/πάντα χορτάτοι είμαστε εμείς και συ πάντα διψάς.
Πάνος Μπιτσαξής