Επειδή είναι καλό να θυμόμαστε την ιστορική γνώση όχι ως θέμα έκθεσης στις πανελλαδικές εξετάσεις αλλά ως ουσιαστικό χαρακτηριστικό της πνευματικής καλλιέργειας ενός ανθρώπου, παραθέτω την ακόλουθη παράγραφο από το εξαιρετικό βιβλίο του Πατρίκ Μπουσερόν (ένα βιβλίο που θα πρέπει να κρατά παραμάσχαλα όποιος αναλαμβάνει να διδάξει Ιστορία):
«Έχουμε ανάγκη την ιστορία, γιατί μας χρειάζεται η ανάπαυλα. Μια παύση για να καταλαγιάσει η συνείδησή μας, για να διατηρήσουμε τη δυνατότητα να έχουμε συνείδηση – ως έδρα όχι μόνο της σκέψης, αλλά και ενός πρακτικού λόγου που θα μας δίνει κάθε ελευθερία δράσης. Σε αυτό το έργο αφοσιώνονται με απόλυτη συνέπεια οι ποιητές: να διασώσουν το παρελθόν, να διασώσουν τον χρόνο από τους φρενήρεις ρυθμούς του παρόντος. Για να το πετύχουμε, λοιπόν, πρέπει να εργαστούμε ώστε να ατονήσει, να αδρανήσει, να εξουδετερωθεί ο κίνδυνος που απειλεί τη χρονικότητα και ο οποίος λεηλατεί την εμπειρία και περιφρονεί την παιδικότητα».
Patrick Boucheron, «Τι μπορεί να κάνει η ιστορία. Εναρκτήριο μάθημα στο Collège de France», μτφρ. Giannis Balabanidis, εκδ. Πόλις.