Στην περιοχή της Ζίτσας υπάρχει παλιά παράδοση οίνων χωρικής οινοποίησης με αφρισμό που οφείλεται στη διακοπή της ζύμωσης λόγω χαμηλών θερμοκρασιών (ενίοτε έως -10°C) και τον εγκλωβισμό του διοξειδίου του άνθρακα στο μπουκάλι, έως την άνοιξη που ξεκινά πάλι η ζύμωση (η δεύτερη ζύμωση) που μετατρέπει το ήσυχο κρασί σε αφρώδες ή ημιαφρώδες.
Η παράδοση της Ζίτσας μιλά κυρίως για ροζέ κρασιά με αφρισμό, γιατί η οινοποίηση της ντεμπίνας γινόταν μαζί με σταφύλια από τις ερυθρές ποικιλίες βλάχικο και μπεκιάρι.
Όταν το 1972 θεσμοθετήθηκε η αμπελουργική ζώνη των οίνων ΠΟΠ (ΟΠΑΠ) Ζίτσα, παραδόξως αυτή περιελάμβανε μόνον τους λευκούς οίνους.
Φωτό από ”Ζιτσαίων Αναδρομές”
