Μεγάλο πράγμα η Ιστορία και ακόμη μεγαλύτερο ο τρόπος καταγραφής της!
Ο δάσκαλος στο Δημοτικό μας έλεγε ότι Ιστορία είναι: « Τόπος, χρόνος, πρόσωπο».
Πάντα πίστευα ότι Ιστορία μόνο τόπος, χρόνος και πρόσωπο δεν είναι. Πίστευα ότι η ιστορία είναι ο τρόπος, η ουσία και το δίδαγμα ενός γεγονότος. Η άποψη και το συμπέρασμα.
Αλλά ποιανού άποψη,τίνος συμπέρασμα;
Του αντικειμενικού κριτή;
Μα ποιος είναι αντικειμενικός;
Άλλο πράγμα βέβαια η καταγραφή ενός ιστορικού γεγονότος και άλλο η ερμηνεία του.
Για κάποιους ο Κολομβος ήταν ένας πρωτοπόρος εξερευνητής, για άλλους ένας αιμοσταγής κατακτητής.
Για κάποιους η Οκτωβριανή ήταν μια κοινωνική επανάσταση, για αλλους μια φασιστική χούντα.
Για κάποιους η Εκκλησία ήταν και είναι ένα στήριγμα του Έθνους, για άλλους η καταστροφή του Ελληνισμού.
Για κάποιους το 15 είχαμε τη πρώτη φορά αριστερά στην Ελλάδα για άλλους μια απλή περιοδεία του Circo Medrano!
Τα γεγονότα είναι αντικειμενικά.
Η ερμηνεία τους υποκειμενική!
Η καταγραφή και η ερμηνεία ενός ιστορικού γεγονότος δεν είναι απλή υπόθεση .
Και δεν είναι θέμα αριστεράς ή δεξιάς.
Το ποιος « γράφει» την ιστορία είναι πολύ σημαντικό πράγμα. Το τι θα διαβάζει ο ιστορικός του μέλλοντος εξαρτάται από αυτόν!
Ίσως τελικά είχε δίκιο ο δάσκαλος στο δημοτικό! Ίσως τελικά αρκεί το «τόπος,χρόνος, πρόσωπο»…