Πώς διαμορφώνεται καθημερινά το σκηνικό στον επιχει- ρηματικό στίβο, στη σκιά των εξελίξεων στην Ουκρανία; Οι τιμές στα τρόφιμα παίρνουν διαρκώς την ανιούσα, στη συντριπτική πλειονότητα των προϊόντων.
Οι φόβοι και η ανησυχία για την επάρκεια σε πρώτες ύλες είναι κάτι παραπάνω από έκδηλοι.
Από την άλλη πλευρά, η μία μετά την άλλη οι κυβερνή- σεις των ισχυρών χωρών της Δύσης έσπευδαν χθες, αλλά και τις προηγούμενες ημέρες, να διαβεβαιώσουν ότι οι επιπτώσεις των κυρώσεων προς την Ρωσία είναι διαχειρίσιμες.
Πώς, όμως, ορίζουμε την έννοια του “διαχειρίσιμου”, όταν από αυτές τις κυρώσεις πλήττεται το σύνολο του πα- γκόσμιου πληθυσμού;
Όταν ματώνουν οικονομικά από τους πιο φτωχούς έως τους πλέον εύπορους πολίτες στις δυτικές κοινωνίες; Διότι, δεν είναι μόνο η μείωση του διαθέσιμου εισοδήμα- τος των νοικοκυριών και των αποδόσεων των καταθέσε- ών τους στις τράπεζες, που κάνουν τα μεσαία και κατώτε- ρα στρώματα να διαμαρτύρονται και να αντιδρούν έντονα σε όλο αυτό.
Είναι και το γεγονός ότι τα μεγάλα επιχειρηματικά τζάκια χάνουν συνολικά καθημερινά αμέτρητα δισεκατομμύρια δολάρια – ή ευρώ, αν θέλετε -, επειδή οι δυτικοί εκτιμούν ότι ο Πούτιν θα πιεστεί από τις οικονομικές κυρώσεις. “Δεν θα χρηματοδοτήσω τον πόλεμο του Πούτιν”, είπε χθες ο Μπάιντεν, ανακοινώνοντας το αμερικανικό εμπάρ- γκο στο ρωσικό πετρέλαιο.
Αλήθεια, όμως, ποιος θα χρηματοδοτήσει το βάρος των αμερικανικών νοικοκυριών και των επιχειρήσεων, από την επερχόμενη – για αυτό τον λόγο – νέα αύξηση στις τι- μές του φυσικού αερίου, που και ο ίδιος ο Αμερικανός Πρόεδρος παραδέχθηκε ότι επίκειται;
Δεν λέω ότι έχει δίκιο ο Πούτιν.
Λέω, όμως, ότι – μέχρι στιγμής – οι κυρώσεις αυτές δεν τον έχουν πτοήσει.
Τόσο απλά.
Νεκτάριος B. Νώτης
[email protected]
