Από τον φίλο μου τον Γ.Βε. η απάντηση:
Φίλε Κώστα με έκανες να σκεφτώ ακαριαία. Επειδή δεν έχω χρόνο “κατρακυλώ” μια σκέψη μου:
Ο γάιδαρος είναι καθημερινός μαχητής, αγωνιστής, δεν κάνει στιγμιαία ρεκόρ, δεν τρέχει συναρπαστικά. Διαχρονικά ενσωματωμένος στην καθημερινότητα των ανθρώπων, συνταγμένος με τις εργασίες τους, πιστός, υπάκουος, χωρίς αρνήσεις ικανοποιούσε κάθε επιταγή του αφεντικού ή όποιου άλλου. Ετσι και δε μπορεί να γίνει πρότυπο αναφοράς μια μηχανής, ενός τεχνολογικού επιτεύγματος, ενός προϊόντος της εξέλιξης. Αντίθετα το άλογο ανυπάκουο ατίθασο, απρόβλεπτο, με δυνατότητες ρεκόρ, επιταχύνσεις και περισσότερο όγκο, μη συνακόλουθο του καθημερινού κάματου μπορεί να είναι το σημείο αναφοράς.Ο καημένος γάιδαρος εξαρτήθηκε με την γαϊδουροσύνη δηλαδή ιδιότητα αδιαφορίας, ωχαδερφισμού, μη ανταπόκριση “θερμής” σε ερεθίσματα συμβάντα. Ζώο χωρίς ευαισθησίες και χωρίς εξάρσεις σε πιέσεις του περιβάλλοντος. Ταπεινό. Βρε γαϊδούρι λέει ο λαός..και εννοεί ότι γνωρίζει ο καθένας μας. Το άλογο είναι ψηλά και μακριά, τρώει πολύ, έχει απαιτήσεις σε περιποιήσεις, και δεν τιθασεύεται λένε εύκολα. Μοιάζουν με τα περισσότερα καθημερινά α-λογα- άτομα με το στερητικό άλφα είτε ως λόγος είτε ώς λογική που αναδεικνύονται, παριστάνουν και καλλιεργούν δήθεν υπερ-προσόντα και γίνονται σημεία αναφοράς…
Θα μπορούσε και η ανοησία αντί για “καντάρια” να μετρηθεί σε σε ίππους!
Γ.Β
Γιατί το τρακτέρ είναι 32 ίππων και δεν είναι 16 γαϊδάρων δύναμη; Εμείς οι γάιδαροι έχουμε διπλάσια δύναμη από τους ίππους!
Γιατί τέτοια αδικία ρε άνθρωποι στους γαϊδάρους ;